#ir0uy
– Jak nie zarobisz na miesiąc 10 tysięcy zł, to się nie liczysz. Pieniądze są bardzo ważne!
– A wujek to chyba jako nauczyciel nie zarabia 10 tysięcy na miesiąc?
– Pieniądze nie są ważne! Pracę trzeba kochać!
To jak to w końcu jest?
– Jak nie zarobisz na miesiąc 10 tysięcy zł, to się nie liczysz. Pieniądze są bardzo ważne!
– A wujek to chyba jako nauczyciel nie zarabia 10 tysięcy na miesiąc?
– Pieniądze nie są ważne! Pracę trzeba kochać!
To jak to w końcu jest?
#IxCoN
Z jednej strony wstyd, z drugiej to całe powietrze i emocje zeszły i… wydoroślałem, jakkolwiek głupio to nie zabrzmi. Nie tyle stałem się jakimś nudnym zgredem, tylko że zacząłem myśleć racjonalniej, bardziej trzeźwo. Teraz wiem, po co jest młodość – by się wyszumieć. By będąc dorosłym, nie dostać szajby i nie zachowywać się jak gówniarz w dorosłym ciele.
#IitcO
Przepracowałam tam ponad 19 lat. Bardzo lubiłam tę pracę, chociaż atmosfera w ostatnim czasie była niezwykle ciężka.
Jestem w takim dołku, że ponad moje siły jest szukanie nowej pracy. Nie chcę żadnej innej! Jestem po prostu przerażona i załamana. Poczucie niesprawiedliwości i strach przed tym, co dalej, całkowicie mnie paraliżują. Nie wiem nawet, jak powiedzieć rodzicom, że zostałam na lodzie. Czuję się beznadziejnie.
Czy ktoś z Was przechodził przez coś podobnego – nagłą stratę pracy po wielu latach i poczucie, że świat się zawalił? Jak udało Wam się poukładać to wszystko w głowie i zrobić pierwszy krok?
Będę wdzięczna za każdą myśl i każde dobre słowo.
#CctZV
Poczuła ona podczas kolacji, wtedy to i ja się skapnąłem, że coś śmierdzi. Widziałem grymas na jej twarzy. Stwierdziłem, że obrócę tę wpadkę w żart, a przynajmniej miał być żart. Powiedziałem, że tak pachnie środek na śmierdzące stopy, którego użyłem...
To był duży błąd. Szybko zakończyła nasze spotkanie i więcej się już nie spotkaliśmy.
#g3HmT
1. Radziu – klasyczny Piotruś Pan. Ma mieszkanie po ojcu, za które nie płaci. Czynsz, składka na fundusz remontowy – nic go to nie obchodzi. Dopiero gdy spółdzielnia zagroziła, że sprawa pójdzie do komornika, zapłacił jakieś grosze. I on jest biedny i poszkodowany, i co za ludzie tam pracują.
Radziu długi miał nie tylko mieszkaniowe, bo komornik mimo wszystko zajął mu konto, o czym wiem od samego zainteresowanego. Co robi bohater tej opowieści? Rzuca pracę, bo dzięki temu nic mu nie zabiorą.
Radziu, na nieszczęście dla reszty mieszkańców, jest naszym sąsiadem.
2. Pawełek – imprezowicz nad imprezowicze, a do tego straszny babiarz. Żyje od zlecenia do zlecenia, chciałby zarobić i się nie narobić. Imprez w jego życiu było wiele, kobiet też i z jednej z takich przygód ma syna. O wszystkim dowiedział się ponoć wówczas, gdy miał płacić alimenty. Te zostały przyznane matce dziecka, płacić trzeba, w tym również musiał zapłacić alimenty wsteczne. Matka dziecka jest oczywiście złem wcielonym, on jest poszkodowany, a dziecko interesuje go o tyle, że musi na nie płacić. Testy ojcostwo potwierdziły, ale to wszystko zmowa, bo sądy są po stronie kobiet. Chodzi po prawnikach, szuka porady, co tu zrobić, by nie płacić. Żaden prawnik mu nie pomógł. I bardzo dobrze. I tylko tego dziecka mi żal.
A skąd o tym wiem? Bo Pawełek żali się pod postami o tematyce damsko-męskiej tym, jaka to krzywda straszna go spotkała. Stylu życia nie zmienił, dalej imprezuje. Oby kolejnych dzieci z tego nie było...
