Mam 16 lat młodszą siostrę. Tak słowami wstępu.
Mam 23 lata i mieszkam z moją siostrą, moją pasją jest wrestling (tak, to udawane gówno, o którym teraz chcesz napisać). Oglądam to bardzo często, nawet kiedy młoda jest w pokoju, a zaczęło się dwa lata temu. Młoda podłapując niektóre rzeczy chciała, abym się z nią "sparował". Wiadomo, że aby sprawić ukochanej siostrze radość przegrywałem pojedynki, ale do czasu.
Z dwa miesiące temu, idąc do kibla, młoda wyzwała mnie do walki na przedpokoju, oczywiście przyjąłem wyzwanie (Polska first to fight). Ona w biegu do mnie, więc unoszę nogę, aby przebiegła pod, a tu lipa, trafiła na kolano. Młoda na ziemi, ja oczy jak 5 zł. A ta bez wzruszenia: "To co, teraz parter?".
Żeby nie było, młoda nie jest agresywna, ona boi się wszystkiego i dlatego próbowałem tego, aby miała wiarę w sobie.
Ostatnio byłem po pracy odebrać młodą ze szkoły, był tam jakiś Damian, co bił wszystkich (młoda też się skarżyła na niego, że ją bije, do tego z jakimś tam kolegą, Kamilem). Mówiłem jej, aby mu rypła w pysk (gościu nawet swoich rodziców nie słuchał)... ale do sedna.
Wchodzę do szkoły, patrzę, a młoda stoi zapłakana z nauczycielką, a tych dwóch też płacze, lecz leżąc na ziemi. Młoda jak ją ten cały Kamil z Damianem zaatakowali, to wzięła ich za włosy i rypła o siebie. Oboje KO.
Młoda zamiast przypału miała u mnie lody, a te dwa patałachy podobno się uspokoili. Czyżbym stworzył zabijakę? :)
Studia, pierwszy rok na pielęgniarstwie. Pielęgniarki (bo byłyśmy rocznikiem samych kobiet) powinny być pomocne, empatyczne - i tyle jeśli chodzi o założenia.
Wspinamy się właśnie po krętych schodach, aż tu słyszę jakieś chichoty moich "koleżanek". Z racji, że wlekłam się jako jedna z ostatnich, zapuściłam żurawią szyję w celu uzyskania informacji na temat ogólnego rozbawienia.
A tam co... proszę bardzo! Jednej ze studentek (w dosyć obcisłych spodniach) poszedł szew na kieszonce, centralnie na pośladku, tak że 1/3 półdupka była obnażona. Wszystkie studentki rozbawione, ale żadna się nie pofatyguje z wyjaśnieniami. Lepiej się napieprzać.
Niewiele myśląc zdjęłam bluzę, przepchałam się do przodu i zawiązałam ją dziewczynie na biodrach, szepcąc do ucha słowa wyjaśnienia.
Zdążyłam w samą porę przed wejściem do auli pełnej fizjoterapeutów (czyli prawie samych facetów), którzy zrobiliby sobie z biedaczki niezłą używkę.
Życzę swoim "koleżankom" z roku 300 razy więcej empatii do pacjentów, bo tu się nie popisałyście.
Historia o tym, jak straciłem kilku przyjaciół:
Od kilkunastu lat mieszkam w USA. Tu skończyłem studia, pracuję, mam przyjaciół, a przez chwilę nawet narzeczoną. Po prostu całe moje życie i wszystko co kocham znajduje się w Ameryce. Tyle słowem wstępu.
