#g2LhF
Poczułem się jak jakiś czub.
Poczułem się jak jakiś czub.
#Lvwsz
#DRlPf
Została nam również przydzielona pielęgniarka z opieki paliatywnej, strasznie jej nie lubiłam, była wścibska i strasznie nieuprzejma. Zamiast zajmować się mamą, wciskała nos w nie swoje sprawy, szperając po szafkach, na czym ją niejednokrotnie przyłapywaliśmy. I tak mama leżała na łóżku z wielkimi bólami pleców, kręgosłupa, odleżynami, choć staraliśmy się opiekować się nią najlepiej jak potrafiliśmy.
Nigdy nie pochodziłam z zamożnej rodziny, więc w większości czasu na nic nie starczało, lekarstwa z tygodnia na tydzień stawały się coraz droższe, czasami było to 500 zł za 2 opakowania leków, które starczały może na 3-4 dni, a w innym czasie ich koszt dochodził nawet do 1000 zł, a jedynym pracującym był tata, starsza siostra choć mogła nie poszła do pracy, jak twierdziła chciała zajmować się mamą, co w rzeczywistości robiłam ja, a ona siedziała cały dzień przed telewizorem udając, że nie słyszy jęków mamy i pośpieszając mnie. Czułam się wtedy jak lokaj, żadnego wsparcia z jej strony. Czas mijał, aż w końcu siostra zapragnęła spełnić marzenie mamy i podała jej papierosa (moja mama była palaczem), co poskutkowało udarem. Sparaliżowało całą lewą stronę jej ciała, twarzy, co przyczyniło się do zaniku mowy. Już się nie ruszała, patrzyła tylko w 1 punkt przez większość czasu, nie chciała jeść ani pić. Bardzo się martwiliśmy.
Po miesiącu, w godzinach porannych (4-5 rano) zaczęła oddychać inaczej, płytki oddech, drgawki... Bałam się. Zadzwoniliśmy do pielęgniarki, żeby przyjechała, na co ona zbyła nas słowami "to już nie ma sensu, proszę się przygotować, mamusia umiera, zadzwońcie po księdza". To był szok, wieki szok, nikt nie wie jak można się poczuć po takich słowach....
Zadzwoniliśmy po księdza, na niego, tak mi się wydaje do dziś, czekała mama. Była osobą bardzo wierzącą, po ostatnim namaszczeniu, 2 minuty po tym, jak wyszedł z domu ksiądz, mama zmarła spoglądając na mnie. Do końca jej dni byłam z nią, a w dniu śmierci trzymałam za rękę. Widziałam, jak uchodzi z niej życie, jej matowe oczy i malutki uśmiech na twarzy.
#gkexx
Od 15 lat jesteśmy małżeństwem.
#9ZG2t
Chyba mam dziewczynę.
#ufGDc
Wszyscy się śmieją z niego. Jego dziewczyna nie pracuje, nie uczy się, siedzi w domu i ogląda tv. I uważa, że jest najmądrzejszą i najpiękniejszą na świecie. Mój brat pracuje, co chwilę ją sponsoruje, sam nigdzie nie może pojechać, nawet do sklepu, bo ona musi z nim. Brat nie ma już żadnych kolegów, bo ona żadnego nie lubiła, liczą się tylko jej koleżanki.
Nasz kontakt słabnie, bo ona uważa, że jesteśmy potworami, bo od kasy nam się przewraca w głowie, a kolejnym razem, że jesteśmy biedni i nie umiemy dysponować pieniędzmi (brat jej się spowiada ze wszystkiego, co się dzieje w domu). Dodatkowo jeśli zwrócimy mu uwagę na jej temat, brat wpada w furię, wyzywa nas, rzuca się na rodziców, jest w stanie nawet rzucić krzesłem. Ta dziewczyna tak go omamiła, że nam się to nie mieści w głowie. Nie pojechał na praktyki, bo ona sobie tego nie życzyła, nie chciała, żeby zdawał maturę, bo po co komu matura, miała pretensje, że dostał się na studia. Wyzywa go na ulicy, krzyczy, a on stoi obok niej jak sługa i ją przeprasza.
Nie wiemy jak mu pomóc, widzimy, że ta relacja idzie w złą stronę i ona oczekuje od niego tylko pieniędzy, jednak brat jest ślepy i nie da sobie wytłumaczyć, że to co się dzieje to nie jest ani miłość, ani związek. Nie pomogły ani prośby, ani groźby rodziców.
Jest to mój brat i bardzo to kocham, jednak nie rozmawiamy ze sobą od ponad miesiąca. Te święta chyba będą najsmutniejsze w moim życiu.
#ascwo
U mnie to były cukierki lukrecjowe oraz mięso wieprzowe z sosu (teraz wcinam bez zastrzeżeń).
Ale jak miałam te 4-5 lat i umiałam już sama jeść, to zawsze zaczynałam od ziemniaczków z buraczkami i jak to zjadłam, to wtedy napychałam się mięsem. Czasem zjadłam kęs lub dwa, ale wolałam szybko zjeść i iść się bawić. Problem był taki, że jak ładowałam tak dużo mięsa do buzi, to wraz z szybkością żucia zwiększała się gumowatość mięsa oraz malały szanse na połknięcie tego.
I co robiłam w takiej sytuacji?
Wychodziłam z domu z pełną mordką mięsa i na dworze wypluwałam wszystko psu do miski. Piesek to zjadał (nawet mu smakowało chyba), a ja byłam szczęśliwa, że nie musiałam tego jeść.
