#75lZP

Dawno temu, jak jeszcze chodziłam do szkoły średniej, matematyki uczyła mnie moja mama. Ogólnie nikt na moją rodzicielkę nie narzekał, wręcz znajomi wychwalali jak to świetnie tłumaczy. Poza szkołą byłyśmy bardzo zżyte, ale w niej traktowała mnie jak swojego największego wroga. Nawet moja wychowawczyni prosiła ją, żeby mi "trochę odpuściła".
Cóż... chyba nie wzięła tego do siebie. Oblała mnie, a na inny termin poprawki odparła, że to nie jej problem, że mam w tym czasie lekarza.
No dzięki, mamo.
Komentarze (16)

#6S2Iv

Wyznanie typu łóżkowego.

Bez przydługich wstępów - ograniczam się w łóżku jak tylko mogę. Przez to większość moich byłych dziewczyn/partnerek nie była w pełni usatysfakcjonowana. Twierdziły, że chcą żebym je poddusił, szarpał za włosy czy nawet dał z liścia. Prawda jest jednak taka, że niesamowicie mnie to kręci, uwielbiam porno z bdsm, tematykę gwałtu i "zmuszania dziewczyn", jednak sam nigdy bym nie zrobił czegoś bez zgody drugiej osoby.

Boję się jednak, że jeśli zacznę się zagłębiać w tematykę bdsm w łóżku, to w pewnym momencie nie zapanuję nad sobą, a dziewczynie przestanie się to podobać i zrobię jej krzywdę fizyczną, bądź też psychiczną. Boję się, że kiedyś ktoś mnie "złamie", a ja posunę się za daleko i wyląduję na policji, lub będą o mnie mówić wszyscy znajomi jako o tym, który mało co nie zabił dziewczyny podczas seksu.
Komentarze (17)

#xF8lZ

Znam się z moim narzeczonym od ponad pięciu lat i zawsze byliśmy przykładem pary niezniszczalnej. Wspieramy się wzajemnie, okazujemy czułość i miłość.

Jakiś czas temu Adrian musiał wyjechać na staż na kilka miesięcy. Z jednej strony dla niego ogromna szansa, ale z drugiej oznaczało to przeprowadzkę o niemal 300 km, więc było nam również trochę przykro. Widywaliśmy się go dwa tygodnie i za każdym razem było cudownie. Wspólne wypady, spacery, świetny seks i wszystko, co robiliśmy mieszkając razem przed jego wyjazdem.

Wczoraj stało się coś, w co do końca nadal nie mogę uwierzyć. Moja koleżanka wysłała mi screeny zdjęć mojego narzeczonego oraz jego konta na popularnym serwisie randkowym. Nie chciałam okazać się panikarą, więc postanowiłam sprawdzić, czy nie jest to jakieś fake konto z udziałem jego zdjęć. Na jego poczcie znalazłam wiadomości potwierdzające płatność za opcję premium na tym serwisie kilka miesięcy temu oraz na innym, rok temu.

Nadal nie mogę wyjść z szoku. Nie rozumiem, jak można na co dzień być kochającym człowiekiem, a za plecami randkować z innymi dziewczynami. W planach był ślub i wspólne mieszkanie jak tylko skończę studia, czyli już niedługo.
Pogodziłam się z tym, że przy kolejnym spotkaniu (już niedługo) powiem mu o wszystkim i będę musiała skończyć pięć lat związku. To, co mnie gryzie, to niewiedza. Nie wiem, czy wyłącznie pisał z tymi dziewczynami, czy też spotykał się z nimi. To niewiele zmieni jeśli chodzi o moją decyzję co do zakończenia związku, ale po prostu chcę wiedzieć.
Komentarze (25)

#IwSoI

Od niedawna mieszkam w bloku.
Zaczęłam pytać sąsiadów jaki Internet polecają, by znaleźć najkorzystniejszą ofertę i taki oto kwiatek znalazłam.

Sąsiedzi korzystają ze wspólnego neta. Jeden do góry, drugi na dole. Składają się po połowie ceny. Uczciwie, można by powiedzieć...

Właściciel Internetu, a tym samym osoba, która podpisała umowę z dostawcą, co roku dostaje w sumie zwrot 100% kosztów z racji ulgi.
Janusz biznesu.
Komentarze (27)

#oE7TS

Wczoraj zasnęłam na sofie przed telewizorem. Dziś rano obudziłam się przykryta kocykiem. Telewizor był wyłączony, a na stoliku stała gorąca herbata, jakby czekając, aż rozpocznie się mój dzień. Zaspana ucieszyłam się, że ktoś o mnie pomyślał i o mnie zadbał. Po chwili jednak dotarło do mnie, że mieszkam sama i cała radość nagle ustąpiła najprawdziwszemu przerażeniu. W dalszym ciągu nie wiem co właściwie się stało, ale na wszelki wypadek parę najbliższych nocy zamierzam spędzić w domu rodziców...
Komentarze (23)

#B5fh2

Od września przychodzę do starszej o kilka lat znajomej, podać leki jej kotu, kiedy ona jest w pracy (ja mogę od razu po szkole przyjechać). Mam klucze do jej mieszkania i dostaję za pomoc jakąś drobną kwotę.