Wyszliśmy ze znajomymi do baru. Po kilku głębszych każdy zaczął opowiadać o swoim ideale partnera. Padały głównie stereotypowe odpowiedzi: duże cycki i dupa, wysoki i umięśniony facet itp. Kiedy przyszła moja kolej, ze szczegółami opowiedziałem o swojej wymarzonej kobiecie (jestem grafikiem, więc parę razy z nudów ją narysowałem). Niski wzrost, filigranowa sylwetka, długie ciemne włosy, mała twarz, mały, lekko zadarty nos, niebieskie lub zielone oczy, porcelanowa cera... i wtedy zostałem wyzwany od rasistów. No bo jak mogę wymagać, aby moja kobieta była biała. Potem zaczęli drążyć. Drobna sylwetka? Przecież Murzynki są zazwyczaj krągłe. Mały nos? Przecież czarna rasa słynie z tego, że ma duże nosy. Zielone lub niebieskie oczy? Afroamerykanie mają tylko brązowe. Wniosek? Jestem pieprzonym białasem, rasistą, nacjonalistą i walczę o czystość białej rasy. Najlepiej jakbym wrócił tam, skąd pochodzę, bo w USA nie dyskryminuje się czarnych.
Co ciekawe, moja była narzeczona jest Azjatką, a poza oczami (a to przecież niewiele znaczący szczegół) idealnie pasowała do mojego gustu, dla mnie była najpiękniejszą kobietą na świecie. Jeszcze ciekawsze jest to, że czarnoskóry kolega (taki ze mnie rasista, że mam znajomych wszystkich ras oraz wielu religii i narodowości) powiedział wcześniej, że marzy o czarnulce podobnej do Halle Berry. Nikt nie nazwał go rasistą, nikt nie zwrócił uwagi na jego wyznanie.
Finał był taki, że nikt nie chciał mnie słuchać, skoro nie podobają mi się Murzynki, to jestem rasistą i koniec. Nie twierdzę, że są brzydkie, ale każdy ma przecież swój gust i ja wolę po prostu blade dziewczyny.
Minęły 3 tygodnie, czwórka znajomych się do mnie nie odzywa i nic nie wskazuje na to, że się to zmieni. Resztę udało mi się jakoś udobruchać, ale po firmie rozeszła się plotka, że jestem rasistą i należę do polskiej organizacji nacjonalistycznej, więc wszyscy patrzą na mnie krzywo.
A podobno rasizm wobec białych nie istnieje.
Sobota wieczór. Ja, mój narzeczony i dwóch kolegów poszliśmy do sklepu po jakieś trunki do sklepu. Zakupy chwilę trwały, przyszła moja kolej. Zapłaciłam, odchodzę od kasy, aż tu nagle przypomniało się: Miałam kupić prezerwatywy.
No to wracam się do kasy i mówię "Poproszę jeszcze prezerwatywy".
Nie przewidziałam, że moja ekipa też czegoś zapomniała, i stała w kolejce na nowo, tuż za moimi plecami, głośno komentując, co by robili na kawalerskim (akurat im się zbliża).
Kasjerka patrzy na mnie: "Trzy na pewno pani wystarczą?".
Tak że tego...
Podnieca mnie zapach potu.
Ale nie takich spasionych nie dbających o siebie ludzi. Tylko kiedy widzę, że ktoś się spocił w wyniku pracy albo jakiś ćwiczeń, to od razu się podniecam i specjalnie staram się być jak najbliżej tej osoby by czuć jej zapach. Najlepiej jak mamy w szkole wf, a potem siedzę z moim kolegą. Po prostu nie umiem usiedzieć z podniecenia...
Jestem uzależniona od... aplikacji randkowej. Wchodzę tam, bo podoba mi się zainteresowanie jakim obdarza mnie płeć przeciwna. Często też zgadzam się na spotkanie (było ich tak wiele, że chyba nie jestem w stanie policzyć). Przeważnie to jakiś spacer po mieście. Nigdy nie doszło do seksu. Czasem do kilku spotkań, ale z reguły na tym się kończy.
