#VKYCo
Pozdrawiam panów serdecznie. To była noc pełna wrażeń.
PS Dla ciekawskich: meble próbowali wnieść w wóz przeprowadzkowy.
Ludzie, zamykajcie okna w domach. Nie wiadomo co jeszcze wymyślą.
#GfrMA
#ulm08
Lubię jak one się pojawiają. Bawię się wtedy nimi. Przekłuwam lub przegryzam i zdzieram tą zewnętrzną część, aby odsłonić to co jest w środku. Jest tam wtedy taka delikatna i wrażliwa na bodźce wewnętrzna warstwa. Uwielbiam polewać to wodą utlenioną i dotykać doprowadzając się do autentycznego bólu. Jak jestem w kuchni i mam coś takiego na dłoni, to lubię sypnąć tam odrobinę soli.
Dbam o higienę i zazwyczaj te rany mam solidnie odkażone, więc raczej nic tam się nie wda.
#0qP3A
Wydziedziczył mnie po tym, jak sobie zrobiłam tatuaż upamiętniający jego odznaczenia i bohaterstwo wojskowe...
#JMaeR
W pewnym momencie powiedziałem koledze, że idę usiąść. Usiadłem w tym samym rzędzie co ona, tylko, że z drugiej strony pojazdu). Obracam się i nadal, tym razem odwrócony w jej kierunku, patrzę się na nią dalej. W pewnym momencie stwierdziłem, że jej dopowiem coś głupiego na temat jej rozmowy, ale... nie zdążyłem. Nagle słyszę jak mówi do telefonu: "Krzysiek, zadzwonię zaraz!"
W mojej głowie myśl: "Ooo... teraz będzie się działo".
Patrzę na nią, a ona do mnie na pół autobusu: "O! Hej! Nie poznałam cię!". Moja mina bezcenna, gdyż na twarzy miałem wypisane "WTF?!"
Następnie wstała, przytuliła mnie(!) i wysiadła na przystanku.
Kolega w śmiech, pasażerowie obserwujący sytuację też, a ja po chwili też zdałem sobie sprawę co się stało.
Podsumowując, akcję roku już mam zaliczoną...
#zO70J
1. Bezpieczeństwo komputera. Jeżeli komputer ma dobre chłodzenie, to nie nagrzewa się na tyle, aby musiał odpocząć. Żywotność części nie spada aż tak bardzo, jeżeli komputer się nie nagrzewa.
2. Innym argumentem było zdrowie. Co ma zdrowie do włączonego komputera kiedy śpimy? Absolutnie nic. Komputer nie wydziela szkodliwego promieniowania. Każde urządzenie elektryczne wytwarza promieniowanie elektromagnetyczne. To tyczy się każdego sprzętu. Czajnik elektryczny, pralka, zmywarka... Nikt nie krzyczy, aby pralki nie używać, bo się raka dostanie.
Ludzie wyszukują we wszystkich "nowościach" jakiś niebezpieczeństw i delikatnie denerwuje mnie to, jak ktoś siedzący godzinami przed telewizorem zwraca uwagę na to, że ktoś gra na komputerze. I wiecie co? Chodzenie po górach jest bardziej niebezpiecznie niż spanie w pokoju, w którym szumi komputer...
#s88TO
Podczas gdy inne dziewczyny z mojej klasy szaleją za 30-letnim nauczycielem wychowania fizycznego, ja nie mogę przestać myśleć o 60-letnim historyku. Jest seksowny, kulturalny, miły i zabawny, a w dodatku tak inteligentny. Duża część klasy wyśmiewa go za jego specyficzny sposób bycia, strasznie mnie to irytuje. Odkąd tylko zaczął mnie uczyć, historia stała się dla mnie priorytetem. Obawiam się, że któregoś dnia się nie powstrzymam i powiem (albo zrobię!) coś czego nie powinnam. Nikt o tym nie wie, piszę bo trochę mi będzie lżej...
#P403U
W pewnym momencie mojego życia wszystko się zawaliło. Wszystkie plagi w jednym czasie... Zmarła moja babcia, która mnie wychowała. Chłopak mnie zostawił, okazało się, że był ze mną tylko po to, żebym pomogła napisać mu magisterkę, a dzień po oddaniu pracy wyprowadził się i zamieszkał ze swoją nową miłością, z którą de facto mnie zdradzał przez około pół roku. W pracy nie przedłużyli ze mną umowy i nie stać mnie było, aby utrzymać się w lokum, które wynajmowałam z (byłym od kilku dni) chłopakiem, przez co straciłam kaucję.
Płakałam, szukałam pracy i mieszkania i jeszcze raz płakałam.
Po kilku dniach użalania się nad sobą stwierdziłam, że trzeba wywalić śmieci i kupić coś do jedzenia, żeby dalej się użalać. Była to zima, dwa lata temu, kilka bardzo mroźnych dni, gdzie temperatura spadła do około -10. Wieczorem, gdy wyrzucałam śmieci zobaczyłam, że za śmietnikiem siedzi kot. Telepało go z zimna, był chudy, brudny. Pomimo iż nigdy wcześniej nie miałam zwierzęcia, wiedziałam, że zamarznie jeżeli tu zostanie. Wzięłam go na ręce. Nawet nie próbował uciec. Wtulił się we mnie, szukając ciepła, schronienia.
