#lDU02
Czekam na wpis na anonimowych: "Raz mnie taka sraka złapała, że się do Boga o pomoc modliłem".
Czekam na wpis na anonimowych: "Raz mnie taka sraka złapała, że się do Boga o pomoc modliłem".
#bWJO7
Gdy jechaliśmy już do mieszkania, zajrzałam do jednej z toreb z zakupami, która leżała koło mnie i znalazłam w niej duże opakowanie wazeliny i paczkę prezerwatyw. Zdziwiona zapytałam męża po co to kupił, a on na to, że nasz syn poprosił go o kupienie wazeliny, a prezerwatywy kupił tak na wszelki wypadek, żeby pamiętał o chorobach. Zdziwiło mnie to, mimo że syn powiedział nam dawno temu, że woli chłopców, bo nigdy nie rozmawiał z nami na takie tematy i taka prośba całkowicie do niego nie pasowała. W głębi duszy coś mnie zabolało, bo nagle pomyślałam, że może tylko ze mną nie chce o tym rozmawiać i zawsze jak tylko wspominałam cokolwiek o seksie, to jak najszybciej próbował zmienić temat. Pomyślałam, że bardziej ufa ojcu i przez to przez całą drogę analizowałam wszystkie moje błędy wychowawcze, które mogły doprowadzić do tego, że nie ufa nam na tym samym poziomie. Pomyślałam, że to na pewno przez to, że zbytnio na niego naciskam i za bardzo go o wszystko wypytuję i pewnie przez to czuje się przy mnie niekomfortowo.
Gdy weszliśmy do mieszkania, a ja już przekonałam samą siebie jaką to beznadziejną matką jestem, mój mąż przekazał synowi to co kupił, przy okazji wspominając mu coś o odpowiedzialnym seksie. Syn popatrzył na mnie zakłopotany i powiedział coś w stylu "eee, dzięki", a ja załamałam się całkowicie, bo jak zwykle wyolbrzymiam każdy problem i stwierdziłam, że moja obecność na pewno mu przeszkadza.
Aż nagle nasz syn zapytał:
- A znaleźliście jakąś walizkę?
- Jaką walizkę? - zapytał mąż
- Nie czytałeś mojego SMS-a? Zepsuła mi się walizka i muszę kupić nową przed wyjazdem.
No i okazało się, że syn wcale nie prosił o "dużą wazelinę", tylko o "dużą walizkę", a mój mąż nie doczytał dokładnie i wyszło co wyszło.
Zdaję sobie z tego sprawę, że jestem przewrażliwiona i szukałam problemu tam gdzie go nie było, ale tak czy inaczej ulżyło mi.
#POLfr
No cóż, aktorzy nie mogli się powstrzymać ze śmiechu i musieli na chwilę przerwać spektakl :D
#r55SY
Nie jakoś bardzo, w ramach codziennych spraw wymaga nadzorowania rzeczy typu - zapłaciłaś za mieszkanie? Działa nieźle.
Ma też chłopaka. Też upośledzonego.
Mają 22 lata.
Planują dziecko.
#saywW
Jak mam jej powiedzieć, że nie chcę się w to już bawić?
#w64L9
- kobiety, która miała 4 dzieci i była znów w ciąży, która żądała więcej kasy na dzieci i "emerytury matki"
- kobiety, która opowiadała jak zarabia naprawdę duże pieniądze na publikacji w internecie nagich zdjęć i filmików
- kobiety, która żaliła się, że w jej firmie jest mniej menadżerów kobiet niż mężczyzn.
Nie wytrzymała i wyszła. Z tego co mówiła, to dla niej było najgorsze. Że te feministki cofały to, co dawne feministki wywalczyły. "Parytety? Co to ma być? Jak pracownicy firmy mają szanować kierownika/dyrektora, jak widzą, że dostał posadę za to, że jest kobietą? Dawniej my walczyłyśmy, żeby pokazać, że poradzimy sobie w fabryce na ciężkim stanowisku. Mówiłyśmy: Daj mi tę posadę przy tokarce - ja ci pokażę, że jestem tak samo dobra jak każdy mężczyzna! A teraz co? Tylko daj, daj i daj. Że będę "kurą domową" albo obiektem seksualnym ? Nie przeszkadza mi to - będę leżeć i pachnieć i będę szczęśliwa".
Opowiadała mi też o dawnych czasach za komuny, gdzie kobiety były coraz bardziej widoczne w życiu zawodowym, polityce.
