#PoOrM

Od zawsze uwielbiałam zwierzaki - nieważne, czy to piesek, kotek, krówka, kura czy pająk.

Miałam jakieś 5 lat. Bawiłam się w najlepsze na podwórku, kiedy zaczęło kropić. Krople były coraz większe, więc mama kazała mi iść do domu... Kiedy już miałam wejść na chodnik, moją uwagę przykuła mała gąsienica pełzająca po trawie. Miałabym ją tak zostawić, tak na deszczu? Przecież mogła się przeziębić!

Zerwałam więc szczypiorek rosnący obok, oderwałam jego czubek, tworząc coś w rodzaju rury... Idealny domek dla gąsieniczki, będzie mogła w spokoju przeczekać tam deszcz! Niestety, robak nie chciał tam wejść, a coraz bardziej zdenerwowana mama wołała mnie do domu.

Postanowiłam pomóc gąsienicy wleźć do środka - chwyciłam cienki patyk i wepchnęłam ją do szczypiorku. Szczypiorek był już suchy, więc "na szczęście" podczas całej operacji się nie połamał... Problem w tym, że był za cienki (albo robal za gruby) i gąsienica się rozciapkała...
Stałam się morderczynią. Uciekłam do domu, bo bałam się, że przyjedzie policja. Nikomu o tym nie powiedziałam, do czasu...

Sobota przed Pierwszą Komunią. Wiadomo - pierwsza spowiedź.
Przyszła moja kolej. Podchodzę do konfesjonału, zaczynam wymieniać moje straszliwe grzechy... I w końcu, pośród "nie słuchałam się rodziców", "nie chciałam iść do kościółka" itd., pojawiło się "wcisnęłam gąsienicę do szczypiorku".
Chciałabym zobaczyć minę księdza :P

#RCbKa

Zdarzenie, o którym chcę opowiedzieć, miało miejsce parę dni temu.

Jestem w ostatniej klasie gimnazjum, wraz z przyjaciółką *na potrzeby historii nazwijmy ją X* w połowie dnia stwierdziłyśmy, że nie chce nam się już siedzieć w szkole; wiadomo, kwiecień, coraz cieplej, to i dzieciaki się rozleniwiają.
Zastanawiałyśmy się, gdzie by się skierować, wybór ostatecznie padł na jedną z popularniejszych sieci fast foodowych w centrum miasta, więc od szkoły miałyśmy ładny kawałeczek.

Załadowałyśmy się na tylne siedzenia w autobusie, naprzeciwko siebie i tak sobie pewien czas jechałyśmy, rozmawiając. W pewnym momencie wsiadł pewien mężczyzna, nie zwróciłyśmy na niego zbytniej uwagi, za bardzo pochłonięte rozmową, jednak, kiedy usiadł obok X, rzuciłam mu ukradkowe spojrzenie. Wyglądał przeciętnie, jak 346326 innych mężczyzn - średni wiek, łysa głowa, okulary oraz skórzana teczka.
Po szybkim zlustrowaniu osobnika, wróciłam do rozmowy z X. Po jakimś czasie, kątem oka zauważyłam, że ów mężczyzna spogląda to na mnie, to na X, nie dość, że nachalnie, to jeszcze w ogóle się z tym nie krył.
Poirytowana jego zachowaniem, odwróciłam głowę w jego stronę, żeby mu zwrócić uwagę i... osłupiałam. Facet bezczelnie, w miejscu publicznym, zasłaniając się z jednej strony, niestety nie z tej mojej, ww. teczką, po prostu walił konia do dwóch szesnastolatek. W MIEJSCU PUBLICZNYM.
Zaczęłam dyskretnie kopać X po nodze, żeby zobaczyła, co tu się właśnie dzieje. Jak tylko połapała się w sytuacji, wzięła swoje rzeczy i przesiadła się do dalszej części autobusu, momentalnie poleciałam za nią. Typ wciąż na nas patrzył przeszywającym wzrokiem z końca autobusu, a czynności, której się oddawał bynajmniej nie zaprzestał. Wysiadłyśmy na najbliższym przystanku, a on za nami! Szybkim krokiem weszłyśmy w tłum ludzi i oddaliłyśmy się. X miała już łzy w oczach.


Po dłuższym przemyśleniu tego zdarzenia, zastanawiam się, czemu nie poszłyśmy z tym do kierowcy, albo chociaż jakiegoś dorosłego, który jechał z nami. Wydaje mi się jednak, że byłyśmy za bardzo roztrzęsione tym, co się chwilę wcześniej wydarzyło, żeby myśleć racjonalnie.


