Chciałbym się podzielić wyznaniem, którego się wstydzę do dzisiaj.
Jako że wychowywałem się w dosyć nieciekawej dzielnicy, to gaz nosiłem już od 13 roku życia, takie były czasy wtedy. Kiedy dorobiłem sobie kilka groszy, kupiłem tani, ale dobry paralizator. Można ustawić sobie na nim program od 1-3. Pierwszy tak trochę szczypie, ale odczuwalny ból, dwójka boli strasznie, że przeciwnik się odsuwa, no i trójka, która powala przeciwnika.
Kiedy miałem 17 lat, jeździłem w weekendy do dziewczyny PKS-em. Raz podczas takiego wyjazdu było strasznie gorąco, upał jak diabli, a pojazd stary, nie miał klimatyzacji, więc wszyscy otwarli okna. I weszła taka stara baba i stwierdziła, że jej wieje, więc zaczęła te okna zamykać. Wszyscy zwracali jej uwagę, by tego nie robiła, a ta dalej swoje. Ja jeszcze miałem ok. 40 minut jazdy, więc pomyślcie sobie w jakim dojechałbym na miejsce, o ile bym dojechał. Otworzyłem okno, a ta stara baba idzie do mnie z myślą, że zaraz mi je zamknie. Niewiele myśląc wyjąłem paralizator, nastawiłem na program pierwszy. Podeszła. I CYK STARĄ BABĘ PRĄDEM. Odsunęła się, wszyscy znów otwarli okna. Babce już nie wiało.
Kilka lat temu byliśmy z mężem w knajpie. Czekaliśmy na jedzenie, kiedy zauważyliśmy naszą córkę z chłopakiem. Podeszli do nas, Kaja przedstawiła nam tego młodego mężczyznę, a ja cały czas miałam nieodparte wrażenie, że gdzieś już go widziałam. Remik i moja córka zostali parą, bardzo go z mężem polubiliśmy. Jednak przez cały czas gdzieś z tyłu głowy miałam myśl, że gdzieś już go kiedyś spotkałam.
Dzieciaki zamieszkały razem, po 2 latach się zaręczyły, aż w końcu jakiś czas temu powiedzieli nam, że planują już ślub. Stwierdzili też wtedy, że chcą nas poznać z rodzicami Remika. Zaprosili nas do siebie na kolację. Byliśmy pierwsi, niedługo później przyszli rodzice mojego przyszłego zięcia. Kiedy zobaczyłam jego ojca, olśniło mnie.
Jakieś 20 lat temu miałam stłuczkę z tym facetem. Wymusił pierwszeństwo. Dogadaliśmy się, bo szkody były nieduże, jednak on miał straszne wyrzuty sumienia, bo zostawił mi swój numer i powiedział, że jego przyjaciel jest blacharzem i lakiernikiem i naprawi szkody, oczywiście na jego koszt. Powiedziałam mu, że nie ma takiej potrzeby, ale nalegał. W końcu umówiliśmy się, auto zostało naprawione, a on chciał ode mnie czegoś więcej. Przyznaję, facet jest bardzo w moim typie i podobał mi się, wyszłam z nim raz na piwo i gdyby nie moja trzeźwość umysłu, to mogłoby się to skończyć gorzej. Jednak w porę się opamiętałam, miałam męża i trójkę małych dzieci. Kontakt z nim zerwałam, ale przez kilka dobrych lat wracał do mnie we wspomnieniach i snach. Kiedy już na dobre o nim zapomniałam, okazało się, że jest ojcem narzeczonego mojej córki.
Wyszliśmy na papierosa, powiedział mi, że wtedy był bliski rozwodu z żoną i coś do mnie poczuł. Zamurowało mnie, powiedziałam mu tylko, że to były stare dzieje i nie ma co do tego wracać.
Tak naprawdę od tamtej pory cały czas o nim myślę, spotkaliśmy się kilka razy (w związku z przygotowaniami do ślubu naszych dzieci) i coraz częściej dopadają mnie myśli o skoku w bok. Za każdym razem się jednak hamuję, jestem osobą, która brzydzi się zdradą też dlatego, że mój ojciec zdradził mamę i przez to nasza rodzina się rozpadła. Nie mogłabym zrobić tego mężowi ani córce. Boję się jednak, że przegram z samą sobą.
Pochodzę z przeciętnej klasy średniej, mama urzędnik państwowy, ojciec dobrze prosperujący hydraulik. Nigdy nie było u nas patologii, do czasu.
Pierwszy raz zdarzyło się to, jak miałam jakieś 11 lat. Ojciec wpadł do mnie do pokoju, krzycząc, że mam oddawać pieniądze i to natychmiast. Nie wiedziałam co się dzieje, nie wzięłam żadnych pieniędzy. Momentalnie zaczęłam płakać, bo ojciec nigdy nie krzyczał, co opacznie uznał za przyznanie się do winy. Stłukł mnie wtedy dosyć mocno, aż nie mogłam siadać do końca dnia i dostałam szlaban dosłownie na wszystko.
