#ALRTs

Uczelnia artystyczna, pierwszy rok, impreza integracyjna ze starszymi rocznikami i profesorami. Wśród nich była jedna starsza pani doktor, która bardzo się wyróżniała - czasem miała ogolone pół głowy, innym razem ze spodni wysuwały jej się własnoręcznie zrobione na szydełku stringi.
Tego dnia postanowiła po pijaku udowodnić innym profesorom i nowym studentom, że potrafi dosięgnąć kolanem głowy i jak powiedziała, tak zrobiła. A ponieważ nosiła wtedy sukienkę, całemu zgromadzeniu ukazały się jej zrobione na szydełku stringi, które przez pozę wykonaną przez nauczycielkę zsunęły się na bok i wszyscy mogli oglądać narządy płciowe pani doktor.
To były czasy! Od razu dotarło do człowieka, że jest na uczelni artystycznej...

#26pK6

Wczoraj, wracając z "melanżu", zaszedłem do mojej dziewczyny, która urwała się z tego właśnie melanżu pół godziny wcześniej. Chciałem zobaczyć, czy wszystko u niej gra. Kod do jej klatki znam, więc wszedłem od razu, wiedząc, że "przypału" jej nie narobię (jej matka akurat pracowała na noc, ojca brak).
Wyobraźcie sobie moją minę, kiedy wchodząc do jej mieszkania zobaczyłem ją "w stanie uniesienia cielesnego" z moim najlepszym kumplem. Takim, który podobno żyć beze mnie nie potrafi.

Nie ma co. Trochę mi się posypało. Mniej więcej jak domek z kart na wietrze.

#eWl6S

Zakończenie roku, klasa maturalna, pasuje jakoś ładnie wyglądać, ale jak na złość wyskoczył mi pryszcz na policzku. Przypudrowałam ile się dało i żyłam nadzieją, że nie wygląda jak boja ostrzegawcza na morzu.
Jako że klasa maturalna, to wypada również podziękować wszystkim za to, że chociaż próbowali nas czegoś nauczyć. Razem z kolegą zostałam oddelegowana z kwiatami do dyrektora. Gadka szmatka, nawijamy jak wiele nauka w tej szkole dla nas znaczyła itp., wręczamy kwiaty i już mam uścisnąć rękę dyrektora, gdy nagle się mu jednak zebrało na czułości i chce pocałować mnie w policzek. Myślę sobie OK, usta dyrektora się zbliżają, gdy nagle przypomniałam sobie o pryszczu. Nagłe przerażenie i odwracam głowę w drugą stronę. Jednak zrobiłam to niestety zdecydowanie za wolno...
I tak oto przeżyłam mój pierwszy pocałunek z dyrektorem... na oczach setek ludzi :)

#ipnv7

Od 3 lat jestem w cudownym związku, wspieramy się, pomagamy sobie nawzajem, ogólnie zawsze mogę na niego liczyć.
Jest tylko jedno ale - mój ukochany jest rudy, co nie podoba się mojej rodzinie, ze strony znajomych też często słyszę jakieś docinki odnośnie koloru włosów lubego, typu że stać mnie na kogoś lepszego itp. Kiedy poza nim nikt się dla mnie nie liczy.
Jakiś czas temu ukochany oświadczył mi się... A co na to moja mama? Ukrywa to przed rodziną i znajomymi, nie cieszy się w ogóle moim szczęściem, powtarza, żebym się poważnie nad tym zastanowiła. I wiecie co? Jest mi zwyczajnie cholernie przykro. To tylko kolor włosów, czy w życiu naprawdę aż to jest takie ważne?

#oi29u

Za czasów licealnych byłem jednym z najlepszych uczniów w szkole. Do równoległej klasy chodził taki typowy kark, który, z jakichś powodów (być może chodziło właśnie przez oceny), ewidentnie mnie nie trawił. Dawał mi o tym znać wielokrotnie, choćby popychając mnie, gdy mijaliśmy się na korytarzu. Było to widoczne do tego stopnia, że wiedzieli o tym wszyscy dookoła. W myślach dziękowałem Bogu, że ten bydlak nie wie o mojej orientacji seksualnej. Wtedy miałbym jeszcze bardziej przechlapane.

W międzyczasie zarejestrowałem się na jednym z portali randkowych i zacząłem pisać z pewnym kolesiem, również z mojego miasta. Ponieważ rozmowa się kleiła, wkrótce potem doszło do spotkania. Umówiliśmy się pod jedną z miejscowych kawiarni.

