#jK8Bu

Moja kuzynka zawsze miała słabą głowę...

Pech chciał, że gdy miałyśmy po 4 latka, nasi rodzice pomieszali kieliszki podczas sylwestra. Tym sposobem ja oraz mój dziadek dostaliśmy Piccolo, a reszta rodziny, w tym moja kuzynka - normalnego szampana. Zaprawiony w wódeczkowym boju dziadek nie zorientował się nawet, co pije - każda "perfuma" była dla niego, już z założenia, słaba.

Po radosnym wychyleniu zawartości swojego kieliszka, moja kuzynka wdrapała się na zastawiony suto stół i, balansując pomiędzy śledzikiem i sernikiem, opowiedziała ten sam żart dziesięć razy z rzędu, za każdym razem śmiejąc się szaleńczo do osłupiałej rodzinki. Po wszystkim wczołgała się pod stół i zasnęła.

Teraz obydwie mamy już po 20 lat. Tydzień temu zabrałam ją na imprezę, poczęstowałam kilkoma kieliszkami wina. Zgadnijcie, kto stepował między zakąskami, śpiewając "Biełyje rozy".

#VXeua

Ta historia miała miejsce 5 lat temu. Byłem z dziewczyną w restauracji. Zamówiliśmy ciastka. Gdy je jedliśmy, moja dziewczyna zrobiła dziwną minę i po chwili wyjęła coś z ust. To był pierścionek. Ona szczęśliwa, rozpłakała się i krzyczy TAK! Ale ja nie mam pojęcia o co chodzi. Ludzie zaczęli bić brawo i patrzyli na mnie ze zdziwieniem dlaczego nie klękam i nie wkładam jej pierścionka.
W końcu zaskoczony całą sytuacją, zrobiłem to.

Okazało się potem, że obsługa restauracji pomyliła zamówienia i to ciastko z pierścionkiem miało być dla dziewczyny, która siedziała ze swoim chłopakiem parę stolików dalej.

#Zj85Q

Przeczytałam właśnie wyznanie o tym, jak klient w sklepie płacił w pięciogroszówkach. Miałam kiedyś podobny przypadek.
Pracowałam w banku. Przyszedł klient i chciał zapłacić ratę kredytu. Podałam mu kwotę, a ten położył mi na biurku karton. W środku były pieniądze - mnóstwo 10 gr, 20 gr, kilka 50 gr i może ze trzy 1 zł.

Klient wpłacał 800 zł. Nie, nie miałam liczarki do bilonu. Miły pan spędził u nas ponad dwie godziny.

#Jughw

Przed napisaniem tej historii muszę napisać, że mam ok. 7-8 kilogramów nadwagi - nie wiem ile, w każdym razie jestem grubszy, ale nie jest tragicznie.

Jadę wczoraj na rowerze po jedzenie. Chłodno, wiec ubrałem kurtkę, która jest ciepła itd., lecz sprawia, że wyglądam na jeszcze większego.
Ale powróćmy do tematu - jadę sobie, wiatr we włosach i burczenie w brzuchu. Skupiam się na drodze, gdy nagle słyszę za sobą dziecięcy głosik:
- HA, HA, ALE GRUBAS!
Odwracam się i widzę typowego Sebka w wersji mini - 10-11 lat, niski, głupi wyraz twarzy, który pokazuje, że jeżeli z nim zadrzesz, to nic ci nie grozi.
Chłopak uśmiechnięty, patrzy się na mnie wyzywająco, już otwiera usta...
BAM!
Wywalił się na prostej drodze, na gładkim chodniku.

Zatrzymałem się, idę w jego stronę, a ten jak nie zacznie krzyczeć, że mam nie podchodzić, bo jestem czarnoksiężnikiem i rzuciłem na niego czar, przez co upadł.
No i nie pomogłem :)

#KvYWZ

Ogólnie mam szacunek do starszych kobiet, ustępuję im miejsca w autobusie, pomogę, jeśli trzeba, zanieść zakupy do domu. Jakoś tak mnie wychowano. Ale ostatnio...

