#x11VQ

Będąc w podstawówce byłam dość inteligentnym dzieckiem. Nie mówię, że byłam nie wiadomo jak mądra, jednak wiele rzeczy rozumiałam. Uwielbiałam naukę, właściwie każdy przedmiot szedł mi dobrze, miałam fajne koleżanki, jeszcze z przedszkola, z którymi zawsze się bawiłam. Miałam też nauczycielkę, która z nieznanych mi powodów mnie nie lubiła. Wiele zdarzeń zapamiętałam, ponieważ dla mojego 7-letniego mózgu najwidoczniej wydały się być ważne.

Np. Pierwsza klasa, dosłownie pierwsze dni szkoły. Był obrazek, na którym były stopy na plaży, stopy sztuk 6. Pani zapytała ile osób było na plaży. Dzieci krzyczały, że 6 osób. Ja się zgłosiłam i w momencie, w którym była cisza powiedziałam, że 3. Pani spojrzała na mnie i powiedziała "No co, nikt nie wie? Ludzie mają po dwie stopy, czyli były 3 osoby!". Ja, jako, że byłam jeszcze na początku trochę pyskata chciałam walczyć o swoje. Zgłosiłam się jeszcze raz i powiedziałam, ze przecież mówiłam, że 3. "Przecież nic nie mówiłaś!". Koleżanka z ławki mi powiedziała, że każdy to chyba słyszał. No cóż, może po prostu naprawdę nie usłyszała?

Mieliśmy się zgłosić kto nie ma zadania domowego, za każdym razem przed sprawdzeniem. Jeśli się zgłosiliście dostawaliście minusa, jeśli nie, a pani sprawdziła, jedynkę. Zgłosiłam, że nie mam zadania, akurat raz mi się zdarzyło. Kobitka przytaknęła, coś zapisała w dzienniku i poszła dalej. Potem sprawdzała zeszyty.
N: - O, widzę, że tu nie ma zadania, dlaczego się nie zgłosiłaś? Jedynka!
Ja już łzy w oczach, no bo przecież zgłaszałam. Dzieci potwierdzają, że zgłaszałam, jedynkę i tak dostałam.

Wkrótce straciłam koleżanki. Te, które się ze mną kolegowały, były źle przez ową nauczycielkę traktowane. Pewnego dnia, dosłownie zmuszając ją, żeby usłyszała ode mnie prawidłową odpowiedź, powiedziała mi, że się wywyższam, dosłownie powiedziała do klasy "Zobaczcie, jak to wasza koleżanka chce pokazać, że jest lepsza od was!"

Już nikt mnie nie lubił. Mówiłam o tym rodzicom i porozmawiali z nauczycielką, ale nic to nie dało. Było wręcz jeszcze gorzej, a jako, że mieszkałam na wsi o zmianie szkoły nie było mowy.
Zaczęłam udawać głupią, bo klasa buczała za każdym razem, jak podawałam dobrą odpowiedź. Śmiali się ze mnie, ale wtedy przynajmniej zwracali na mnie uwagę. Moje stopnie poszły z 5-6-tek do trójek. Mimo, że w 3 klasie była zmiana nauczyciela, klasa została już wyuczona przez te 3 lata, żeby mnie nienawidzić. A ja przestałam się uczyć. W gimnazjum, jako, że była to wieś, miałam praktycznie tę samą klasę. Dopiero w liceum udało mi się znaleźć przyjaciół. Nigdy nie nadrobiłam w pełni strat z nauki, chociaż na początku liceum zaczęłam się starać. Brakowało mi podstaw.

Nienawidzę cię kobieto. Nic ci nie zrobiłam, zniszczyłaś mi dzieciństwo.

