#DAKTb

Spotkałam się z facetem na trzecią randkę. Na początku wypiliśmy piwo nad jeziorem, zjedliśmy pizzę, pospacerowaliśmy, jakieś przytulenie. Gdy odwoził mnie do domu, w pewnym momencie zatrzymał się gdzieś koło lasku, zaczął mnie całować w usta, takie typowe cmoki, i ręce na biust... Powiedziałam, żeby przestał, bo mi się to nie podoba, poza tym już wcześniej mu mówiłam, że w aucie dla mnie klimatu na takie rzeczy nie ma, a do tego po ciemku. Powiedział, że przeprasza, ale mam takie słodkie usta i w ogóle mógłby mnie tak całować całą noc. W ogóle czułam się jak w komedii romantycznej dla nastolatków typu jakiegoś „American pie”, a facet ma 32 lata. Do tego jestem osobą wysoko wrażliwą, więc jakiekolwiek zachowanie bez wyczucia jest dla mnie przytłaczające. Usta to mnie bolą do tej pory... Jeszcze na koniec dostałam wiadomość, że tak miło było mnie pocałować i ma nadzieję, że podobały mi się buziaki.
Nigdy wcześniej niezależnie od tego, co to był za facet i co z tego wyszło, nie czułam się sytuacją tak przytłoczona. Randek odechciało mi się na długo.
Komentarze (9)

#iJFTD

Dzisiaj jest rocznica naszego ślubu. Szesnasta.

Na początku, po ślubie, świętowaliśmy, a później z pojawieniem się dzieci coraz mniej – jednak ciasto i toast były.

Dzisiaj idąc do toalety, minęłam męża myjącego coś w zlewie i mówi do mnie: „Sprawa jest taka, żebyś w tygodniu pojechała i wybrała sobie biżuterię, to ja za nią zapłacę z okazji rocznicy”.

Biżuteria, o której mowa, jest dużo warta (ponad 5k), jednak sposób przekazania tej informacji sprawił, że odechciało mi się wszystkiego.
Komentarze (14)

#x0UdK

Studiuję dwie filologie na studiach magisterskich. W tym roku egzaminy miały być bardzo trudne, więc zaczęłam się przygotowywać już pół roku wcześniej, a od trzech miesięcy kułam dzień w dzień. Efekt? Nie zdałam. Mam jeszcze prawo do trzeciego terminu, ale ja już nawet nie wiem, czy jest sens znowu próbować, skoro nie mam nawet pojęcia, co robię źle...
Chciałam zostać nauczycielką, bo udzielam korepetycji od nastoletniości i lubię to, ale czuję się tak wykończona psychicznie i pierwszy raz naprawdę chcę się poddać. Od początku te studia były dla mnie trudne, bo jednego z tych języków uczyłam się całkowicie sama, kiedy inni startowali już z jego bardzo dobrą znajomością...
Zastanawiam się nad całkowitym przebranżowieniem i pójściem na całkowicie inne studia, do których musiałabym jednak najpierw napisać maturę, aby móc je w ogóle rozważać. To są jedne z najbardziej wymagających studiów, ale zauważyłam po wyjściu z liceum, że naprawdę interesuje mnie ta tematyka, chociaż nie wiem, czy potrafię sobie wyobrazić siebie w tym konkretnym zawodzie... Może to wpływ ważnej dla mnie osoby, która teraz zaczyna ten kierunek, a ja będę patrzeć, jak przechodzi tę całą drogę. Tylko że ja się boję. Bardzo. Bardzo się boję, że ta całkowita zmiana okaże się zła i znowu zmarnuję czas. I dlatego pewnie zostanę dalej na tym kierunku, wylewając z siebie siódme poty, aby ostatecznie zarabiać niewiele więcej niż minimalna krajowa...
Komentarze (5)

#PyIHk

Historia o tym, jak mój mąż wziął kredyt na 70k dla teściowej.
Kilka lat temu teściowa zakupiła wraz z drugim mężem dom niedaleko nas, gotowy do zamieszkania. Po zakupie domu jeszcze przez kilka miesięcy mieszkali poza granicami kraju, żeby pozamykać sprawy np. z pracą, mieszkaniem i jak wrócili, zaczęli remontować dom, a dokładniej zaczęli od domku letniskowego, który stał przed ich domem, z myślą o swoim młodszym synu, który miał tam mieszkać. Wrzucili w ten domek wszystkie oszczędności, po czym okazało się, że jednak syn ma inne plany i nie będzie tam mieszkał.
Dlatego poprosili najpierw brata mojego męża o wzięcie kredytu, ale ten stanowczo odmówił, dlatego zwrócili się do mojego męża. Zmanipulowali mojego męża, że jak weźmie kredyt, to dom będzie tylko i wyłącznie na niego po ich śmierci i ostro krytykowali swojego drugiego syna.
Ja od początku byłam przeciwna, ponieważ mieliśmy małe dziecko, nie daj boże coś by im się stało i zostajemy z kredytem sami. Do męża nic nie trafiało.
Zaczęły się spłaty kredytu, teściowa nie oddawała nam pieniędzy w terminie i dodatkowo sami musieliśmy po te pieniądze jeździć i się prosić. Jak prosiliśmy ją o pomoc w opiece nad córką, bo chodziliśmy do pracy, to z wielkim wyrzutem albo narzekaniem, jak wszystko ją boli. Tych sytuacji było więcej, ale zaczęłam podburzać męża, bo jego brata zaczęli coraz bardziej faworyzować, a dom dalej miał być dzielony na pół.
I mąż już nie wytrzymał tego, jak go traktowali, zażądał spłacenia kredytu i od tamtego czasu nie ma kontaktu. My nie jeździmy do nich, oni do nas także. Nie kryję tego, że bardzo cieszę się z tego, że ich nie ma w naszym życiu.
Komentarze (8)