Czas przerzucić się na rower.

#TbdFB

Niedawno przeczytałam na Anonimowych historię o urodzinach i niezbyt mądrym pomyśle podrzucania solenizantki na krześle pod wiatrakiem...
Przypomniały mi się moje 18 urodziny...

Po "pasowaniu" zostałam z siniakami na tyłku na ponad miesiąc, a podrzucanie skończyło się dwoma pękniętymi żebrami. Na koniec weszłam na stłuczony kieliszek bosą stopą.
Mimo wszystko imprezę zaliczam do udanych. Na pewno nie zapomnę jej do końca życia!

#XNu6r

Na początku chcę zaznaczyć, że mój tata jest agentem ubezpieczeniowym i przyjmuje swoich klientów w domu. Sytuacja miała miejsce w kwietniu tego roku. Jako że jestem w klasie maturalnej i im bliżej do maja, tym więcej jest nauki, toteż po kolejnym intensywnym dniu w niezbyt dobrym humorze wróciłam do domu.

Pierwsze co zrobiłam poszłam szybko do pokoju, zdjęłam ciuchy i biegiem do toalety na "grubszą robotę". Tak więc w samej bieliźnie sprintem kieruję się do toalety, a za moimi plecami słyszę głos taty, który prosi mnie, żebym wyłączyła ziemniaki.

Lekko zirytowana, że dopiero co wróciłam do domu, a ktoś znowu ode mnie coś chce, stanęłam na korytarzu i donośnym głosem krzyknęłam: "Czy nawet we własnym domu nie mogę się w spokoju wysrać?!". I w tym momencie ujrzałam, że mój tata ma... klientkę. Od razu zrobiłam się cała czerwona i nawet nie powiedziałam "przepraszam", tylko zawróciłam i poszłam do ubłaganej toalety... Sama nie wiem co w tej sytuacji było gorsze. Moja prawie nagość czy wykrzyczana prośba załatwienia swojej pilnej potrzeby. Od tego momentu gdy przekraczam próg domu sprawdzam 3 razy, czy ktoś jest.

#rHlHt

Na wstępie chciałbym się przyznać do bycia Potterhead :) Jest to dość kluczowe dla dalszej części historii.

Moi znajomi nie rozumieją mojej "niezdrowej" (ich zdaniem) fascynacji dziełami pani Rowling, ale na szczęście udało mi się znaleźć chłopaka, który podziela moje zainteresowanie. Przechodząc do sedna.
W czwartek wpadł do mnie chłopak i zrobiliśmy sobie maraton wszystkich części Harry'ego. W piątek szliśmy na imprezę. I tutaj zaczyna się część, którą znam tylko z opowiadań mojego taty.

Najwyraźniej poniósł mnie melanż i chcąc wejść cicho do domu, obudziłam wszystkich. Na dół (mieszkam w piętrowym domu) pierwsza zeszła mama, chcąc zobaczyć co się dzieje. Okazało się, że ja kompletnie pijana próbuję zdjąć jedną z moich błękitnych szpilek z marnym skutkiem. Podobno gdy ją zobaczyłam powiedziałam do niej: "Wiem, że już po ciszy nocnej, profesor Mcgonagall, ale miałam szlaban u profesora Snape'a". Szczerze mówiąc nie mam pojęcia jakim cudem to powiedziałam, ale musi to być prawda, skoro mama cały dzisiejszy dzień się do mnie nie odzywała (jest obrażona za nazwanie jej starą) i podobno po tym tekście zostawiła mnie samą ze śmiejącym się tatą, którego przy okazji nazwałam Snape'em, kiedy pomagał mi wchodzić po schodach do mojego "dormitorium"...

Nie jestem jakaś psychofanką i nie czekam na list z Hogwartu, ale najwyraźniej mój mózg uważa inaczej ;) A jako że moja przyjaciółka jest za granicą na Erasmusie, wy, drodzy Anonimowi, dowiadujecie się o tym pierwsi ;)
Pozdrawiam wszystkich Potterhead! :D

#1c1c6

Dzisiaj odebrałam prawo jazdy.
Namówiłam mamę, żeby dała mi poprowadzić swój samochód (automat, nigdy wcześniej nie jeździłam).
Parkując pod domem zestresowałam się, gdy krzyknęła i pomyliłam pedały... Uderzyłam w moje auto. Jeszcze nie wiem jak powiedzieć tacie, że zmasakrowałam dwa samochody, ale mechanik mówi, że się wyklepie. Morze łez już wylane.

