#yIPaA
Kiedy się po tym budzę z jednej strony czuję wielką ulgę, że jednak jej nie wykorzystałam, a z drugiej jest mi niedobrze, że w ogóle takie coś powstaje w mojej głowie.
Gdyby miało to kogoś interesować: ja mam 30 lat, siostra 25. Takie sny zaczęły się lata temu. Czasem jest ona w nich w swoim aktualnym wieku, czasem trochę młodsza. Nigdy nie wydarzyło się między nami w prawdziwym życiu nic podobnego.
#xxIgV
Byłam niedawno na wycieczce teoretycznie kasowej (ponad połowa klasy + jego córki i ich dwie przyjaciółki) z moim wychowawcą. Od samego rozpoczęcia pierwszej klasy gimnazjum wszyscy nam mówili, że trafił nam się super wychowawca. Wyluzowany wuefista, z podejściem do uczniów. Też tak myślałam. Aż do tej wycieczki.
Czuję się zażenowana tym, co się tam działo. Zaglądanie uczennicom w dekolt, klepanie kiedy akurat się schylają obok niego, sprośne żarty i dwuznaczne lub niesmaczne teksty typu "uważaj, bo ci cyckonosz odfrunie", "uważaj, bo ci to [górę od stroju kąpielowego] rozwiążę", "spokojnie, mamy tu wielu chłopaków, chyba że wolisz z młodszymi, to tam też są. A jak ze starszymi, to jestem to usług" i wiele, wiele innych.
Dorosły mężczyzna zachowywał się gorzej od 16-latków, rzucał kamieniami, zaglądał nam (dziewczynom) w telefony podczas pisania wiadomości, flirtował z większością kobiet, klął co drugie słowo, opowiadał niesmaczne żarty tylko i wyłącznie na temat seksu lub kupy. Każda sytuacja była dla niego dwuznaczna. Nie przejmował się, kiedy było nas w grupie mniej niż powinno, po zaginionych uczniów kazał dzwonić po półgodzinie (jak już się mu po raz setny zwróciło uwagę, że ich nie ma). Kupił mniej biletów autobusowych, niż nas faktycznie było, bo przecież w takiej grupie "nikt nie tego będzie sprawdzał".
To wszystko było tak żałosne i niesmaczne, że nie spojrzę na tego mężczyznę tak samo. Nie wiem, jakim cudem został nauczycielem. Wszystko to robił przy swoich córkach i ich przyjaciółkach. Potrafił w jednej chwili składać dwuznaczne propozycje swojej uczennicy, żeby w drugiej rozmawiać z żoną, która akurat zadzwoniła.
Brak słów.
#jTUPj
Nigdy nie miałam dobrego kontaktu z rodziną. Moi rodzice mieli wyjątkowo zaściankowe poglądy, a wszystko co według nich odstawało od "normy", było w naszym domu tępione.
Ja nigdy tego nie uznawałam i już od wieku wczesno-nastoletniego plątałam się w towarzystwie, które dla nich było patologią (tatuaże, kolczyki w nosie i nie tylko, albo kolorowe włosy), także kłótnie były często. A byli to naprawdę porządni ludzie, na których w razie czego mogłam liczyć.
Mają 18 lat wyprowadziłam się do starszej koleżanki, a po krótkim czasie zapadła decyzja o tatuażu. Nic wielkiego, mały wzorek na przedramieniu.
Oczywiscie nie planowałam nic mówić rodzicom, ale któregoś razu podczas odwiedzenia ich na święta (pojechałam głównie ze względu na moją młodsza siostrę, z którą kontakt miałam super) się po prostu wydało.
Awantura była. "Wydziedziczona" zostałam, czym się nie bardzo przejęłam. Po prostu wróciłam wcześniej do domu i "zniszczyłam wszystkim święta". Ojciec nie chciał mnie widzieć, a matka wrzeszczała, że mam się tego pozbyć.
Wydzwaniała do mnie przez dwa tygodnie z groźbami, że mam to "szataństwo" usunąć albooo...*wielce groźny ton*.
W końcu mając dość mówienia jej dosadnie gdzie mam jej zdanie, zablokowałam jej numer.
Nie spodziewałam się tylko, że przyjedzie do mojego mieszkania w środku nocy, włamie się i wejdzie do mojej sypialni z zamiarem "uwolnienia mojego ciała od szatana".