Szczerze - podziwiam te dawne feministki. One w tańcu się nie pierdoli.y. Mówili im - Daj spokój, nie dasz rady na tym stanowisku, to za ciężkie dla ciebie. A one mówiły: Tak? To zobaczysz! Potrzymaj mi kota i patrz!
#zKw9V
Jestem chłopakiem, tegorocznym maturzystą, gdy zacząłem uczęszczać do liceum poznałem K. K to chłopak z pobliskiej miejscowości. Chodzę z nim na jeden przedmiot już przez trzy lata. Pochodzi on z bogatej rodziny, ale nie okazuje tego, nie jest próżny a wręcz sympatyczny, chociaż nie gada dużo. W dodatku jest bardzo przystojny i to typ ucznia idealnego, dobre wyniki sportowe jak i wyniki w nauce. Problem tkwi w tym, że się w nim prawdopodobnie zakochałem. Od trzech lat próbuje złapać z nim większy kontakt, dzielę z nim ławkę na tym jedynym przedmiocie, na który razem uczęszczamy.
Z tego co zauważyłem to z naszej grupy rozmawia tylko ze mną. Ma on dziewczynę i wątpię żeby kiedyś pomyślał sobie o mnie w inny sposób niż jako o koledze z ławki, jednak cały czas robię sobie nadzieję. Nieraz na lekcji zdarzyło się, że przez przypadek szturchnie mnie nogą, w normalnej sytuacji każdy by od razu odsunął nogę, jednak on ją pozostawia i nasze nogi przylegają do siebie. Poza tym często zdarza się, że przyłapuje go jak na mnie spogląda na korytarzu.
Ostatnio mieliśmy studniówkę, on oczywiście był ze swoją dziewczyną, ja z koleżanką. Nieraz nasze spojrzenia się ze sobą spotykały, a w dodatku za każdym razem gdy zabierałem partnerkę do tańca, po chwili on pojawiał się na parkiecie, ze swoją dziewczyna tuż obok. Nie wiem co o tym myśleć. Był moment kiedy myślałem, że przeszło mi zauroczenie, jednak powróciło to ze zdwojoną siłą, a sytuacja ta mnie dobija. Czuję, że robię sobie tylko nadzieję i wmawiam sobie, że jednak może coś być na rzeczy, jednak nie potrafię przestać o nim myśleć. Zostaje mi tylko wzdychać z miłości, patrząc z daleka na niego aż skończymy szkołę. Musiałem się wyżalić, bo dobija mnie to od środka, a nie miałem komu tego wyznać.
Dziękuję jeśli przeczytaliście moje wypociny i od razu przepraszam za jakiekolwiek błędy, nie jestem dobry w pisaniu, a w szczególności gdy piszę to wyznanie pod wpływem emocji.
Życzę miłego dnia wszystkim Anonimowiczom, a sam wracam do własnego życia z uśmiechem, ale bólem w sercu. :)
#f9fJl
Kupiliśmy myszkę (żałuję, że nie szczura, bo kosztował 2 zł drożej, a był o wiele większy, ale nie chcieliśmy być aż tak chamscy ;)). Kiedy wszystkie podchodziły do biurka wychowawczyni załatwiając różne sprawy, podrzuciliśmy mysz pod biurko i wszyscy chłopcy przeszli na tył klasy, aby nie zostać podejrzanymi. Czekaliśmy długo, ale w końcu myszka pokazała się dziewczynom...
