#5rblN

Transwestytyzm fetyszystyczny. Właśnie odkryłem, że takie coś jest, a raczej jak się to nazywa...

W czasach gimnazjalno-licealnych lubiłem zostawać sam w domu. Pożyczałem wtedy bieliznę i ubrania siostry, przebierałem się w nie i zadowalałem. Wypychałem staniki skarpetkami (siostra od zawsze miała spory biust), jakoś wciskałem się w stringi i rajstopy, siostrzane sukienki albo spódniczki, obcisłe bluzki. Czasem zakładałem do tego szpilki. A potem odgrywałem sceny ze "Skazy" albo inne podobne. Czasem sam się związywałem.

Potem miałem dziewczyny i jakoś minęły mi trochę ciągoty do tych "przebieranek".

Obecnie jestem w szczęśliwym małżeństwie z żoną, wszystko się układa. Ona wie o mnie praktycznie wszystko - również o tych moich fetyszach. Obecnie lubię, kiedy to ona zakłada seksowne ciuszki. Jednak kiedy sobie przypomnę, co wtedy robiłem... to mi trochę wstyd. Fakt, siostra nigdy się nie dowiedziała o tym. Wszystkie ubrania wracały na miejsce albo trafiały do prania, jeśli zostały jakkolwiek pobrudzone (nie chodzi tylko o "ślady biologiczne", czasem robiłem to na podłodze w przedpokoju albo w kuchni - pobrudzić się było łatwo). Siostra miała tyle ubrań i taki bałagan, że nigdy nie ogarniała co dała do prania, co wróciło z prania, co mama jej uprasowała, poskładała i włożyła do półki, a mama też tego w żaden sposób nie kontrolowała. W całym tym bałaganie była luka na realizację moich fetyszy ;)

#H2svQ

Filmy dla dzieci o zwierzętach wytworzyły w społeczeństwie jakiś okrutny strach przed schroniskami dla zwierząt.
Boli mnie to okrutnie, że ludzie nie wiedzą co zrobić, jak znajdą błąkające się zwierzę. Właściwie to jak się znajdzie psa lub kota, to się go zabiera do schroniska, gdzie zwierz czeka na właściciela, a po dwóch tygodniach, jeśli właściciel się nie pokaże, to można go adoptować, nie wolno brać sobie psów z ulicy i znajdować im nowych domów.

Raz byłam świadkiem, jak na osiedlu pewna rodzina adoptowała sobie pieska, bo ładny, rasowy i przecież bez obroży, to na pewno bez domu. Jako że byłam młoda, ale znałam psa z jego poprzednich ucieczek i znałam właścicielkę starą, jak i nową, poleciałam do mamy. Mama dzwoniła do starej właścicielki (prawowitej), ta z kolei dzwoniła na policję, gdy psa nie chciano jej oddać po dobroci. Byłam też świadkiem innych podobnych akcji, ale myślę, że przekazałam co miałam do przekazania. Postawcie się na miejscu właściciela pieska, którego właśnie wspaniałomyślnie zabraliście.

#2QcWo

Pięć lata temu zerwałem zaręczyny z dziewczyną, ja dwadzieścia pięć lat, ona dwadzieścia siedem, w oczach jej rodziny i naszych wspólnych znajomych jestem potworem, który ukradł jej lata młodości, a prawda jest taka, że zdradziła mnie. Skąd to wiem? Łaskawie mnie poinformowała, że chciała mnie zdradzić, ale jednak tego nie zrobiła. Jej kochanek z kolei poinformował mnie, że nie wiedział, że jest zajęta. Więc jednak nie była taka łaskawa, jak można by było się tego spodziewać...

Teraz mam trzydzieści lat i mimo upływu czasu nikomu nie powiedziałem prawdy, bo wiem, że by to zniszczyło jej relacje z rodzicami i znajomymi, po prostu jestem ponad tym i zemsta nic by mi nie dała.
Karma mi to wynagrodziła. Teraz mam piękną żonę, kochaną córeczkę i syna w drodze.

#rovpF

Ostatnio poczułam potrzebę na romantyczne wyznania.

Mówi się, że w miłości kocha się nie tylko zalety, ale i wady. Wieczorem, już w łóżku, leżąc przytulona do męża zapytałam więc słodkim głosem, chcąc wpasować się w nastrój:

- Kochanie, czy mam jakąś wadę, która ci się we mnie podoba?

Milczał przez chwilę w skupieniu, po czym odparł z powagą:
- Twoja wielka dupa.

#2seFh

Gdzieś w okolicach roku 2013, gdy „Gra o tron” nie była jeszcze taka popularna jak teraz, a zarazem coraz większa liczba moich znajomych przekonywała się do tego serialu, postanowiłem również i ja sprawdzić, czy fabuła jest taka porywcza, jak ćwierkają wróble...
Niestety nie mogłem zrozumieć i połączyć faktów filmu; dopiero podczas drugiego sezonu okazało się, że oglądałem odcinki w odwrotnej kolejności...

#M4E3E

Mam 31 lat, mieszkam w Warszawie i czasami mam wrażenie, że jestem najbardziej samotną kobietą w tym mieście. Oczywiście mam znajomych, mam przyjaciółki, z którymi spędzam czas, ale nie mam kogoś, z kim poszłabym na spacer trzymając się za ręce. Mam tindera, ale randki nie przynoszą tego czego szukam, a sam seks przestał być pociągający.
Ostatnio spędziłam pół wieczoru, szukając mężczyzny do towarzystwa. Chciałam komuś zapłacić, aby godzinę leżał ze mną w łóżku i mnie przytulał.

#zrB1J

Gdy byliśmy bardzo mali, mój brat znalazł podpaskę. Zaciekawiony pobiegł do mamy zapytać do czego służy ten plaster. Stare czasy, wtedy nie mówiło się o takich tematach tak swobodnie, więc moja mama lekko zszokowana odpowiedziała, że to na ból głowy.
Następnego dnia po powrocie z pracy zobaczyła mojego brata latającego po domu z podpaską przyklejoną do czoła.

#w36PQ

Pewnego dnia po wykładzie wybrałem się na zakupy do galerii. Przechadzając się po sklepach i licznych wystawach zaopatrzyłem się w to, po co przyszedłem, czyli chleb tostowy i piwo.

Wracając do mieszkania, przy jednym ze sklepów zauważyłem pewną parę, +/- 50-latków. Kobieta szła z wyraźnym zmęczeniem wypisanym na twarzy, natomiast facet - uwaga - warczał na wystawę. Mijając ich napotkałem wzrok owego agresora i nagle JEB - facet zaczął na mnie szczekać jak pitbull widzący yorka po drugiej stronie ulicy. Oddaliłem się udając, że niczego dziwnego nie zauważyłem.

Całą drogę do mieszkania zastanawiałem się, co tak właściwie się wydarzyło i doszedłem do wniosku, że uciekłem, bo nigdy nie byłem wyszczekany...
Dodaj anonimowe wyznanie