#r93FE

Każdy chyba w przedszkolu miał swoją wielką miłość... tak było i ze mną.
Kiedy byłam małym brzdącem, z moim "narzeczonym" nie rozstawałam się na krok. Zresztą wszyscy się z nas śmiali, opiekunki i rodzice. Zawsze słuchałam opowieści mojej mamy jakie z nas były "zakochańce". Potem wiadomo od razu straciliśmy kontakt i nie uwierzycie...

Przez przypadek spotkałam tego samego chłopaka na studiach! Teraz jesteśmy małżeństwem od 2 lat i czekamy na narodziny naszego skarba :)

#tWoXe

Zawsze jak byłem mały, bawiłem się w wojnę z kolegami i koleżankami. Zawsze był płacz jak jedna drużyna przegrywała. Dziś minęło trochę czasu od tamtych lat... mam syna i żonę, z którą płakałem gdy przegrywaliśmy "wojnę".

Dziś po tylu latach znów widziałem łzy swojej żony... Były to 1 nasze wspólne święta po moim powrocie z misji zagranicznej. Tak, jestem zawodowym żołnierzem. Jestem z tego dumny.

#P8VNC

Miałam kiedyś kota i to właśnie jego będzie dotyczyło moje wyznanie. Zwierze te znalazło się u mnie w dziwny sposób. Mieszkam w domu jednorodzinnym na wsi, więc tata codziennie musi rozpalać w piecu. Był to środek zimy. Tata zszedł do piwnicy, wkłada jedną łopatę węgla do pieca, potem drugą, już ma zrzucić opał do ognia, gdy nagle z fragmentów czarnego węgla wyłoniły się wielkie złote oczyska. Tak, tata prawie spalił naszego nowego kota. Miał on czarną sierść z białym podbródkiem i brzuchem. Mama nigdy nie tolerowała domowych pupili, ale nikt nie miał serca wyrzucić go na dwór w taki mróz, więc został w piwnicy. Dziwne było to, że zawsze gdy tata dokładał do pieca, on siadał mu na ramieniu i patrzył się w ogień.

Jego miejsce w naszym budynku początkowo rozszerzyło się o korytarz, a potem nawet o cały parter. Nikt nie mógł się oprzeć temu wyjątkowemu stworzeniu, jednak miał karę wchodzenia na piętro. Zawsze gdy postępował wbrew zasadom, dostawał rożnego rodzaju kary.

Pewnego dnia bardzo się rozchorowałam. Byłam niesamowicie słaba. Wstałam z łóżka, aby poprosić mamę, która była dwa pokoje dalej o jakieś leki. Podeszłam do niej i dosłowne zemdlałam na jej rękach. Mama szybko ocuciła mnie, położyła na kanapie i przykryła.

Mój kot, który miał absolutny zakaz wchodzenia na te piętro, stanął w progu. Czekała go ciężka decyzja: pobiec do mnie i narazić się na różnego rodzaju kary, czy swobodnie poruszać się po zakazanych pomieszczeniach. Wybrał pierwszą opcję, w mgnieniu oka pobiegł i położył się nam moim ramieniu, szorując językiem moją twarz, aż do zejścia gorączki. (Potem grzywkę ustawiałam pół godziny, żeby nie stała sztorcem). Po tej akcji kot swobodnie mógł chodzić po wszystkich pokojach, a przy okazji naprawdę leczył nasze, różne dolegliwości. Zawszę kładł się w miejscach gdzie coś kogoś bolało i najzwyczajniej w świece burczał, "wyciągając tym choroby".

I niech mi ktoś teraz powie, że koty nie mają nadprzyrodzonych mocy :)

#Z7YNG

Mieszkam razem z siostrą.
Któregoś dnia poszłam do kuchni zrobić sobie herbatę. Biorąc czajnik z kuchenki potrąciłam garnek, który spadł na ziemię razem z pokrywką i zrobił straszny rumor.
Piję herbatę, po jakichś 5 minutach wracam do pokoju, a moja siostra:
- Boże! To ty żyjesz?!
Ja zdziwiona odpowiadam, że jak widać, i pytam o co jej chodzi? A ona:
- No bo ten rumor... myślałam, że to wybuch gazu... miałam do ciebie iść, ale pomyślałam "Niee boję się, niech leży".
Kochana siostra ;)

#JgAb2

Nie pamiętam mojego wujka, starszego brata mamy. Znam go tylko z jej opowieści, ponieważ zmarł tragicznie, gdy ona była nastolatką. Mój wujek był żołnierzem i tamtego strasznego czasu był w Stanach Zjednoczonych. Pewnego dnia, do rodzinnego domu przyszła ta najgorsza wiadomość, że wujka zastrzelono. Do Polski mieli wysłać trumnę z jego ciałem, przyszła również informacja z wojska, żeby pod żadnym pozorem nie otwierać trumny, ponieważ ciało jest zmasakrowane.
Idąc w orszaku, mój dziadek, który niósł trumnę miał ciągle dziwne wrażenie, że w środku przesypują się kamienie.

