#7QzIk

Niedziela godzina 5.45. Wracałem z przyjaciółmi z całonocnej imprezy. Zauważyliśmy jak kilku panów rozkłada karuzelę. Nie zastanawiając się zbyt długo, zatrzymaliśmy się. Gdy skończyliśmy, podeszliśmy do panów i zapytaliśmy się, czy możemy raz przejechać się na tej karuzeli. Jako, że byliśmy pod wpływem dużej ilości alkoholu, humor bardzo nam dopisywał. Operator karuzeli nie był zbytnio chętny, ale przekonaliśmy go. Po pierwszym razie oczywiście namówiliśmy go na 2,3,4 raz... Inni panowie poszli, a nasz operator karuzeli niestety... przysnął.

Ludzie, którzy szli rano do kościoła, mieli bardzo ciekawe widoki. Pięciu chłopaków zarzyganych od stóp do głów, kręcących się na karuzeli.

#UItXh

Od miesiąca mam nowego współlokatora. Chłopak dużo młodszy ode mnie, ale bardzo dobrze się dogadujemy, w związku z czym dużo czasu spędzamy na rozmowach, wspólnym gotowaniu, itp.

Kilka dni temu Tomek niesamowicie mnie zaskoczył. Siedzieliśmy sobie jak zwykle u mnie w pokoju i popijaliśmy piwka. Jako, że było już dosyć późno, postanowiłam, że czas najwyższy pójść spać. Zgasiłam więc światło i położyłam się do łóżka, natomiast Tomek zapytał, czy może jeszcze wyjść na balkon zapalić. Zgodziłam się. Tomek wyszedł na papierosa, a ja tylko przyłożyłam głowę do poduszki i od razu zasnęłam.

Nagle w półśnie uświadomiłam sobie, że coś jest nie tak. Delikatnie otworzyłam oczy i zobaczyłam, że Tomek siedzi obok mnie i trzyma mnie za rękę! Nie wiedziałam, co zrobić, byłam w zbyt dużym szoku, bo on nigdy jak dotąd nie przejawiał żadnych oznak zainteresowania moją osobą. Leżałam więc bez ruchu udając, że śpię. W końcu Tomek pocałował mnie w czoło, wyszeptał "dobranoc", okrył mnie kołdrą i wyszedł.

Na drugi dzień nie wiedziałam, czy powinnam z nim o tym porozmawiać, czy udawać, że o niczym nie wiem. W końcu zdecydowałam się na rozmowę. Na moje pytanie, co to wszystko miało znaczyć, powiedział, że pamięta, jak jakiś czas temu mu powiedziałam, że jak byłam mała, to zanim zasnęłam, któryś z rodziców obowiązkowo musiał mnie trzymać za rękę, bo inaczej nie mogłam zasnąć i że on myślał, że do dziś mi tak zostało... Łezka w oku mi się zakręciła. Niby taki mały gest, a rozłożył mnie na łopatki...

Dlaczego o tym piszę? Otóż gdy Tomek przyszedł pierwszy raz oglądać pokój do wynajęcia, to delikatnie mówiąc, trochę się go wystraszyłam. Nie wyglądał na grzecznego chłopca, a wręcz przeciwnie - zapewne jakbym go spotkała na ulicy, to przeszłabym na wszelki wypadek na drugą stronę. Gdy ze sobą zaczęliśmy rozmawiać, coś mi podpowiedziało, żeby mu ten pokój wynająć. I dobrze zrobiłam, bo Tomek jest najlepszym współlokatorem, jakiego dotąd miałam.

Dlatego zanim kogoś ocenimy, starajmy się go poznać bliżej, bo pozory naprawdę bardzo często mylą...

#KWxkJ

Dzień moich piętnastych urodzin. Razem z przyjaciółką wracałyśmy przez całe miasto z miejskiej plaży wraz z naszym kolegą, który mieszka niedaleko mnie. Zaczęliśmy rozmawiać o jego zwierzętach. Ma ślicznego psa labradora oraz rudego kota, którego pies szczerze nie znosił. Na jego szczęście kot od dwóch dni nie wracał do domu, co niezbyt go zasmuciło. Zmartwiłam się tym faktem, ponieważ z własnego doświadczenia wiem, że samotne koty nie kończą dobrze. Odprowadziłyśmy kolegę i szczęśliwe poszłyśmy do domu.

Dwie ulice dalej na płocie przypadkowego domu siedział identyczny kot. Rudy, Taki sam jak opisywał kolega. Biała latka na czubku głowy i czarny ogon dały nam do zrozumienia, że znalazłyśmy jego zgubę. Klęknęłam i zaczęłam go wołać. Starsza pani z owego ogródka dziwnie się mi przyglądała. Nie zwracałam na to uwagi, byłam dumna, że znalazłam kota przyjaciela. Po kilku sekundach kociak do mnie przyszedł, a ja szybko wzięłam go na ręce i wróciłam się do domu kolegi. Po drodze oczywiście sesja zdjęciowa ze zwierzątkiem. Podchodzę pod dom kolegi i dzwonię, że coś dla niego mam. Czekam parę sekund. Po chwili moim oczom ukazuje się wychodzący kolega z identycznym kotem, jakiego trzymam na rękach.

Nasze spojrzenia się spotykają. Milczymy. Ja wpadam w panikę. Po chwili odezwał się oznajmiając, że jego kot wrócił. A ja jak się okazało zabrałam ukochane zwierzątko niewinnym ludziom...

#aVVlH

Chciałbym się podzielić bardzo kompromitującym zdarzeniem z mojego życia, które zapadnie mi w pamięci chyba do końca mojego żywota.

