#JvwSG

Cała sytuacja zdarzyła się, gdy byłem w pierwszej klasie podstawówki. W ten dzień nauczycielka zbierała zeszyty z zadaniami. Gdy przyszła moja kolej, pani oznajmiła mi, że dostałem jedynkę, ale mogę ją poprawić. Więc po powrocie ze szkoły wziąłem długopis i napisałem obok jedynki piątkę. Uradowany ze swojej piątki zaniosłem na następny dzień zeszyt do nauczycielki. Oczywiście mama została wezwana do szkoły, bo jej syn poprawia w dziwny sposób oceny.

Do dziś nikt nie wie, że potem już dobrze sobie radziłem w szkole, bo zamiast w zeszycie poprawiałem oceny długopisem w dzienniku.
Komentarze (6)

#EVldQ

Jestem głupia. Wszyscy traktują mnie jak idiotkę, nawet mnie już nie zagadują, tylko olewają. Nikt nie dementuje, gdy mówię, że mam niskie IQ, nie potrafię się niczego nauczyć, zachowuję się bezmyślnie. Nie spotkałam jeszcze nikogo głupszego ode mnie. Nie wiem jak z tym żyć, chciałabym umrzeć, nie musieć żyć dłużej ze świadomością, że jestem debilką.
Komentarze (45)

#2yMQq

Jestem z moim facetem już od 8 lat w związku. Zauważyłam jakieś 2 lata temu, że uczucie... no cóż, może nie wypaliło się, ale przygasło. Moje wszystkie koleżanki zazdroszczą mi faceta, ciągle mówią jaki on nie jest przystojny, poważany i dobrze sytuowany, a mnie zawsze bierze jakaś dziwna wściekłość (na niego) przy tym i okropna zazdrość. Niby zawsze wiedziałam, że jest mój, ale wiadomo, Kaśka ma lepszą figurę, Zośka zawsze nienagannie umalowana, a Karina dobrze ubrana, a ja? No cóż... figura już nie taka, nie chce mi się ubrać dobrze, ważne, żeby było wygodnie, a włosy najwygodniej związane w kucyk. I tak karmiłam się do niedawna tą żółcią, wszystkich w myślach winiąc za to, jak źle się czuję, jak znudzona jestem życiem.

Ostatnio na pikniku firmowym robione były zdjęcia, ktoś zrobił zdjęcie mi. Nie poznałam się, zobaczyłam tam zmierzłą, zaniedbaną babę, ubraną w poplamioną za dużą bluzkę, a obok mojego faceta. Mimo że był ubrany na luzie, to nadal w wyprasowane, czyste ubrania, z uśmiechem na ustach przypatrywał się mi. Miał w oczach miłość. Coś mnie ruszyło, popłakałam się widząc to jak zaniedbałam się, jak zaniedbałam nasz związek. To przeze mnie uczucie przygasło, to ja zawsze mówiłam wieczorem, że boli mnie głowa, w weekendy nie miałam ochoty na głupie wyjście na spacer czy do restauracji, ani nawet ochoty siedzieć razem w ciszy. Cały czas w głowie wymyślałam jakieś problemy, miałam pretensje, jednocześnie nie wkładając od siebie ani trochę zaangażowania.

Postanowiłam, że biorę się za siebie, kupuję karnet na siłownię, a dziś ugotuję mojemu lubemu wspaniałą kolację. Chcę się znowu postarać, dla siebie, dla niego, dla naszego związku.
Warto czasem spojrzeć z boku na siebie i przemyśleć dlaczego nasz związek wygląda tak a nie inaczej, nie oskarżać kogoś, a zobaczyć winę w sobie. Mam nadzieję, że mój facet wybaczy mi to, jak nas zaniedbałam. Zaczynam się starać od nowa.
Komentarze (22)

#6bCcc

Wczoraj szłam z moim psem po parku. Traf chciał, że akurat zachciało mu się przysiąść na dwójkę. Po wszystkim posprzątałam jego kupę do woreczka, ale żeby nie paradować z nią w przezroczystym woreczku do najbliższego kosza, włożyłam ją do większej, firmowej reklamówki, którą miałam w kieszeni. Wiał wiatr, więc trochę mi się nadymała.
Nagle z bocznej alejki wyskoczył na rowerze jakiś chłopak, wyrwał mi reklamówkę i popędził przed siebie.

Do teraz śmieję się wyobrażając sobie jego minę, gdy zobaczył co wyrwał :)
Komentarze (13)

#pdJkR

Kilka lat temu zaczęłam uczęszczać na kurs prawa jazdy. Moja szkoła jazdy należała do tej kategorii, że na pierwszej jeździe już wyrusza się na miasto, a łuk to sprawa drugorzędna. Wsiadam do samochodu i pan instruktor pokazuje mi, jak się ustawia fotel i przesuwa go. Z uwagi na fakt, iż były to wakacje i ilość chętnych na kursie była naprawdę duża, to jazdy miałam stosunkowo rzadko.
Druga jazda wypadła mi o siódmej rano około tydzień później od pierwszej. Jako że byłam pierwszą użytkowniczką samochodu w danym dniu, to podjechaliśmy z instruktorem na stację, aby mógł zatankować.