3. Patryk – tego człowieka się boję. Mieszka w pobliżu. Ma zdiagnozowane dość poważne zaburzenia, a leki bierze, jak chce. Dowolnie je miesza. Na osiedlowej grupce wypisuje, jakie to stwory widzi, jakie głosy słyszy i że nigdy nie wie, w którym świecie się dziś obudzi. Wysyła wiadomości w środku nocy, rano jest tylko ślad po tym, że je usunął. Powinien być pod kontrolą psychiatry i psychologa, ale od pół roku do nich nie chodzi. Robi na grupce awantury, że na pewno się bez niego spotykamy i spiskujemy, gdzie żadnych spotkań nie ma. I że jeśli komuś coś się stanie, to sami będziemy sobie winni. Nie wiem czemu, ale nie został usunięty z grupki. Może inni podobnie jak ja uważają, że lepiej wiedzieć, co mu w głowie siedzi.
Najsmutniejsze jest to, że jeszcze tak rok temu, gdy leki brał regularnie, wydawał się fajnym, konkretnym i miłym człowiekiem. Jego druga twarz mnie przeraża. I wiem, że to choroba, ale i tak się go boję. A do brania leków zmusić go nie można, a rodziny bliskiej nie ma.
#D31s6
Dzisiaj po dwóch tygodniach umyłam wreszcie całe ciało. Wkurzają mnie tłuste włosy, więc myję je co cztery dni. I przez to, że myję włosy, to nie widzę potrzeby mycia się, ale wiem, że powinnam. Wstyd mi za każdym razem, kiedy rozmawiam z koleżanką i ona mówi mi, że musi kończyć, bo idzie się umyć.
Czy naprawdę to takie złe, że nie myję się codziennie? Nie śmierdzę i dbam o higienę zębów, włosów i pach, ale zwyczajnie nie czuję potrzeby, żeby się umyć! Pewnie nie umyłabym się dziś, gdyby nie to, że na udzie miałam stary rysunek sprzed dwóch i pół tygodnia...
Dodam jeszcze, że lubię to uczucie, jak jestem czysta i nie mam jakiegoś wstrętu do mycia się. Po prostu mi się nie chce i ciągle zapominam. Przypomina mi się o 23:00, a wtedy jest już za późno, bo następnego dnia mam szkołę.
Czy tylko ja tak mam?
#XNXVR
#jzIS6
Przeliczyłem, że za 2 lata spłacę kredyt i być może wtedy odetchnę. Do tego czasu zamierzam być złotówą, ale przynajmniej schudnę i wejdę z powrotem w ubrania, które były za małe, gdy przytyłem, więc nie będę musiał wydawać dużo na nowe ubrania.
#iPutj
Mam od kilku lat żonę. Ona kiedyś „poleciała w tango” z innymi facetami, jeszcze przed ślubem. Wybaczyłem, tworzyliśmy związek, małżeństwo. Moja żona jest dobrą kobietą, ale dojeżdża mnie psychicznie. Zarzuca zadaniami, ciągle ciśnie o wyjazdy, remonty i inne rzeczy związane z finansami, przez co mam wrażenie, że cały czas muszę więcej pracować i zarabiać, choć i tak zarabiam dwa razy tyle, ile ona. Słowem – żyje nam się dobrze, choć nie jesteśmy bogaci.
I cyk, w moim życiu pojawiła się kobieta, która jest miła, uśmiechnięta, zaradna, radzi sobie w życiu. Nie mam z nią żadnej relacji romantycznej, tylko zawodową. Ale po prostu uwielbiam spędzać z nią czas, a dodatkowo jest z wyglądu 10/10. Mamy te same pasje (z żoną w zasadzie oprócz podróży nie dzielimy pasji), kochamy z koleżanką sport – oglądać i uprawiać. I chyba się w niej lekko zakochałem. Problem w tym, że z żoną spodziewam się dziecka, które za chwilę przyjdzie na świat...
Do żony moje informacje nie docierały, że jest coś nie tak.
CO ROBIĆ?! :( Nie chcę się męczyć do końca życia w tym małżeństwie...
#bW7Ii
A dzisiaj mój kumpel, w najzwyklejszy jesienny dzień, prosto po pracy poszedł po róże, kupił pierścionek za pół wypłaty, wrócił do mieszkania, zastał swoją ukochaną pod prysznicem i bez skrępowania się oświadczył.
Była najszczęśliwsza na świecie. A on cały mokry i szczęśliwy.
Może nigdy nie ma tej odpowiedniej chwili?
To my tworzymy chwile.
Ech.