#LI0OA

Krótka zwięzła historia.

Kiedyś na YouTube widziałam filmik jak Rosjanin chciał przechytrzyć zatrzymującą go drogówkę, więc zaczął nawijać po angielsku z nadzieją, że policjant nie będzie znał języka. Jednak jego plan się nie powiódł.

Jakiś tydzień temu skorzystałam z podobnego pomysłu, jednak ulepszonego. Jestem wielką fanką anime, więc zamiast po polsku czy po angielsku, zaczęłam nawijać do niego losowe słowa po japońsku, które udało mi się zapamiętać z różnych anime. A to że przyjechałam z Anglii samochodem mi pomogło, bo jak wiecie w Japonii również kierownica jest po prawej stronie.

W taki sposób udało mi się uniknąć mandatu za przekroczenie prędkości :)

#GNiJL

Moi sąsiedzi mają dość sporą hodowlę drobiu. Kiedyś przez płot wleciała nam do ogrodu kura. A ja, mając jakieś 4-5 lat, postanowiłam zaoszczędzić na kupnie zabitego już zwierzęcia w sklepie. Przez jakieś 10 minut (dopóki tacie nie udało się mnie odciągnąć) biegałam po ogrodzie z grabiami, próbując trafić nieszczęsnego ptaka i krzycząc "Będziemy mieli darmowego kurczaka na obiad!".
Spokojnie, nie trafiłam ;)

#8Vndp

Historia ta wydarzyła się w Polo Markecie.
Stoję sobie w kolejce, przede mną starsza pani, a przed starszą panią ciemnoskóre małżeństwo, chyba Amerykanie z tego co słyszałam po rozmowie. Zrobili zakupy, zapłacili i zaczęli pakować zakupy, a trochę ich było, więc kasjerka zaczęła kasować starszą panią stojącą przede mną, skasowała jej zakupy, a że tylko jedną rzecz miała, więc szybko poszło.
Przy kasie kasjer zawsze poleca jakiś produkt, tym razem było tak samo, a w promocji były batoniki murzynki, więc kasjerka mówi do starszej pani:
- Murzynki polecam...
A starsza pani ze zdziwieniem pokazała palcem na ciemnoskórych ludzi pakujących swoje zakupy i się pyta:
- To łoni so na sprzedaż?
"Łoni" na szczęście nie znali polskiego, ale mina kasjerki i ludzi w kolejce - niezapomniane.

#eUixM

W te wakacje pracowałam jako sprzedawczyni w piekarni. Piekarnia miała taką politykę, że pieczywo, które nie zostało sprzedane dzień wcześniej, następnego dnia trafiało na wydzieloną półkę i było sprzedawane za pół ceny.

Pewnego dnia do sklepu weszła starsza pani, widać po niej było, że jest osobą biedną. Kobieta zastanawiała się co sobie kupić, myślała nad kupnem mufinki właśnie z tej specjalnej półki albo połówki chleba.
W międzyczasie wszedł młody mężczyzna, tak około 25, góra 30 lat. Kiedy tak liczyła te grosiki (dosłownie grosiki), zrobiło mi się jej strasznie żal. Mężczyźnie, który wszedł też, widać to było po jego oczach. Nagle wyciągnął portfel, dał tej kobiecie 5 zł i powiedział:
- Będzie miała pani nawet na dwie mufinki.
Zanim otrząsnęłyśmy się ze starszą panią z szoku, mężczyzna szybko wyszedł, zapewne po to, aby mu nie oddała pieniędzy. Kobieta miała łzy w oczach, widać, że ten drobny gest ją bardzo wzruszył. Nie mogła uwierzyć, że coś takiego się stało, zresztą ja też. I jak tamten pan chciał, tak starsza pani kupiła dwie mufinki ;)

Jeśli pan to czyta, to bardzo serdecznie pozdrawiam ;)

#yD5f3

Kilka dni temu umówiłam się na mieście z moją siostrą. W międzyczasie spotkałam starego znajomego i tak sobie idąc, od słowa do słowa, wywiązała się dyskusja na temat związków. Pan X przyznał, że nie ma nikogo, a gdy spytałam o jego ideał powiedział:
- Mogłaby wyglądać jak tamta dziunia. Duże cycki, blond włosy, pewnie nie za mądra, ale nic nie szkodzi, w sam raz do garów.

