#8CgZO
Miało to miejsce 3 lata temu. Klasa maturalna. Nowy nauczyciel. Zagadywał do mnie często. Potem ode mnie wyciągnął nr telefonu pod pretekstem informowania mnie o sprawach, które miałabym przekazywać klasie. No, ale wykorzystywał ten numer do pisania do mnie typu "jak mi minął dzień". Kazał mi mówić sobie po imieniu. Byłam przekonana, że on nic ode mnie nie chce, w końcu to nauczyciel. Miał też powód by się tak zachowywać. Byłam bardzo zamknięta w sobie, w klasie byłam szykanowana. Myślałam, że on chce mi tylko pomóc, dlatego tak się wobec mnie zachowuje.
Byłam naiwna.
Zaproponował mi pomoc w nauce, bo z jego przedmiotu szło mi tak nie za bardzo. Miejsce spotkania u niego w domu. Trochę mnie poduczył po czym zaproponował mi piwo. Było mi głupio, ale przekonał mnie tym, że przecież jestem już dorosła i to nic złego. Wypiłam dwa, a mam słabą głowę, więc byłam nieco podpita.
On wtedy przekroczył granicę. Zaczął się do mnie przytulać, próbował całować. Wielokrotnie odmawiałam, odsuwałam się. Mówiłam, że nie powinniśmy i muszę już wyjść. On jednak nie dawał za wygraną. W końcu pod jego naciskiem uległam. W trakcie w mojej głowie był krzyk, że co ja wyprawiam i powinnam to przerwać, ale było za późno.
Po tym incydencie nie odpisywałam już na jego wiadomości. Ignorowałam go. Bałam się, że mnie oleje, ale nie chciałam ciągnąć tego romansu. Ale nie szantażował mnie ani nic z tych rzeczy, wręcz dostawałam u niego niezasłużone piątki. Chyba ten raz mu wystarczył.
Teraz już jestem dawno po szkole, dostałam się na dobre studia, mieszkam z chłopakiem. Totalnie nikt nie dowiedział się o tym i nikt się nie dowie. Co do Pana nauczyciela to rok po maturze słyszałam, że już w mojej szkole nie pracuje. Oficjalnie sam odszedł, bo uznał, że nauczanie to nie jego powołanie. Ale krążą plotki, że molestował uczennicę i za to to wywalili. Chyba coś bardziej wierzę w drugą wersję.
#vufCU
Ach, te cudowne lata 80. czy 90... czyli lata mojego dzieciństwa. Gdzie rodziny dziś uznane za patologiczne były normalne i nikt niczym się nie przejmował.
Moja rodzina również... Na co dzień wzór, ojej, do dziś słyszę, jakie to grzeczne dzieci mieli moi rodzice, szkoda tylko, że w czterech ścianach już tak fajnie nie było.
Zapytacie się jak było? Ano do dziś pamiętam, jak za byle g...o matka potrafiła nas zlać po tyłkach pasem/klapkiem/kablem, zależy co było pod ręką. Pamiętam ból, łzy, złość, żal i strach, jak ów kabel wesoło sobie wisiał na drzwiach od pokoju. Pamiętam, jak wraz z bratem zwijaliśmy się z bólu, bo to nie było głaskanie po pupie. Ojciec nie bił, teraz byśmy powiedzieli, że znęcał się psychicznie. Wyzwiska, wulgaryzmy, gnębienie i wyśmiewanie, bo coś nam nie wychodziło... Bicie trwało do ok. 8 roku życia, wyzwiska dużo dłużej.
A wiecie jakie samodzielne i cichutkie dzieci moi rodzice mieli? Można było chwalić i chwalić. Człowiek czasem bał się głośniej oddychać, bo tata wrócił zły z pracy albo mama miała gorszy dzień...
Kiedy byłam już prawie dorosła, spytałam moją mamę o tamte lata, usłyszałam, abym nie przesadzała, bo raptem parę razy klapsa nam dała... Tak to właśnie pamięta lub chce pamiętać.
No i do sedna... właśnie dlatego jak widzę, że ktoś daje klapsa lub słyszę, że klaps to nic takiego itd., itp., to zalewa mnie krew, a twarz nabiera wszystkich odcieni czerwieni. Dlatego gotuję się ze złości, bo przecież ja też dostawałam "tylko klapsa". Może kiedyś ludzie nie byli świadomi, ale dziś trzeba być ignorantem lub zwyczajnym (wstaw dowolny wulgaryzm), aby stosować takie metody wychowawcze. Zastanówcie się dwa razy, bo w tej społeczności na pewno też są zwolennicy znęcania się nad słabszymi. Jakim stworzeniem trzeba być, aby bić słabszych?
PS Mam dzieci, i to nawet troje, żadne z nich nigdy nie zostało uderzone. Łatwo nie było i nie jest, ale się da. Moje dzieciaki znają zasady i ponoszą konsekwencje swego zachowania, czy to dobrego, czy złego.
#vy33M
Kamila wyszła do toalety, a młoda zaczęła histerycznie krzyczeć. Złapałam ją obiema rękami i mocno potrząsnęłam: była tak zszokowana, że przestała krzyczeć, a po chwili zaczęła płakać. Nie potrafiła mówić, więc Kamila o niczym się nie dowiedziała.
Nie uznaję przemocy. Wiem, że nie powinnam się tak zachować, to był impuls. Boję się mieć własne dzieci.
