Mam zapalenie oskrzeli. Gdy moja mama oznajmiała to cioci przez telefon, usłyszał to mój czteroletni brat.
Chciał dzwonić po straż pożarną.
Pewnego jesiennego wieczoru wracałam do domu na piechotę. Z racji braku innej drogi byłam zmuszona pokonać tory kolejowe przechodząc tunelem podziemnym. Po mieście chodzą plotki, że niejeden został tam napadnięty przez lokalnych dresiarzy. Nic dziwnego więc, że chciałam mieć tą ryzykowną podróż jak najszybciej za sobą.
W momencie, kiedy byłam w połowie schodów w dół, usłyszałam czyjeś kroki. Szybki rzut okiem - cholera, dres. Głowa łysa, na uszach słuchawki, bluza miejscowego klubu piłkarskiego. Panika to nic dobrego, więc szłam dalej udając, że moje serce nadal jest w tym samym miejscu. Po przejściu paru kroków zauważyłam, że na schodach prowadzących na powierzchnię stoi kobieta. Z dwójką dzieci. I wózkiem. I rowerkiem. Ewidentnie potrzebuje pomocy. Nie zdążyłam dokończyć myśli, a dres już biegł w ich stronę. Położył coś na ziemi, w jedną rękę wziął wózek, w drugą rowerek, zniósł na dół i wniósł z drugiej strony na górę. Kobieta nie przestawała dziękować. Wychodząc z tunelu, rzuciłam okiem na rzecz zostawioną przez dresa. Była to pięknie udekorowana róża.
Jestem dumna, że jako kolejna Anonimowa mam okazję potwierdzić zasadę "Nie oceniaj dresa po dresie"!
Stałam w kolejce do kasy. Jak wiadomo obok przyciągających uwagę dzieci słodyczy, przy kasie nie zabraknie nigdy prezerwatyw.
Przede mną stał właśnie chłopiec (na oko 7 lat) z tatą. Mężczyzna kazał wybrać synkowi coś dla siebie, kiedy ten bierze do rąk paczkę Durexów (dobry wybór) i pyta:
- Tatooo, a mogę too?
Na co zakłopotany ojciec odpowiada:
- Nie synku, zostaw to.
Na co dostaje kolejną dawkę pytań:
- Ale czemu, co to jest???
Widocznie zdenerwowany, odpowiada:
- Nie wiem!!!
Na co synek na cały głos:
- ALE WIDZIAŁEM TO OSTATNIO U CIEBIE W SZAFCE!
Mały taki spostrzegawczy :D
Historia sprzed 5 lat.
Miałem wtedy 20 lat, byłem na studiach. Był wieczór, wracałem z imprezy około godziny 4 rano. Jeszcze mocno wstawiony, toczyłem się ulicami Warszawy. Po pewnym czasie stwierdziłem, że nie jestem wstanie dojść o własnych siłach do domu, zatrzymałem się i zamówiłem taksówkę.
Po kilku minutach podjechał samochód. Myśląc, że to taksówka podszedłem próbując wejść do - jak się okazało - radiowozu.
Skończyłem na izbie wytrzeźwień ;)
Historia z około 2006/2007. Tak więc siedzimy sobie z rodzinką w domu którejś niedzieli aż tu nagle telefon od wujka, że mamy wpadać na grilla. To rodzinka pakowanie, jakieś jedzenie, ciuchy i podróż około godzinna do rodziny (80-90 km). Grill się rozkręcił i zabawa trwała w najlepsze, mój wujek namawiał moją mamę na jakieś piwko z sokiem lub coś tym podobnego, lecz moją mama nie chciała bo po prostu tak.
Rodzinka mieszka lekko po za miastem i mają wspólny ogród z sąsiadami, w tym ogrodzie znajduje się wiśniowe drzewo, z ciekawie rozstawionymi gałęziami (mniej więcej w taki sposób, że jeśli się rozbujasz to można przeskakiwać na kolejne i kolejne.) Jako iż byłem bardzo ruchliwym i ciężkim do upilnowania dzieckiem to od razu po przyjeździe powiedziała mi żebym nigdzie nie wchodził, bo wiadomo zagrożenia. Mój kuzyn zaprezentował mi jak to fajnie można spożytkować to drzewo do zabawy i po wstępnym instruktarzu powiedział żebym sobie spróbował. Nie pamiętam jak to już było dokładnie, ale chyba za mocno się rozbujałem i nie zdołałem się złapać drugiej gałęzi, co spowodowało upadek na plecy, lecz nie wiem jak to zrobiłem ale spadłem na łokieć (drzewo miało z 1.60m).
Pewnie pomyślicie, że wstałem i się otrzepałem? Nic bardziej mylnego, lecz gdy wstałem, poczułem dziwny ból w tym prawym łokciu. Co się okazało? Było to złamanie otwarte i było mi widać kość na wierzchu, krew się lała jak ze świniaka (ponoć zemdlałem po 30 minutach, problem ze szpitalem był).
Ale co jest w tym najśmieszniejsze? To, że mózg 6/7 letniego chłopca nie myślał o bólu, tylko jak zobaczył swojego brata, to powiedział "Tylko nie mów MAMIE".
Jak się domyślacie powiedział, :/ Ten brat... może by mi uszło to na sucho.
Z okazji Dnia Kobiet kupiłam sobie bukiet tulipanów, postawiłam go na stole, zrobiłam sobie dobrą kawę i odpaliłam wiedźmina 3: dziki gon.
Ot, forever alone też ma swoje prawa.
Sytuacja z walentynek.
