Potrzebuję spojrzenia na to ludzi, którzy nas nie znają. Którzy nie mogą powiedzieć „znam Janusza, on by tak nie zrobił”/ „znam Grażynkę, ona jest taka i owaka”.
Sytuacja ciągnie się od dobrych paru lat. Ogólnie jestem w szczęśliwym związku z rozwijającym się, pełnym pasji facetem. Właśnie, ogólnie... Jakby szczegółowo spojrzeć, to zabija nas jeden ciągle powracający temat.
Kocham go na zabój. Mamy po dwadzieścia parę lat, mieszkanie, oboje pracujemy. Uważam, że po prawie 10 latach związku i zbliżania się do 30. czas myśleć o niefajnych dla facetów tematy. Ślub i dzieci. Ja chcę rozmawiać (!) o takich planach, które moglibyśmy spełniać. On zgadza się ze mną, mówi, że chce tego samego co ja, ale rozmowy jak nie było, tak nie ma. "Kiedyś" - odpowiedź na pytanie, kiedy planuje mieć dzieci czy brać ślub. "Z tobą, ale kiedyś". Nie nalegam. Czekam, aż przyjdzie czas.
Boję się, że to kiedyś będzie za późno... ale ja nie o tym.
Za gówniarza mój facet poznał na jakichś czatach laskę z drugiego końca Polski. Zaprzyjaźnili się i czasami wymieniali kilka wiadomości na fb. Ja uważam, że ufanie ludziom, których się nie zna osobiście jest idiotyzmem, ale to moje zdanie. Nie przeszkadzało mi to. Do czasu jak zaczął chować jej zdjęcia w folderach na kompie (nie nudesy, te same, które ona miała na fb i innych portalach). Do czasu jak ze mną nie chciał rozmawiać na poważne tematy, a z nią "żartował sobie", że się spotkają i będą mieli dzieci. Albo czy wolałaby przyjąć jego nazwisko, czy swoje. (To o żartach to oczywiście jego tłumaczenie. Ja uważam, że nie powinno się żartować w ten sposób z inną kobietą będąc w związku)
Innym razem, gdy byłam w szpitalu, pisali ze sobą (oczywiście...) i powiedział jej, że chciałby, żeby byli z jednego miasta.
Dla mnie to wszystko było już za dużo. Poprosiłam najpierw, żeby myślał co i do kogo pisze. Nie pomogło. Dalej pisał jakieś dwuznaczne teksty, ze mną unikał rozmowy. Zaczęłam być bardzo zazdrosna o nią. Zaczęłam kontrolować co z nią pisze. Porozmawiałam z nim kolejny raz, wytłumaczyłam o co mi chodzi i poprosiłam o zerwanie kontaktu. Oczywiście on nie widzi nic złego, ona jest tylko znajomą i na dowód tego przestanie się z nią kontaktować.
Było pięknie jakiś czas. Znowu wróciły wiadomości. Nie patrzę o czym pisze z kolegami czy innymi znajomymi, które znam. Ale to, o czym pisze z nią, kontroluję. Jest mi z tym bardzo źle. Powiedzcie mi, czy może jednak przesadzam? To normalne zachowanie i oczekuję za dużo? Czy rozmawianie ze znajomą musi być usiane dwuznacznymi tekstami? Nie uważam tego za zdradę. Ale k_rwa tak się chyba nie robi będąc w związku? Może jestem młoda fizycznie, a poglądy o wierności i związku mam naszych dziadków. Wiercę sobie sama dziurę w brzuchu, że to ja robię coś źle. Jednocześnie uważając, że to z tą relacją jest coś nie tak. Nie daję sobie z tym rady.
Jak miałam jakieś 10 lat, kuzyn w moim wieku wysłał mi SMS z prośbą o wysłanie mu zdjęcia stóp. Oczywiście nie miałam wtedy pojęcia, że coś takiego jak fetysz stóp istnieje, więc wysłałam, bo dlaczego nie. Później prosił mnie o zdjęcia w bieliźnie, tu już odmówiłam. On za to wysłał mi zdjęcie swojego penisa.