Jestem z Warszawy, ale jakoś tak się stało, że z powodu rozwodu moich rodziców i ich wiecznych kłótni zmieniłam miasto i wylądowałam w gdyńskiej trójce.
Palę papierosy. Wiem, że to zły nawyk, ale nie będę się tłumaczyć.

Sytuacja zdarzyła się w miejskim autobusie. Rano zaspałam i wkurzona, że spóźnię się do szkoły siedziałam w pełnym autobusie i poszukiwałam w torbie jakichś notatek na lekcje. Byłam nieogarnięta, nieumalowana i ogólnie niewyspana, kułam do nocy. Coś wyrwało mnie z amoku i zauważyłam, że obok mnie stoi starsza kobieta.
Naprawdę chciałam wstać i puścić ją na to miejsce, ale rękaw swetra zaciął mi się w zamku od bocznej kieszeni i zanim udało mi się go uwolnić, to trochę czasu minęło. Już, już chciałam wstawać, gdy słyszę nad sobą głos kobiety:
- (...) ubrana jak ladacznica i wymalowana jak na jakąś potańcówkę (...)
(Dodam, że miałam na sobie znoszony sweter i leginsy, a na twarzy tylko korektor pod oczy i tusz do rzęs)

Zrobiło mi się przykro, ale i tak chciałam ją puścić na swoje miejsce, gdy nagle moja torba zniknęła z moich kolan i wylądowała na ziemi. Zdziwiona na początku nie zajarzyłam, że to ta kobieta pociągnęła rączkę mojej torby laską. Cała zawartość się z niej wysypała, a i przy okazji papierosy wylądowały na ziemi. Kobieta w ryk, ja w ryk. Naprawdę mało brakowało, abym tej kobiecie coś zrobiła, bo zaczęła mnie wyzywać. Zrobiła mi pogadankę, że truję się papierosami, że umrę prędzej niż ona. Że na pewno jestem taka i taka. Nagle odezwał się starszy pan, który siedział tuż obok mnie, przy oknie. Zwrócił się prosto do mnie, nie do tej kobiety.
- Siedź, dziecko, i nie przejmuj się moją żoną. Ona tak ma, jest chamska, ale to dobra kobieta. A nogi ma jak nastolatka, ostatnio sam widziałem, jak biegła na mszę, bo zaspała.

Nie muszę chyba opisywać miny swojej i połowy autobusu. Gdy z niego wyszłam, popłakałam się ze śmiechu.

#Qiavh

Mam na imię Ola i mam 8 lat młodszą siostrę Idę, która za dzieciaka miała swój charakterek. Obie już jesteśmy dorosłe, a rzecz się działa, gdy młoda była kilkuletnim berbeciem. Mówiła już dobrze, ale jeszcze nie umiała pisać.

Jakiś czas przed świętami Bożego Narodzenia, mama wzięła młodą na kolano - miały pisać list do Świętego Mikołaja. Ida dyktowała, a mama pisała. Rodzicielka była coraz bardziej przerażona, gdy jej malutka córeczka wymieniała kolejne lalki, misie, gry, zabawki. W pewnym momencie mama powiedziała basta i rozpoczęła z malutką córeczką rozmowę o tym, co jest ważne, o biednych dzieciach, które nie mogą sobie pozwolić na zabawki. Pierwsza poważna rozmowa w życiu mojej siostry.

Ida poszła do swojego pokoju i po dłuższej chwili spędzonej na przemyśleniach, wróciła do mamy i poprosiła ją o napisanie nowego listu. Zaczęła dyktować, że chciałaby, aby Mikołaj przekazał biednym dzieciom wszystkie zabawki, które miał przeznaczone dla niej. Ida dyktowała dalej - "Święty Mikołaju, zamiast zabawek proszę o zdrowie dla mojej mamusi, tatusia, siostrzyczki. Abyśmy się nie kłócili i byli szczęśliwi". Po podyktowaniu długiego listu, gdy mama już była z niej dumna, młoda powiedziała: "I podpisz - Ola".