Nakarmiłam go, napoiłam, rozgrzałam i pojechałam do całodobowej kliniki weterynaryjnej. Wet powiedział, że zwierzę zdrowe poza odmrożonymi łapkami, przepisał maści, sprawdził chip i polecił co robić dalej, gdzie go oddać...
Ale po kilku dniach wiedziałam, że go nie oddam. Był cudowny, grzeczny, wdzięczny, typowy kanapowiec. Wreszcie miałam kogoś, kto ze mną był i mnie potrzebował.
Po około miesiącu znalazłam pracę i tanie mieszkanie, a dzień przed przeprowadzką w osiedlowym sklepie zobaczyłam ogłoszenie, gdzie ze zdjęcia patrzyła na mnie gruba jeszcze wtedy mordka "mojego" znajdka. Pani na papierze błagała o wszelkie informacje na temat kotka, gdyż w domu czekała na niego niepełnosprawna córka, która bardzo tęskni za swoim przyjacielem.
Przez całą noc myślałam, co zrobić. Znalazłam ogłoszenia w internecie gdzie znajdek przewijał się kilkukrotnie. Ale w końcu przeprowadziłam się na drugi koniec miasta i kota wzięłam ze sobą.
Czy żałowałam tej decyzji? Nie. Wierzę, że jest mu ze mną lepiej, lecz wiem, że skrzywdziłam chore dziecko i jego rodzinę...
Kot jakby odmienił mój los. Nowa szefowa jest kociarą, więc szybko złapałyśmy kontakt. Zaczęłam spotykać się z jej bratem, który również uwielbia zwierzęta, bardzo dobrze mi w nowym związku.
Mam kota na punkcie kota. Stałam się kociarą.
Czasem myślę, że źle zrobiłam, ale kot jest ze mną już dłużej, niż był z tamtą rodziną. Liczę, że adoptowali nowego kotka. Jasne, co jakiś czas jakieś wyrzuty sumienia mam i w różny sposób usprawiedliwiam swoją decyzję, lecz jej nie żałuję.
#FrGdh
Ostatnio stało się coś dziwnego. Podczas śniadania w sobotę, siostra ogłosiła mi i rodzicom, że od dłuższego czasu pisze z pewnym chłopakiem przez internet. Chłopak ma 18 lat, podobne zainteresowania do niej. Poznali się w jakiejś grze, później zaczęli pisać ze sobą. Nikt nie wiedział, że ona z kimś pisze - myśleliśmy, że ona po prostu gra. Siostra ogłosiła nam, że chłopak chce się z nią spotkać i przyjedzie do naszego miasta pociągiem. Rodzice ucieszyli się, bo siostra nigdy z nikim nie wychodziła. Zaproponowali, że chłopak może zostać na weekend, żeby się z nim lepiej poznać. Poprosili też siostrę o jego zdjęcie i pokazała jakieś stare z Facebooka, na którym miał może 16 lat - no ale ok. Dzień przed przyjazdem chłopaka siostra nie zrobiła NIC - nie zmieniła koszulki, nie umyła włosów mimo, że rodzice jej kazali. Dramat. Czułam, że chłopak prędzej ucieknie niż zostanie. Ona nawet zostawiła syf w pokoju.
Nadszedł ten dzień. Rodzice kazali jej ubrać nową koszulę, ale dopiero w aucie zorientowali się, że pod kurtką ma na sobie brudny polar. Pojechali na dworzec po chłopaka, ja zostałam w domu.
Po 20 minutach wrócili w czwórkę. Chłopak, którego ujrzałam był dosłownie męską wersją siostry. Brudny, śmierdzący, z ogromną nadwagą, trądzikiem i tłustymi, długimi i pomalowanymi na czarno włosami (oczywiście z ogromnym odrostem), z dziewiczym wąsem. Jedno i drugie nie zjadło obiadu z nami, wzięli go do pokoju siostry - puste talerze zostawili na dywanie. Przesiedzieli w pokoju cały dzień i grali. W nocy on poszedł spać do innej sypialni - nad ranem z mamą musiałyśmy wietrzyć, bo tak śmierdziało. Drugiego dnia rodzice pojechali do znajomych, my w trójkę zostaliśmy i miałam "nadzorować" sytuację. Nadal siedzieli w pokoju, grali i śmierdzieli. Później oglądali anime, jedli chipsy i pili fantę. Śmierdziało aż na korytarzu. Oczywiście ani jedno ani drugie nie wykąpało się ani razu w weekend.
Poszłam do siebie, żeby pogadać z koleżanką przez telefon, później wróciłam i zapukałam do ich drzwi. Po chwili weszłam. Siostra leżała półnaga na łóżku, chłopak masował jej ogromny brzuch. Byłam w szoku. Nie wiem. Są już dojrzali, ich sprawa. Rodzicom nic nie mówiłam. Siostra i chłopak polubili się, za tydzień ona ma do niego jechać. Najgorzej, że są identyczni w kwestii higieny i manier.