#F2i2W

Wsiadam do MZKi. Rozglądam się za wolnym miejscem, nie ma. Młoda jestem, postoję. Staję obok grupki chłopaczków i dostrzegam ją - moherek już złowieszczo patrzy na siedzących. No nic. Ja jej na bank nie pomogę.

W pewnym momencie wstaje typowy Seba i idzie w moją stronę. Już myślałam co mu powiem w razie czego, ale on miał inny plan. Stanął przodem do mnie i mówi:
- Koleżanko, koleżanka se klapnie tam, miejsce zwolniłem - i się uśmiecha resztkami zębów.
Zamurowało mnie, ale wolałam mu nie odmawiać.
I się zaczęło! Moher się ocknął i krzyczy na cały autobus:
- To już szczyt! Gówniarze miejsca ustąpią, a starej, schorowanej nie?! Kto was wychowywał?! - Już chciała sapać dalej, ale obok mnie odezwała się druga babcia:
- Aaaaa Kryśka, weź się zamknij. Jakoś ostatnio do kościółka biegłaś, tak jak za młodu do Józka!
Seba w śmiech, wyciąga rękę do babci i zbijają piąteczkę. Pół autobusu ciśnie bekę, moherek stoi czerwony i obrażony.

Morału nie ma, ale dzień jeden z lepszych.
P.S. Kierowca nie wstał i nie zaczął klaskać.

#PKEOa

Jestem Julia i chciałabym podzielić się z wami moją historią.
Jakiś czas temu, moja przyjaciółka znalazła przez przypadek zdjęcie dziewczyny podobnej do mnie. Byłyśmy praktycznie identyczne. Na początku myślałam, że to przypadek, bo przecież jest dużo niespokrewnionych ze sobą ludzi, którzy są do siebie podobni, ale z ciekawości zajrzałam na jej profil na portalu społecznościowym i odkryłam, że dziewczyna urodziła się dokładnie tego samego dnia, miesiąca i roku co ja. Nawet w tej samej miejscowości, ale później przeprowadziła się do Niemiec.

Nie sądzę, że to przypadek. Chciałabym się z nią jakoś skontaktować, ale się boję. Nie wiem czy powinnam poinformować o tym rodziców.

#IB0Fh

Parę lat temu byłam z rodzicami i rodzeństwem w teatrze. Nie pamiętam co to była za sztuka, jednak nic z klasyki, jakieś nowoczesne przedstawienie. Nie jestem wielką fanką, ale było całkiem w porządku, aktorzy nieźli.

W pewnym momencie gdzieś na środku widowni wstał z miejsca koleś i zaczął bardzo głośno mówić w stronę sceny. Większość osób zorientowała się, że jest to aktor uczestniczący w przedstawieniu. Większość... Pani siedząca obok aktora zaczęła szarpać go za ramię żeby usiadł, a gdy on nie reagował, to najpierw szeptem, a potem coraz głośniej przywoływała go do porządku. Wszyscy mieli już niezłą polewkę, w końcu aktor przerwał grę i powiedział do pani "ale ja gram w tej sztuce, proszę nie przeszkadzać". Mina kobity była bezcenna :D

#6dk7J

Moja dziewczyna ostatnio się na mnie śmiertelnie obraziła. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie powód...

Powiedziałem do niej "jesteś moją jedną na milion". Natychmiast wykrzyknęła, że w samej Polsce jest ponad 38 milionów ludzi, więc idąc za moim tokiem rozumowania - mogę kochać 38 innych kobiet?!?!

Nie miałem argumentów na takie oskarżenie.

#K2sen

Jestem doktorantką i chcę zostać doktorem matematyki. Mój opiekun potrzebował kogoś do pilnowania podczas egzaminu z logiki na studiach zaocznych. Przed egzaminem stałam obok studentów i podszedł do mnie jeden koleś.
- Ej, nie kojarzę cię. Chcesz jakieś ściągi? Mamy ich mnóstwo.
- Nie, nie, dziękuję - uśmiechnęłam się.

