#0EEjT
Gdy go znalazłem i popatrzyłem znów na napastnika to zobaczyłem, że w ręku ma nie pistolet, a parasol. Facet tłumaczył jakiejś kobiecie drogę i wskazywał drogę parasolem...
Gdy go znalazłem i popatrzyłem znów na napastnika to zobaczyłem, że w ręku ma nie pistolet, a parasol. Facet tłumaczył jakiejś kobiecie drogę i wskazywał drogę parasolem...
#jKIAU
Mam zwyczaj kopania wszystkiego po drodze - kamieni, patyków. Na chodniku leżał dziwny, błyszczący kamień, wyglądał jak placek gipsu. Oczywiście - kopnęłam. Ponieważ mam jaskrę, nie mogłam przyjrzeć się obiektowi, ale z daleka nie wyglądał nadzwyczajnie, a wszystko stało się szybko.
Więc zamachnęłam się, mówiąc do swojego chłopaka "Patrz jaki dziwny ka..." (chodziło mi o jego kształt) i w tym momencie kopnęłam... Momentalnie płynne, świeże gówno rozchlapało się na chodniku i moim trampku. Ja oczywiście spaliłam buraka, on zaczął się śmiać, tłumaczyłam się, że naprawdę myślałam, że to kamień, co tylko bardziej go bawiło. Do dziś mój luby śmieje się z tej sytuacji i gdy sobie dogryzamy, mówi "Idź kopać dziwne kamienie".
#BVqLk
Po jakimś czasie, zadzwonił telefon. Dialog mniej więcej brzmiał tak:
- Dzień dobry. Z tej strony X. Czy dodzwoniłam się do Y?
- Tak…
- A czy brała Pani udział w naszym konkursie "Wirtulandii"?
- Tak…
- W taki razie serdecznie gratuluję, pani rysunek okazał się najbardziej pomysłowy. Wygrała pani główną nagrodę, jest nią komputer!
- … <totalny szok>
- Odbierze pani nagrodę osobiście czy mamy wysłać pocztą?
- Proszę wysłać pocztą.
- Dobrze. W takim razie jeszcze raz gratulacje. Do usłyszenia.
Odłożyłam słuchawkę. Po chwili, kiedy już doszło do mnie co się stało, ogarnęła mnie fala euforii. W końcu nie co dzień wygrywa się komputer, który wtedy jeszcze był rarytasem. Nie zastanawiając się długo pobiegłam do pokoju rodziców i wykrzyknęłam: "Mamo! Tato! Wygrałam komputer!". Ich miny były bezcenne, od razu 100 pytań na minutę, niedowierzanie, ekscytacja, prawie się popłakali ze szczęścia.
Kiedy już podzieliłam się z nimi tą cudowną wiadomością, zapragnęłam też wszystko opowiedzieć rodzeństwu. Zaczęłam biec po schodach niemal się na nich nie zabijając. Kiedy dotarłam prawie do ich szczytu, usłyszałam niepohamowane śmiechy, hihy itd. Wyszłam na górę i zobaczyłam brata i siostrę, którzy tarzają się ze śmiechu po podłodze i nie mogą przestać. Szybko się domyśliłam, że ten telefon był ich sprawką. Mój świat wtedy legł w gruzach. Zeszłam na dół i popłakałam się. Poskarżyłam się rodzicom, a oni wściekli się niesamowicie i ochrzanili pajaców. Mama z tatą przeżyli chyba większe rozczarowanie niż ja sama.
Przez długi czas, przy każdej nadarzającej się okazji, rodzeństwo musiało się podzielić tym wybitnie ‘inteligentnym’ żartem z każdym. Ja długo nie mogłam o tym słuchać, ale od dłuższego czasu też już się z tego śmieję.
Nawiasem mówiąc ok. 2 tyg. po tym incydencie, leżałam pewnego poranka w łóżku i oglądałam właśnie "Wirtulandię". Niczego się nie spodziewając usłyszałam swoje imię, nazwisko oraz zobaczyłam mój rysunek na ekranie telewizora. Tym razem nie było wątpliwości. Niedługo po tym doszła nagroda. Co prawda nie był to komputer, ale wielki karton gier o niemałej wartości też cieszy. Braciszek i siostrzyczka mogli jedynie nacieszyć oczy ich widokiem.
#qCB6t
Wyrwałam z siedzenia z zawrotną prędkością, ale niestety potknęłam się o nogi, w chwili, kiedy miałam zejść na chodnik. Jakkolwiek nie wywróciłam się, o nie! To by było zbyt proste! Zrobiłam trzy kroki próbując złapać równowagę i niestety nie udało mi się to. Wyhamowałam na koszu na śmieci, lądując głową w jego środku. Szybko ją z niego wyjęłam, odwróciłam się do powstrzymujących śmiech pasażerów i z "gracją" się ukłoniłam. Ktoś zaczął bić brawo, a ja czerwona jak burak ruszyłam szybkim krokiem w stronę domu.
#xAODI
Starałam się rozdawać ulotki tak, aby on szedł po jednej stronie drogi, a on po drugiej. Ku mojemu zaskoczeniu dość dużo rozmawialiśmy, chociaż byłam przekonana, że mój angielski dosłownie leży. Turek (nawet nie pamiętam imienia) zaczął niestety trochę za bardzo się do mnie przymilać. Próbował mnie przytulić, ale grzecznie odmawiałam i dawał spokój. Po dwóch godzinach naszej pracy zapytał, czy możemy odpocząć na chwilę i wskazał miejsce w małym parku niedaleko. Rozejrzałam się, widziałam dużo ludzi, więc pomyślałam: "A co mi szkodzi?".