Sytuacja potem powtarzała się regularnie. Minimum raz w miesiącu tata wpadał, tata bił, mówił, że jestem złodziejem, niewychowaną kurwą (tak, mówił to do dziecka) i mam mu natychmiast oddać pieniądze. Rzecz jasna, moje tłumaczenia na nic się nie zdawały. Matka albo nie reagowała, albo mówiła tylko "Mariusz, tylko nie w głowę". A im byłam starsza, tym bił dotkliwiej.
Próbowałam jakoś rozsądnie podejść do sytuacji. Chciałam ją wyjaśnić, wytłumaczyć się w jakiś sposób. Pamiętam, że któregoś popołudnia ojciec wrócił wcześniej, matki nie było. Powiedziałam mu, że ja naprawdę nie brałam żadnych pieniędzy, że dla mnie 200 zł miesięcznie to bardzo dużo i nie wiedziałabym co z taką sumą zrobić. Starałam się mu pokazać brak logiki w jego rozumowaniu. Tłumaczyłam, że ani nie mam kiedy kupić sobie słodyczy, bo zawożą i odwożą mnie do szkoły, ciuchów też nie mam nowych, a przecież przetrząsał mój pokój milion razy i nic nie znalazł. Miałam wtedy jakieś 14 lat i przeszłam wiele awantur z powodu mojego rzekomego złodziejstwa. Pamiętam, że tata tylko się zamyślił i kazał mi iść do pokoju.
Na jakiś czas był spokój, a potem niespodziewanie tata wrócił wcześniej i złapał mamę na gorącym uczynku, jak wyciąga mu z koperty z barku 200 zł. Tata dużo wtedy płakał, nie mógł uwierzyć, szlochał pytając matkę jak mogła. Nie było mi go ani trochę żal. Cieszyłam się widząc jak płacze przez swoją pomyłkę. Nigdy nie czułam takiej satysfakcji. Matka przyparta do muru przyznała się do wszystkich kradzieży, tłumacząc się tym, że porządne lanie mi nie zaszkodziło, a ona przynajmniej nie musiała oddawać ojcu pieniędzy, które tak sumiennie odkładał.
Tata mnie przeprosił, matka nie widziała ku temu powodu. Wyniosłam się zaraz po skończeniu szkoły. Z tatą czasami rozmawiam, trochę mu wybaczyłam jego pomyłkę, z wiekiem zrozumiałam, że to normalne, że wierzył żonie. Do matki nie odezwałam się od 6 lat.
Moja ciocia parę lat temu wyszła za mąż. Nie układało im się za dobrze, a po jakimś czasie ciocia odkryła, że jej mąż ma kochankę. Gdy mu powiedziała, że wie, on odszedł do tej swojej panienki, co było dla cioci ciężkim przeżyciem.
Minęło pół roku. Ksiądz na kolędzie, moi rodzice przybyli wspierać ciocię, no i wiadomo, gadu gadu o pogodzie, o rodzinie itd. Ksiądz pyta:
- A mąż gdzie?
Ciocia ze smutkiem w głosie mówi:
- Odszedł...
A ksiądz na to:
- Odmówmy za niego modlitwę.
I zaczął się modlić:
- Wieczny odpoczynek racz mu dać, Panie...
Ciocia z rodzicami pękali ze śmiechu.
Co ważne w tym wyznaniu, dalej mieszkam z rodzicami.
Kiedy dostałam się do pierwszej pracy, byłam z siebie bardzo dumna. Postanowiłam pierwszą wypłatę totalnie przewalić, dlatego za cel obrałam sobie zrobienie domowej, małej siłowni w moim pokoju. Robiłam przelewy i oczekiwałam dojścia paczek. Wkrótce zaczęłam zamawiać więcej gadżetów, niż początkowo zamierzałam. Potem złapałam się na tym, że kupuję totalnie niepotrzebne mi sprzęty, zagalopowałam się nawet do zakupienia taniego, chińskiego rowerka, którego nawet nie miałabym gdzie postawić. Jednak przebiłam samą siebie, kiedy zamówiłam sobie wibrator z totalnego rozmachu i przekonania, że przecież mi się przyda.