Spróbujcie wyobrazić sobie jego minę, kiedy rozdawałam karteczki z zagadnieniami :D

#KQyNV

Dziś byłam świadkiem polskiego, babskiego chamstwa. Stoję ja sobie w owadzim dyskoncie, na taśmie jakieś nie zdrowe przekąski, duszno mi, pot cieknie, ale przede mną jeszcze spora kolejka. Co można robić, kiedy w kolejce robi się zastój? Rozglądam się po wszystkich kątach, ulotkach etc. aż dochodzą mnie słuchy wartkiej akcji na przedzie. Przy kasie stał mały grzdylek, w wieku podstawówkowym. Robił sam(!) dość spore zakupy, typu pieczywo, coś do pieczywa, jakieś słodycze, chemia.

Ledwo biedny nadążał za pakowaniem rzeczy do wózka. Kasjerka już wszystko policzyła, oczywiście wyglądała jak babka z ZUS'u po trzech porodach i cesarce piłą, brakowało tylko kawki obok niej. Dzieciak wykłada na ladę 20 zł i sporo drobniaków, babka zaczyna jęczeć i stękać, że „jesus maryja, nie przygotuje to wcześniej tylko się męcz człowieku”. Brakowało jeszcze dosłownie paru groszy, chłopiec w pośpiechu zaczął szukać po kieszeniach a potem w plecaku, na co babka znowu pierdyknęła tajemnicę bolesną męko swojej najcięższej, skierowaną do nas: „O, o no i widzą państwo jakie to nierozgarnięte, tera będzie szukał trzy godziny!”.

Po czym spojrzała znów na lekko zestresowanego chłopca. Wydała z siebie coś w rodzaju ostrego westchnienia, brzmiąc przy tym jak zdychający kaszalot, po czym stwierdziła, że takiego to nawet jakby lać codziennie rózgą to i tak się nie nauczy. Zdenerwowałam się, rzuciłam w jej kierunku pięć dych, bo tyle tylko miałam przy sobie i powiedziałam, że zakładam za tego chłopca. On się wyprostował i zaczął mi dziękować, a babka, którą powołanie i miłość ominęły spojrzała na mnie lekko zszokowana.

Skasowała moje produkty i stwierdziła, że nie ma jak wydać. Mój uśmiech zdradził wszystko. Stwierdziłam, że to jej problem. Podczas gdy ona darła ryj na cały sklep pytając, czy inne kasjerki nie mają rozmienić, ja stałam i mówiłam o braku kompetencji. Puenta? - Its karma, bitsch!

#9sAIX

Niedawno złapałem świnkę. Mam ponad 30 lat. Nic przyjemnego - im człowiek starszy, tym ciężej przechodzi się taką chorobę. Dlatego też zainwestowałem w prywatnego lekarza. Chciałem bowiem, aby po wszystkim szybko sprawdził czy nie mam jakichś powikłań. Staram się o dziecko, a słyszałem, że świnka w tak późnym wieku czasem może prowadzić do bezpłodności.
Przyszedłem do kliniki. Pani doktor (całkiem ładna trzydziestka) zbadała mnie i powiedziała, że choroba już minęła. Dała mi też mały pojemniczek na próbkę nasienia. Powiedziała żebym poszedł do ubikacji "zrobić co trzeba".
Zdziwiłem się, bo byłem święcie przekonany, że w prywatnych placówkach, w których to pacjenci zostawiają niemało kasy, są specjalne pomieszczenia do tego typu zabiegów. No, wiecie - dyskretne, sterylne miejsce ze świerszczykami, miękkimi chusteczkami i wygodnym fotelikiem. Cóż - poszedłem więc do ubikacji. A raczej kibla przez duże KA.

