Jestem studentem na jednym z polskich uniwersytetów, kierunek jest nieistotny, a rok drugi I st.
Jak to w okresie zbliżającej się Systematycznej Eliminacji Studentów (sesji), należy zebrać wszystkie zaliczenia od prowadzących ćwiczenia, ale aby nie było za łatwo, pojawia się chochlik ewoluujący w stronę bazyliszka, o którym tutaj napiszę.
Jest to kujonka (w tym przypadku negatywnie definiowana), która na twarzową książkę wrzuca jedynie zdjęcia z grubymi podręcznikami (wprawdzie nie swojego kierunku, ale jak najgrubszymi znalezionymi na bibliotecznej półce), lub posty ze swoją średnią. Niech sobie wrzuca co chce, lecz myślę, że jest to istotne, aby przedstawić chociaż w minimalnym stopniu jej portret psychologiczny.
Dzisiaj osiągnęła szczyt prostactwa.
Dostała z zaliczenia trójkę i zamiast się z tym pogodzić lub poprosić prowadzącego o możliwość ponownego podejścia do kolokwium, podeszła do niego i... zaczęła wymieniać nazwiska innych osób z grupy, które według niej nie powinny dostać zaliczenia, skoro ona dostała tylko ocenę dostateczną.
Możecie mi wierzyć lub nie, ale ta historia wydarzyła się naprawdę.
Miałam wtedy może 7-8 lat. Tata lubił czasami kupować zdrapki lotto, zawsze je zdrapywałam, a jak była jakaś wygrana, to oddawałam mu ją. Moja mama na większe wygrane typu 50- 100 zł reagowała dość emocjonalnie, cieszyła się i czasami nawet płakała. Nigdy nie byliśmy wielce zamożną rodziną i na daną chwilę taka stówka pomagała.
Pewnego dnia tata znów kupił kilka zdrapek. Już wtedy umiałam rozpoznawać, czy jest wygrana, ale wszystko oczywiście pod nadzorem rodziców. Na jednym z kartoników ujrzałam trzykrotnie napis "40 000 zł", co oznaczało wygraną tejże kwoty. Ja szybko podarłam zdrapkę i wyrzuciłam do kosza. A dlaczego? Dlatego, że bałam się reakcji rodziców na tak dużą wygraną. Wtedy tata ufał mi i zazwyczaj nie sprawdzał po mnie "tych niewygranych" zdrapek.
Tak naprawdę do tej pory nie wiem, czy rzeczywiście była tam wygrana, ale chyba nawet nie chcę wiedzieć...
W grudniu 2015 roku napisałam na insta do dziewczyny o rok ode mnie młodszej z mojego miasta, bo spodobały mi się jej włosy. Popisałyśmy chwilkę, ale nie wywiązało się z tego nic zobowiązującego.
Tydzień później wsiadłam do busa, spojrzałam w bok i ją zobaczyłam, więc zagadałam. Przysiadła się do mnie i przez pół godziny praktycznie to tylko ona do mnie mówiła, ba! Była bardzo ożywiona, opowiadała mi o tym, że uwielbia chodzić do swojego sportowego liceum, że wstaje rano, ćwiczy, dobrze się uczy, po szkole też ćwiczy, uczy się malować i ma całą masę innych zajęć. Generalnie była bardzo zaabsorbowana życiem, z takim wielkim zapałem opowiadała o sporcie, o malarstwie, o tym, że chce iść na studia. Byłam aż zachwycona tym, że ludzie z takim zapałem do życia jeszcze istnieją.
Wczoraj dowiedziałam się, że przed jednym z egzaminów maturalnych zamiast pójść na autobus, zeszła do piwnicy i się powiesiła... Dzisiaj jej pogrzeb.
Do tej pory nie mogę się jakoś pozbierać.
Jedni boją się wysokości, ciemności, a ja boję się panicznie kóz. Tak, kóz. Dlaczego? Jak miałam 6 lat, weszłam do wybiegu z kozami w mini zoo (był do tego specjalnie przystosowany). Te krwiożercze potwory otoczyły mnie i zjadły moją ulubioną koszulę w kratę. Rodzice nie mogli dostać się do mnie bo kozy na to nie pozwalały.