Czekając w wyznaczonym miejscu zobaczyłem zbliżającego się, wspomnianego dresa - a warto dodać, że nie należał on do osób tolerancyjnych. Do dziś pamiętam ten moment, wystraszyłem się tak, że aż serce podskoczyło mi do gardła. Po chwili jednak się uspokoiłem, pomyślałem sobie "No dobra, przecież skąd on może wiedzieć co ja tu robię? Do niczego się nie muszę przyznawać, jakby znowu się doczepił to wykręcę się jakoś", po czym stwierdziłem, że po prostu udam, że go nie widzę. Ku mojemu zdumieniu, on również przystanął niedaleko. Staliśmy tak zaledwie kilka minut, ale wtedy zdawało się, że trwa to wieczność i w myślach błagałem, żeby sobie poszedł. Kiedy już ludzie się trochę rozeszli, nagle do nas obu dotarło, co się właściwie stało. Podszedłem do niego i zapytałem, czy to on ze mną pisał pod takim nickiem. Potwierdził. Fala wstydu i rozczarowania, która wtedy mnie uderzyła jest nie do opisania. Z niemałym zmieszaniem wypiliśmy już tę kawę, a po wszystkim zgodnie postanowiliśmy nikomu o tym nie opowiadać.

Nie, nie jesteśmy nadal parą. Ale byliśmy.

#GdzbS

Jestem w 8 miesiącu ciąży. Godzina wieczorna, obładowana siatami czekam na busa. Nagle z piskiem opon na plac dworcowy wyjeżdża czerwony golf. Krąży, krąży. Disco dudni. Samochód zatrzymuje się kilka metrów przede mną. Wychodzi typowy Sebix i zagaduje: "Elo Mała, czemu taka ładna dziewczyna siedzi sama. Gdzie jedziesz? Już poźno, może podwieźć? Ja rozbawiona, ściągam teatralnym ruchem torebkę z brzucha. Sebix patrzy patrzy, konsternacja, oczy wytrzeszczył, odwraca się do golfa i krzyczy: "Yyyy.... ooooo k%&wa, Damian! Spier%#%@my!!!!" 😂😂😂😂😂😂 Umarłam!

#KfvFa

Dwa lata temu mój już były chłopak powiedział mi, że wyjeżdża na dwutygodniowe wakacje z rodzicami.
Czego się dowiedziałam jakiś czas temu od jego kumpla? :
- Tej, a pamiętasz, jak Michał powiedział ci, że jest nad morzem? Bo on wtedy kupił sobie nowa grę i nie chciało mu się z tobą spotykać.
Dobrze, że za długo ze sobą nie byliśmy :)

#M4Owg

Będzie to historia bez morału ani żadnych specjalnych przesłanek, po prostu chcę o tym opowiedzieć.
Wszystko działo się, jak miałem jakieś 10 lat. Nigdy o tym nikomu nie mówiłem, ponieważ zawsze było mi wstyd. Ważnym elementem w historii jest to, że byłem jedynakiem, a jak to często bywa, rozpieszczonym i egoistycznym bachorem, któremu wszystko się należy.

Pochodzę z dość bogatej rodziny, więc nigdy mi nic nie brakowało. Mama miała złote serce, była bardzo wrażliwa, więc charakterek mutanta odziedziczyłem z pewnością po ojcu. Ale do rzeczy.

Był taki program kiedyś, że brało się na wakacje dzieci z biednych rodzin lub domów dziecka, żeby dzieciaki jakoś fajnie spędziły wakacje. Tak jak mówiłem, moja cudowna mama zadecydowała, że przyjmiemy na wakacje dziewczynkę o imieniu Pola. Na początku byłem zadowolony, bo lubiłem się bawić z dziećmi. Byłem dość towarzyski. Mama kupiła jej piękną lalkę i pojechaliśmy ją odebrać.
Drobna, 9-letnia, blondyneczka o niebieskich oczach, bladej cerze i ładnej buzi. Przez miesiąc sielanka. Bardzo ja lubiłem, jednak od pewnego momentu zaczęło mi bardzo przeszkadzać, że wszyscy interesują się tylko nią, a na mnie nikt nie skupia uwagi. Byłem zły o zabawki jakie mama jej kupowała, chociaż sam miałem ich setki, a ona nie miała nic.
Zacząłem jej dokuczać i robić wszystko, żeby się jej pozbyć. Jak dowiedziałem się, że głównie mama, bo ojcu to zwisało (firma, pieniądze, brak czasu dla rodziny) chce ją adoptować, postanowiłem się jej pozbyć. Podrzucałem złotą biżuterię mamy do jej rzeczy i robiłem z niej złodziejkę. Byłem wyjątkowo zdolny w kwestii manipulacji, więc skończyło się na tym, że nie było żadnej adopcji.

Przeze mnie i mój egoizm mała biedna dziewczynka straciła szansę na normalny dom. Po wszystkim wiele dni płakałem, jednak nie powiedziałem nic nikomu. Dziś wstyd mi o tym mówić komukolwiek, ale długo siedziało mi to na sumieniu. Starałem się ją odszukać, dowiedzieć, pomóc jej i przede wszystkim przeprosić, jednak nic z tego. Nie wiem nawet, czy żyje.
Dodaj anonimowe wyznanie