#ofKxe

Gdy poznałam mojego Tomka, to wynajmował on trzypokojowe mieszkanie z dwójką swoich najlepszych kumpli. To bardzo, fajni i bezpośredni goście, którzy razem z moim ukochanym tworzyli coś na kształt rodziny. Miało to swoje plusy i minusy. Tym drugim, był fakt, że o prywatności można tam było zapomnieć. Przekonałam się o tym na własnej skórze.

Był leniwy weekend. Leżeliśmy z Tomkiem na jego łóżku i oglądaliśmy jakieś internetowe koty, gdy przyszła mi chęć na spontaniczny gest sympatii w postaci lodzika-niespodzianki. Wcisnęłam się pod koc i zabrałam się do roboty. Gdzieś tak w połowie mojej ciężkiej pracy, usłyszałam, że drzwi się otworzyły i do pokoju wkroczył Przemek - współlokator mojego bojfrenda. Zastygłam licząc na to, że może nie zorientuje się, że pod grubym kocem, centralnie na wysokości jego moszny znajduję się ja, nieruchoma jak kamień, z penisem wetkniętym aż do tchawicy i jajkami smyrającymi mnie po brodzie.

Przemek rozsiadł się na krześle i w najlepsze zaczął gadać z Tomkiem. Podczas gdy ja pociłam się obficie i usiłowałam złapać oddech bez wyciągania przyrodzenia z ust, oninomówili kwestię prezentu dla kumpla, który miał mieć niedługo urodziny, ustalili kto następnego dnia gotuje obiad i wdali się w krótką dyskusję na temat przewagi miecza świetlnego nad deskolotką.

Na koniec Przemek wesoło krzyknął:

- Dobra, fajnie się gadało, ale muszę już lecieć, bo świat mnie potrzebuje! No, to trzymaj się Tomek. I Ty też, Ewka! Widzimy się potem.

I wyszedł. Myślałam, że albo umrę w wyniku niedotlenienia związanego z zadławieniem się prąciem w stanie wzwodu, albo najzwyczajniej zapadnę się pod ziemię ze wstydu...
Komentarze (29)

#727pM

We wsi, gdzie mieszkali moi dziadkowie i gdzie spędzałam całe lato, mieszkał niepełnosprawny umysłowo Zdzisiu (tak na niego wołali). Zdzisiu był nieślubnym dzieckiem, kozłem ofiarnym całej wsi. Głupkowaty, otępiały, dobroduszny matoł - tak o nim mówili. Fizycznie dorosły, psychicznie może ośmiolatek. Jego biedna matka poświęciła mu całe życie, by bez pomocy specjalistów (wtedy zupełnie niedostępnych, zwłaszcza w pipidówce na 20 chałup) wyprowadzić go na ludzi. To znaczy, że nie robił nikomu ani niczemu nic złego, umiał poprosić o pomoc, był uprzejmy, miły, wykonał proste prace, nie robił w spodnie i nie obnażał się publicznie.

Raz ja i moje wakacyjnie "przyjaciółki" usłyszałyśmy zza ich płotu, jak matka właśnie mu tłumaczy, że nie wolno mu dotykać innych ludzi, rozbierać się przy nich, robić siku ani kupy na widoku, a już w szczególności tam, gdzie są dziewczynki, bo go zabiorą do więzienia. Zdzisio bardzo się tym przejął, a gdy jego mama poszła pracować w gospodarstwie, poszedł w pola i do pobliskiego lasku połazić tam sobie, jak to zwykle robił.

Moja kuzynka zaproponowała, by się z nim pobawić, bo taki samotny i smutny. Ja miałam wtedy 8 lat, najmłodsza z nas 6, a najstarsza 10. Poszłyśmy do niego. Zdzisio był bardzo miły, dziwny, ale miły. Nie umiem określić, kiedy zaczęłyśmy mu kazać robić dziwne rzeczy pod groźbą naskarżenia, że pokazał nam siusiaka.