Z wyjątkiem trzech krótkich związków w międzyczasie. Ale jak tylko dochodziło do zerwania, to apka automatycznie wracała na telefon. Nie potrafię przestać na niej być. Lubię taki stan rzeczy, ale nie jestem w stanie przyznać się nawet swoim przyjaciółkom jak często się umawiam się na randki z facetami z apki.
I to nie tak, że nie mam swojego życia. Mam mnóstwo znajomych, z którymi spędzam czas, często wychodzimy i uwielbiam wtedy poznawać nowych ludzi, ale można by rzec, że spotkania z internetu weszły mi już w krew. Co robić, jak żyć...
Gdy poznaliśmy się z moim mężem, oboje paliliśmy. Nie zliczę ile to razy padały teksty "od jutra rzucamy", które oczywiście nie przynosiły efektów. W końcu któregoś razu wyjechaliśmy do Niemiec z premedytacją nie biorąc ze sobą fajek. Tam papierosy są bardzo drogie, więc liczyliśmy na to, że będzie nam szkoda wydawać aż tyle kasy.
Pierwsze dni były ciężkie ale udało się! (Pewnie dlatego, że w pobliżu nie było żadnego sklepu, ale pozwalam sobie łudzić się, że to moja silna wola). Przez dwa tygodnie pobytu w Niemczech ani razu nie zapaliliśmy, w końcu czułam się wolna!
Tak dla jasności, zawsze inicjatorem naszego "rzucania" był mój mąż, to on zawsze narzekał, że tyle kasy idzie na fajki, że to nic fajnego itd. Kiedy więc jakiś miesiąc po powrocie mój mąż zaczął dziwnie często wynosić z własnej woli śmieci, co chwilę miał coś do zrobienia w piwnicy, a na moje ciche "zjadłabym coś słodkiego" od razu leciał do sklepu - nabrałam podejrzeń. No dobra, nie podejrzeń, tylko pewności, że znów pali.
W pierwszym odruchu chciałam mu zrobić awanturę, bo przecież już dwa tygodnie nie palił, najtrudniejszy okres przebrnął i znowu się pcha w to świństwo, ale pomyślałam sobie, że przecież jest dorosły i nie mogę mu mówić co ma robić, a gdy się dowie, że ja wiem - zacznie palić oficjalnie w domu. Siedziałam więc cicho korzystając z tego, że mam własnego posłańca gotowego lecieć do sklepu po jedno jajo :)
W końcu po jakimś czasie zaszłam w ciążę i urodziłam śliczną córeczkę. Kilka dni po powrocie ze szpitala uknułam diaboliczny plan...
Za każdym razem, gdy mój mąż wracał ze sklepu czy piwnicy (czyli fajeczki) i podchodził do nas, nasza córcia (jeśli nie spała akurat) zaczynała płakać. Zawsze kiedy podawałam mu ją na ręce - płacz. No to my w Google od razu "dlaczego dziecko płacze tylko u mnie" i wyszło, że dziecko może reagować na zapachy. Ja oficjalnie o jego paleniu nic nie wiedziałam, więc sugerowałam, żeby się nie perfumował jakiś czas, zmienił żel pod prysznic. To oczywiście nie pomogło. Gdy w końcu któregoś dnia cały ranek mąż siedział na tyłku i nigdzie nie wychodził - podałam mu naszą córcię, a ta spokojna jak aniołek. Mąż chyba sam doszedł do wniosku, że młodej przeszkadzał smród fajek i przestał palić.
Dziś młoda ma 5 lat, a mężuś już chyba raczej do nałogu nie wróci.
Pomyślicie: to nie historia na Anonimowe? Szczypałam naszą dzidzię za każdym razem, gdy podawałam ją tatusiowi, żeby płakała...
Zawsze gdy jadę samochodem i widzę przy drodze kapliczki upamiętniające śmierć tragiczną, układam sobie w głowie historię jak do tego doszło.