Klop był koedukacyjny. Zamknąłem się w kabinie, która chyba dawno nie była tknięta przez mopa. Brud, smród i ubóstwo. Deska oszczana, papieru smętna resztka. Gorzej niż w szalecie na dworcu. No, nic. Rozsiadłem się na, wyłożonej ostatnimi skrawkami papieru toaletowego, muszli i przystąpiłem do roboty.
Jeszcze nigdy walenie konia nie zajęło mi tak dużo czasu. Co chwilę ktoś pukał do drzwi ubikacji i krzyczał teksty w stylu "No, wychodź pan wreszcie!". Na domiar złego bateria w komórce mi padła, więc nie mogłem sobie pomóc jakimś filmikiem dla dorosłych, czy chociażby zdjęciem roznegliżowanej pani. Siedziałem tam z  20 minut, zestresowany i zniesmaczony sytuacją. W końcu się udało. Wyszedłem z ubikacji czerwony niczym buraczyna i spocony jak po dwóch godzinach crossfitowego wycisku. Ludzie w poczekalni patrzyli na mnie jak na jakiegoś psychola.
Przetruchtałem szybko przez korytarz i niczym pocisk wpadłem do gabinetu. Kiedy zamknąłem za sobą drzwi, wydałem z siebie takie głośne "Uffffff!" i podałem pani doktor próbkę mojej "spuścizny".
Lekarka spojrzała na mnie, kiedy wydarłem jej stertę chusteczek z podajnika i zacząłem osuszać sobie nimi czoło. Następnie zerknęła na próbkę i znowu na mnie. Uśmiechnęła się uroczo i rzekła:

- Ależ proszę pana. Miał mi pan przecież przynieść próbkę moczu...

Na Trygława i Swaroga! Poczułem się taki niedoceniony...

Pe-es. Później ostatecznie przyniosłem prawidłową próbkę siebie.
Pe-es dwa. Żona w ciąży. Klękajcie narody!

#f56Yy

Często ludzie się śmieją, że piękniejszym jest łatwiej w życiu. Ja się przekonałem o tym na własnej skórze.

Gdy skończyłem 18 lat, chciałem w końcu trochę zarobić i przeprowadzić się na swoje. Miałem po prostu dosyć kłótni w rodzinie. Więc jak każdy młody człowiek chciałem zacząć od najłatwiej dostępnych prac. Mój przyjaciel, który akurat pracował w fast foodzie, powiedział, że brakuje im osób. Byłaby to praca typu: przynieś, podaj, pozamiataj i umyj naczynia. Płaca była całkiem dobra, bo 12 zł za godzinę. Od razu zadzwoniłem i umówiłem się na spotkanie. Przez telefon pani zapewniała, że rozmowy takie to tylko na pokaz, że na pewno dostanę tę pracę. Ale i tak na wszelki wypadek przyszedłem ubrany w garnitur.

Co się okazało? Miejsce zajęte, przepraszamy za kłopot. Cóż poradzić? Przecież nie będę urządzał afery, bo nie przyjęli mnie na zmywaku. Podziękowałem za poświęcony czas i poszedłem do domu.

Po paru dniach mój kolega, który tam pracuje, napisał do mnie czemu zwlekam z przyjściem, bo cały czas potrzebują pomocy. Spytałem się, czy nikt się jeszcze nie zgłosił po tę pracę. Powiedział mi, że ktoś się zgłaszał, ale zrezygnował. Co się okazało? Nie spodobałem się pani kierownik, więc okłamała mnie o braku pracy. Jeszcze dowiedziałem się, że po rozmowie ze mną obgadywała mnie mówiąc, że takie brzydale jak ja powinny w jaskini mieszkać, z dala od ludzi.

Podsumowania nie będzie, ale aktualnie rozglądam się za pracą w domu, bez kontaktu z ludźmi :)

#czxNe

Moja mama jest materialistką, ze straszną sytuacją finansową, wiem, że matkę ma się tylko jedną, ale to przekracza wszelkie granice.

Zepsuła mi start w dorosłe życie - weź mi kredyt ratalny na piekarnik, telewizor, znów piekarnik, bo stary się zepsuł.
Zapewniała "Będziesz miał dobrą historię kredytową, będziesz mógł wziąć kredyt, jeśli będzie trzeba, od ręki".

Nie spłacała żadnej raty w terminie, przez co mnie zablokowała w każdym banku na X czasu.

Jakiś czas później. Sytuacja w samochodzie:
Mama: Potrzebuję pomocy, weź mi kredyt 10 tysięcy na operację.
Ja przerażony myślę, że pewnie rak czy guz jakiś...
Ja: Co się stało, co ci jest?! Na jaką operację?!
Mama: Na odsysanie tłuszczu.

Nie wiedziałem, czy śmiać się czy płakać.
Dodaj anonimowe wyznanie