Nigdy o tym nie rozmawialiśmy, mamy teraz po 20 lat i zawsze gdy raz na rok go widzę, mam nadzieję, że tego nie pamięta, mimo że to raczej on powinien się wstydzić.
Mam 29 lat i jestem prawiczkiem.
Och, już słyszę te Wasze salwy śmiechu. Tyle że ja jestem prawiczkiem z wyboru.
Otóż miałem wiele okazji w życiu, z żadnej nie skorzystałem. Dlaczego? Bo chcę uprawiać miłość tylko ze swoją przyszłą żoną. Nie wstydzę się tego, wręcz przeciwnie, jestem z tego dumny.
Wierzę, że znajdę jedną kobietę na całe życie. I uszczęśliwię ją tym, że potrafiłem na nią zaczekać.
Jeżeli kiedykolwiek myśleliście, że druga połówka zerwała z wami z głupiego powodu, to pomyślcie sobie, że moja narzeczona (!) zostawiła mnie, bo chciałem zrobić pranie i przez przypadek zafarbowałem jej białe koszule na różowo.
Jestem młodą mamą, moja córka ma niespełna rok. Kocham ją nad życie, ale zdarza mi się powiedzieć o niej per "gówniak" czy "kaszojad".
"Bachorem" nazywam ją jedynie w myślach, jak bardzo mnie zirytuje xD
Śmieszą mnie osoby (najczęściej madki), które w internetach spinają się o używanie wspomnianych słów, często kierując do adwersarzy masę gorszych inwektyw.
Mam bardzo mocny sen, bomba by mnie nie obudziła, tego jestem pewien, ale poczułbym piórko, które spadło na nogę. No i tu jest problem, żaden dźwięk mnie nie obudzi, ale najlżejszy dotyk już tak.
Wszystko zaczęło się jakiś miesiąc temu. Narzeczona miała bardzo stresujący okres w pracy i problemy w rodzinie. Zaczęła mieć przez to bardzo niespokojne sny, wręcz koszmary. Rzucała się przez sen jak oszalała. Nie robiła tego specjalnie, przecież spała, ale i tak ciężko mi było nie być na nią rano złym przez brak wyspania. Taka sytuacja trwała ze dwa tygodnie. I jak nagle się zaczęła, równie nagle się skończyła. Narzeczona powiedziała, że sny się unormowały. Ucieszyłem się, bo bardzo mnie rozstrajał brak snu.
Minęło kolejnych parę dni, aż zdarzyło się, że w nocy wstałem za potrzebą. Zobaczyłem wtedy, że łóżko obok mnie jest puste, za to narzeczona rzuca się po podłodze. Obudziłem ją i spytałem co się stało (myślałem, że spadła z łóżka). Okazało się, że sny się nie skończyły, po prostu moja narzeczona czuła się winna, że przez nią się nie wysypiam i co noc czekała aż zasnę i przenosiła się na podłogę (mieszkamy w kawalerce, więc była to jedyna alternatywa), żeby mnie już więcej nie budzić.
Nigdy w życiu nie było mi tak głupio i nie czułem się tak winny, jak w tamtej chwili.
Moja Mama ma dwoje rodzeństwa, Tata ma troje. Wszyscy żonaci/zamężni i jakoś tak się złożyło, że każde z nich ma dzieci w podobnym wieku, tj. od 18 do 26, ja liczę 21 wiosen. Czyli mam 8 rodzeństwa ciotecznego. Każde z mojego rodzeństwa ma już swoją drugą połówkę, za wyjątkiem mnie. Na każdą rodzinną imprezę są wszyscy zapraszani oczywiście że swoimi chłopakami/dziewczynami, ja sam. Zawsze wówczas słyszę, że to już czas najwyższy, że każdy już ma swoją love, że ile to można czekać, na co czekać, kiedy wreszcie przyprowadzę dziewczynę. Nie wspomnę, że co roku na wigilię dostaję przy opłatku życzenia: wesołych świąt i znajdź wreszcie miłość! Szlag mnie trafia.