#D89Sz

Cóż... Chyba ostatnio zepsułem jakiemuś młodemu metalowcowi podryw. Chociaż nie wiem, kto był tu podrywany.

Stoję sobie na przystanku oparty o słupek z rękoma w kieszeniach i czekam na autobus. Ja - długie podgolone po bokach włosy, broda, stara ramoneska, glany, koszulka kapeli. Niedaleko mnie na ławce siedzi jakaś panna - typowa młoda fanka metalu. Glany, trochę kolczyków, naszywki na wojskowej torebce, nawet ładna panna. Nad nią skacze jakiś niewiele starszy, ale góra 18-, 19-letni fan metalu. Ubrany tak jak ja, tyle że wyraźnie ode mnie młodszy.
Ja tak siedzę i jednym uchem podsłuchuję o czym gadają, chociaż ciężko nazwać to podsłuchiwaniem, bo rozmowa chyba intencjonalnie była głośna, żeby ludzie dookoła słyszeli... No i młody się chwali, że zrobił sobie mały tatuaż i już planuje następny (o ile rodzice dadzą kasę) i generalnie pieje nad swoją odwagą i tym jaki jest cool. I niejeden na pewno nie miałby tyle jaj co on... Przy tym co chwilę spoglądał na mnie, i jak wspominałem - gadał głośno, chyba żebym słyszał o co mu chodzi.

W tym momencie zadzwonił do mnie telefon. Odebrałem. Dłonią pokrytą tatuażami. Młodemu nagle mina zrzedła, panna parsknęła śmiechem, ja w sumie też ledwo się powstrzymałem.

#IXiCV

Wczoraj, po powrocie z pracy, zastałem moją narzeczoną w odświętnym ubraniu, na stole czekała kolacja. Tak o, bez okazji. Na pierwszy rzut oka. Pod koniec posiłku, oznajmiła mi radosna nowinę... Ciąża!


Zastanawiam się, jak zareaguje na wieść o tym, że jestem bezpłodny. Walizki już spakowałem.

#7ID3U

Zbliżał się długi sierpniowy weekend, na który mieliśmy wybrać się z ukochanym w Karpaty. Wszystko już dogadane, pokój wynajęty. Trzy dni przed wyjazdem Bartek zadzwonił odwołując tak długo wyczekiwane wakacje, jego brat wylądował w szpitalu. Sytuacja losowa, zrozumiałam. Chciałam przyjechać, ale usłyszałam, że mogę to zrobić dopiero jak Kamil się lepiej poczuje.

Kilka dni później siedziałam sobie w kuchni, gotowałam obiad i słuchałam radia. Akcja wakacyjna, dziennikarz zaczepia ludzi na plaży i pyta jak im mija czas. Nagle słyszę znajomy głos:
- Jest super! Przyjechałem z kumplami i bratem na męski wypad, wiesz, opalanko, piwko, no i piękne dziewczyny w bikini!

Ojjj nie wyszło mu to kłamstewko...

#O5d49

Warto zaznaczyć, że mam specyficzną cechę, mianowicie jestem najbardziej przypałowym człowiekiem jakiego znam. Historia jaką chce opowiedzieć jest sprzed kilku dni.

Dosyć często biegam, cały czas jedną wybraną trasą, jednak ostatnio postanowiłem ją zmienić i biegnąć w stronę przystanku. Kiedy miałem jakieś 100 m do przystanku, widzę, że stoi autobus w godzinach rannych, czyli jak zwykle przepełniony, no to delikatnie zwalniam, żeby kierowca skumał, że wcale nie biegnę na niego, jednak kierowca najwyraźniej myśli, że tak zwolniłem, bo opadam z sił (warto zaznaczyć, że kierowca widział mnie biegnącego jedynie na autobus). To zaczynam machać żeby jechał, niestety kierowca źle zinterpretował moje machanie, pewnie pomyślał, że mam na myśli coś w stylu - "czekaj, bo zaraz umrę"- no i dalej czeka.
W swojej bezsilności minąłem ten autobus, mina kierowcy, który patrzył na mnie jak na debila, zostanie ze mną na długo.
Dodaj anonimowe wyznanie