W podstawówce poznałam chłopca 3 klasy starszego. Brzydkie to było, głupie i strasznie irytujące. Dziewczyny za nim wzdychały, a ja się zastanawiałam co one widzą w takim buraku...
Cóż... w tym roku mija 11 lat od kiedy jesteśmy razem i 5 lat od naszego ślubu.
Nadal "to" bywa głupie i irytujące, ale jakie kochane i opiekuńcze ❤
Odkąd zaczęłam dbać o paznokcie, regularnie brać tabletki ze skrzypem i cynkiem i malować paznokcie odżywką i co raz smarować kremem, mój chłopak diametralnie się zmienił. Obiera ziemniaki, sprząta, zmywa. Gdy go zapytałam o co chodzi, on odpowiedział:
- Jeszcze rączki sobie pobrudzisz i paznokietki zniszczysz.
Pomyślałam: "ale kochany", po czym dodał:
- Bo mam już dosyć twoich ogryzków, co nawet podrapać po plecach nie mogą.
Wiem, że pomyślicie sobie, że jestem jakaś chora, psychiczna etc...
Ale mówię teraz cholernie poważnie.
Od dziecka mam tak, że gdy mi się coś przyśni, to się to spełnia, nigdy, może raz na jakiś czas... śnią mi się jakieś, że tak powiem 'duperele'. Ale raz a konkretnie.
Pierwszy przypadek miał miejsce w 2005, śniło mi się, że umrze moja babcia, na drugi dzień umarła.
Raz, że mój tata dostał zapalenia płuc i leżał w szpitalu. Po tygodniu mój tata dostał zapalenia płuc i leżał w szpitalu.
Kiedyś, że moją siostrę potrąci auto, po miesiącu potrąciło.
A z rok temu nawet, że podczas żniw przygniecie mojego dziadka kombajn i przygniótł.
2 dni temu śniło mi się, że moja mama umrze na raka...
Nie uważam tego wszystkiego za zwykły 'przypadek'.
Cholernie się boję i martwię.
Nigdy nikomu o tym nie mówiłam, dopiero znalazłam anonimowe i odważyłam się to 'komuś' wyznać, bo już nie mogłam wytrzymać...
Modlę od tego czasu codziennie za moją mamę.
Nie wiem co robić...
Rzecz miała miejsce jakieś trzy lata temu, gdy byłam w drugiej albo trzeciej klasie gimnazjum. Było to gimnazjum łączone z liceum, więc było dość sporo uczniów.
Mieliśmy w szkole duży procent młodzieży metalowej, punkowej czy innych podobnych grup. Żeby się jakoś bardziej zintegrować między sobą, stworzyliśmy szkolny festiwal metalu :) Każdy mógł wejść, jedynym warunkiem było zakupienie taniego biletu. Ja zgłosiłam się do obsługi, moim obowiązkiem było dbanie o zespoły, informowanie ich, o której mają występ itp.
Przydzieliliśmy im jedno pomieszczenie, w którym mogli zostawić swoje rzeczy czy po prostu odpocząć. Drzwi miały bardzo nisko klamkę. Kiedy weszłam, by coś przekazać, nie zauważyłam, że za mną jeszcze wchodzą ludzie. Złapałam mocno klamkę i pociągnęłam z całej siły...
Po chwili słyszę jakiś okrzyk bólu i śmiech wszystkich dookoła.
Tak, złapałam jednego z wokalistów za jaja, ścisnęłam i pociągnęłam, myśląc, że to klamka i zamykam drzwi. Sam już chyba nie wiedział, czy się śmiać czy płakać.
Rzucił tylko "Nie powiem, że mi się nie podobało, ale niestety jestem zajęty".
Nie, nie spaliłam buraka, nie zapadłam się też pod ziemię. Głupie sytuacje przytrafiają się każdemu, po prostu się z nich śmiejmy! :)
Jakieś 15 kg temu byłam atrakcyjną brunetką o pięknej figurze i parę lat młodszą, jednym słowem było na czym zawiesić oko.
