„Jestem singlem z wyboru. Nie mojego wyboru” – często to słyszycie od znajomych, którzy nie mogą znaleźć drugiej połówki? Ja tak. Wiadomo, że niektórym ciężko jest kogoś znaleźć, nie mogą trafić na odpowiednią osobę, ale coraz więcej osób jest po prostu strasznie wybredna. Nie mówię tutaj o tym, aby obniżać standardy do minimum i brać to, co jest, ale trochę pokory i samokrytyki nikomu by nie zaszkodziło, a tutaj parę przykładów.
1. Kolega ciągle się żali na imprezach, że chciałby w końcu ułożyć sobie z kimś życie. Z mądrą dziewczyną, na lata. Zaproponowałam, aby może spotkał się z moją kumpelką (ambitna, mądra, pracuje, studiuje, moim zdaniem zwyczajna, niebrzydka). Wyśmiał mnie. Bo ona jest przy kości i studiuje jakiś gówniany kierunek – nie to co on, pan inżynier.
2. Koleżanka ciągle mówi, że będzie starą panną z kotami, bo nikt jej nie chce. Ostatnio podbijał do niej miły chłopak – nie miał szans, bo jest dwa lata młodszy. Drugi koleś też odpadł, bo jest tylko mechanikiem.
3. Znajomy. Przy kości. Ale wygadany, dusza towarzystwa. Latał dwa lata za laską z wyższej ligi, ale raczej Karyna: piwka w bramie, nieskończona szkoła, na koncie również kradzieże. Narzekał mi non stop, że ona go olewa. W międzyczasie spodobał się mojej kuzynce: cicha, spokojna, ładna. Odpada, bo „za płaska”.
Moim zdaniem takie osoby są singlami ze swojego wyboru. Swojego egoizmu i zapatrzenia we własną osobę.
Opiszę, dlaczego nie mam ani odrobiny współczucia i zrozumienia dla ludzi, którzy pod wpływem alkoholu narobili sobie kłopotów.
Przez takich ludzi straciłem dwie bliskie osoby.
Mój brat zawsze pił z umiarem, tak nas wychowano. Pewnego dnia wybrał się na grilla do znajomych, była tam też dziewczyna, która wpadła mu w oko. Następnego dnia mieli wybrać się do kina. Niestety, pozostali znajomi nie żałowali sobie picia. Jeden z nich wpadł na „zabawny” pomysł, żeby z zaskoczenia wepchnąć mojego brata do strumienia płynącego przez działkę. Zrobił to i poszedł dalej się bawić. Paweł uderzył głową o kamień, stracił przytomność. Dopiero kiedy jego koleżanka wróciła z łazienki, zobaczyła, co się stało i wezwała pogotowie. Rozrywkowy kolega dostał śmieszny wyrok w zawiasach. Bo przecież młody, popili sobie, nie myśleli, co robią. Mój brat jest rośliną. Leży, ślini się, załatwia w pampersy, nie wie, co się dzieje. Ale przecież to była tylko dobra zabawa...
Przyjaciel, którego znałem od piaskownicy. Był na imprezie. Jedna wypita panienka się do niego kleiła, w końcu zaproponowała, żeby gdzieś pojechali i „bzykali się do rana”. Słyszało to dużo osób. Niestety Michał dał się namówić. Rano panienka stwierdziła, że na trzeźwo by nic jej takiego do głowy nie przyszło, nigdy by tak nie zrobiła, więc to był gwałt. Poskarżyła się mamusi, pojechały na policję. Kolegę oskarżono. Ludzie od razu go skazali, bo przecież wykorzystał biedną, nieświadomą dziewczynę. Nie wytrzymał presji, powiesił się. Kiedy miesiąc wcześniej jechałem do pracy w Niemczech, żegnałem wesołego, szczęśliwego chłopaka. Michał był jedynakiem, jego ojciec zmarł, kiedy byliśmy w podstawówce. Jego mama do dziś leczy się psychiatrycznie, wyprowadziła się do siostry, bo nie dawała sobie rady. Panienka nie poniosła żadnych konsekwencji, mnóstwo ludzi jej współczuło i głaskało po główce.