Nie mam pojęcia, co mi strzeliło do głowy (to pewnie przez wczesną godzinę), ale spanikowałam, iż nie pamiętam jak się ustawia fotel. Głupio mi było o to spytać i chciałam wykorzystać okazję, kiedy pan wyszedł z autka, aby zapłacić. Zaczęłam nerwowo łapać za wszystkie drążki po lewej stronie, aż w końcu mój fotel całkowicie się położył. Zdenerwowałam się jeszcze bardziej, bo nie umiałam przywrócić go do pozycji pionowej. W końcu udało mi się nacisnąć odpowiedni wihajster i fotel gwałtownie podskoczył do góry, uderzając mnie zagłówkiem w głowę.

Akurat w tym momencie mój instruktor patrzył przez szybę stacji, aby upewnić się, czy nie odjeżdżam jego samochodem... Wyobraźcie sobie jego minę...
Komentarze (17)

#mPQqJ

O motywacji do treningów słów kilka...

Jako nastolatek byłem raczej z tych "puszystych", nie przeszkadzało mi to za bardzo, ale wzięcia u dziewczyn to ja nie miałem, pojawiały się czasem też docinki ze strony kolegów. Ale podczas studiów wyznaczyłem sobie CEL i wziąłem się za siebie. Siłownia, basen, bieganie, a zwłaszcza ćwiczenia rozciągające. Ponadto bardzo zdrowa dieta, wyeliminowanie chipsów i słodyczy.

Wczoraj, po długim czasie wyrzeczeń, wreszcie mi się to udało. Wczoraj wreszcie CEL został osiągnięty.
Wczoraj wreszcie udało mi się samemu sobie zrobić loda.

PS: Polecam jeść dużo ananasa - dobrze smakuje, i to dwa razy ;)
Komentarze (70)

#lJI4N

Kilka lat temu do kamienicy, w której mieszkam, wprowadziło się małżeństwo z dwójką małych dzieci - synowie, jednemu na imię Brajan.

Pewnego razu wieszałam pranie na podwórku, chłopcy bawili się obok mnie pod opieką swojej mamy. Zatrzymałam się jeszcze na papierosa, siadając naprzeciwko kobiety. Pomyślałam, że zagadam, więc spytałam: "Wy w Anglii mieszkaliście, prawda?", na co ta odpowiedziała: "Nie, w Londynie".

Do dziś próbuję to odsłyszeć.
Komentarze (31)

#v91Dk

Przeglądając wyznania trafiłam na historię człowieka, który dla dreszczyku emocji grzebał kobietom w torebkach. Przypomniało mi to moje czasy licealno- studenckie.

Na początku liceum mieliśmy zajęcia mikroskopowe na biologii. Jako niezbędne do wykonania ćwiczenia, musieliśmy przynieść żyletki. Jedna z nich wysunęła się z opakowania i latała luzem po wnętrzu mojej torebki. Nigdy sięgając po cokolwiek nie zacięłam się nią, ale znajomi wiedzieli, że nie wolno wkładać tam rąk. Za to był to świetny system antykradzieżowy - przetestowany tylko raz. Mina zlodziejaszka bezcenna, choć zranienie płytkie i niegroźne.

Kiedy zaczęłam mieć stałego partnera, którego czasem proszę o sięgnięcie po coś do torebki, musiałam pożegnać się z tym nietypowym zabezpieczeniem...
Komentarze (5)

#csHi6

Koleżanka po długim czasie suszenia mi głowy w końcu namówiła mnie na wizytę w stadninie. Usiłowałam jej wytłumaczyć, że nie nadaję się do takich sportów, ale nie odpuściła. Chciała, abym złapała bakcyla jazdy konnej i razem z nią robiła sobie hipiczne wypady.

Podczas pierwszej wizyty spadłam z mojego rumaka i zaryłam twarzą w rozmiękłym błocie. Nie mogłam otworzyć oczu, więc po omacku chwyciłam jedną ręką końską nogę, a drugą… płot pod napięciem. Końska noga wierzgnęła i poczęstowała mnie kopytem prosto w twarz. Efekt mojej pierwszej przygody z jeździectwem to wybite dwa zęby i rozcięta warga. Do tego straumatyzowany wierzchowiec uciekł i właściciel tego miejsca musiał przez dwie godziny szukać go w pobliskim lesie.

Koleżanka już nie suszy mi głowy. Przyznała mi rację – nie nadaję się do takich sportów...
Komentarze (25)
Dodaj anonimowe wyznanie