Do rzeczy. Jak do niej przychodzę, korzystam z jej prysznica, używam swojego ręcznika schowanego w plecaku i swojego żelu, nie zostawiam po sobie śladów.
Nie mam możliwości umyć się normalnie u siebie, kanalizacja jest bardzo stara i wszystko przecieka, trzeba wynosić po sobie wodę, która nie zawsze jest ciepła. W domu nie ma pieniędzy na podstawowe naprawy, a w zimie często jest zimno w całym budynku.

Zostały jeszcze 2 lata do pójścia do pracy i upragnionej wyprowadzki.
Nikt niczego nie podejrzewa, a ja się cieszę, że mogę korzystać z czegoś, co dla większości ludzi jest pod ręką.
Komentarze (15)

#LoivE

Powiedziałam mojemu chłopakowi, że chce mi się wymiotować, gdy poczuję zapach dymu papierosowego. Nie uwierzył mi i wydmuchał mi zawartość płuc w twarz. Zwymiotowałam, a on nie pali już dwa miesiące.
Nigdy mu nie powiem, że potrafię wymiotować niemal na zawołanie. Wystarczy lekko drażniący zapach, mogą to być nawet ładne perfumy nielubianej osoby.
Komentarze (12)

#dzCZh

Właśnie się dowiedziałam, że moja siostra okazuje się być moją matką. Dziewczynki, które uważałam za siostrzenice, są moimi przyrodnimi siostrami.

O sprawie dowiedziałam się zupełnie przypadkowo, podsłuchując rozmowę mamy/babci z tatą/dziadkiem. Bo Ewa musiała iść na studia, bo Ewa nie mogła zmarnować sobie życia. Miała 17 lat, kiedy mnie urodziła, a mój ojciec, też 17-latek, powiesił się w trakcie ciąży Ewy. Przez całe moje studia to Ewa trzymała moje finanse w ryzach, tłumacząc się, że chce odciążyć rodziców. To Ewa zabierała mnie na zakupy i kupowała mi ubrania, mówiąc, że mama sypnęła kasą. Uczyła mnie, jak zachowywać się wobec mężczyzn, pomagała mi szukać wymarzonej pracy. Była obecna w moim życiu tak bardzo, że często przyćmiewała rodziców. A ja jak taki dzban wierzyłam, że tak po prostu jest w każdej rodzinie, że starsze rodzeństwo wyraźnie ingeruje w wychowanie młodziaka.

Tak, oni nie wiedzą, że ja wiem... Czuję w powietrzu wybuch emocji, ja już dłużej tak nie wytrzymam.

Byłam pewna, że takie rzeczy to tylko w Trudnych Sprawach...
Komentarze (20)

#kaVXo

Od kilku lat zmagam się z ciężką depresją. Psycholog, psychiatra, terapie - nic mi nie pomagało. W pewnym momencie dotarłem do dna i, nie mogąc już wytrzymać, a nie chcąc posuwać się do samobójstwa, rzuciłem wszystko. Przerzuciłem się na pracę zdalną, uciąłem wszelkie kontakty i relacje z ludźmi, ograniczyłem wychodzenie z domu do minimum, higienę również - ogółem odciąłem się od całego życia w społeczeństwie i norm społecznych.

Dzisiaj mijają dwa lata. Przez cały ten czas jedyną osobą, do której się odzywałem, była kasjerka w większym sklepie spożywczym. "Dzień dobry. Kartą. Do widzenia." - i tak raz na dwa/trzy tygodnie, gdy robiłem zakupy. Śmieci wynoszę raz na kilka miesięcy. Prysznic biorę raz na tydzień. I w końcu jestem szczęśliwy.

Nie sądzę, by depresja mi przeszła. To raczej niemożliwe lub przynajmniej bardzo mało prawdopodobne. Gdzieś tam w tyle głowy cały czas jest. Ale w końcu się uśmiecham. Potrafię się zaśmiać z tego, co zobaczę. Nie tęsknię za kontaktem z innymi ludźmi. Nie nudzę się. Wysypiam się jak nigdy wcześniej. Wagę utrzymuję w normie. Jestem zdrów jak ryba - nawet o przeziębienie mi ciężko. A na koncie urosły mi spore oszczędności. W końcu niczym się nie przejmuję, nic mnie nie stresuje, depresja nie ma nic, czym mogłaby mnie męczyć.

Wycofaniem społecznym odrodziłem się jako człowiek. I prawdopodobnie uratowałem sobie życie.
Komentarze (24)
Dodaj anonimowe wyznanie