Dlatego ani trochę nie żałuję ludzi, którzy płaczą, bo po alkoholu wpadli w kłopoty. Myślcie sobie, co chcecie, ale dla mnie picie nigdy nie będzie usprawiedliwieniem głupoty i braku wyobraźni.
Od dwóch tygodni spotykam się z Moniką. Wczoraj zapytała mnie, czy może skorzystać z mojego telefonu, aby wygooglać sobie jakąś tam informację. Zgodziłem się bez wahania. Pewnie gdybym wiedział, że moja dama będzie szukała hasła „Analiza sondaży wyborczych”, to pod jakimś pretekstem nie dałbym jej mojego smartfona, a tak… A tak Monika odkryła dość potężną historię wyszukiwanych przeze mnie filmów dla dorosłych z pewnej bardzo konkretnej kategorii. Chcę się zapaść pod ziemię.
Kilka lat temu zmarła moja starsza o rok siostra. Białaczka.
Wczoraj odszedł mój ukochany kot, którego miałam od kocięcia…
Wstyd przyznać, ale teraz cierpię bardziej.
Jestem podłą osobą. Wcisnęłam na przejściu guzik, który zmienia światła i pozwala przejść pieszym przez ulicę. I poszłam. Ale dalej chodnikiem...
Zaczęło się niewinnie. Ot, jakoś w pierwszej klasie podstawówki zaczęłam interesować się swoim ciałem. Razem z moim starszym bratem pokazywaliśmy sobie intymne miejsca, z ciekawości się dotykaliśmy. Takie tam rzeczy. Wiele osób robiło tak jako dzieci. Z rodzeństwem, z kolegami... Jakoś w trzeciej klasie zaczęłam interesować się bardziej tym tematem. Wpisałam w wyszukiwarkę „gry dla dorosłych”. Z zaskoczeniem odkryłam świat pełen nagości. Zaczęłam oglądać filmy dla dorosłych, kamerki, nudesy, nawet pisać zboczone historie. I tak przez lata.
Wreszcie dotarło do mnie, że robię źle i wpadłam w uzależnienie. Powoli udaje mi się przestać przeglądać i myśleć o takich rzeczach. Jednak czasem mam ochotę coś pooglądać i naprawdę dużo silnej woli wymaga ode mnie powstrzymanie się. Mam nadzieję, że uda mi się w końcu zapomnieć o tym wstydliwym etapie mojego życia.
Posiadam Passata B6 niby 2006 r., ale wersja r36 full, naprawdę full opcja. Zadbany, wypieszczony. W każdym razie wóz ma ten jedną jedyną wadę: posiada dwa akumulatory, ale nie wiem czemu pod prostownik czy drugi wóz podpina się ten w bagażniku. Owszem, można ten w komorze silnika, ale czasem wyskakuje błąd.
W każdym razie miałem kurs. Łódź – Kraków – Gdańsk – Łódź. W związku z pracą – okazało się, że dziewczyna z firmy dała dupy i wysłała złe dokumenty. A tracić klientów, bo dziewczynę rzucił chłopak i ma złe dni... w każdym razie ja ów kurs, szef trasa Lublin – Rzeszów – Warszawa. Dał mi w rękę 2,5 tys. złotych na wydatki i hotel. Reszta moja. Na paliwo poszło trochę kasy, na hotel było mi szkoda. Jednak wiadomo, zmęczenie robi swoje, no to parking i sen. Pojechałem i hmm jest gniazdko 230 V ogólnodostępne. Mam prostownik, kilka metrów kabla, to podłączyłem. I jak w Norwegii – elektryczne ogrzewanie robi swoje, CB coś tam buczy typu „mobilki, jak dróżka”, ja przysypiam. I nagle pukanie w szybę. „Panie, ja z pisma moto, co, to B6 hybryda? Może wywiadzik?”. Mówię, że wywiad to nie, ale to B6 electric R36 plus dwa silniki elektryczne. Prawie 800 koni.