#D3ArP

Zakochałam się w geju, który uwiódł mnie totalnie, próbując udowodnić sobie, że może być z kobietą. Ja mu uwierzyłam, zakochałam się jak nigdy wcześniej, całowaliśmy się na każdej imprezie, chodziliśmy na randki, nikt nigdy wcześniej nie powiedział mi tylu pięknych słów.

Aż kiedyś jak gdyby nigdy nic spotkaliśmy się we troje. Ja, on i mój serdeczny przyjaciel, który był 100% hetero. Przynajmniej tak wtedy myślałam. I tak sobie leżeliśmy, oglądaliśmy film, aż w końcu patrzę, a oni zaczynają się całować, na moim łóżku i na moich oczach. Widziałam wszystko. Nie mogłam nic powiedzieć, nie mogłam wyjść, nic nie mogłam, tylko płakałam.

Tak, oni są teraz razem. Tak, mieszkam z nimi i codziennie muszę na to patrzeć i udawać, że mnie to totalnie nie rusza. I mimo że naprawdę cieszę się, że są szczęśliwi, bo są dla mnie naprawdę ważni, to z jakiegoś powodu nie mogę przestać płakać, kiedy to piszę.

#eihE6

Chodziłam do przedszkola w bardzo małej miejscowości, gdzie wszyscy się znają. Ja i moja ówczesna koleżanka byłyśmy nierozłączne, cały dzień w przedszkolu spędzałyśmy razem na zabawie, była moją siostrą, którą zawsze chciałam mieć, niestety miała jedną wielką wadę. Tą wadą był malutki o czarnych jak węgiel oczach i takich samych włosach, jej o rok młodszy braciszek, który wraz z jej mamą w piątki przychodził ją odbierać z przedszkola.

W piątki na ostatnie zajęcia mieliśmy coś w stylu religii z księdzem z naszej parafii. Każdy piątek kończył się tak samo, gdy widziałam jej braciszka zaczynałam płakać, ponieważ się go bałam (no jak można mieć tak czarne włosy i oczy :) ) ksiądz chcąc mnie uspokoić nosił mnie na rękach, dopóki moja mama nie przyszła po mnie.

Za parę dni mijają 4 lata odkąd jesteśmy po ślubie :) Moja przyjaciółka stała się moją siostrą :) Jej brata się już nie boję, widząc jak wspaniałym i kochającym jest mężem i ojcem dla rocznej córeczki o tych samych czarnych oczach i włoskach co jej tatuś :)

PS Ksiądz co udzielał nam ślubu to ten sam ksiądz, co nosił mnie na rękach i oczywiście na ślubie opowiedział o początkach naszej znajomości.

#CYJOn

Zacznę od tego, że mam bardzo kobiecą sylwetkę :) (pewne części ciała urosły mi większe, niż chciałam) :P

Mam wspaniałego narzeczonego, który twierdzi, że wyglądam dobrze.
W wakacje bierzemy ślub. Jak wiadomo, suknia i te sprawy.
Zamówiłam śliczną suknię, w której wyglądam dobrze. Jednak siostra mojej mamy, której nie znoszę, wytyka mi, że będę wyglądała gorzej niż niektóre zaproszone dziewczyny.

Chodzi tu o jej córki, które są kompletnie wychudzone, rozmiar 34 jest dla nich za duży, a one ciągle się odchudzają. Ciotka spowodowała u nich lęk przed noszeniem rozmiaru większego niż 36. Dodam, że obie mają ponad 170 cm wzrostu. Więc wyglądają bardzo szczupło. Wyniszczyły sobie organizm, obie miały anemię. Mimo że widzą w jakim stanie jest ich organizm, ograniczają jedzenie i przy każdej możliwej okazji docinają mi, że jestem gorsza od nich. Jednak ja tak nie uważam. Znoszę takie uwagi, które są nie na miejscu. Na szczęście reszta rodziny jest po mojej stronie.

Rozmiar ubrań nie odpowiada temu, co ma się w głowie. Trzeba szanować innych bez względu na wygląd. Mam nadzieję, że nie macie w swojej rodzinie takich demotywatorów :)
Dodaj anonimowe wyznanie