Po tym, jak zmarł mój partner biznesowy (nazwijmy go Pan X), jego żona poprosiła mnie, bym pomógł jej posprzątać garaż. Wówczas znalazłem dziwne pudełko schowane w stosach rupieci (wiecie już do czego zmierzam?). Warto dodać, że Pan X był lubianym i szanowanym obywatelem naszego miasteczka.
W pudełku były kasety video i zdjęcia, na których był on ubrany w kobiece ciuszki. Filmiki były groteskowe. Rozpoznałem na nich pewną kobietę z naszego miasta. On, przebrany w ciuchy swojej matki, uprawiał z nią seks w dziwnych pozycjach. Mówimy tu o parze 60-latków. Zapewniam was, że oglądanie tego nie było przyjemne ani też podniecające. Na kasetach były również akcje SM, oddawanie kału i inne paskudztwa.
Pośród zdjęć znalazłem również zdjęcia jego pierwszej żony, która od niego uciekła. Zawsze powtarzał mi, że była wariatką i odebrała mu dzieci. Dzięki mojemu znalezisku dowiedziałem się, czemu tak naprawdę go zostawiła.
ALE TO NIE WSZYSTKO!
Zabrałem pudło do siebie, bo nie chciałem, aby jego żona i dzieci zobaczyły zawartość. Zadzwoniłem do zięcia Pana X (który zresztą był moim dobrym kumplem). Teść nienawidził go i mówił, że córka popełniła wielki błąd wychodząc za niego za mąż. Poprosiłem go, aby podczas sprzątania domu zwrócił dyskretnie uwagę na jakieś dziwne rzeczy i w razie czego od razu je schował. Nie chciałem, żeby np. wnuki to widziały. Za kilka dni zięć Pana X przyniósł mi kolejne pudełko ze skrytki pod schodami. Na filmach był nie tylko koleś, który przebierał się za swoją matkę, ale i żona Pana X!
ALE TO WCIĄŻ NIE WSZYSTKO!
Wspólnie doszliśmy do wniosku, że wszystko zniszczymy. Nagle zadzwonił telefon. Była to kobieta, która pojawiła się na pierwszych filmikach i powiedziała „Ja i Pan X mieliśmy długoletni romans. Lubiliśmy przebieranki i pikantny seks, a on czasem to nagrywał. Gdyby te filmy wyszły na jaw, moja opinia zostałaby zrujnowana i musiałabym wyjechać z miasta. Chyba bym się zabiła, gdyby ktoś to upublicznił”. Płakała mi w słuchawkę. Lubiłem ją i nie chciałem, żeby się zabijała (parę lat temu jej tata popełnił samobójstwo), więc obiecałem jej, że JEŚLI coś znajdę, od razu to zniszczę. Kilka dni później poinformowałem ją, że znalazłem filmy i zdjęcia i wszystko wrzuciłem do ognia (co było prawdą).
Żałuję, że znalazłem te rzeczy. Od tamtej pory mój stosunek do byłego współpracownika i jego żony całkowicie się zmienił. Trudno mi było słuchać ludzi wychwalających go pod niebiosa. Nikt nie znał jego ciemnej strony. Nie mogę patrzeć na jego żonę, która kreuje męża na świętego.
Nienawidzę go za to, iż mimo że wiedział o swojej śmiertelnej chorobie, nie zadał sobie trudu, żeby zniszczyć to wszystko. Miałby pewność, że nie trafi w ręce jego dzieci. Nadal przyjaźnię się z nimi, bo nie są niczemu winne.
Jestem kucharzem w dużej kuchni przemysłowej. Czasem mam do zrobienia około 300 kotletów schabowych, a co za tym idzie, trzeba je wszystkie opanierować.
Dziś w nocy nie mogłem zasnąć, miałem odczucie, że jestem tradycyjnym, polskim schaboszczakiem. Całym ciałem czułem, że jestem nieopanierowany i ta myśl nie dawała mi zasnąć przez kilka godzin.
Dodaj anonimowe wyznanie