#8EqqL

Od niedawna wynajmuję pokój. Poza mną w mieszkaniu mieszka 3 lokatorów. Mam swoje rzeczy, nie używam cudzych, a w tym mieszkaniu panuje zasada "wszystko jest wspólne". Nie miałabym nic przeciwko gdyby pożyczyli sobie patelnię, ale nie zmywają po sobie... Mówiłam im to, ale nie działa. Nie przeszkadzają mi imprezy, ich zwierzęta, ale to że biorą moje rzeczy bez pytania, oraz to, że ostatnio zaczyna ubywać moich środków do prania, szamponu, itd.

Wróciłam ostatnio z urlopu, patrzę i zużyli mi prawie cały płyn do prania - a zakupiłam go przed urlopem. Najlepsze, że nikt się nie przyznał, przecież każdy ma swój. To się teraz zdziwią. Zostawiłam to w spokoju, a do mojego płynu dolałam wybielacz. Używali też mojej pasty, to wcisnęłam strzykawką trochę ostrego sosu. Liczę na to, że w ten sposób nauczą się nie ruszać cudzych rzeczy.

#wqcFq

Było kilka autobusowych wyznań, to i ja dam swoje.

Jechałam raz nocnym. Wracałam z pracy, byłam w autobusie sama, na ulicy nikogo. Siedziałam na samym przedzie i już nie pamiętam, czy rozmawiałam wcześniej z kierowcą, czy sam z siebie zapytał gdzie wysiadam. Powiedziałam nazwę przystanku, a on się zapytał o ulicę, w sumie też powiedziałam i kierowca zamiast na przystanku, zatrzymał się na wysokości mojej ulicy, tak żebym miała bliżej do domu. Miłe to było.

PS. Często jeździłam tą linią o tej godzinie, a siadałam z przodu i kierowcę widziałam już kilka razy.

#TigIp

Pracuję od jakiegoś czasu w pewnej galerii handlowej na tzw. wysepce. Los chciał, że wysepka jest położona na skrzyżowaniu dróg do różnych sklepów, punktów. Oczywiście mój punkt robi za informacje typu: Gdzie jest łazienka, gdzie kantor itd.

Jako że lubię pospać, to w dzień wolny śpię do oporu. W któryś dzień wpada do pokoju ojciec i się pyta czy jem obiad, na to ja (z tego co mi opowiedział) odpowiedziałem błyskawicznie:
- Obiad? Prosto i w prawo.

#o2J9N

Moja mama zmarła 19 lat temu (gdy miałam 3 latka).

Od tamtej pory opiekował się nami (mną i moją siostrą) tata.

Jakiś tydzień temu zapytałam taty:
- Tatko, dlaczego przez te wszystkie lata nie umówiłeś się ani razu na randkę, czy nie chciałbyś kogoś poznać?

Popatrzył na mnie ze złością:
- Jak mógłbym spotykać się z kimkolwiek, podczas gdy jedyną kobietą mojego życia jest twoja mama?

Zapytałam:
- Tęsknisz jeszcze za nią?

Spojrzał się na jej zdjęcie stojące na komodzie:
- Ani przez chwilę nie przestałem o niej myśleć, ani przez jedną sekundę przez te 19 lat nie przestałem za nią tęsknić.

Rozpłakałam się.

#KUylY

Kilka lat pracowałem w KFC, nie powiem, dla studenta fajna praca, niezła płaca i elastyczny grafik. No i jakiś staż do emerytury się wyrobiło.
Ale nie o tym.

Któregoś pięknego dnia podjeżdża facet na linię drive-thru i po moim "dzień dobry" słyszę:
- Poproszę dużego ciemnego araba i te.. No te.. W tym kubełku to nie mogą być skrzydełka wieprzowe? Bo te co dajecie to takie małe...

Poinformowałem klienta, że smażymy tylko kurczaki oraz że świnie nie mają skrzydeł.
No i tyle go słyszałem.
Szkoda, że napisał skargę na moją obsługę, a kierownik nie wiedział jak z nią dalej postąpić.
Dodaj anonimowe wyznanie