#GTFu5

Usiedliśmy w miłej, rodzinnej restauracji, przeglądamy menu, wszystko brzmi bardzo smakowicie. Nagle słyszymy dziwne dźwięki, które wydaje dzieciak trzy stoliki dalej. I sopran mamusi krzyczącej na cały głos; "Do talerza rzygaj, do talerza!". Młody miał rozmach i obrzygał talerz, stolik oraz podłogę. Kelnerka szybciutko zaczęła usuwać efekty tajfunu, ale my w momencie straciliśmy apetyt.

#NirBG

Historia mojej koleżanki.

Dziewczyna kilkanaście lat starała się zajść w ciążę. W końcu się udało. Uradowana pobiegła do ginekologa, zrobiła wszystkie potrzebne badania i umówiła się na kolejną wizytę za dwa miesiące.

Podczas tej drugiej wizyty pani doktor, patrząc w monitor podczas USG, trochę marszczyła czoło. Powiedziała, że chyba dzieciak ma jakąś delikatną wadę serca, ale nie ma się czym przejmować.

Koleżanka oczywiście się przejęła i umówiła się na konsultację u innej pani doktor w klinice w mieście wojewódzkim. Ta druga pani doktor męczyła ją badaniami przez kilka godzin - miała trzy USG w różnych odstępach czasu. Po wszystkim powiedziała, że faktycznie jest wada serca i jeszcze jakieś inne mniejsze sprawy, ale że trzeba poczekać i zaprosiła na wizytę za pięć tygodni.

Spanikowana koleżanka nie czekała, tylko szybko umówiła się do pewnej pani profesor. Już dwa tygodnie później usłyszała wyrok - dziecko miało tyle wad genetycznych, że cudem było, że jeszcze żyło. Pani profesor kazała się jej przygotować na najgorsze, czyli poronienie.

Dlaczego poprzedni lekarze nie powiedzieli jej od razu, że dziecko nie ma szans? Dlaczego kazali jej się łudzić, że wadę da się operacyjnie naprawić? Tych "dlaczego" jest jeszcze więcej. Niestety, nikt jej na nie nie odpowie.

#S55Ar

Jako mała dziewczynka uważałam, że posiadam mnóstwo talentów. Oczywiście, jak to dziecko, chwaliłam się nimi naokoło.

Może byłoby to normalne, gdyby nie to, że wyznałam mojej pani przedszkolance, że mogę zatrzymać proces siusiania i zacząć robić kupkę i odwrotnie.

Teraz pani przedszkolanka jest moją teściową i lubi to przypomnieć.

#p8KDW

Zostałam zgwałcona przez kolegę z pracy. Mam narzeczonego, który mnie wspiera w tym wszystkim i sam to mocno przeżywa.
Niedługo po tym okazało się, że jestem w ciąży. Nawet nie macie pojęcia, jakie to masakryczne uczucie nie wiedzieć, czy nosi się pod sercem dziecko swojego ukochanego czy oprawcy.
Jest możliwość usunięcia dziecka z powodu gwałtu. Jednak przeraża mnie myśl, że to mogłoby nie być dziecko tego zwyrola.

#QgvC4

W te wakacje przygarnąłem współlokatorkę.. Zdziwiłem się, ale była to 16-letnia dziewczyna, sama w wielkim mieście, bez rodziców. Tylko z kotami. Nie chciałem mieć problemów z jej płaceniem czynszu, ale uparła się, że będzie płacić i nie będzie mi wchodzić w drogę, no to okej. Pierwsze miesiące - anioł. Uśmiechnięta, gra w gry, ćwiczy, uczy się i pracuje! Uczyła się w technikum informatycznym, a potem chciała iść na rachunkowość, bo jak sama twierdzi, chciałaby i programować i być księgową.. Po szkole programowała na komputerze i tym dorabiała, a w weekendy pracowała jako kelnerka. Zszokowało mnie to, bo taka odpowiedzialność. Sama się utrzymywała, nie wiedziałem, co z nią nie tak, nic o sobie nie mówiła. Dbała jedynie o swoje dwa koty, a że ja miałem też swoją kicię, to zawsze jak coś kupowała swoim (a bardzo je rozpieszczała), to i mojej kici, bo zawsze mówiła: "Kotów nie wolno faworyzować! Nie będę odpowiedzialna za to, że twój kot będzie zazdrosny o przysmaki i zabawki moich!". Nie wiem skąd w niej tyle dobroci, bo która dziewczyna w tym wieku by się sama utrzymała i jeszcze myślała o zwierzakach?! Co wieczór brała jakieś leki, czasem rano, ale to nie mój interes, choć zainteresowało mnie, że po paru miesiącach miała taki dołek, że ciągle płakała, brała te leki z 5x dziennie po 2 tabletki. To sprawdziłem w internecie - antydepresanty. Ja w szoku, bo wcześniej mega pozytywna dziewczyna.