Wstałam po nocnej zmianie i błądząc po mieszkaniu w "stroju wieczorowym" puchatych kapciach i fryzurą (nazwijmy ją awangardową), robiłam sobie kawę i zapukał ktoś do drzwi. Ziewając, pewna, że to mój syn jak zwykle nie wziął kluczy, otwieram przygotowana na małą awanturę, a tu dwóch przystojnych facetów jak z plakatu. Zrobiło mi się głupio, ale ostatnimi przejawami kobiecej dumy wyprostowałam się i pytam:
(ja)-Słucham, o co chodzi?
(oni)-My takie pytanie mamy, bo tu pod 4 mieszka pan X, czy nie wie pani kiedy wróci, bo my mamy pilną sprawę.
(ja)-Nie, on już tu od pół roku chyba nie mieszka.
(oni)-A to nie wie pani gdzie teraz przebywa? A z kim tu mieszkał?
Zdenerwowana trochę tymi pytaniami, wybuchłam na nich:
(ja)-A co wy tak się wypytujecie? Kim jesteście?
(oni)-Bo my z policji.
(ja)-Taaa... wy z policji, jak wy z policji, to ja ze słonecznego patrolu jestem! Proszę mi to udowodnić, a nie zawracać dupę głupimi pytaniami!
Na co panowie posłusznie wyciągnęli blachy zza pazuchy, myślałam, że spłonę ze wstydu, krew mi odpłynęła, po czym usłyszałam:
(oni)-No my udowodniliśmy, że z policji jesteśmy, teraz pani kolej na słoneczny patrol. Czekamy.
Oczywiście puściłam buraka, przeprosiłam i wyobrażam sobie co oni musieli myśleć w tym momencie, widząc mnie w stroju "stracha na wróble".
Sytuacja miała miejsce w przychodni, kiedy czekałam na wizytę u lekarza. Byłam przedostatnia, za mną była jeszcze jedna pani. Z racji tego, że z domu wyniosłam, że dobrze jest pomagać starszym, powiedziałam tej pani:
- Proszę sobie teraz wejść, ja poczekam.
A ona.....na mnie z buzią, że nie będę jej mówić co ona ma robić i żebym się zajęła swoimi sprawami, a nie rozkazywała komuś kiedy ma do lekarza wejść...
Powiem Wam, że wszystkiego bym się spodziewała, ale tego nigdy. Nie wiem jakie ta pani bierze lekarstwa, ale na pewno nie jest to pigułka MIŁOŚCI...
I weź tu bądź człowieku miły...
Ostatnio rozmowa z moją rodziną zeszła na temat mojej starszej koleżanki, która w najbliższym czasie wyprowadza się do Japonii.
Tata: To fajnie...
Mama: Może ciebie też tam wyślemy...
Ja: Jeśli chcecie się mnie pozbyć...
Mama: Tak.
Siostra: Tak.
Druga siostra: Tak.
Brat: Mogę ci nawet bilet kupić.
...
Dzięki kochana rodzinko! ;)
Kiedy miałam dziesięć lat, zjeżdżałam po poręczy. Kiedy rodzice przyłapali mnie na tym czynie, obydwoje zaczęli na mnie krzyczeć. Szkoda, że z różnych powodów.
Mama mówiła: "Złaź z tej poręczy, bo spadniesz". Tata krzyczał: "Złaź z tej poręczy, bo zepsujesz".
Kiedy byłam mała mój brat ganiał mnie po podwórku ze zdechłą myszą grożąc, że wsadzi mi ją za koszulkę. Opowiadałam o tym mojemu dziecku.
Zdziwiłam się, gdy brat zadzwonił do mnie z pretensjami, że Franek (czyt. mój syn) wsadził zdechłą mysz za koszulkę mojemu bratankowi.
Brat nie odzywa się do mnie od 3 tygodni.
Dziś podszedł do mnie mężczyzna koło 40 i poprosił mnie o autograf.
Zamurowało mnie i gapiłam się na niego jak na idiotę. Okazało się, że pomylił mnie z jakąś gwiazdą porno.
Po tym zdarzeniu zniknął szybciej niż się pojawił. A ja do tej pory nie wiem czy mam się śmiać czy płakać.
Dodaj anonimowe wyznanie