#rVp96

Wczorajszej nocy spałam sobie smacznie. Mój mąż był wtedy na nocnej zmianie. No więc śpię sobie i nagle do mojego łóżka przychodzi moja 3 letnia córeczka. Zaczyna coś gadać. Z całej jej wypowiedzi usłyszałam tylko: "Jak już się z tatusiem rozstaniecie, to nie pójdę ani do ciebie, ani do niego. Zamieszkam z babcią, żebyście widzieli jak bardzo mnie skrzywdziliście". Totalnie mnie wtedy zatkało. Nie wiedziałam, co jej odpowiedzieć. Najśmieszniejsze jest to, że z mężem mamy się bardzo dobrze i nie planujemy rozwodu.

#AkewH

Jak miałam około 15 lat to pojechałam z koleżankami na kolonię do Włoch. Było tam bardzo dużo ludzi w podobnym wieku więc po pewnym czasie młodzi Włosi zaczęli do nas zagadywać. Ja jako przerażona nastolatka nawet bym nie myślała, żeby chodzić z nimi na randki, ale uznałam że dzięki rozmowie z nimi będę mogła poćwiczyć swój angielski.

Pewnego dnia leżymy z koleżankami na plaży i przychodzi dwóch Włochów. Jeden podchodzi do mnie i zagaduje: "Do you speak English?". A ja dumna i pewna siebie odpowiedziałam piękną polszczyzną: "Troszeczkę!".

Słyszało to dużo innych osób z naszej kolonii, które też były na plaży, więc nie miałam spokoju aż do przyjazdu do domu.

#37Vcf

Gdy byłam mała, często zostawałam sama w domu. Mamusia zawsze mi powtarzała, że mam pytać się "kto tam" jeśli ktoś zapuka i zamykać drzwi od środka. Ten dzień to jedno z moich najtrwalszych wspomnień z okresu dzieciństwa. Jestem w stanie dokładnie powiedzieć co wtedy robiłam. 

Byłam sama w domu, siedziałam w kuchni i składałam do kupy książkę z przepisami. Wtedy usłyszałam, że ktoś otwiera drzwi. Wtedy do mnie dotarło, że nie zamknęłam drzwi. Wiedziałam, że nie mogła być to moja mama, ponieważ pracowała do późna. Usłyszałam męski głos, który pytał czy jest ktoś w domu. Byłam tak sparaliżowana strachem, że nie wiedziałam co mam zrobić. Stwierdziłam moim dziecięcym umysłem, że jak nie będę się odzywać to ten ktoś sobie pójdzie. Jednak mężczyzna dalej wołał. 

Odważyłam się i poszłam w stronę drzwi. Nie pamiętam jak zareagował ten facet, ale zapytał się czy jestem sama. Potem powiedział, żebym się zamykała zawsze, bo to niebezpieczne po czym zniknął. Tyle pamiętam. Nie pamiętam twarzy tego gościa, ponieważ nigdy więcej go już nie widziłam. Mamie także nigdy o tym nie powiedziałam, bo bałam się że mnie okrzyczy za niezamknięte drzwi. 

To wydarzenie było dla mnie takim wstrząsem, że do dzisiaj czasami gdy kładę się i spać i słyszę, że ktoś kręci się po klatce, to sprawdzam czy aby na pewno mam zamknięte drzwi.

#0GgD8

W 2005 roku szukałem pracy jako programista, wysłałem kilka CV i oczekiwałem na odpowiedź. Niestety, byłem jeszcze studentem, nie wszyscy chcieli mnie przyjąć, inni oferowali zbyt małe pieniądze.

Jadąc na ostatnią rozmowę kwalifikacyjną sądziłem że się nie uda. Przyjechałem na miejsce, porozmawiałem z pracodawcą, nawet mi się podobało. Gdy padło pytanie, gdzie widzę siebie za 10 lat, w głowie miałem dwa scenariusze: słodzić mu albo powiedzieć coś głupiego. Odpowiedziałem: "Gdybym wiedział, co będę robił za 10 lat, to robił bym karierę jako drugi Nostradamus, a nie jako kolejny programista".

Kilka tygodni temu minęło 10 lat. Były pracodawca to mój najlepszy kumpel, obecnie jestem właścicielem drugiej firmy współpracującej z nim. Powiedział mi, że z wielu kandydatów z większymi umiejętnościami wybrał mnie, bo spodobała mu się ta moja odpowiedź.