Zjadł krowią kupę, wepchnął sobie trawę w pupę, bo mu groziłyśmy więzieniem za dotykanie nas. Gdy się rozpłakał, że to nieprawda, moja kuzynka powiedziała mu, że jest głupi i nikt mu nie będzie wierzyć. Potem zdjęła majtki spod sukienki, rzuciła do rowu i powiedziała, że jak je znajdą, albo on je podniesie żeby jej oddać, to i tak będzie dowód i utną mu głowę.

Z jednej strony było mi go żal, a z drugiej nie wiem dlaczego, ale miałam z tego frajdę, bo moja kuzynka i jej koleżanka ją miały. Kazano mi się jej słuchać, bo jest starsza i ma same szóstki.

Męczyłyśmy tak biednego człowieka przez trzy miesiące wakacji. Było mi z tym źle, ale nic nie mówiłam nikomu. W święta u babci okazało się, że zabrali go do psychiatryka za molestowanie dwóch 9-letnich dziewczynek. Wtedy zaryczana powiedziałam prawdę. Nikt mi nie uwierzył.

Po latach spotkałam kuzynkę, z którą od tamtej pory unikałam kontaktu. U dziadków nie bywałam poza świętami. Podobno rzeczywiście się na nią rzucił z łapami, bo zaczęła pokazywać mu nagi tyłek dla zabawy, a jej koleżanka biła go gałęzią, by go rozdrażnić. I ta kuzynka uważa się za ofiarę. Ja uważam się za potwora, bo w tym uczestniczyłam.
Komentarze (16)

#rvUHg

Będzie niesmacznie.

Dawno temu, prawdopodobnie czasy gimnazjum. Odkąd pamiętam miałam problem z dwójką w miejscu innym niż moja toaleta.

Pewnego razu w szkole bardzo bolał mnie brzuch, a lekcje dopiero co się zaczynały, więc nie było szansy że wytrzymam do 15stej. I tak od początku zajęć na każdej lekcji pytałam nauczyciela o możliwość skorzystania z toalety podczas lekcji. Przerwa oczywiście odpada. Kiedy już pozwolili, wybiegałam szczęśliwa ale zawsze były jakieś przeszkody. Ktoś inny w toalecie. Dziewczyny na wagarach. Sprzątaczka się kręciła itp. Oczywiście przy innych osobach w tym samym pomieszczeniu nawet siku odpada, a co dopiero dwójeczka...

W końcu siedziałam w toalecie od 5 min, nikt nie wchodzi. Czas zaczynać. Z tego stresu oczywiście tak szybko jak się da. Śmierdzi strasznie, więc trzeba się zmywać. Byłam już taka zestresowana i niepocieszona że nie mogłam się doczekać końca szkoły żeby dokończyć w spokoju. Brzuch nadal bolał ale już nie tak bardzo i wiedziałam że wytrzymam :)

Jednak do końca zajęć zostały 2 lekcje i zazwyczaj pomiędzy zmianami klas uczniowie siadali przy ścianie na ziemi przed klasą. Nie było ławek. Usiadła koło nas koleżanka, która zwykle wydzielała nieprzyjemne zapachy. W ten dzień było jakoś gorzej ale wszyscy ją lubiliśmy więc nikt nic nie powiedział ale każdy wiedział że to ona. Tyle że tym razem to byłam ja...

Kiedy dotarłam do domu, usiadłam na tronie w oczekiwaniu na strumień (wiadomo najpierw siku później kupa) usłyszałam plusk. Patrze w dół, a tam bobek sobie pływa a w dodatku niemiłosiernie śmierdzi.
Więc poskładałam wszystko do kupy...
Trzymałam tego bobka pomiędzy pośladkami przez te dwie lekcje i drogę do domu. Nie wiem jak udało mu się tam schować. Jestem bardzo przewrażliwiona na punkcie czystości, ale w tym stresie w tym pośpiechu po prostu stało się...
Nikomu nigdy o tym nie opowiedziałam.
Zażenowanie pozostało do dzisiaj.
Komentarze (2)

#KjLJa

Spytałam moją siostrzenicę, z czego najbardziej ucieszyłaby się na jej nadchodzące piąte urodziny. Hanka zastanowiła się chwilę, po czym spytała, czy mógłby odwiedzić ją jej tata. „Byłoby fajnie zjeść razem tort i się pobawić”, dodała.


Hania nie zna swojego taty, ponieważ nigdy się nią nie interesował i zrzekł się praw rodzicielskich 3 lata temu.

Szczerze? Nie mam pojęcia co odpowiedzieć małej dziewczynce, która zadaje takie pytania. Jedno wiem na pewno: nie życzę nikomu sytuacji, w której znalazła się moja siostra. To chyba najgorsze co może być, patrzeć na smutek swojego dziecka.

Ludzie. Bierzmy odpowiedzialność za własne czyny i choćby nie wiem co, nie porzucajmy niczemu winnych dzieci…
Komentarze (5)
Dodaj anonimowe wyznanie