PS Czasem kot też dostawał.
#YAJPi
Zwykła sobota, poranne godziny, kilometrowe kolejki i dziki szał w supermarketach. Jako że mój tata pracuje w szkole, został wydelegowany przez dyrektorkę po produkty spożywcze na jakąś szkolną imprezę. Produkty kupowane były na szkołę (fakturę), więc wcześniej odbyła się jakaś inna (nieznana mi) procedura i nie było zwykłego nabijania poszczególnych produktów na kasę, a opłaty były już zrealizowane. Kiedy koszyk już pękał w szwach, tata przepraszając ludzi zaczął przeciskać się przez kolejkę zniecierpliwionych zakupowiczów w celu opuszczenia sklepu. Wtedy nagle jakaś zbulwersowana kobieta krzyknęła:
- Co pan się pcha?! Kolejka jest!
Na co mój tata z miną wyrażającą jednocześnie radość i powagę odparł:
- Spokojnie, ja tylko przechodzę, bo dziś co dziesiąty klient ma zakupy za darmo.
Po czym faktycznie z wypchanym koszykiem "bez płacenia" wyszedł ze sklepu.
Kiedy zobaczyliśmy, jak kobieta odlicza która jest w kolejce i cofa się, żeby wygrać "darmowe zakupy", mało nie umarliśmy ze śmiechu.
#d0jFe
Pewnego dnia sąsiedzi kupili sobie drukarkę, od razu przylecieli do mnie, żebym wszystko poinstalował jak trzeba, bo oni na pewno coś zepsują. Tym razem także odwalałem czarną robotę, zainstalowałem sterowniki, udostępniłem w grupie domowej tak, żeby dało się drukować z każdego komputera i udałem się szczęśliwie do domu. Wtedy nie dostałem nawet tej czekolady, usłyszałem tylko od pana domu "Dziękuję, do zobaczenia". Pomyślałem sobie "No tego już za wiele" i zacząłem obmyślać plan zemsty.
Wpadłem na genialny pomysł, napisałem w Wordzie raport o błędzie: "Error 404: printer not found" i jakieś losowe parametry poniżej, a następnie korzystając z haseł jakie sam ustawiałem wydrukowałem go w dużej ilości drukarką sąsiadów. Nie minęło 5 minut i przybiega wystraszony Janusz, żebym szybko przyszedł, bo mu drukarka wariuje. Zszedłem na dół, zobaczyłem własne dzieło i z kamienną twarzą mówię "Wygląda mi to na poważny błąd, a nie mam teraz czasu się tym zająć". Sąsiad był nieustępliwy, w końcu był gotowy mi zapłacić. Zgodziłem się, zabrałem drukarkę do siebie i nic nie robiąc zarobiłem pierwszą w życiu stówę.
Tym sposobem i zemściłem się, i znalazłem nowe źródło dochodu, bo sytuację powtórzyłem już 3 razy.
#QwXBT
Kilka lat później urodziłam się ja i tu zaczyna się historia.
Mama nigdy nie broniła mi poznawania wiary czy chodzenia z dziadkami do kościoła. Kiedy spędzałam u nich czas (bardzo rzadko, bo nie lubiłam tam być), słuchałam ciągle nauk, a raczej ostrzeżeń wygłaszanych grzmiącym głosem o piekle, szatanie i o tym gdzie trafię, jeśli się nie nawrócę. Jeden jedyny raz wspomniałam babci (powtarzając nieświadomie to, czego zawsze uczyła mnie mama), że przecież istnieją inne religie i tych ludzi nie czyni to ani mniej wartościowymi, ani gorszymi. Nawrzeszczała na mnie, że tacy idą do piekła, bo to grzesznicy.
Pamiętam ten jeden raz, kiedy po powrocie do domu, będąc świeżo pod wpływem nauk dziadków, napyskowałam mamie, że ja nie idę do komunii, a wszyscy idą. Mama odpowiedziała spokojnie, że jeśli chcę, pójdę, ale to ma być moja świadoma decyzja, a nie "bo sukienka i koleżanki". Jeśli naprawdę wierzę i chcę z wewnętrznej potrzeby, to mogę iść.
Prychałam na mamę kilka dni, ale ostatecznie mi przeszło.
Z czasem, kiedy dorastałam, zaczęłam widzieć różnice między domem moim a dziadków. Tam wszystko było podporządkowane religii. Słonik na półce to grzech śmiertelny. Krzyki o podwiniętą bluzkę. I ten brak miłości między nimi.
U mamy spokój, cisza. Ciepło bijące od tej kobiety i mojego ojca. Sposób, w jaki traktowali siebie nawzajem
Dwa różne światy.
Niedawno byłam odwiedzić mamę i wypiłyśmy trochę za dużo. Temat zszedł na babcię i mama opowiedziała o swoim i wujka dzieciństwie. Płakałam całą noc.
Mama na koniec powiedziała coś takiego "Córeczko, wiem, że było ci czasem ciężko. Płakałaś. Chciałam dla ciebie jednego. Jeśli w coś wierzysz, to powinnaś rozumieć w CO. Nie jak ślepy za stadem, bo tak trzeba, nie rozumiejąc nawet za czym idziesz. Iść, bo chcesz, a nie dlatego, że boisz się piekła. Bo widzisz, piekło można mieć nawet na ziemi, i to we własnym domu".