#jkBht

Podbiegam pod 30 i jestem wielką fanką filmów animowanych, szczególnie jednego filmu Disneya. Parę lat temu dowiedziałam się przypadkowo, że takich świrów jak ja jest więcej, ba, grupa osób rysuje swoje własne komiksy w większym lub mniejszym oparciu o ten film i umieszcza je w sieci. Zapaliłam się do tego pomysłu i zaczęłam rysować swój własny komiks.

Przez dłuższy czas nie szło mi najlepiej, nie łapałam proporcji, mało też osób zwracało uwagę na to moje małe dzieło. Nie to jednak było najgorsze, a zachowanie mojego faceta. Na każdym kroku próbował podcinać mi skrzydła. Często słyszałam, że zachowuję się jak dzieciak rysując te głupoty, powinnam wydorośleć, spędzam nad tym za dużo czasu marnując go i że w ogóle nic z tego nie będzie.

Dzisiaj ten człowiek już nie jest moim partnerem, a ja wciąż rysuję. Ten mój "głupi komiks" ma obecnie prawie 1000 obserwujących (co jak na komiks o jednej, okrojonej tematyce jest dobrym wynikiem), już po paru minutach od umieszczenia nowej strony zaczynają pojawiać się komentarze, co sprawia mi niesamowitą satysfakcję. Nie miałabym jej, gdybym dała się stłamsić.

Nie dajcie się zdołować. Warto robić co sprawia przyjemność i nic innym do tego, czy hobby jest "dorosłe" czy "dziecinne". Najważniejsze jest samodoskonalenie!

#giPzI

Zacznę od tego iż nie mieszkam z biologicznym ojcem od 3 roku życia. Kiedy byłem mały zostałem ochrzczony, a ojcem chrzestnym został kolega mojej cioci (siostry ojca). Mama z tatą nie wzięli nigdy ślubu, rozeszli się bo nie pasowali do siebie, a mój ojciec chrzestny, który się o tym dowiedział zawsze pomagał mamie w wychowaniu mnie, a po dwóch latach się jej oświadczył. W ten sposób teraz mam ojczyma, który jest jednocześnie moim ojcem chrzestnym. Na koniec dodam, że jest zarąbistym tatą :)

#HbL0s

Kiedy byłam mała i miałam około 5 lat bardzo byłam przywiązana do babci. Spędzałam z nią każdą wolną chwilę, więc kiedy wyjechała na tydzień do mojego wujka, a swojego syna, bardzo za nią tęskniłam. Pewnego ranka zostając w domu rano z tatą, kiedy on słodko spał, wpadłam na super pomysł, że spakuję się i pojadę do mojej babci. Muszę zaznaczyć, że w tym momencie była ona ode mnie oddalona o ok 200 km. 

Wzięłam więc największą reklamówkę, spakowałam prawie same rajstopki i bieliznę, ukradłam drobne z kuchennej skarbonki, narzuciłam sobie krzywo płaszczyk, przysunęłam krzesło do łucznika i szczęśliwa wyszłam sobie świat. Gdy tak szłam w stronę PKSu (musiało to wyglądać dość komicznie, 4-letnia dziewczynka z wielką reklamówką i źle zapiętym płaszczykiem) stwierdziłam, że nie mogę tak przecież wyjechać bez pożegnania, więc wstąpię jeszcze do szkoły pożegnać się z starszą siostrą.. 

Gdy sobie tak maszerowałam szczęśliwa, nagle ktoś mnie zaczepił i zapytał gdzie sobie wędruję. Jak się potem okazało była to dobra koleżanka babci, która jako jedyna zainteresowała się samotnym dzieckiem spacerującym w centrum miasteczka. Wzięła mnie za rękę i powiedziała że zaprowadzi mnie do siostry, a później na PKS. Zgodziłam się.. ale zostałam oszukana! Przyjaciółka mojej babci zaprowadziła mnie nie do siostry, a do pracy do mamy.. 

To nie koniec historii bo najlepsze było potem. Po tym wszystkim moja mama postanowiła zadzwonić do taty i zapytać co robię, ten niczego nieświadomy powiedział że bawię się w swoim pokoju...

#RAqvP

Wybrałam się z rodzicami do Castoramy. Mama jak mama, poszła popatrzeć na żyrandole, ozdóbki itp. Ja za tym nie przepadam, więc chodziłam sobie z tatą. W pewnym momencie zauważyliśmy mężczyznę, na oko 30 lat z 6-letnim synem. Między nimi nawiązał się taki dialog:
- Chodź, Maciuś, musimy kupić jeszcze blaszkę.
- Tatuś, a co to jest blaszka?
- Widzisz, synu. Blaszka to jest blaszka.

Śmiech mój i mojego taty pewnie śni się temu panu po nocach.
Dodaj anonimowe wyznanie