#nAabT

Mojej żonie zaczęło bardzo przeszkadzać, kiedy odpoczywam i poświęcam czas sam dla siebie. Po wybudowaniu domu i jego wykończeniu, po ponad 4 latach pracy głównie moimi rękoma, braku czasu wolnego, zacząłem cieszyć się owocem tej pracy. Zasiaduję ciepłymi wieczorami z piwem na tarasie, oglądam telewizję, odbudowuję relacje z córką i znajomymi, wróciłem nawet do sportu i chyba tak ją przyzwyczaiłem, że cały czas coś robię, jestem zajęty, nieobecny i zachowuję się jak robot, że nie umie sobie poradzić z tym, że jestem ciągiem 15 minut bezproduktywny. Mało tego, mam wrażenie, że ogólnie zacząłem jej przeszkadzać. Nie wiem, co tak naprawdę o tym myśleć, ale nachodzą mnie myśli, że ona mogła kogoś poznać, bo żona ewidentnie nie chce spędzać ze mną czasu i nawet intymność między nami zanikła.

#EHrPv

Jestem z moim mężem już kilka lat.  W pewnym momencie mąż zaczął łysieć, od czubka głowy do czoła. Zaczął szukać rozwiązania problemu. Przeszczep włosów w Turcji. Włosy zaczęły odrastać i wszystko OK. 
Później stwierdził, że przytył. Dieta, siłownia, bieganie. Schudł, nabrał mięśni. Stwierdził, że nie podobają mu się jego zęby. Znowu Turcja. Uśmiech jak z obrazka. Zrobił operację nosa, bo miał bardzo krzywy i długi nos. Po operacji w końcu zaczął akceptować siebie. Nabrał pewności siebie, zmienił pracę, zaczął pięknie zarabiać. 
A ja? 
Jestem o niego totalnie zazdrosna. Widzę, że podoba się innym kobietom. Widzę, jak na niego patrzą. Cały czas wydaje mi się, że mąż z każdą flirtuje, że kobiety lecą na niego. Jego odpowiedź taka sama: „Nie przesadzaj”. Nie wyglądam jak modelka, a on już tak. Jestem na siebie wściekła, że zgadzałam się na to wszystko. 
Teraz mąż ma nowe rytuały – siłownia, basen, sauna, bieganie. Nie chodzę do takich miejsc, bo boję się, że będę coraz bardziej zazdrosna. Wolałam go, jak siedział w domu z lekkim brzuchem, łysiejący i z krzywym nosem.

#1XUn5

Kilka dni temu w autobusie usiadłem z jakimś facetem, na oko 40 lat. W połowie drogi ten zapytał mnie się coś, nie zrozumiałem go. W mojej okolicy jest dużo Ukraińców, więc pomyślałem, że jest jednym z nich. Powiedziałem więc: „Sorry, I don't speak russian”. A facet na to: „Ale ja po polsku mówię!”...

Przez resztę drogi siedziałem cicho :D

#Ijydr

Nie mogę mieć dzieci. Moja starsza siostra dobrze o tym wie. Ona ma dwójkę.
Niedawno udało mi się w końcu kupić własne mieszkanie. Podczas remontu siostra mi powiedziała, żebym nie oszczędzała na materiałach i fachowcach. Myślałam, że chce mi doradzić, żeby mi się dobrze tu mieszkało. Potem dodała jednak: „No bo wiesz, po twojej śmierci to moje dzieci odziedziczą to mieszkanie, bo niby kto? Swoich przecież nie będziesz miała”. 
No nie powiem. Zabolało. W dodatku powiedziała to śmiertelnie poważnie. To nie był żart.

#0T0EX

Zawsze byłem najmłodszy z rodzeństwa, znajomych, oni już mają wszyscy pozakładane rodziny.
Od 8 lat pracuję za granicą, nie na stałe, ale tak 10 miesięcy w roku. Pozostałe dwa jestem u rodziców. Bywało tak, że w ciągu roku byłem tylko tydzień w domu rodzinnym – nie ma co tam robić, to mała wioska, część znajomych się wyprowadziła, część ma swoje życie.
Ale odkąd rodzice mają pieska, aż tęsknię za domem, a raczej za nim.
Dziwnie to zabrzmi, ale nie tęsknię za rodzeństwem, rodzicami, tylko za tym pieskiem – jak mnie zawsze wita, jak się cieszy na mój widok, jak pcha się spać do łóżka.
Dla mnie jest tak samo ważny jak człowiek, w niektórych przypadkach nawet bardziej.

#Lzn3k

Mam nerwicę lękową. Chodzę na terapię. Dziś po 20. latach zorientowałam się, że wciąż boję się mojego byłego męża, który mnie katował. I że mam wyrzuty sumienia, że wyjechałam z córką, która mając dość jego agresji, zerwała z nim kontakt. Że go tym zraniłam i zraniłam też ją, bo dorastała bez ojca...

Bo wciąż słyszę, jak on krzyczy, że jestem nikim, że wszystko, co złe, to moja wina...