Kilka lat temu, do naszej miejscowości przyjechał misjonarz zza granicy, odprawić rekolekcje. Któregoś dnia miało się odbyć odnowienie przysięgi małżeńskiej przez chętne pary małżonków. Polegało to na tym, że wszystkie pary stały na środku Kościoła, odmawiały przysięgę, a następnie podchodziły kolejno do misjonarza po błogosławieństwo. Poszli również i moi rodzice. Mama wróciła do domu z miną, jakby zobaczyła co najmniej ducha. I to dosłownie, bo mama w oczach, ruchach oraz głosie misjonarza zobaczyła swojego brata. Oczywiście kapłan nazywał się zupełnie inaczej, ale zmienić nazwisko może każdy. Następnego dnia misjonarz wyjechał.

Może brzmi to jak wariactwo, ale jakoś jej wierzę, nigdy nie zapomnę jak wyglądała mama tamtego dnia. Chciałabym się dowiedzieć, czy to rzeczywiście on. Tak bardzo chciałabym go poznać.

#1q761

Dawno temu, miałam może wtedy 12 lat, wracaliśmy z Włoch w wakacje. Samochód zapakowany, wszystkiego w całym samochodzie pełno i ruszyć się nie można.

Jak to na autostradach, trzeba zapłacić za przejazd autostradą. Podjeżdżamy do bramek, tata odlicza kwotę, a moja 4-letnia wówczas siostra budzi się ze snu kamiennego i mówi zaspanym głosem:
- Ja poproszę frytki.

Dawno nie widziałam tak śmiejącej się pani przyjmującej opłaty...

#sg2Bt

Jakiś czas temu, miałam w telefonie ustawiony dźwięk tłuczonego szkła. Wybrałam się z mężem na zakupy do sklepu, w którym panie pracujące leniwie, snuły się pomiędzy regałami, pełnymi przepięknych kieliszków, szklanek, porcelany, talerzy...
I wtedy zadzwonił mój telefon...

Reakcja sprzedawczyń - bezcenna!

#LgJAi

Niedawno ja i dwójka moich najlepszych kumpli, zaczęliśmy studia w jednym z największych miast w Polsce. Jak to początek studiowania, każdego wieczora ostra popijawa.

Niestety, pewnego razu wyskoczyliśmy do klubu, wiadomo, alkohol, jak i inne mocniejsze używki wjechały na naszą imprezę. Nie pamiętam prawie całej imprezy jak i powrotu do domu. Bankowo pomogli mi wrócić koledzy.
Następnego popołudnia obudziłem się jeszcze nietrzeźwy...
Po krótkiej chwili czas na ocenę strat. Portfel, telefon, wszystko jest.

Nie bardzo jednak wiem jak wytłumaczyć ogolone miejsca intymne, nogi i brodę...

Dzięki chłopaki!

#AC9P9

Ostatnio w szkole rozmawiałam z koleżanką. I wywiązała się między nami rozmowa o pękniętych gumkach..
- Wiesz co, pękła mi wczoraj wieczorem gumka, nie wiem co robić, ratuj! - mówi koleżanka.
- Kurczę, nigdy mi nie pękła gumka, też nie mam pojęcia co zrobić!
I tak sobie rozmawiamy. Przez resztę dnia cała szkoła patrzyła się na nas dosyć dziwnie. A na koniec co? Wezwanie do pani pedagog. Czy my jesteśmy uświadomione, kochając się tak w młodym wieku... My tylko wielkie oczy zrobiłyśmy i zdziwione spytałyśmy o co chodzi... i wszystko się wyjaśniło - chodziło o pękniętą gumkę.
Tylko, że nam rozchodziło się o gumkę od aparatu ortodontycznego...

Niestety, ale takie są realia dzisiejszych szkół, że nie można w spokoju porozmawiać :)
Dodaj anonimowe wyznanie