#liedc

Nigdy nie byłam specjalną zwolenniczką kościoła, ale nie krytykowałam go ani też nie wychwalałam pod niebiosa. Lecz to co się wydarzyło niedawno odrzuciło mnie od niego totalnie.

Jakiś czas temu zmarła moja Mama. Była młodą kobietą, ale nie w tym sęk. Wiadomo, że trzeba ogarnąć w takiej sytuacji temat pogrzebu. I tu się zaczęło.

Punkt 1: Księdza brak na plebanii, na telefon nie odpowiada, a zakład pogrzebowy czeka.

Punkt 2: Ksiądz odebrał telefon o godzinie 20 i dostałam zj**bkę , że co ja sobie wyobrażam, że dzwonię o tej porze, bo on przecież 24h/dobę nie pracuje. Dopiero gdy powiedziałam, że Mama mi umarła, a on sobie chyba żarty stroi, odpowiedział, żeby przyjechać.

Punkt 3: Spóźnił się na pogrzeb.

Punkt 4: Na pogrzebie zamiast mówić "odeszła nasza siostra" mylił się i co jakiś czas mówił o niej jak o mężczyźnie.

Punkt 5: Chciał, żebyśmy go zaprosili na stypę (że co??).

Punkt 6: Po pogrzebie podszedł do mojej osieroconej dopiero siostry (niedawno została nastolatką, do pełnoletności jej jeszcze dużo brakuje) i powiedział, żeby jechała na następny dzień na pielgrzymkę.
Jakby naprawdę nie miała nic innego do roboty. No wymiękłam. Myślałam, że go zaraz walnę w tą uśmiechniętą buźkę.

Nie krytykuję tu wszystkich księży, ale niektórzy nie powinni zajmować się tą profesją...
Komentarze (36)

#kY1gk

Pokłóciłam się ze swoim chłopakiem o to, że jest zbyt uzależniony od rodziców, w szczególności od mamy. Nie mieszkają już razem, a i tak z każdą sprawą dzwoni do niej itd., no typowy maminsynek.
W odpowiedzi na zarzuty usłyszałam, że nie jestem adoptowana, więc tego nie zrozumiem.
Faktycznie, nie rozumiem, ale tego argumentu.
Komentarze (13)

#LVi0A

Późne lata 90. Bez internetu i komputerów trzeba było znaleźć sobie jakiś sposób na spędzanie wolnego czasu. Popularną zabawą było robienie "domków" - należało wygospodarować sobie miejsce (mógł to być skrawek podłogi w starej ruderze, część szałasu bądź najzwyklejsza polanka) i urządzić pokoik. Świetnym elementem wystroju "wnętrza" były rzeczy wyszperane na, wszechobecnych wtedy, leśnych śmietnikach albo przywleczone z domu szpargały.

Podczas jednego z takich rajdów po "mebelki i wyposażenie" sąsiadka złapała poniewierającą się w moich przydomowych śmieciach starą szczotkę do kibla. Widząc, że chcę zaprotestować i prawdopodobnie odebrać jej zdobycz, dziewczyna postanowiła ją sobie "zaklepać", od razu jej używając. Szczotka miała nietypowy kształt, który zdecydowanie odbiegał od standardowych modeli i mogła nie odgadnąć jej przeznaczenia. Nie wiem jednak co skłoniło ją, by zacząć się nią czesać.
Zamilkłam, nic nie powiedziałam, a szczota znudziła jej się po paru pociągnięciach.

Do tej pory mam przed oczami, jak przejeżdża nią po swoich długich, złotych puklach.
Komentarze (9)

#IVW1F

Mieszkam z rodzicami i niezdarną babcią, której nieraz zdarza się np. rozbić kubek, rozlać coś na podłogę itd. Ogólnie jest odpowiedzialna za większość domowych wypadków, jednak z reguły się do tego nie przyznaje, chyba że zostanie przyłapana. Ot, takie dziwactwo.

Jakieś pięć lat temu zepsułem klapę od sedesu podczas, hm..., prywatnych czynności. A jako że gdybym zgłosił to rodzicom, musiałbym tłumaczyć okoliczności zdarzenia, wolałem już zostawić ją na miejscu. Toteż ułożyłem ją tak, żeby nie wyglądała na zepsutą.

Zaraz po mnie do WC poszła babcia i z impetem ześliznęła się razem z klapą - hałas był na cały dom. Mimo tego chwilę potem babcia dziarsko zmykała z miejsca zdarzenia, żeby nikt jej o to nie posądził. Rzecz jasna rodzice i tak uznali ją za sprawcę, a ja do dzisiaj gratuluję sobie oszukania systemu. :'D
Komentarze (14)

#81M1f

Było to jesiennego wieczoru, parę lat temu - wracałam tramwajem z gimnazjum. Siedziałam w lekkim rozkroku i to był błąd. Niestety nie zauważyłam nadchodzącej lekko otyłej pani (która całą sobą zajęła przejście między siedzeniami), która potknęła się o moje nogi. Moja reakcja była natychmiastowa, czyli wyciągnęłam ręce, aby ją złapać.

Złapałam. Złapałam soczyście jej piersi, co uświadomiłam sobie chwilę potem, pani natomiast szybko uciekła, a ja jechałam dalej z silnym uczuciem zażenowania...
Komentarze (9)
Dodaj anonimowe wyznanie