Udało mi się go odebrać bez wiedzy rodziców, mimo wszystko raczej głupio, kiedy to oni dostaliby tę paczkę - znając ich, otworzyliby ją, bo zawsze naruszali moją prywatność, a ich ciekawość była nie do zmierzenia. Mimo ukrycia gadżetu w miejsce, gdzie nikt poza mną nie zagląda - wibratory śledziły mnie na stronach internetowych. Wszędzie w reklamach wyskakiwały zabawki dla dorosłych. Nieraz weszła do mnie mama, dziwnie patrząc, kiedy po boku strony "latały" oferty zabawek erotycznych. Jednak wszystko przebiła reklama, która pokazała się na telefonie mamy, która zalogowanego smartfona ma na mojego maila - swojego konta założyć nie chciała, a ja leniwa dupa, kiedyś podałam jej swój mail. Zaczęła pytać, dlaczego jej to wyskakuje, skoro nie oglądała czegoś takiego w necie. A pod moją nieobecność wbiła na mojego maila i w koszu znalazła fakturę. Tak, tę fakturę.
Nie, nie kazała mi wyrzucić, nie zrobiła mi awantury. Zapytała, czy jestem zadowolona. A potem zamówiła sama dla siebie. Identyczny.
Miałem dziewczynę. Byliśmy ze sobą jakieś 5-6 miesięcy, zamieszkała u mnie w mieszkaniu. No i ona pod wpływem koleżanek zaczęła coraz bardziej naciskać na dziecko, bo "chce być prawdziwą prawdziwą kobietą" (WTF?). Wierciła mi dziurę w brzuchu. Ale ja jeszcze nie byłem gotów na ojcostwo. Ja zaraz po studiach, pierwsza praca, ona jeszcze studiuje. Wychodziłem z założenia, że nie jesteśmy jeszcze gotowi na ten krok, tak że zawsze się zabezpieczaliśmy.
Pewnego dnia przybiegła do mnie z testem "będziemy mieli dzidziusia !!". Ja o_O. Ale jak, gdzie, co? Wyjaśniła mi, że to tam tego, po imprezie, ja byłem nabzdryngolony i po pijaku zapomniałem założyć co trzeba. Zbaraniały chodziłem kilka dni. Ale moment - pamiętam tamtą imprezę, nie upiłem się jakoś specjalnie. No kurde, nie ma bata.
Przeprowadziłem z nią poważną rozmowę. Wraz z argumentem, że po urodzeniu robimy test DNA. W końcu załamała się i przyznała, że to nie moje dziecko. Że jak była na wyjeździe u koleżanki, to wyszły na klubing i w toalecie dorwała jakiegoś przystojniaka. Kilka razy powtórzyła akcję. Bo jak "wyjaśniła", ona MUSI mieć dziecko, a jakby maleństwo się już pojawiło, tobym je pokochał mimo wszystko.
Wstałem i wyszedłem. Normalnie nie mogę uwierzyć, że mnie w takie coś wpuściła. No ale to moja wina, sam chciałem z nią być, nie zauważałem, jaka ona jest głupia. No fakt - zjebałem. Chodziłem przez godzinę bez celu i wróciłem do domu. Oznajmiłem, że ma tydzień na znalezienie sobie jakiegoś lokum, ja się wyprowadzam do kumpla, i po tym czasie ma zniknąć z mojego życia. Nie mam zamiaru dla jej kaprysu wychowywać dziecko jakiegoś typa z klubu, bo ona tak chce. Nie pomogły prośby, odwoływanie się do mojego instynktu opiekuńczego, teksty "zobaczysz, pokochasz maleństwo". Całe szczęście obyło się bez chorych jazd i niszczenia moich rzeczy (dopiero po fakcie o tym pomyślałem). Wyprowadziła się.
Obecnie mieszkam i pracuję w innym mieście. Dobrze, że w poprzednim tylko wynajmowałem mieszkanie. Obrobiła mi dupę wśród znajomych, robiąc ze mnie dupka, który zrobił jej dziecko po pijaku i wyparł się "kochanego maleństwa". Nie miałem zamiaru dyskutować, bo wyszedłbym na typa, który oczernia Matkę Swego Dziecka Którego Się Wyparł niestworzonymi historiami. Kilku ludziom, którym ufałem, opowiedziałem jak było naprawdę. Wyjechałem. Z tego co wiem od kilku znajomych, którzy nie zerwali kontaktu, to obecnie mały najczęściej siedzi u dziadków, a ona po klubach "szuka jelenia", który przygarnie ją z dzieckiem.
Mam bardzo dziwny problem. Otóż, od jakiegoś czasu, noc w noc śni mi się moja była dziewczyna. Nie dlatego, że ją kocham czy za nią tęsknię. Od dwóch miesięcy jestem w szczęśliwym związku i kocham moją obecną partnerkę. Jednak każdej nocy, dosłownie KAŻDEJ, mam erotyczny sen z moją byłą.
Co więcej, podczas igraszek z moją obecną dziewczyną… również mam przed oczami byłą. Nie mam pojęcia co z tym zrobić i dlaczego tak się dzieje, a boję się powiedzieć o tym dziewczynie, bo ona jest strasznie zazdrosna. Tysiące razy była zazdrosna o byłą, stąd być może moja dziwaczna obsesja wewnątrz głowy. Jedno wiem na pewno: czuję się trochę, jakbym zwariował.