Sytuacja miała miejsce na pierwszym roku studiów, gdy razem ze swoją ukochaną oddawałem się bezpośredniemu wyrażaniu swojego uczucia. Pragnę nadmienić, że sytuacja miała miejsce w mieszkaniu studenckim mojej lubej, w którym są bardzo cienkie ściany, tym samym słychać nawet kichnięcie współlokatorki zza ściany. Pomimo wczesnej pory, głębia namiętności zwyciężyła i podkręcaliśmy tempo, na tyle mocno, że w pewnym momencie pękło pod nami łóżko, deski z łóżka powypadały, a nogi na których stało się połamały. Nie muszę tłumaczyć, że dźwięk pękających desek był bardzo, bardzo donośny.

Niewiele myśląc i wiedząc, że atmosfera rozsypała się niczym produkt z Ikei, chcąc uniknąć konfrontacji ze współlokatorkami, zabrałem manatki i wybiegłem z pokoju.

Wyobraźcie sobie moje zaskoczenie jak przed drzwiami zobaczyłem dwie zarumienione, chichoczące współlokatorki lubej, uśmiechające się od ucha do ucha, które najzwyczajniej wsłuchiwały się w nasze poczynania, uważając to za znakomitą rozrywkę. Niestety nie uniknąłem kontaktu wzrokowego z jedną z nich, która na odchodne (gdy w podskokach ubierałem buty) rzuciła zawadiacko "podziwiam".

Ogromny wstyd połączony z odrobiną dumy, towarzyszyły mi przez resztę dnia.

#LUKj5

Na pewno każdy zauważył, że ostatnio nieco się ochłodziło. Komu w 15 stopniowym mrozie chciałoby się o zmroku wracać 3 km do domu? Ano nikomu. Wobec tego znajomy chciał zamówić taksówkę. Niestety okazało się, że nie ma numeru.

Wtem ja, wpadłam na genialny pomysł, że dam mu wizytówkę z portfela. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie to, że zamiast wizytówki, podałam mu... swój kalendarzyk menstruacyjny. Jak pewnie się domyślacie jego mina była bezcenna :)

PS. Nie, nie zapadłam się pod ziemię, ani nie spaliłam się ze wstydu, po prostu zaczęłam się śmiać i podałam mu prawdziwą wizytówkę.

#vagkT

Gdy byłam mała kuzyn powiedział mi, że dzieci biorą się z zastrzyku w tyłek. Bardzo wzięłam to sobie do serca. Tak bardzo, że w wieku 5 lat jak wylądowałam w szpitalu i miałam dostać zastrzyk w tyłek, to zaczęłam uciekać ze szpitala z krzykiem: "Ja jeszcze nie chcę mieć dzieci, ja mam dopiero 5 lat, pomocy!".
Mama opowiadała mi, że wszyscy ludzie na izbie pękali ze śmiechu. Jej natomiast nie było do śmiechu, ponieważ uciekałam z kroplówką w ręku. Za mną mama, a za nią lekarz i pielęgniarki.

#79lzw

Byłem u mojej przyjaciółki, w której od dawna się kochałem. Ona robiła naleśniki, a ja zbierałem się na odwagę, aby w końcu zaproponować jej przeniesienie naszej znajomości na inny poziom. W pewnym momencie, gdy coś zaczęła do mnie mówić, chwyciłem ją za rękę, przerwałem jej i wydusiłem z siebie te słowa, które tak długo chciałem jej powiedzieć. Zakończyłem pytaniem, czy ona też czuje coś takiego i w napięciu czekałem na odpowiedź. W tym momencie pozostawiony samemu sobie naleśnik postanowił zniszczyć chwilę i zaczął się palić... Chwilę później gdy sprzątaliśmy kuchnię ona powiedziała cicho "Tak".

Obchodziliśmy już dwie rocznice i zawsze z tej okazji smażymy naleśniki. A jeden robimy przypalony :)

#YNEuM

Kilka lat temu nasz związek przechodził prawdziwy kryzys - moja partnerka w wyniku wypadku straciła obie nogi.

Moja rodzina od razu nastawiła mnie przeciw niej. "Zostaw ją, co to za kobieta, która nawet okien nie wymyje". Pamiętam dzień, kiedy ich posłuchałem i kiedy leżała w szpitalu - zostawiłem ją... Na 10 minut. Udałem się do kwiaciarni i bez pierścionka jeszcze tego samego dnia się oświadczyłem.

Jesteśmy najszczęśliwszym małżeństwem od kilku lat, mamy wspaniałą 3-letnią córkę i drugiego potomka w drodze (mam nadzieję, że syn, ciężko jest wytrzymać z dwiema babami, a co dopiero jak dojdzie kolejna). Moja kobieta jest najwspanialsza na świecie i mimo iż kontakty z moją rodziną bardzo mocno się ochłodziły - nie żałuję swojego wyboru do dnia dzisiejszego :-)

#jxsVp

Jako że jestem wielką fanką Gwiezdnych Wojen, wybrałam się do miejscowego kina na siódmą część sagi. Moimi towarzyszami byli rodzice. Wchodzimy na salę, a tuż obok naszych miejsc siedziało dwóch chłopaków w moim (licealnym) wieku, którzy byli załadowani popcornem. Mój tata już miał zająć miejsce obok jednego z nich, jednak zatrzymał się i powiedział w ich stronę: 'Moja córcia lubi popcorn, to usiądzie obok kolegów'. Popatrzyłam z zażenowaniem na tatę i na moich nowych znajomych, po czym zajęłam miejsce. Dzięki, tato.
Dodaj anonimowe wyznanie