Jakież było jego zdziwienie, kiedy owa "blond dziunia" zaczęła mi machać i wołać "hej siostra!"

#E5J8P

Wracałam busem do domu i nagle poczułam gwałtowne hamowanie. Co się okazało?
Otóż przez ulicę przechodził jeż i kierowca zahamował, żeby malec mógł sobie spokojnie doczłapać do chodnika, nie zostając po drodze mokrą plamą.

Taka mała rzecz, a sprawiła uśmiech na mojej twarzy :)

#RGOZ7

Kiedy jesteś małym dzieckiem, wszyscy w koło pytają cię "kim chcesz zostać jak dorośniesz?". Moja odpowiedź odkąd pamiętam brzmiała "ratownikiem wodnym". Każdą wolną chwilę spędzałam na basenie. Zrobiłam kartę pływacką w wieku 9 lat, jako najmłodsza w historii basenu. Byłam w stanie wskoczyć do jeziora nawet w kwietniu, kiedy dookoła brzegu gdzieniegdzie leżał jeszcze śnieg.

Gdy poszłam do gimnazjum, oprócz lekcji w szkole codziennie miałam zajęcia dodatkowe. Uczyłam się trzech języków obcych, miałam korepetycje z matematyki i fizyki. Potrafiłam po 8h w szkole i 1,5h angielskiego pójść na 1,5h popływać. I tak 4-5 razy w tygodniu. Z zapałem oglądałam wszelakie filmiki dotyczące WOPR-u, czytałam książki, na które skrupulatnie odkładałam pieniążki. Moja domowa biblioteka mogłaby spokojnie zaopatrzyć profesjonalistów.

Poszłam do liceum, dalej ostro trenowałam. Poznałam przyjaciół, którzy z początku niechętnie słuchali o mojej pasji, ale z czasem się do niej przekonali. Nie miałam innego planu, zawsze stawiałam na ratownictwo wodne, nie miałam innej pasji niż pływanie, ponieważ wszystkie zajęcia dodatkowe to był mój obowiązek, nie przyjemność.

Wreszcie nadeszła moja osiemnastka, w dniu urodzin zrobiłam trzy najważniejsze rzeczy: poszłam na trzygodzinny trening, zapisać się na kurs WOPR i zrobić tatuaż symbolizujący tą jednostkę, który zaplanowałam jak miałam 13 lat. Wielki, na przedramieniu, żebym każdego dnia budząc się widziała, co tak naprawdę się dla mnie liczy.

Moi przyjaciele zrobili mi niespodziankę i razem ze mną zgłosili się jako chętni do bycia ratownikami, ot tak, żeby spróbować. Kilka tygodni przed pierwszymi zajęciami bardzo źle się poczułam, poszłam do lekarza. Okazało się, że mam niegroźną wadę serca, która wykształciła się podczas dojrzewania. Niby nic, ale nie mogłam zostać ratownikiem. Mój cały świat się zawalił, nie wyobrażałam sobie robić cokolwiek innego. Nie miałam innej pasji.

Pisząc to siedzę na brzegu jeziora i patrzę na "znajomych", którzy świetnie się bawią w czerwonych strojach. Tylko szkoda, że jak się dowiedzieli to nawet mnie nie pocieszyli. Teraz trzymają tylko z ratownikami. Dzięki mnie spróbowali, a ja nie mam innych perspektyw. Moje jedyne marzenie legło w gruzach.
Pozdrawiam wszystkich Anonimowych Ratowników Wodnych, to co robicie jest piękne ;)
Dodaj anonimowe wyznanie