#hq9oQ

Po tym, czego się dowiedziałem kilka dni temu, dosłownie do tej pory zbieram szczękę z podłogi. Ale do rzeczy...

Od czasów liceum mam zgraną paczkę przyjaciół. Moim najlepszym przyjacielem był Marek. Ma on dwa lata młodszą siostrę, Martę. Bardzo ładną siostrę. Wiele osób próbowało do niej zarywać, ale Marek zawsze był w stosunku do niej nadopiekuńczy, uważał, że jego siostra jest zbyt młoda na randki. Kilku jej adoratorom nawet spuścił manto. Nie wiem, czy mnie też by tak potraktował, ale nie chciałem ryzykować przyjaźni, więc choć Marta bardzo mi się podobała, postanowiłem sobie odpuścić.

Sytuacja się zmieniła, gdy Marek zaczął chodzić z Julią, równolatką swojej siostry. Już nie był taki zasadniczy (chyba nie chciał wyjść na hipokrytę). Ale zanim zdążyłem coś zdziałać z Martą, wyjechała do szkoły z internatem na drugim końcu kraju.

Spotkałem ją dopiero kilka miesięcy temu. Od słowa do słowa umówiliśmy się na spotkanie, potem zaczęły się randki. Z pewną obawą przyznałem się do tego Markowi, ale nie miał żadnych pretensji. Był już na etapie planowania ślubu z Julią, po jego dawnej nadopiekuńczości nie było nawet śladu.

Kilka dni temu ja i Marta mieliśmy wreszcie "skonsumować" nasz związek. Marta jednak powiedziała, że najpierw musi mi wyznać dwie rzeczy. Po pierwsze - jest dziewicą. Zdziwiło mnie to, bo mówiła, że miała kilku chłopaków, ale w sumie byłem ucieszony. Wyjaśniła, że bała się podjąć współżycie i że między nią a jej byłymi dochodziło jedynie do innego rodzaju aktywności seksualnej (wolałem nie wnikać jakiej).

Po drugie - od 15 roku życia utrzymywała intymne kontakty... z własnym bratem. Korzystając z faktu, że zaniemówiłem z szoku, kontynuowała swoje wyjaśnienia. Była ponoć zaciekawiona opowieściami koleżanek, które miały już "to" za sobą i chciała zobaczyć "jak to jest robić chłopakowi dobrze i jak chłopak robi dobrze jej". Początkowo robili to parę razy w tygodniu, potem nawet kilka razy dziennie. Jednak Markowi codzienne lodziki w wykonaniu siostry przestały wystarczać, namawiał ją na regularne współżycie, ale się bała. Dwóch rzeczy: że zajdzie w ciążę i urodzi dziecko z kazirodztwa; że nigdy nie będzie mogła się przyznać koleżankom z kim straciła dziewictwo. Wobec tego zdecydowała się na seks analny, a jako że Markowi przypadło to do gustu, włączyli to do swojego "repertuaru".

Po jakimś czasie zaczęło ją to brzydzić, więc postanowiła zakończyć tę chorą relację. Niespodziewanie Marek ją uprzedził: powiedział, że zakochał się w kimś (Julia) i że nie chce zdradzać swojej dziewczyny, więc muszą z tym skończyć.

Chciała być uczciwa i przyznać się, zanim nasza relacja stanie się poważniejsza. Tylko że ja od kilku dni walczę z obrzydzeniem i choć ją kocham, nie wiem, czy chcę się w to pakować. Tyle lat marzeń o niej...

#W0T4G

Przebijam historię o gotowaniu i braku zdolności: clskE

W domu są: mama, wujek (brat mamy), tata i dwóch synów. Mamusia kochana tylko gotuje, bo kobieta robi "babskie rzeczy", a mężczyzna męskie. Synowie wyjechali na studia, matka musiała na kilka dni do sanatorium. Dlatego ugotowała obiadki na wszystkie dni. Nic nie trzeba było robić, tylko podgrzać na patelni. W lodówce dumnie prezentowały się pojemniczki z podpisem dni tygodnia.

1. Telefon pierwszy: gdzie jest patelnia, bo oni nie wiedzą. Widocznie łatwiej zadzwonić niż poszukać w kuchni :)

2. Zaraz potem telefon co jak długo podgrzewać.

Pomimo instrukcji, mężczyźni dopiero drugiego dnia wpadli na pomysł dodania oleju ;)

#9FfPz

Ostatnio czytałam tutaj wyznanie dziewczyny, że nie potrafi sobie dać rady z kondolencjami po śmierci matki i wolałaby ich w ogóle nie usłyszeć.