Wow, on chce foty i wywiad.
„Nie, dziękuję”.
Wiem, że wóz pojawił się w ciekawostkach, B6 hybryda... Czyli pod prostownikiem.
Bliska mi osoba zaczęła ćpać. Gdy się o tym dowiedziałam, wpadłam na dobry pomysł.
Zabrałam tę osobę na „zakupy”, a mianowicie do sklepu z trumnami. Kazałam wybrać mu trumnę, która najbardziej mu się podoba.
Zapytał mnie: „O co ci chodzi? Dlaczego mnie tutaj zabrałaś?”.
Ja na to: „Gdy się zaćpasz już na śmierć, muszę wiedzieć, jaką ci wybrać. Żebyś był zadowolony i żeby było ci wygodnie”.
Stał jak wryty i nie wiedział, co powiedzieć, a ja podeszłam do kasjera i zapytałam, czy jakieś ciuchy do trumny ładne też mają.
Osoba ta nie rozmawiała ze mną przez prawie dwa tygodnie. A potem przyszła do mnie i powiedziała tylko jedno słowo. „Dziękuję”.
Od tej pory już nigdy nie usłyszałam, żeby ten ktoś ćpał, a nawet rzucił papierosy i poszedł na studia.
I taka oto ja uratowałam komuś życie! Jestem z siebie dumna, a z tej osoby jeszcze bardziej!
Ostatnio ścięłam włosy, tak na bardzo krótko, a jako że w Polsce mnóstwo ludzi żyje w ciągłych stereotypach, wszyscy starsi ludzie się na mnie gapią. Nie patrzą, gapią, i to tak mega nachalnie. Ale ja geniusz znalazłam na to sposób! Jeśli ktoś się na mnie zaczyna gapić, gram z nim w pojedynek na wzrok.
Ostatnio jadę autobusem do domu i jakiś starszy pan mi się przygląda, więc zaczynam moją grę. Gdy staruszek zrozumiał, o co chodzi, starał się ze wszystkich sił nie mrugnąć, a kiedy w końcu przegrałam, staruszek zadowolony przyklasnął w dłonie i zadowolony wskazał na mnie palcem, kilka osób w autobusie zaczęło się śmiać, więc atmosfera stała się nieco lepsza.
Pozdrawiam serdecznie tego pana i życzę, aby więcej ludzi miało taki humor :)
Nie umiem kochać. Nie, że w ogóle, ale tak jak kocha się męża/partnera. Kocham rodziców i moje dziecko, jest mi dobrze z mężem i staram się być dobrą żoną, ale go nie kocham. Szanuję, wspieram, robimy to, co małżeństwo powinno ze sobą robić, jesteśmy jak zwykła, szczęśliwa rodzina. Tyle że nigdy go nie kochałam.
Nie powiem mu tego, bo on mnie kocha (przynajmniej tak mówi), a ja nie zamierzam rozstawać się z nim, bo jestem szczęśliwa w małżeństwie.
Nie brakuje mi miłości w życiu, nie potrzebuję jej. Mężowi daję wszystko, co umiem, dbam o nasz związek, mówię mu, że go kocham, choć to nieprawda. Nie czuję się z tym źle. Tworzymy szczęśliwy związek, zgodny, tyle że ja od czasu do czasu powiem słowa, których nie czuję, poza tym nie mam przed nim tajemnic.
Nie potrzebuję rad, nie mam problemu z tym, nie zamierzam zmieniać swojego szczęśliwego życia i szczęśliwego życia męża. Po prostu chciałam komuś wyznać swój sekret.
Dodaj anonimowe wyznanie
