#Pzo6H
Plan był niezły, ale nie przewidziałem, że nic od nich nie dostanę. Wciąż są górą.
Plan był niezły, ale nie przewidziałem, że nic od nich nie dostanę. Wciąż są górą.
#2j4oD
Byłam ostatnio na małej imprezie, troszkę się spiłam. Marzyłam tylko o tym, żeby znaleźć się w łóżku. Dotarłam do mieszkania, od razu szybko się rozebrałam, już chciałam się kłaść, patrzę na nogi, a one od stóp aż po uda całe sine. Ogarnęło mnie przerażenie, do głowy przyszły mi różne myśli. Może jakiś zakrzep, martwica, no jak nic to mój koniec.
Przestraszyłam się, że jak usnę, to już się nigdy nie obudzę. Pomyślałam o mamie, która pewnie mnie znajdzie, jak nie będę dawać oznak życia.
Moja mama lubi porządek, a ja akurat miałam trochę bałagan, w pośpiechu ostatkiem sił zaczęłam to wszystko ogarniać, żeby nie wstydzić się po śmierci. Ledwo patrząc na oczy usunęłam jeszcze nieprzyzwoite treści z telefonu i historię przeglądania. Zasnęłam z myślą, że to koniec.
Rano obudziłam się o dziwo żywa, patrzę nogi - dalej fioletowe. Kac morderca mnie męczy, ale skoro przeżyłam noc, to muszę dalej walczyć. Zadzwoniłam do mamy, czy zawiezie mnie na pogotowie, w skrócie wyjaśniłam o co chodzi. Zanim przyjechała poszłam pod prysznic.
Zaczęłam się szorować i jak zobaczyłam spływającą niebieską wodę dotarło do mnie, że to nie martwica, a nowe spodnie, które po prostu zafarbowały...
Wstąpiło we mnie nowe życie, chciałam jak najszybciej zadzwonić do mamy i odwołać alarm. Przywaliłam głową w szafkę...
Tak więc na pogotowiu i tak wylądowałam.
Przynajmniej od tego zdarzenia zawsze mam porządek w domu, a każde nowe spodnie moczę najpierw w wodzie z octem.
#BBY3I
Niektóre sprawdzały się lepiej, inne gorzej. Były między innymi białe kamyczki, które do rysowania się nie nadawały i kruszyły się pod naciskiem. Czasem w środku były ciemniejsze.
Dopiero po latach zorientowałam się, że to były zaschnięte psie odchody.
#lxIbs
Matka kocha najbardziej na świecie mojego ojca, który nas zostawił dla kochanki, narobił bachorów (o jednym wiem, o drugim oficjalnie nie wiem). Kiedy odszedł, matka zaczęła pić, wpadała w ciągi. Warowałam przy niej jak pies, marnując nastoletnie lata życia. Babcia przychodziła "pomóc", tłumaczyła mi wskazując na zapuchniętą matkę że jest moją jedyną, że mnie kocha i żebym ją ucałowała w ramach wybaczenia. Z kolei ojciec wpadał w szał i demolował mieszkanie, raz mamie wlał pół litra wódki siłą do gardła na moich oczach. Śni mi się to po nocach. Jak matka przestała chlać, to zaczęła biegać na randki, wtedy obudził się z letargu mój tatuś. Znudziła mu się kochanka i zachciało mu się żony. Niestety okazało się, że będzie miał dziecko.
Dziś wszystko ucichło, moi rodzice mają świetny kontakt, matka rozpływa się nad nim, jaki to wzór mężczyzny. Piją razem kawkę. Oficjalnie nie są razem, ale dla mnie ona zawsze będzie kochać tylko jego. Babcia - matka matki też za nim przepada. Wspaniały, dobry, uczynny. Ja natomiast zawsze byłam tego gorszego sortu. Gorsza od kuzynowstwa, od rówieśników.
Takie przedświąteczne wyznanie. Za parę dni będziemy się do siebie uśmiechać przy świątecznym stole. Bo z zewnątrz jesteśmy szczęśliwą uśmiechniętą rodzinką.
#GrMiw
Przez to moje samopoczucie i samoocena leżą bardzo nisko. Nie wiem zupełnie co mam robić, z każdym dniem czuję się z tego powodu gorzej. Wiem, że mnóstwo moich znajomych czyta anonimowe, ale wątpię żeby ktokolwiek się domyślił że to akurat ja, bo z pozoru nie wyglądam na kogoś kto gustuje w chłopakach. Nie wiem co mam zrobić...
#br39Y
Widziałem ją kilka razy w życiu, 2 lub 3. Byliśmy w tych samych miejscach, ale nie poznaliśmy się nigdy osobiście. Zapadła mi w pamięć. Po kolejnym razie gdy ją widziałem, chciałem spróbować ją odszukać. Wiedząc, że jest z innego miasta, ale skoro się widzieliśmy, to mamy wspólnych znajomych itd. Nie mogłem jej odszukać, zero śladu w internecie, głupio wprost wypytywać znajomych. Pogodziłem się, ale nie zapomniałem. Minęło ponad 1,5 roku, w międzyczasie przeprowadziłem się do innego miasta.
Ostatnio poznałem w internecie dziewczynę, z którą okazało się, że mamy mnóstwo wspólnych tematów. Nie czekaliśmy długo i umówiliśmy się na spotkanie.
Oczom nie uwierzyłem, kto przyszedł. Ona.
Uczucie jak spełnienie marzenia, do dziś mi ciężko uwierzyć w aż taki przypadek.
Długo spacerowaliśmy, spędziliśmy cały wieczór razem w romantycznej atmosferze i świetnie się czuliśmy ze sobą.
Naprawdę, to jeden z lepszych dni jakie miałem w całym tym roku.