Naprawdę Ci współczuje, ale jakie ja usłyszałam kondolencje po śmierci dziadka powodują, że tracę wiarę w ludzi. Nie mam co porównywać kondolencji składanych córce a wnuczce, ale ja usłyszałam: powinnaś się cieszyć, że dziadek nie żyje.

Taka rada dla osób, które chcą składać kondolencje: jeśli macie powiedzieć coś głupiego, to lepiej nic nie mówcie.

#uuy0e

Mieszkam w domu jednorodzinnym. Sypialnia jest na piętrze, a okna sypiali wychodzą na furtkę.

Pewnej nocy obudził mnie dźwięk domofonu i męski głos dochodzący z parteru. W pierwszej chwili myślałam, że to sen, ale równocześnie obudził się mój mąż, pytając zaspanym głosem "co to było?". Szybko wyjrzałam przez okno, przy furtce nikogo, na parterze cisza. Mąż odważnie zszedł sprawdzić, co się stało, przeżyliśmy chwile grozy.

Rozwiązanie zagadki było dosyć banalne: na jakiś czas wyłączono prąd, w momencie włączenia odezwał się domofon, a samobieżny odkurzacz radośnie oznajmił: "witaj, miło mi, że mogę zadbać o twój dom, włączono tryb ładowania".

#AtpJ1

Jestem w trzeciej klasie gimnazjum (15 lat) i przyjaźnię się z chłopakiem w wieku dwudziestu trzech lat. Wiem jak to głupio brzmi - osiem lat różnicy, na pewno mnie wykorzysta itd.
Ale nie, tak nie jest, to bliższy przyjaciel moich rodziców, a że ja nie mam rodzeństwa, to złapałam z nim dobry kontakt.
Jeszcze dodam, że bardzo często jak skończy zajęcia na uczelni, to odbiera mnie ze szkoły i zawozi do domu, żebym nie tłukła się autobusem. Tyle słowem wstępu.

Ostatnio mam naprawdę dużo nauki, do konkursów i olimpiad, więc staram się omijać takie „bezsensowne” lekcje typu: godzina wychowawcza czy ostatni WF.
Na ogół rodzice mnie usprawiedliwiają, bo ze szkoły sama z siebie wyjść nie mogę.
No i ostatnio obiecali, że tak jak zawsze będę miała usprawiedliwienie i Patryk będzie na mnie czekał, bo kończy zajęcia jakoś o podobnej porze. OK.

No ale okazało się, że zapomnieli... miałam naprawdę strasznie dużo do nauki, więc zależało mi na wyjściu. Patryk już stoi kilkanaście minut, a ja siedzę w klasie.
Nagle dostaje SMS "Ja to załatwię".
Ech, długo nie musiałam czekać.

Otworzył z impetem drzwi do sali, w której miałam lekcję, wychowawczyni coś tam mówi, wszyscy słuchają i nagle on przerywa słowami:
- Karolina, co ty tu do cholery jeszcze robisz?! Przegapimy wizytę u ginekologa, a jak mam wychowywać to dziecko, to muszę wiedzieć, czy jest moje!
Pani wielkie oczy, ja mam policzki w kolorze pomidorów, ale chociaż mogłam wyjść :)

PS Następnego dnia ja i moi rodzice zostaliśmy zaproszeni na rozmowę do mojej wychowawczyni.

#y8TTC

Miałam 7 lat, gdy zmarł mój ukochany tato. Od tego czasu panicznie się bałam, że stracę mamę i zostanę sama.

Dwa lata później byłam na wakacjach u dziadków, ze mną była również dwójka starszych kuzynów (13 i 14 lat). Mama musiała iść do pracy, obiecała, że wróci jak zwykle za 8 godzin. Zabijałam czas bawiąc się z psem, gdy nagle przybiegli kuzyni i oznajmili, że mama miała wypadek w pracy i nie żyje.

Mój świat wtedy się zawalił, wybiegłam zapłakana z posesji dziadków i postanowiłam, że dołączę do tatusia i mamy w niebie poprzez rzucenie się pod rozpędzony samochód.