Po czasie znów się zaczęła uśmiechać. Czasem wpadała do nas moja młodsza siostra, która miała, lekko mówiąc, problem z heroiną. Nie wiedziałem co robić, mega się zamartwiałem. Pewnego razu M. (moja współlokatorka) usłyszała naszą rozmowę i powiedziała do mojej siostry stanowcze: "CHODŹ", na co ta druga "Na chuj się wpierdalasz?". Na to M. "Nie pierdol, tylko rusz tyłek" i poszła do pokoju, a moja siostra chyba z ciekawości za nią. Moja mała siostra wyszła z pokoju z płaczem i poszła, na co ja zrobiłem M. aferę. Potem siostra znów przychodziła, ciągle do M. i wychodziła z płaczem.
Okazało się, że M. również miała problem z narkotykami, była na odwyku. Kazałem jej zagonić moją siostrę na ten odwyk, a ona uparcie, że nie i że sama sobie poradzi. Miała rację - moja siostra przestała ćpać po jakimś czasie. Cud. Zaprzyjaźniły się. Było świetnie, aż zaczął przychodzić do M. jakiś starszy koleś, byłem w szoku, słysząc ich rozmowy. Był on sponsorem M., aby miała lepszy start wyjeżdżając od rodziców i się zakochali, a ta wyjechała i nie powiedziała nic temu typowi, żeby nie rozbijać jego małżeństwa. Znów zaczęły się płacze po nocach, niechodzenie do szkoły. Minął niecały miesiąc i M. się zabiła, zostawiając mi tylko kartkę z przysmakami swoich kotów...
Rozumiecie? Mija drugi tydzień, a ja musiałem komuś to opowiedzieć. Wszystko przez niego... Gdy nie ma M., moja siostra chyba wróci do ćpania, a ja powoli popadam w paranoję. Nie wierzę, że taka młoda dziewczyna, tak ambitna, codziennie śmiejąca się na teamspeaku, grająca w gry z ekipą...
Eh, proszę, pożegnajcie ją, błagam.
Żegnaj, M.

#tKsC5

Osoba, którą znam od dzieciaka i uważałam za bratnią duszę, okradła mnie z mojego marzenia.
Planowałyśmy razem składać podania o dofinansowanie unijne na otwarcie własnej działalności; rozmawiałyśmy godzinami z zapałem o naszych pomysłach. I co?
Ona złożyła cichaczem wcześniej, z moim planem.

Jej mąż wygadał się przypadkiem, mówiąc, że trochę był zdziwiony nawet jej nagłą zmianą pomysłu, ale ten nowy projekt brzmi świetnie i oryginalnie. Zachowałam zimną krew, pogratulowałam i kazałam życzyć żonie szczęścia w moim imieniu.

Ale wiecie co? Nie poddałam się. Wzięłam na tapetę jej plan, tylko zmodyfikowałam go po swojemu. Nie jest to to, o czym marzyłam od wielu lat, ale myślę, że też się w tym odnajdę i będzie dobrze :) Mój mąż, dobry znajomy jej męża, wrócił w zeszłym miesiącu z pracy z informacją: udało im się, dostali. Powiedziałam, żeby przesłał im kwiaty. Wiedział, jak to przeżyłam, więc patrzył na mnie zdziwiony.
Dziś dostałam kolejnego smsa o próbie trzydziestego połączenia w ciągu kilku dni z jej numeru. Jest zablokowana.

Kłopot polega na tym, że aby wykonywać działalność, którą sobie wymarzyłam, trzeba mieć pewną wiedzę tematyczną i praktyczną... nie wystarczy fajny pomysł. Więc chyba znam powód jej nagłej chęci ocieplenia stosunków.
I... nie żałuję, serio :). Jedna toksyczna osoba mniej w otoczeniu!

#33UNP

Wychowawczyni mojej 16-letniej córki wezwała mnie i żonę na "poważną rozmowę" do szkoły. Córka pobiła kolegę z innej klasy. Obeszło się bez policji, ale nauczyciele źle na nią teraz patrzą.

Spytaliśmy Agatę (córkę) o co poszło. Pobity kolega chciał się z nią umówić. Odmówiła, więc ją zwyzywał i zaczął wsadzać łapy pod spódnicę. Potwierdziły to jej koleżanki. Na szczęście odkąd miała 6 lat chodzi na karate. Kolega zboczeniec oberwał i z tego cała afera.

Nauczyciele radzili nam ukarać córkę za agresję.
Pochwaliliśmy ją. Niech gadają co chcą, moja córka nie pozwoli się dręczyć.

#p113R

Ostatnio podczas rozmowy z koleżankami zeszliśmy na temat utraty dziewictwa. Pierwszy raz u większości dziewczyn był w wieku 15-18 lat. W domach, na imprezach itp. Ja bałam się przyznać i skłamałam wymyślając podobną historię do ich przeżyć.

Straciłam dziewictwo w wieku 12 lat na placu zabaw z chłopakiem z którym chodziłam od pierwszej klasy podstawowej. Uważaliśmy się za takich dojrzałych, a teraz jak o tym myślę, jest mi strasznie wstyd. Taka oto moja mała tajemnica :)

#YbEWz

Byłam dziś u kolegi, w którym skrycie się podkochuję. Chcieliśmy pograć na konsoli.

Zorientował się, że zapomniał hasła do swojego konta na Xboksie. Nieźle się zakłopotał, i postanowił, że wpisze pierwsze hasło jakie pamięta, że używał na tym koncie.

Jakie wielkie było moje zdziwienie, kiedy w miejsce hasła wpisał... moje imię.

Jeszcze dziwniejszym było, że hasło było poprawne.
Dodaj anonimowe wyznanie