Poszedłem do supermarketu po drobne zakupy (artykuły biurowe plus piwo i coś do pochrupania do jakiegoś dobrego filmu sensacyjnego, który miałem zamiar obejrzeć wieczorem w Internecie).
Na sklepie, jak to przy takich świętach bywa, marketingowy szał. Poczułem, że robi mi się od tego niedobrze, więc czym prędzej zanurkowałem w dział z artykułami biurowymi, by choć na chwilę odciąć się od przelewającej wkoło "miłości". Zacząłem przeglądać długopisy żelowe; porównywać ceny, jakość, wielkość opakowania. I tak zdejmowałem i odkładałem te pisaki, gdy nagle za swoimi plecami usłyszałem pretensjonalny, kobiecy głos:
- Czy mógłby pan tak nie machać tymi rękami?
Odwróciłem się, żeby zobaczyć o co chodzi. Zobaczyłem przed sobą panią podchodzącą pod 50-kę i pomyślałem, że może niewiele zabrakło, a bym ją uderzył, więc chciałem przeprosić, ale nim zdążyłem otworzyć usta, nieznajoma wyjaśniła:
- Nie mogłam zobaczyć, którą godzinę pana zegarek pokazuje.
Zrobiłem wielkie oczy zszokowany jej bezpośredniością, a pani - jakby nigdy nic - wzięła mnie za rękę, sprawdziła godzinę, rzuciła chłodne "dziękuję" i się oddaliła.
Jej zachowanie pozostawię bez komentarza...
Ostatnio nową zabawą gimbusów na Facebooku "Anonimowych wyznań" jest czatowanie na godziny 10:50, 13:50, 16:50 i 19:50, kiedy to dodawane są na nim wybrane historie i liczą, że jako pierwsi napiszą komentarz pod owym wyznaniem. W tą zabawę wkręcił się również kuzyn (15 lat), który przez tą głupotę mało nie stracił życia...
Otóż wczoraj byłam w odwiedzinach u cioci i wujka, którzy mieszkają w piętrowym domu. Kuzyni pochwalili mi się nowym Xboxem i wkręciłam się z nimi do zabawy. Od 14-tej nie wychylaliśmy się sprzed telewizora, do czasu kiedy nie zaczęła dobijać sławetna godzina "16:50". Kuzyn zauważył, że została minuta i jak poparzony zaczął biec do pokoju, znajdujący się na piętrze do komputera. Niestety nie zdążył, gdyż potknął się na schodach i z nich zleciał.
Efekt? Lekkie wstrząśnienie mózgu, noga i ręka w gipsie i przestroga przed głupimi zabawami na Facebooku. Kuzyn długo nie wejdzie na Facebooka za taką jazdę. Przynajmniej ma do dyspozycji Xboxa i dodatkowe dni wolne od szkoły...
Zacznę od tego, że nie wierzę w paranormalne zjawiska, a wszystko można racjonalnie wyjaśnić.
Wynajmuję budynek gospodarczy już od roku i nic większego się nie działo, jakieś dwa tygodnie temu dowiedziałam się, że mam możliwość wyjechać za granicę, a że mieszkam sama, szkoda byłoby rezygnować ze stancji, wiec wzięłam sobie współlokatorkę (nazwijmy ja W.) żeby mi przetrzymała na te pół roku.
Pierwszą noc W. spędziła sama, ponieważ ja pojechałam do chłopaka. Rano wydzwaniała do mnie że coś ją straszyło, a to ktoś jej dmuchał do ucha jak podkładała do pieca, a to że słyszała jak ktoś jej podkłada itp. Jak mogłam zareagować? Oczywiście śmiechem, i tak było przez parę dni, więc powiedziałam że zostanę z nią jedną noc i się przekonamy. Nic się nie działo tej nocy, już nawet zaczęłam myśleć że bierze i jej się w głowie przestawia... Jakież było moje zdziwienie jak pokłóciłam się z chłopakiem i wracając na stancje W. powiedziała, że dzisiaj jej nie będzie. Pomyślałam że może to i lepiej, wypiję piwko i spokojnie pójdę spać.
Rozpaliłam w piecu, nic się nie działo, ok 21 wyszłam z pokoju żeby położyć drewna i zza drzwi wyjściowych głośne dźwięki, jakby kot ze wścieklizną rzucił się na dziecko. Moja gospodyni ma i kota i dziecko, więc wytłumaczenie jak ta lala, dołożyłam parę drewienek i wróciłam przed komputer. Siedzę i słyszę, że ktoś worek z drewnem ciągnął po podłodze, wytłumaczenie? Ruszałaś, to więc pewnie się drewno zsunęło i stąd ten dźwięk. Poszłam spać.
Rano wstaję do pracy, wchodzę do kotłowni... kawałki lustra na podłodze?! Hmm... skąd to lustro? Otwieram drzwi do łazienki, cała łazienka w rozbitym lustrze, kawałki były wszędzie, dodam że lustro wisiało na 4 kolkach które były nienaruszone... A najciekawsze jest to że musiał być jeden wielki huk, a ja nie słyszałam nic...
Wczoraj ani ja ani W. nie spałyśmy tam, umówiłyśmy się, że po mojej pracy pójdziemy tam dzisiaj we dwie.
Od razu dodam, że nie mam dużych piersi i mam z tego powodu mały kompleks, ale moja babcia, całkowicie mnie dobiła.
Byłam u babci, oglądałyśmy jej ulubiony serial gdy nagle babcia do mnie mówi:
- Tak właściwie, to po co nosisz biustonosz?
Dzięki babciu, też Cię kocham :))
Dodaj anonimowe wyznanie