#NUJHn

Jak byłam nastolatką, kradłam. Kradłam mega dużo, od słodyczy po jakieś ciuchy, nawet czasami buty. Byłam z rodziny dość pieniężnej, więc raczej niczego mi nie brakowało, ale ja zawsze chciałam jak najwięcej, swojej kasy szkoda mi było wydawać, a rodziców nie chciałam się wiecznie prosić. Nie złapali do momentu, aż poszłam do drogerii i chciałam ukraść podkład do twarzy. Drogeria znajdowała się w galerii, a że była sobota, to trochę tam ludzi było. Schowałam ten podkład do kieszeni i wyszłam. Poszłam wtedy do jakiegoś sklepu z ubraniami, w którym było naprawdę sporo osób, a  ja już wybierałam, co tu można ukraść... Nagle na swoim ramieniu poczułam stukanie. Odwracam się, a tam pani, która pracuje w drogerii. Przy wszystkich, na głos, powiedziała: „Odłożysz to, co ukradłaś na miejsce czy wzywamy policje?”. Każdy spojrzał się na mnie, jakby ducha zobaczył, a ja od razu zrobiłam się czerwona. Poszłam z tą panią, odłożyłam ten podkład i przeprosiłam. 

Od tamtej pory nigdy nic nie ukradłam i do momentu, gdy nie zlikwidowali tej galerii, nie wróciłam tam. Minęło 10 lat, a ja nadal robię się czerwona, gdy o tym myślę. Wstyd mi do tej pory.

#ltEnT

Z moim byłym partnerem rozstaliśmy się w dobrych stosunkach. Oboje czuliśmy, że nasz związek zmierza donikąd i nie byliśmy dla siebie odpowiedni. Około miesiąca później dostałam pewnych symptomów, które skłoniły mnie do zrobienia testu ciążowego. Pozytywny. Początkowo ogarnęła mnie panika, ale po przemyśleniu wszystkiego uznałam, że urodzę i wychowam to dziecko, nawet jeżeli ojciec nie będzie chciał mieć z nami nic wspólnego. Mój eks nie oczywiście nie był szczęśliwy z tego powodu, ale zapewnił, że pomoże mi w trakcie ciąży i będzie zaangażowany w życie dziecka po jego urodzeniu.

I tutaj pojawia się problem... On jest bardzo zaangażowany, ale w moje życie. Chce, żebym cały czas siedziała w domu i nigdzie nie wychodziła, żeby dziecku się nic nie stało. Chce, żebym zaprzestała wykonywania jakichkolwiek ćwiczeń i ograniczyła wszelki ruch. Sugeruje, że to już najwyższy czas, żeby odjeść z pracy (ciąża nie jest zagrożona). Cały czas do mnie wypisuje, czy jestem u siebie w mieszkaniu, a jeżeli nie, to dlaczego, z kim jestem i o której planuję powrót do domu. Kiedy dowiedział się, że byłam ostatnio z innym mężczyzna na lunchu i kawie, zrobił taką awanturę, że co ja sobie myślę, wychodząc z innymi mężczyznami, podczas kiedy noszę jego dziecko. Oczywiście on nie widzi nic złego w umawianiu się z innymi kobietami...

Ja nie jestem inkubatorem, ale kobietą, która ma inne zajęcia poza siedzeniem w domu, czytaniem książek dla młodych matek i wybieraniem potencjalnych imion.
Kiedy byliśmy razem, nie był ani chorobliwie zazdrosny, ani kontrolujący. Teraz... stał się kompletnie inną osobą. Chcę mieć z nim dobry kontakt, bo to jednak ojciec mojego dziecka, ale nie zamierzam tolerować takiego zachowania. Zastanawiam się, czy po narodzinach mu przejdzie, czy będzie tylko gorzej.

#w76y1

Mam 32 lata i duży problem z randkowaniem. Nie mam na myśli, że nie mogę kogoś poznać, bo okazji jest aż za dużo. Zawsze dbałem o siebie – siłownia, różne zabiegi na twarz itp. – i z tego, co widzę, podobam się kobietom, duża pewność siebie też pomaga.
Problem pojawia się wtedy, gdy pytają, czym się zajmuję, a mam zwykłą pracę na produkcji, na trzy zmiany. Nie widzę w takiej pracy nic złego, tym bardziej uwłaczającego. Jednak reakcja kobiet jest, jaka jest – oczekują, że facet mający 32 lata będzie miał „lepszą” pracę.
Mnie bardzo pasuje ta praca, bo mam duży spokój, nie zmęczę się, nie wybrudzę, mam dużo swobody.
Teraz nawet nie inicjuję kontaktu na ulicy czy w sklepie. Kiedyś to lubiłem, gdy zauważyłem, że kobieta się patrzy, uśmiecha, a teraz udaję, że nie widzę, bo wiem, jak to się skończy, a umawianie się na sam seks mi zbrzydło. A do związku takiego typa większość nie będzie chciała, bo co powiedzą koleżanki czy rodzina.

#s9hzl

Ostatnio w przypływie chwili i pewnej dawki alkoholu poznałam (jak mi się wtedy wydawało) wspaniałego faceta. Coś jak miłość od pierwszego wejrzenia, a raczej usłyszenia, bo zaintrygował mnie na początku jego głos. Postanowiłam jechać z nim na koniec świata, a raczej kilkadziesiąt kilometrów dalej, do niego... A co, jak się bawić, to na całego, pomyślałam...

Po fantastycznej nocy budzi mnie ktoś z jego rodziny i pyta, czy wiem o tym, że facet, przy którym całkiem niedawno usnęłam, jest poważnie chory psychicznie i że wyszedł z domu i nikt nie wie, gdzie może być. A ja na jakimś zadupiu...

Nawet kac fizyczny nie umywał się do moralnego.
Dodaj anonimowe wyznanie