#Dt5Kf
To wyznanie piszę z łazienki. Siedzę na nocniku córki. Spytacie dlaczego...
Dlatego, że mój przyszły jeszcze narzeczony, upchał pierścionek w Raffaello. Połknęłam w całości, kocham Raffaello! Mam jednak nadzieję, że ten wieczór zakończy się happy endem. Życzcie mi powodzenia...
#64Ivs
#vLiBy
Nie mam kolegów, którym mogłabym się pochwalić, ale mam was, anonimowa rodzino.
Trzymajcie za mnie kciuki, bo to jest jak nałóg.
#P7F2u
Koleżanka to atrakcyjna i inteligentna osoba, a mimo to sama - sama od wielu, wielu lat. Więc w czym problem?
Koleżanka to czasem diabeł wcielony. Żaden facet nie wytrzymał z nią dłużej niż pół roku. Co gorsza, świat jest mały i się kręci, a plota podróżuje z prędkością światła, więc gdy tylko kogoś nowego poznaje, przedstawia się, to słyszy: "O Jezu, to TY???", więc już z góry wie, że została skreślona.
Rzecz podobnie ma się ze znajomymi. Krótko dają radę. Czemu więc ja nie uciekłam? Długo się znamy, można rzec, że przywykłam.
Koleżanka kiedyś się leczyła, teraz uparcie odmawia, psychiatrycznie. Nie chciała powiedzieć na co konkretnie, ale sądzę, że zdiagnozowano u niej zaburzenie typu borderline. Jestem za tym, żeby spokojnie i stopniowo przekonać ją do powrotu na terapię. Wciąż się opiera, ale jakby mniej.
Każdy powinien mieć szansę na normalne życie. Bo, kurde, wiem, że się męczy i myślała nad samobójstwem. Bo wiem, że mściwy były mieszał jej w głowie i przekonywał, że powinna się jednak zabić, bo i tak nie ma dla niej miejsca w społeczeństwie. Bo, cholera, będę o nią walczyć.
Bo przypadkiem przeczytałam jej pamiętnik, o czym ona nigdy się nie dowie.
#NXVZg
Budzę się nad ranem i czuję, że ktoś obija się swoimi pośladkami o moje... odwracam się i widzę, że kolo zabawia się z moją koleżanką w pozycji na tzw. łyżeczkę ;)
Czułam się, jakbym uczestniczyła w trójkącie.
#UmFcK
#I6J4d
Cóż, dziwnie rozpoczęła się nasza znajomość, ale okazało się, że jednak nie jest taki sztywny ^^
Co prawda nie jesteśmy po ślubie i nie mamy gromadki dzieci, ale byliśmy w stosunkowo krótkim, aczkolwiek płomiennym związku.
#y5jwG
Jednak będąc kiedyś w klubie, trochę się gibałem w rytm muzyki bez odrywania nóg od podłogi i w końcu udało mi się poznać super dziewczynę.
Po kilku miesiącach zostaliśmy zaproszeni na ślub. Pomimo że uczciwie jej tłumaczyłem, że nie umiem tańczyć, że klub to nie parkiet weselny, ta nadal się upierała: Masz dwie nogi? Umiesz chodzić? To znaczy, że tańczyć też umiesz. I tak w kółko, aż do pamiętnego dnia.
Powiem tyle. Trochę wypiłem. Coś we mnie weszło i nieoczekiwanie stałem się atrakcją wieczoru. Wpadłem na środek sali i już po kilku minutach moja dziewczyna chciała mnie zachęcić do wypicia kawy zamiast. Jej plan pokrzyżował ośmioletni Michał, który starał się mi dać kilka lekcji hip hopu, ku uciesze reszty gości. Kiedy już leżałem na podłodze, nad moją głową pojawiła się postać na oko trzyletniej dziewczynki: Cemu lezys? Nie umies chodzić? Moja dziewczyna, czerwona ze złości odparła: No, chodzić też najwyraźniej nie potrafi! W tym momencie Michał z poważną miną odparł: Nie martw się. Kobiety takie już są.
Piona, Michał!
#Jdj3u
A myślałam, że już niczym mnie nie zaskoczy...