#rVp96
#AkewH
Pewnego dnia leżymy z koleżankami na plaży i przychodzi dwóch Włochów. Jeden podchodzi do mnie i zagaduje: "Do you speak English?". A ja dumna i pewna siebie odpowiedziałam piękną polszczyzną: "Troszeczkę!".
Słyszało to dużo innych osób z naszej kolonii, które też były na plaży, więc nie miałam spokoju aż do przyjazdu do domu.
#37Vcf
Byłam sama w domu, siedziałam w kuchni i składałam do kupy książkę z przepisami. Wtedy usłyszałam, że ktoś otwiera drzwi. Wtedy do mnie dotarło, że nie zamknęłam drzwi. Wiedziałam, że nie mogła być to moja mama, ponieważ pracowała do późna. Usłyszałam męski głos, który pytał czy jest ktoś w domu. Byłam tak sparaliżowana strachem, że nie wiedziałam co mam zrobić. Stwierdziłam moim dziecięcym umysłem, że jak nie będę się odzywać to ten ktoś sobie pójdzie. Jednak mężczyzna dalej wołał.
Odważyłam się i poszłam w stronę drzwi. Nie pamiętam jak zareagował ten facet, ale zapytał się czy jestem sama. Potem powiedział, żebym się zamykała zawsze, bo to niebezpieczne po czym zniknął. Tyle pamiętam. Nie pamiętam twarzy tego gościa, ponieważ nigdy więcej go już nie widziłam. Mamie także nigdy o tym nie powiedziałam, bo bałam się że mnie okrzyczy za niezamknięte drzwi.
To wydarzenie było dla mnie takim wstrząsem, że do dzisiaj czasami gdy kładę się i spać i słyszę, że ktoś kręci się po klatce, to sprawdzam czy aby na pewno mam zamknięte drzwi.
#0GgD8
Jadąc na ostatnią rozmowę kwalifikacyjną sądziłem że się nie uda. Przyjechałem na miejsce, porozmawiałem z pracodawcą, nawet mi się podobało. Gdy padło pytanie, gdzie widzę siebie za 10 lat, w głowie miałem dwa scenariusze: słodzić mu albo powiedzieć coś głupiego. Odpowiedziałem: "Gdybym wiedział, co będę robił za 10 lat, to robił bym karierę jako drugi Nostradamus, a nie jako kolejny programista".
Kilka tygodni temu minęło 10 lat. Były pracodawca to mój najlepszy kumpel, obecnie jestem właścicielem drugiej firmy współpracującej z nim. Powiedział mi, że z wielu kandydatów z większymi umiejętnościami wybrał mnie, bo spodobała mu się ta moja odpowiedź.
#jkBht
Przez dłuższy czas nie szło mi najlepiej, nie łapałam proporcji, mało też osób zwracało uwagę na to moje małe dzieło. Nie to jednak było najgorsze, a zachowanie mojego faceta. Na każdym kroku próbował podcinać mi skrzydła. Często słyszałam, że zachowuję się jak dzieciak rysując te głupoty, powinnam wydorośleć, spędzam nad tym za dużo czasu marnując go i że w ogóle nic z tego nie będzie.
Dzisiaj ten człowiek już nie jest moim partnerem, a ja wciąż rysuję. Ten mój "głupi komiks" ma obecnie prawie 1000 obserwujących (co jak na komiks o jednej, okrojonej tematyce jest dobrym wynikiem), już po paru minutach od umieszczenia nowej strony zaczynają pojawiać się komentarze, co sprawia mi niesamowitą satysfakcję. Nie miałabym jej, gdybym dała się stłamsić.
Nie dajcie się zdołować. Warto robić co sprawia przyjemność i nic innym do tego, czy hobby jest "dorosłe" czy "dziecinne". Najważniejsze jest samodoskonalenie!
#oGAlx
#giPzI
#HbL0s
Wzięłam więc największą reklamówkę, spakowałam prawie same rajstopki i bieliznę, ukradłam drobne z kuchennej skarbonki, narzuciłam sobie krzywo płaszczyk, przysunęłam krzesło do łucznika i szczęśliwa wyszłam sobie świat. Gdy tak szłam w stronę PKSu (musiało to wyglądać dość komicznie, 4-letnia dziewczynka z wielką reklamówką i źle zapiętym płaszczykiem) stwierdziłam, że nie mogę tak przecież wyjechać bez pożegnania, więc wstąpię jeszcze do szkoły pożegnać się z starszą siostrą..
Gdy sobie tak maszerowałam szczęśliwa, nagle ktoś mnie zaczepił i zapytał gdzie sobie wędruję. Jak się potem okazało była to dobra koleżanka babci, która jako jedyna zainteresowała się samotnym dzieckiem spacerującym w centrum miasteczka. Wzięła mnie za rękę i powiedziała że zaprowadzi mnie do siostry, a później na PKS. Zgodziłam się.. ale zostałam oszukana! Przyjaciółka mojej babci zaprowadziła mnie nie do siostry, a do pracy do mamy..
To nie koniec historii bo najlepsze było potem. Po tym wszystkim moja mama postanowiła zadzwonić do taty i zapytać co robię, ten niczego nieświadomy powiedział że bawię się w swoim pokoju...
#RAqvP
- Chodź, Maciuś, musimy kupić jeszcze blaszkę.
- Tatuś, a co to jest blaszka?
- Widzisz, synu. Blaszka to jest blaszka.
Śmiech mój i mojego taty pewnie śni się temu panu po nocach.