Nasze spotkanie zakończyło się obietnicą następnego, a ja nadal w to nie mogłem uwierzyć.
Przegadaliśmy jeszcze trochę do nocy i padłem.
Następnego ranka zajrzałem w telefon - są wiadomości, to nie był sen.
Rozmawialiśmy chwilę o wieczornym spotkaniu, trochę o następnym. Odważniej, kiedy wiedzieliśmy, że oboje nadajemy na tych samych falach.
Aż poczułem strzał w pysk. Następnego nie będzie, bo przecież ona ma kogoś.
"Chce odejść, ale nie może" i wszystko to dosłownie jak w filmach, które każdy z nas oglądał. Wiecie co potem... "przepraszam" i zerwany kontakt.
Przeżyłem historię jak z filmu, ale gdzie moje szczęśliwe zakończenie...?
#fQBWF
Z różnych względów, od paru krótkich miesięcy stałem się dumnym pracownikiem popularnej sieciówki z zielonym płazem w logo. Mimo że do pracy zdążyłem się przyzwyczaić, to pojawił się jeden problem, jakim jest brak asertywności. Ciężko mi zwyczajnie sprzeczać się z klientem, ze strachu, że a nuż będę nieuprzejmy czy coś, pójdzie zgłoszenie, punkty polecą na weryfikacji i szef będzie musiał bulić zielone a ja dostanę rykoszetem.
O ile większość klientów jest wspaniała - da się pożartować, porozmawiać czy pośmiać - to jest parę osóbek z którymi mam problem.
Z racji że sklep jest naprawdę miniaturowy - nie mamy zwyczajnie gdzie trzymać butelek po piwach. Dodatkowo, nasz sklep to spożywczy jest chyba tylko z nazwy, bo alkohol zajmuje tyle samo miejsca co reszta produktów. Na drzwiach wejściowych wisi, więc jak byk formułka - BUTELKI TYLKO NA WYMIANĘ. Nie dlatego, że my za nie płacimy - lecą do mycia przy dostawie i koszt odlicza się od następnej dostawy - ale dlatego, że wolnego miejsca w skrzynkach mam tylko tyle, ile zejdzie piw. O ile większość osób to rozumie (jak ktoś nie przesadza to też nie robię problemów, kupując przykładowo 4 piwa, a oddając 6 butelek, nikt by się na nikogo nie krzywił), to w bezpośredniej bliskości mojego sklepiku, mieszka pani X.
Koleżanki przestrzegają, że kradnie (od towaru przez prywatne papierosy sprzedawców, które nieopatrznie znalazły się w zasięgu jej rąk i poza zasięgiem naszych oczu), ma się za sympatyczną i uczciwą (mimo że kamery w jej poprzedniej pracy pokazują co innego). Do niedawna, żeby mieć spokój - pozwalałem jej czasem jakąś jedną butelkę czy te złotówkę donieść jak jej zabrakło. Szef mnie wyśmiewał, koleżanki patrzyły z niesmakiem wręcz (wspominałem o braku asertywności?). Jak dla mnie jednak, łatwiej było przymknąć oko, otworzyć własny budżet i czekać aż tylko nadejdzie dzień, gdy ze słowa się nie wywiąże. Parę tygodni temu, czas wreszcie nastał - miała donieść ze dwa złote do końca mojej zmiany, co jej się nie udało. Niby jestem 2 orzełki do tyłu, jednak uzyskałem w końcu coś czego wyczekiwałem.
Od tamtej wizyty minęły niemal dwa tygodnie, po których myślała chyba że już zapomniałem. Wchodząc radośnie do sklepu z pełną reklamówką butelek, układa parę produktów ma ladzie i bierze trzy piwa - ja zaś kulturalnie ją kasuję. Jej miny gdy ze smutkiem kiwałem głową mówiąc iż zawiodła moje zaufanie więc moralność nie pozwala dłużej iść jej na rękę, jej rymowanki wyzwisk i gróźb że narobi mi kłopotów u szefa itd. po tym jak z ogromnym uśmiechem zapytałem czy oddać jej naście butelek czy bierze tyle piw więcej - nie zapomnę. Pierwszy raz w życiu miałem to wspaniałe uczucie, że pomogłem karmie wrócić.
#7PiUb
Porządnie zaparowane pomieszczenie, głęboko i donośnie wzdychający mężczyźni. Około 12 mężczyzn. Gdy opadła para, zobaczyłem cóż tam się wyczynia i zacząłem się obawiać że wygrzeją mi odbyt, a nie plecy. Wybiegłem w popłochu.
Ps. Przegooglowałem, że sauna Spartakus jest kultowym gejowskim miejscem na mapie Krakowa... bez jednej tęczowej flagi. Taka pułapka.
Ps2. Gdy opowiedziałem tą historię rodzinie, szwagier Tomasz zaczął porozumiewawczo puszczać do mnie oko.
#5ao9N
Temat dotyczył prezentów świątecznych. Koleżanka opowiada, że nie nie miała pomysłu na prezent dla swoich dziewczynek, więc pogadała z nimi i ostatecznie wybrały się na zakupy i kupiła dziewczynkom staniki. Bo chciały. Same wybrały wzory, modele itp., ona tylko zapłaciła.
Zapytałam, ile dziewczynki mają lat (obstawiałam przedział 12-17 lat max). Dziewczynki mają lat 26 i 30...
Jak widać, dzieckiem dla swoich rodziców jest się do końca życia :)
#U6VFE
Kilka miesięcy temu poznałem kobietę swojego życia, dla niej staram się przestać grać. Jest to ciężkie i nie zawsze się udaje. I choć wyprostowałem sprawy w skarbówce, pracuję i zbieram na długi, to boję się przyznać do mojej przeszłości, która się za mną wlecze.