I tak stałam zapłakana, dopóki kozy nie skończyły swojej uczty.
Późne godziny nocne... Jesteśmy w trakcie dopełnienia obowiązku małżeńskiego pospolicie zwanego seksem.
I ten moment, kiedy 6-letni syn zakrada się cichaczem do pokoju i robi użytek z prezentu od dziadka... Zamach i dziecięca ciupaga ląduje na głowie męża!
Młody chciał pomóc, bo myślał, że płaczę. Popłakałam się... Ze śmiechu :)
A mężowi odechciało się kontynuowania brutalnie przerwanej czynności.
Może zacznę od tego, że pech prześladuje mnie od dziecka...
Lubię seks bez zobowiązań. W celu takowego spotkania zalogowałam się na seks-czat.
Oczywiście nie chciałam wpaść na kogoś znajomego, więc szukałam mężczyzn z innego województwa. Znalazłam kogoś. Ja miałam nick "dajmiklapsa", a on "On36". Wymieniliśmy kilka wiadomości, głównie preferencje seksualne. O życiu prywatnym nie pisaliśmy.
Nadszedł dzień spotkania. Dostałam od niego adres wynajętego domku. Dotarłam na miejsce, drzwi były otwarte, więc wchodzę zacieszona, a tam? Tak. Mój ojciec goły i wesoły.
Ostatnio na rodzinnym obiedzie, mój chłopak powiedział mojej mamie, że jest podobna do Krzysztofa Krawczyka. Uznała to za komplement.
Ostatnio dużo tu historii o gwałtach... Pomyślałam, że opowiem wam trochę o najgorszych wakacjach w moim życiu...
To było na biwaku. Miałam 13 lat. Razem z koleżanką postanowiłyśmy zrobić sobie w pokoju herbatę i zobaczyć na laptopie film.. (Mieszkałyśmy w domkach).
Siedzę i wybieram co mogłybyśmy obejrzeć. Marvel? Jakiś thriller? W tym czasie koleżanka szuka torebki z herbatą. Okazało się, że nie ma wody w czajniku i trzeba polecieć do studzienki po wiaderko. Jako, że wszystkie dziewczyny były po kąpieli, postanowiłam pójść. Była wtedy 23. A ja właśnie wracałam z lasu z wiadrem. (Tak wiem.. To było strasznie nieodpowiedzialne..)
Nagle zaczepił mnie facet (na oko 50 lat). Pytał się, która jest godzina. Grzecznie odpowiedziałam i chciałam już iść do przyjaciółek, ale on złapał mnie za rękę i takim obleśnym tonem zapytał się, czy mam ochotę się przejść.
Wyrwałam się z uścisku i stanowczo odmówiłam. Zaczęłam się serio bać.. Miałam zamiar rzucić to przeklęte wiadro i uciec... Ale on mi nie pozwolił. Złapał mnie, zakrył usta i ciągnął do lasu... Krzyczałam i wyrywałam się...
Aż nagle! (Bogu dziękuje!!) Z oddali zauważyłam mojego kolegę, który od dawna ćwiczył boks.. To była moja jedyna szansa. Jako nastolatka nie miałam z nim szans. Ugryzłam faceta w rękę, uderzyłam w nos tak mocno, jak tylko potrafiłam i kiedy zwolnił uścisk, zaczęłam przeraźliwie wzywać pomocy. Kolega to usłyszał... Przybiegł, powalił gościa na ziemię... Ale nie tylko on usłyszał moje wołanie. Za chwilkę przybiegł typowy dresik i przykuł faceta do ziemi. Marek (kolega) zabrał mnie do siebie do domku i całą noc, razem z innymi kumplami i moimi przyjaciółkami, próbowali odciągnąć moją uwagę od tej sytuacji...