Obudziłam się na szczęście, gdy tylko się przymierzała do cięcia i zaczęłam wrzeszczeć.
Całe szczęście, że w mieszkaniu był akurat chłopak współlokatorki, bo inaczej się to mogło skończyć.
Matka rzuciła się na nas i koleżanka została zarysowana nożem po obojczyku, ja dosyć mocno po ręce, ale to stało się już przy jej wcześniejszej próbie odcięcia mi reki. Chłopak przyjaciółki miał lekko rozcięty policzek.
Teraz minęły już dwa lata. Jest już po wszystkim i ta szalona kobieta siedzi w więzieniu za napaść z użyciem niebezpiecznego narzędzia i włamanie.
Została mi tylko brzydka, podłużna blizna tuż nad tatuażem.
#44COs
Odkąd pojawiło się pierwsze dziecko, piję. I tak już 7 lat. Godzina 21.00, i zaczynam. Dzieciaki w swoich pokojach, facet pije ze mną, tyle że on ma hamulec. Ja już nie, muszę się upić do nieprzytomności. Przy czym sikam pod siebie.
#SAqQV
Moja mama nigdy nie uświadomiła ani mnie ani mojej siostry jak wygląda pierwsza miesiączka, wszystkiego dowiadywałam się przez rozmowy z koleżankami.
Tak było też wtedy, kiedy jedna z nich uświadomiła mnie podczas rozmowy, że źle zakładam podpaskę i powinno się przyklejać ją klejącą stroną do majtek...
Przez następny rok dzieci z mojej klasy wołali na mnie "podpacha".
#gtqhz
U mnie było dość podobnie. Niedzielny obiadek, a na nim ja, moja rok młodsza siostra i nasi rodzice.
Wszystko przebiegało w atmosferze pozytywnej, jednak moja siostra nagle wypaliła "Jestem lesbijką". Rodzice oczywiście wytrzeszczyli oczy i zamilkli.
Postanowiłem, że nie ma z czym zwlekać i powiedziałem, że ja jestem gejem.
Teraz powiem wam, że to był nasz ostatni wspólny obiad. Jako że mam już 18 lat, rodzice postanowili wyrzucić mnie z domu, bo uznali, że jestem nienormalny i jak się z tego wyleczę, to mogę wrócić. A co z moją młodszą siostrą? Uznali, że związki dwóch kobiet to coś normalniejszego niż "dwóch pedałów".
Ja aktualnie mam kontakt tylko z siostrą, mieszkam u swojej przyjaciółki. Z tego co powiedziała mi siostra, zostałem już wydziedziczony. Jednak bardziej od tego boli mnie to, jak jeden fakt może zniszczyć miłość rodzica do dziecka.
#8bL7w
Ukradłem je...
...a później napisałem na spotted, że je znalazłem na ziemi. Odezwała się, spotkaliśmy się, oddałem jej "zgubione" klucze. Poszliśmy na spacer, okazała się być wolna.
Widzieliśmy się już trzy razy, zaprosiła mnie na wesele w sierpniu.
Nigdy jej się nie przyznam.
#vL1Ef
#wjRtM
Kiedy matka zaniepokojona faktem, że prawie dorosły facet nie ma dziewczyny zaczęła go dręczyć pytaniami i próbować swatać z córką sąsiadki, ten nie wytrzymał i powiedział matce, że woli chłopców. Matka przyjęła to do wiadomości, ale w trosce o dobro syna, żeby nikt się z niego nie śmiał w szkole, poleciała do wychowawczyni i powiedziała jak wygląda sytuacja. Że jej syn jest homoseksualistą i ona nie chce, żeby ktoś z jej dziecka się śmiał. Tak więc nauczycielka dyskretnie poinformowała cała klasę, a później cała szkoła już o tym wiedziała.
Ogólnie chłopak miał przerąbane. Żadna dziewczyna nie chciała z nim iść na półmetek i studniówkę. A opinia miłośnika chłopaców ciągnęła się za nim przez całe liceum.
Na szczęście udało mu się jakoś z tego wytłumaczyć i ogarnąć, bo za tydzień idę na jego wesele :) Ma piękna narzeczoną, a jego mama wymarzoną synową, chociaż długo nie chciała mu uwierzyć, że to nie jest ślub na pokaz.