A życzą mi tego wszystkie ciocie, wujkowie, rodzeństwo, te moje "bratowe" i "szwagrowie". Ostatnio nawet rodzice, którym też to zaczęło wadzić. Urocze, nie ?
W końcu nie wytrzymałem. Na jednych imieninach ciotki, kiedy temat zszedł na "związki" młodych potomków i oczywiście na to, że ja nadal jestem sam, zaczęto snuć jakieś tezy, że jestem A. nienormalny B. homo. Wybuchem.
Odpowiedziałem cioci: uważam, że sprawa związku z drugą osobą to sprawa poważna i odpowiedzialna, nad którą należy się dobrze zastanowić aż się z kimś zwiąże, bo inaczej wszystko może skończyć się bardzo źle, co widać doskonale na przykładzie naszej rodziny.
Tu dodam istotny szczegół: tylko moi rodzice i siostra taty nie są rozwiedzeni. Pozostali wszyscy mają drugiego lub trzeciego już partnera, a z byłymi toczą zajadłe spory.
Ciocia miała akurat trzeciego męża. Do dziś się do mnie nie odzywa. Ja wreszcie przestałem słuchać "kiedy wreszcie znajdziesz...".
Kiedy jestem sam w domu i mam potrzebę skorzystać z toalety, drzwi za sobą zamykam, ale nie na zasuwę. Zawsze myślę: „Po co to robić? Jestem sam, to nikt do środka nie zajrzy”. Tym razem się jednak myliłem.
Siedzę na kiblu, w(y)rzucam „dwójkę” i opieram, jak zwykle, głowę o drzwi. Może to śmieszne, ale lepiej się wtedy skupiam. Do tego oglądam jakieś filmiki na YouTubie. Wiadomo, nic nie słychać, bo z filmiku dobiegają jakieś śmiechy-chichy.
Tak sobie siedzę, całym ciężarem cisnąc głową w drzwi, gdy nagle ktoś je otwiera, a ja ląduję twarzą na kafelkach, w dodatku z gołą dupą na wierzchu. Z tego szoku się zastanawiam, czy gówno trafiło do kibla, czy może leży gdzieś obok. Wściekły i zarazem zawstydzony podnoszę głowę i widzę... mojego psa. Tak, zapomniałem że mój pies sam potrafi otwierać drzwi.
PS Jednak trafiłem do kibla.
Od jakiegoś czasu spotykam się z Agnieszką. Dziewczyna ta, oprócz swoich niewątpliwie istotnych, pozytywnych cech charakteru, bardzo lubi uprawiać seks, więc sporą część czasu, który spędzamy ze sobą, poświęcamy na bzykanie się. Wynajmuję mieszkanie z dwoma osobami, ona natomiast mieszka sama, zatem to u niej mamy w zwyczaju się widywać.
Wczoraj podczas gry wstępnej zapytałem Agnieszkę, czy ma prezerwatywy. „Kurczę” - rzekła bez zastanowienia. - „Skończyły mi się w piątek...”. Kiedy biegłem do apteki dotarło do mnie, że w piątek się nie widzieliśmy, a w środę zostawiłem u niej nowe opakowanie z 12 sztukami kondomów. Zamiast do apteki, poszedłem na przystanek autobusowy i wróciłem do siebie. Chyba muszę przestać łudzić się, że za pośrednictwem Tindera mogę poznać wartościową partnerkę.
Rodzice mojego chłopaka znowu poruszyli temat wnuków, a mój narzeczony powiedział, że mamy problemy z zajściem w ciążę. Po tym wszystkim podsłuchałam, jak jego mama kazała mu oddać pierścionek zaręczynowy do sklepu, tłumacząc mu, że nie warto się ze mną żenić, skoro nie urodzę mu dzieci.
Dodaj anonimowe wyznanie