Sprawę zgłosili. Ale facet uciekł. Dresik (którego imienia dotąd nie znam) zostawił faceta na chwilę pod okiem pewnego pana. Ten z kolei stracił go z oczu, kiedy zapalał fajkę...
Nie mam słów. Otrząsnęłam się w miarę szybko. Chodzę na kick-boxing i nigdy nie dam się dotknąć bez pozwolenia.
Takie niecodzienne zakończenie, ale ja nie mam zamiaru marnować życia na płakanie i niepotrzebny strach przed płcią przeciwną.
Kiedy miałem 12, może 13 lat często chodziłem na plac zabaw, który był jakieś 150 metrów od mojego domu. Zawsze było nas tam dużo. Była tam też ona - brunetka, długie, kręcone włosy (moja słabość), piękne zielone oczy i tylko dwa lata młodsza , no po prostu ideał. Widzieliśmy się prawie codziennie na placu. Utrzymywaliśmy stały kontakt, dużo pisaliśmy na GG (wtedy było jeszcze na topie :D) Początkowo skrycie się w niej kochałem. Żyłem z tą swoją małą tajemnicą przez 2 lata. Nadszedł dzień, w którym poczułem że to już czas. Kupiłem różyczkę i poszedłem do niej powiedzieć co do niej czuję. Niestety nie odwzajemniła mojego uczucia. Trafiłem do "friendzona". Zabolało mnie to, ale nie chciałem tracić koleżanki, więc dalej żyliśmy w dobrych relacjach. Po niedługim czasie ona znalazła sobie chłopaka. W pewnym momencie pokłóciliśmy się mocno, nawet już nie pamiętam o co, ale ważne jest to, że nie odezwała się do mnie przez kilka miesięcy.
Pewnego dnia doszła do mnie wiadomość, że rozstała się że swoim chłopakiem, więc postanowiłem do niej napisać, przeprosić, wyjaśnić. Pogodziliśmy się, wszystko wróciło do normy. Zaczęliśmy wychodzić na częste spacery, dobrze się dogadywaliśmy. Uczucie sprzed 4 lat powróciło. Pomyślałem, może teraz się uda. Nie zdążyłem jednak nawet poruszyć tego tematu, gdy ona znalazła kolejnego chłopaka. Znów poczułem ten ból, odrzucenie. Tym razem jednak zakochałem się po uszy i tak tkwiłem w nieszczęśliwej miłości. Kontakt z nią urwał mi się na jakieś dwa miesiące, bo była zbyt zajęta swoim chłopakiem. Potem nagle jej się o mnie przypomniało, bo chłopak zaczął robić głupoty. Jeszcze częściej wychodziliśmy na spacery, pogadać (ja w sumie byłem tylko słuchaczem, bo ona chciała się wygadać). Zawsze mogła na mnie liczyć. Była w toksycznym związku, namawiałem ja do zerwania (o ja niedobry). Zerwała z nim, znów zapaliła mi się lampeczka, może tym razem.
3 miesiące później, jadąc gdzieś ze mną autem, tym razem ona poruszyła temat nas. Zapytała mnie co myślę o naszej znajomości. Powiedziałem zgodnie z prawdą, że ja dalej ją kocham. Gdy dojechaliśmy do celu, wysiadła z auta i zrobiła coś na co czekałem przez 5 lat - pocałowała mnie. Od tamtego pamiętnego dnia minęły dwa lata i dalej jesteśmy szczęśliwa parą, planującą wspólne życie.
Warto być wytrwałym :)
Jakiś czas temu w naszym miasteczku odbył się konkurs recytatorski dla dzieci ze szkoły podstawowej. Główne nagrody rozdawał wójt (pierwsze miejsce), burmistrz (drugie miejsce) i starosta (trzecie miejsce). Wójt wraz ze starostą postanowili dać wygranym po tablecie, natomiast szanowny pan burmistrz postanowił dać za drugie miejsce... SŁOIK MIODU I ULOTKĘ XD
Chłopiec musiał się bardzo ucieszyć z takiej nagrody.
Dodaj anonimowe wyznanie