Krzyk, pisk oraz miny dziewczyn skaczących po ławkach były bezcenne :) Oczywiście chłopaki ruszyli od razu bohatersko na ratunek, łapiąc myszkę. Wdzięczność dziewczyn - bezcenna :D
PS Okazało się, że wychowawczyni kocha zwierzęta i zabrała myszkę do siebie :)
#311Ht
Po kilku minutach pod przystanek przyjechała taksówka, a miły pan taksówkarz obwieścił, że oto zgodnie z zamówieniem gotów jest do jazdy. Mimo miłego zaskoczenia próbowałem wytłumaczyć, iż osobiście taksówki nie zamawiałem i podziękuję za przejażdżkę, jednak miły pan stanowczo zaznaczył "chłopaki, jestem na pewno po was". Cóż było robić, trzeba było posłuchać taksówkarza. Po kilku próbach zbudzenia towarzysza, nie chcąc przeszkadzać mu w głębokich marzeniach sennych, zostaliśmy z kierowcą zmuszeni do wniesienia kolegi do taksówki. Podając kierowcy miejsce docelowe, usiłowałem również dokonać opłaty za przejazd. Tu również napotkałem na opór ze strony taksówkarza, który oznajmił, że przejazd jest już opłacony. Zdziwiony, ale i bardzo zadowolony dojechałem wkrótce do końca naszej trasy. Wesoło wysiadając, żegnając się z taksówkarzem już chciałem odejść, gdy kierowca uświadomił mi, że w taksówce nadal pozostaje mój śpiący przystankowy kolega. Nie mając pojęcia o miejscu zamieszkania znajomego, a sam mieszkając w dzielnicy opanowanej przez studentów, postanowiłem pozostawić go w tym miejscu. ''W końcu otoczony studentami na pewno po obudzeniu będzie się czuł na miejscu'' - pomyślałem. Tak więc ponownie z miłym panem wzięliśmy jegomościa pod pachy i usadowiliśmy go na przystankowej ławeczce. Zadowolony z pomocy jaką okazałem, a także z darmowego i wygodnego transportu, oddaliłem się ku nie mniej wygodnemu łóżku.
PS: Pozdrawiam kolegę z przystanku, w ten dzień musiałeś uwierzyć, że teleportacja istnieje.
PS2: Dziękuję nieznanym sponsorom taksówki, anioły stróże są wśród nas :D
#NTJqV
Kiedyś byłem niski i chudy, 125 cm wzrostu i ~25kg wagi w 4 klasie podstawówki. Bilans 10-latka znalazłem przy okazji grzebania w papierach. Do 24 roku życia udało mi się dobić do imponujących 172 cm wzrostu i 48 kg. Plus dodatkowe 48 kg kompleksów, począwszy od nadgarstków, które można objąć kciukiem i najmniejszym palcem, przez kurzą zapadniętą klatkę, aż po łydki, na które wciągałem rękawy bluzek i było miejsce na gazetę.
Zacząłem pracować; lwią część wypłaty przeznaczałem na swoją sylwetkę, jednak przemiana materii działająca na zasadzie "przełknij i wydal" wymuszała na mnie spożywanie 4000 kcal dziennie. Po roku takiej diety zacząłem mieć wstręt do jedzenia, budziłem się przejedzony. Ale 67 kg waga wskazywała. Do tego później ćwiczenia cardio, basen, bieganie i waga stoi nieprzerwanie na 64 kg, gdzie wymiarowo mam w klatce 100 cm, w talii 74, w udzie 60, ramię 33 - nie piszę tego po to, żeby się pochwalić, tylko dla lepszego zobrazowania całej sytuacji - żebyście mnie źle nie zrozumieli. Bardzo wzrosła mi pewność siebie, jako że i na brzuchu mam zarysowane mięśnie, zrobiłem się - w moim odczuciu - barczysty, musiałem wymienić wszystkie ubrania. Na pamiątkę zostawiłem sobie tylko jedną koszulę w rozmiarze XS, którą musiałem zwężać, żeby na mnie nie wisiała, a teraz nie jestem w stanie jej wciągnąć na plecy.
Chodziłem z głową w górze, nie pusząc się, aczkolwiek jako człowiek znający swoją wartość, który dużo osiągnął. Co słyszę dalej - chudzielec, wieszak, Oświęcim, ty przytyłeś w ogóle, gdzie niby? Dorośli ludzie - ja bym naprawdę zrozumiał, gdyby osoby wydające taki osąd miały po 14 lat. Dalej uważam, że znam swoją wartość, jestem wysportowany, zdrowy fizycznie, mam książkowe wyniki. Jednak pewność siebie jak była, tak się rozmyła. Co z tego, że dalej dbam o siebie ćwicząc, skoro znów patrząc w lustro widzę tego samego chudzielca, który zaczynał przygodę z siłownią. Dla dowartościowania zakładam czasem tę koszulę z dna szafy, jednak nie ma już takiego spektakularnego kopa w zad jak kiedyś. Tłumaczę sobie to zachowanie ludzi tym, że są leniwi i takie uwagi kierują ze zwyczajnej zawiści i bólu zada. Mimo tego, nie mam teraz nawet odwagi by zaprosić gdzieś jakąś koleżankę, choć kiedyś nie robiło mi to żadnego problemu.