#wrJPz
Ostatnio sobie uświadomiłam, że poza tym, że urodziłam się 16.06, to mam teraz 16 lat i 6 miesięcy, a moja waga to dokładnie 16*6.
Już nie lubię matematyki...
#IM2im
Czas właśnie się skończył. Nie zdążyłem.
Tak bardzo mi przykro.
#y1t4v
No to koleś bierze sprzęty, zagląda gdzie trzeba. I tu zdziwienie. Jak sobie poświecił - to tam w środku się wszystko błyszczy. Przygląda się. WTF? Brokat. No to babeczka mu wyjaśnia, że dzień wcześniej z chłopakiem z okazji jego urodzin robili to "po grecku". Po raz pierwszy. I podczas gdy niektóre aspekty ogarnęli jeszcze jako tako (higiena, lubrykant), to już dodatkowy pomysł laski był nie bardzo. Mianowicie już w łóżku udekorowała się tam szczodrze brokatem, "żeby ładnie wyglądało". A równie inteligentny facet zrobił swoje, tak że część tego brokatu wcisnął do środka. No i mimo że po zabawie się niby ogarnęła higienicznie, to najwyraźniej nie dość dokładnie. A jej organizm najwyraźniej stwierdził, że aż taki ładny to on nie chce być i nastąpiło podrażnienie. Dokładne płukanie i odpowiednia maść pomogły.
Kumpel mówi, że już myślał, że wszystko widział (a z tego co opowiadał, to ludzie potrafią sobie tam dla zabawy wcisnąć najdziwniejsze rzeczy), a tu go świat po raz kolejny zaskoczył.
.
#fDTjx
Kiedy wchodziłam do ich pokoi, w mojej głowie pojawiało się jedno pytanie "jak one mogą funkcjonować w takim burdelu?". Łazienka - odruchy wymiotne (sprzątałam ją co drugi dzień). Nie mogłam zrozumieć, jak w jeden dzień można zrobić taki syf? Alice była starszą siostrą, wyjątkowo trudny charakter, na kilometr było widać, że jest fałszywą suką. Marie to zupełnie inna historia, pogodna i zawsze uśmiechnięta dziewczyna, miła do wszystkich. Dziewczyny miały znaczną nadwagę ( już zahaczały o otyłość).
Jakoś na początku, jak przyszłam do tej rodziny, rodzice wyjechali gdzieś na 3 dni. Zaczęłam sprzątać jak co dzień, najpierw parter, potem piętro. Zobaczyłam, że dziewczyny są w jadalni, dlatego poszłam do salonu, żeby im nie przeszkadzać. Ujrzałam stół, a na nim śniadanie niczym w hotelu z all inclusive. Serio, czego tam nie było: bułki, crossianty, pankejki, jajecznice, normalnie stół zastawiony dla 5 osób. Zapytałam się z ciekawości, czy ktoś do niech przyjeżdża, bo tyle jedzenia, a Alice do mnie "nie, no co ty, normalne, ZBILANSOWANE śniadanie jemy". OK, myślałam, pewnie tyle tego zrobiły, ale zjedzą to co im smakuje, a resztę zostawią. Pomyliłam się, po 1,5 godz. opróżniły wszystko, a ja miałam do mycia mnóstwo naczyń!
Mijały kolejne dni, wchodzę jak zwykle z bananem na twarzy, żeby się pocieszyć przed najgorszym, czyli pokojami córek. Przekraczam próg pokoju Marie i nie mogę uwierzyć (to ten sam pokój?). Wszystko ładnie ułożone, buty, ubrania WOW. Kurde, pewnie jej nie było czy coś... Poszłam do pokoju Alice, a tam niestety to czego się spodziewałam. Po godzinie wychodzę odpocząć na tarasie, a tam Marie popija drinka
- O hej, Daria, jak się masz?
Odpowiadam, że dobrze. Zapytałam, czy była gdzieś poza domem, bo nie widziałam żadnych zmian w pokoju.
- Nie, byłam tu cały czas, po prostu spodobało mi się jak wszystko ułożyłaś i mogłam szybko znaleźć ubrania i buty.
Jezu, nie wierzę, PIERWSZA osoba, która doceniła moją pracę! Później scenariusz się powtarzał: Alice - totalny sajgon, Marie - schludnie i czysto.
Niestety po pół roku musiałam opuścić ten dom, szkoda, naprawdę fajnie mi się pracowało...
Z Marie piszę do dziś, wyprowadziła się z domu od toksycznej rodzinki (która nie mogła pogodzić się z faktem, że dziewczyna pięknie schudła). Obecnie studiuje medycynę, ma chłopaka i jest piękną dziewczyną! Starsza siostra została w domu, zrezygnowała ze studiów, a na zdj na fb widać, że jeszcze bardziej przytyła.
Cóż, nie szkoda mi jej! :D
#xulpN
#LLEsJ
Mąż, wcześniej mistrz w łóżku, teraz unika nawet dotknięcia mnie stopą. Zero czułości, zbliżeń, a nawet przytulenia. Ostatnio zrobiło mi się tak przykro, że założyłam sobie konto na Badoo. Nie, nie w celu randkowym. Patrzę sobie tylko z radością, że ktoś lubi moje zdjęcie i że komuś się podobam.
I tak podbudowana i wierząca w swoją kobiecość kładę się do łóżka do męża, który pierdząc na mnie, rechocze pod nosem.