Siedzieliśmy na trawie koło siebie, ja podziwiałam przejeżdżające samochody, a on siedział cicho, odtrącony przeze mnie po kolejnych zalotach. Dalej siedzieliśmy w milczeniu. Nagle słyszałam dziwny dźwięk, odwróciłam się w jego kierunku i zobaczyłam że... Turek się masturbuje. Natychmiast wstałam i zaczęłam spieprzać jak najdalej, w kierunku ludzi. A on krzyczał do mnie, żebym poczekała jeszcze sekundę, bo zaraz skończy oraz że to wszystko przeze mnie, bo jestem taka piękna i tak na niego działam. Uciekałam szybkim krokiem w stronę marketu odwracając się za siebie i bojąc się, że wróci i będzie wkurzony, albo coś mi zrobi.
Nieoczekiwanie, gdy wrócił, zaczął mnie przepraszać, mówić mi, że to było głupie z jego strony i prosić o wybaczenie. Jedyne, co udało mi się wtedy powiedzieć po angielsku to: "leave me alone!" O dziwo poszedł i już nie wrócił, a ja wyrzuciłam końcówkę ulotek jaka mi została i wróciłam do domu.
#vSEoq
No i jak zwykle rozmowa o studiach, założeniu rodziny i inne pitolenie. Nagle moja dziewczyna zapytała ojca o awans, bo wcześniej wspominał, że go dostał. Temat poszedł, gdy nagle jej siedmioletnia siostra wypaliła:
- Ale Kasia, tatuś jest chyba lekarzem, bo widziałam wczoraj, jak mamie coś robił między nogami!
Mina teściów bezcenna.
#t2Uls
Jego głos tak mnie zestresował, że powtarzałam sobie w głowie, abym tylko ja dobrze odpowiedziała. Gdy starsza pani odeszła i nastała moja kolej, kapłan (wciąż widać było jego zdenerwowanie) mówi do mnie "ciało Chrystusa..." na co ja z pełną powagą w głosie odpowiadam: "Ciało!".
Jego wyraz twarzy - niezapomniany, poziom mojego zażenowania - maksymalny.
#pVqf6
Popędziłem do mamy, zabrałem pieniądze i z uśmiechem na ustach wybrałem się do kiosku gdzie podając sprzedawczyni złotówkę poprosiłem o jeden z telefonów z plakatu. Niestety jak wiadomo nie dostałem go, smutny i zawiedziony, że nie kupiłem mamie nowego telefonu wróciłem do domu.
#ICmAx
Trzy piwa i dwa talerze później byliśmy totalnie zmasakrowani. Zrobiliśmy więc to, co każdy facet na naszym miejscu. Wyszliśmy z restauracji i… weszliśmy do baru obok. Na tym etapie w gębie miałem jak w piecu, a moja ślina była niczym toksyczny kwas. Zamówiliśmy po piwie i w tym momencie mój pęcherz upomniał się o swoje i udałem się do klopa.
Gdy wróciłem zastałem mojego kuzyna w trakcie bijatyki z jakimś kolesiem. Wkroczyłem do akcji aby ich rozdzielić i dowiedzieć się o poszło. Zanim coś zdziałałem do baru wszedł policjant, rozdzielił delikwentów i zaczął pytać co się dzieje. Ja powiedziałem, że jestem z moim kuzynem, ale nie wiem co się stało bo byłem w kiblu. To znaczy chciałem to powiedzieć, bo mniej więcej w połowie niespodziewanie zakaszlałem. Nie zdążyłem zasłonić ust i nakaszlałem policjantowi w twarz. Odrobina mojej toksycznej śliny trafiła mu w oko, bo się nieźle wkurzył, przewrócił mnie na ziemię i skuł. W kółko krzyczał pytając czym go zaatakowałem. Wraz z kuzynem wyjaśniliśmy mu że byliśmy na ostrych skrzydełkach w restauracji obok, przeprosiłem kilkakrotnie. Nie miało to znaczenia, dla niego była to napaść na policjanta. Trafiłem do aresztu i spędziłem tam kilka godzin…
Dzisiaj to opowiadam jako śmieszną przygodę, ale wtedy nie było mi do śmiechu.
#V0Z3A
Ludzi przybywało, wiec siła rzeczy musiałam się troszkę do niego przesunąć, ponieważ stojący tłum robił się coraz gęstszy. Tak sobie siedzieliśmy, uśmiechając się do siebie od czasu do czasu. W pewnym momencie autobus lekko przyhamował. Dzielnie złapałam się rurki, ciesząc, że nie spadłam z siedzenia. Poprawiając się, zauważyłam, że mam coś mokrego na nodze. Może jakaś woda wylała się ze sportowej torby towarzysza podróży - pomyślałam wtedy.
Minęło 10 minut i zobaczyłam jak wyciąga coś z torby i łapie się za głowę. Widać było, że coś go wyraźnie zdenerwowało. Zobaczyłam jak nerwowo stuka na klawiaturze telefonu wiadomość. Stwierdziłam, że warto zerknąć. Rzuciło mi się w oczy jedno słowo: "MOCZ". Nie wiedziałam co robić, przez moją głowę przebiegły setki myśli.
Przecież nie zapytam faceta czy wylały mu się w torbie siki, jednocześnie mocząc moje rajstopy. Miałam nadzieję, że ten mocz nie miał związku z tym co się stało. Przestałam się łudzić, kiedy na przystanku końcowym naszej trasy, zobaczyłam jak wyrzuca do przystankowego kosza, pojemnik bez połowy zawartości. Charakterystyczny pojemnik z czerwoną pokrywką. Sic!