Mam 28 i lat i nigdy nie miałem dziewczyny, nigdy się nie całowałem, o czymś więcej już nawet nie wspominam. Zawsze byłem nieśmiały do kobiet, a moje uczucia miłości były wyparte. To nie znaczy, że nigdy się nie zakochałem, że nie byłem zauroczony, ale zawsze bałem się jak ognia powiedzieć to kobiecie, która mi się podobała.
Jakiś czas temu zacząłem podejrzewać, że jestem uzależniony od pornografii i masturbacji. Wpisałem w wyszukiwarce "uzależnienie od masturbacji i pornografii", wyskoczyło mi coś, co nazywa się "nofap". Okazało się, że nie ja sam jeden cierpię na tę przypadłość, jednak to jest temat tabu. Do tej pory myślałem, że oglądam te filmy i masturbuję się dlatego, że jestem sam, ale źle myślałem - jestem sam, bo oglądam pornografię i się masturbuję. Po tym, jak zacząłem czytać różne fora po dokonaniach innych, nabrałem motywacji. Z dnia na dzień rzuciłem ten nałóg, od tego dnia moje życie zaczęło się zmieniać (choć zdarzały się przypadki, że myślałem o scenach z filmów, przy których się masturbowałem, jednak nigdy tego nigdy tego nie zrobiłem). Coraz bardziej promienieję, mam więcej energii, testosteronu i pewności siebie oraz innych życiowych hormonów, których pozbywałem się wraz z nasieniem. Trzymam bardziej porządek dookoła siebie. Zmiany te są również zauważalne dla społeczeństwa.
Coraz częściej piszę z kobietami.
Już nie mam wielkich wymagań dotyczących wyglądu kobiet, nie muszą wyglądać jak gwiazdy porno. Zaliczyłem nawet jedną randkę, na razie bez większych efektów, ale jednak. Mój "Nofap" trwa już ponad pół roku, przez cały ten czas mam wrażenie, że bardziej dojrzałem niż przez ostatnie kilka lat. Mam nadzieję, że wkrótce kogoś poznam.
Mam 15 lat. Rok temu zmarła moja mama, a 4 miesiące temu dowiedziałem się, że mój tato ma raka. Jestem jedynakiem. Nikt z mojej rodziny nawet nie przyjechał nas odwiedzić i nawet nie zadzwonił. Nie interesują się tym, jak ja się czuję po śmierci mamy. Nie interesują się, jak chemia mojego taty. Nie interesują się, czy mamy za co żyć, co jeść.
Zaznaczę, że nie było nigdy żadnej kłótni w naszej rodzinie. Po prostu się nie odzywają, a jak zapytałem dziadka dlaczego nas nie odwiedzają, to usłyszałem „bo nie”.
Najlepsze w tym wszystkim jest, że wszyscy biegają do kościoła i do komunii.
Wierzę w to, że tata pokona raka i mnie nie zostawi.
Nie wiemy nigdy, co nas w życiu spotka. Historia Kobe Bryanta. Cudowne życie... a tragedia się stała. To, że dziś jesteśmy na szczycie i wszystko się nam układa, to nie znaczy, że jutro też tak będzie. Moi dziadkowie też kiedyś będą starzy i będą potrzebowali pomocy. Nie pójdę.
Operowałam pacjentce żylaki. Wtajemniczeni wiedzą, że na zabieg taki najczęściej stosuje się znieczulenie zewnątrzoponowe. Pacjent jest świadomy podczas operacji i nie czuje bólu.
Podczas zabiegu słyszałam jęki, stękanie, szlochanie, z czasem wycie. Lekko zirytowana tłumaczeniem pani, że nie ma prawa czuć nic podczas tego zabiegu powiedziałam:
- Proszę pani, ale tu nie ma co boleć!
- Ale ja czuję!
- Co pani czuje?
- No, czuję!
- Co dokładnie pani czuje?
- No, nie wiem, coś czuję i boli!
Postanowiłam to olać, bo nie raz zdarzali mi się pacjenci, którzy narzekali na ból podczas takiego typu zabiegu. Czasami zdarza się tak, że ludzie czują amputowaną kończynę, więc nie chciałam się kłócić. Po paru minutach notorycznego jęczenia nie wytrzymałam jednak i spytałam, czy podać coś przeciwbólowego. Pani X zaświeciły się oczy, a ja poprosiłam pielęgniarkę o "to". "To", czyli sól fizjologiczną, która działa cuda na obolałych pacjentów, którzy od razu przestają czuć ból, a czasami nawet zasypiają na fotelu.
Moja tajemnica, nie przyznam się nikomu do stosowania placebo. Chociaż nie na każdego działa.
Dodaj anonimowe wyznanie