Jak pomyślałam, tak zrobiłam... Obudziłam się w szpitalu i zaczęłam płakać, że nie chcę żyć sama bez mamy i taty. Nagle do pokoju przyszła mama i zaczęła mnie przytulać, wyjaśniając, iż to, co mi powiedzieli kuzyni, to był tylko ich durny żart.

Dla mnie skończyło się to złamaną nogą i rozbitą głową, a dla kuzynów soczystym wpier*olem od dziadka. Chyba podziało, bo nigdy więcej nie robili durnych żartów z innych... A, no i ukochana mamusia jest ze mną do dziś. ❤

#skcN1

Chodzę na spacery z moim królikiem, w bezpiecznych miejscach, takich jak park, skwer, chodnik przed blokiem. Pozwalam mu kicać na smyczy, a gdy wychodzimy w pobliże ulicy lub na przystanek zawsze mam go na rękach. Jest grzeczny i spokojny, ale dlatego, że mnie zna i mi ufa, gdy dotknie go ktoś obcy stresuje się i może ugryźć. Niestety, ludzie tego nie rozumieją, dzieci prawie zawsze pytają, czy mogą pogłaskać, ale staruszkowie nigdy.

Dwa dni temu zdarzyło się tak, że podczas spaceru złapał nas deszcz, więc na przystanku usiadłam sobie z nim na kolanach pod dachem, czekałam na autobus, byłam z moim chłopakiem, który ustąpił miejsca starszemu panu i ów pan, natychmiast wyciągnął do mojego królika dłoń, którą mój chłopak zablokował, nie odepchnął, po prostu odgrodził ręką mnie i królika od tego pana. No i się zaczęło, pan zaczął nas wyzywać, głośno komentować nasz rzekomy "brak kultury", agresję, oczywiście dwie starsze panie na przystanku mu wtórowały, bo jak to tak? wychodzę na spacer z królikiem, to powinnam się godzić na dotykanie go bez pytania, nieważne, że go to stresuje, nieważne, że ja nie chcę, żeby jakiś koleś kierował dłoń w stronę moich kolan. Panu powiedzieliśmy, że kultura wymaga zapytania, czy wolno dotknąć zwierzęcia, a w odpowiedzi usłyszeliśmy tylko serię obelg.

Zawsze, gdy spotyka mnie coś takiego, jest to spowodowane postawą starszych ludzi, którzy bez względu na okoliczności uważają, że im się należy, nawet kilkuletnie dzieci nieśmiało pytają o pozwolenie, a starsi ludzie potrafią podejść z psem, żeby sobie "Pimpuś zobaczył co to za zwierzątko", gdy zabieram królika wtedy na ręce i proszę o zabranie psa, który obok mnie skacze i szczeka, to zawsze słyszę, że "Pimpuś chce się tylko bawić, on nie gryzie".

Wychodzenie na dwór sprawia dużo radości mojemu zwierzątku, ale boję się, że pewnego dnia jakaś pani Jadwiga doda tutaj wyznanie o tym, jak została pogryziona przez małą, włochatą kuleczkę, którą niosłam na rękach albo o Pimpusiu, który zjadł tę kuleczkę i wydala swetry z angory zamiast kupy.

#12Zwu

Jestem facetem, już w wieku 20+, i prawie nie mam owłosienia.

Nie wiem, czy to jest normalne ani czym spowodowane, jednak nogi mam gładkie, bez ani jednego włoska. Tak samo pachy. Broda mi nie rośnie, mam tylko lekkie owłosienie na brzuchu, tam niżej i trochę na rękach, ale i tak nie to, co inni faceci w moim wieku. Gdy byłem jeszcze w liceum, koledzy śmiali się ze mnie, że golę sobie nogi. Wszyscy myślą, że codziennie golę brodę, niejedna kobieta zazdrościłaby mi pach i nóg. Co ciekawe, mój ojciec ma dokładnie to samo, poza drobnym faktem, że jemu rośnie broda, a mi nie. Wszystkim mówię, że się golę (jeśli chodzi o twarz i pachy) a co do nóg mówię, że mi włosy jakoś nie rosną... Tylko najbliższa rodzina wie, że tak naprawdę golić się nie muszę wcale (co bardzo denerwuje moją siostrę, która wciąż narzeka, że nogi musi golić co chwilę).

Ale na pocieszenie zapuściłem sobie długie włosy. Chyba jakoś podświadomie, żeby nadrobić ich brak w innych miejscach...
Dodaj anonimowe wyznanie