#WieNd
Spotykamy się już prawie pół roku i jedyny raz, kiedy widziałem Kasię nago, miał miejsce w dniu, w którym przeglądałem zawartość zgubionego przez nią telefonu...
Spotykamy się już prawie pół roku i jedyny raz, kiedy widziałem Kasię nago, miał miejsce w dniu, w którym przeglądałem zawartość zgubionego przez nią telefonu...
#UNzbl
- Dobry kierowniku. Rzuci pan 2 zł na alkoholowy trunek?
- Wielmożny panie, dać ot tak nie mogę, lecz mam ambitniejszy plan. Zaoferuję ci pracę.
(Jako młodociany kapitalista jestem przeciwny wszelakiemu rozdawnictwu i uważam, że nie ma nic za darmo)
- Na czym by ta praca niby miała polegać?
- Będzie mi pan woził wózek sklepowy, podczas gdy ja będę robił zakupy.
Ów pan bardzo dobrze się spisał, wiernie wożąc mi wózek sklepowy.
Powiecie, że to wyzysk i niemoralne, ale to wyznanie pokazuje, że nie ma nic za darmo. Nawet sobie nie wyobrażacie jaki wyraz twarzy przyjął ten pan, gdy otrzymał parę złotych. Teraz zamiast żebrać oferuję wożenie wózków w supermarkecie.
Zwykła sytuacja, a nieco zmieniła tok myślenia tego pana.
#uzonW
Zanim zdecydujecie się na odchudzanie, lepiej to rozważcie, bo od tych zaburzeń nie ma ucieczki.
#IdReU
Pewnego razu przyszła jakaś dziewczyna, chciała wybrać sobie przyjaciela. Wyglądała jak taka, która pije, pali i imprezuje. Ale jej charakter był inny. Ona bardzo chciała zaadoptować właśnie tego grubego kocurka, choć nikt inny nigdy go nie chciał. A wiecie co mi powiedziała gdy spytałam, dlaczego akurat jego wzięła? Że kiedy ona była mała, to żyła w domu dziecka i nikt nie chciał jej.
Popłakałam się.
#0PG1H
Niby nic, ale cóż, trauma została. Mam upośledzone postrzeganie miłości i wręcz obsesję na punkcie seksu.
#arPh6
- Przepraszam najmocniej, to jest mój przystanek.
Spoko. Przesunąłem się na tyle, na ile pozwoliło mi miejsce. - w praktyce wciskam się w lukę pomiędzy jakimś podchmielonym dresem, a grubym facetem o znudzonej minie. Tymczasem babcia nie ustępowała:
- Przepraszam najmocniej, to jest moja poręcz.
Zgłupiałem. Uznałem, że starowinka ma jakąś demencję, czy inną geriatryczną przypadłość, więc pomyślałem, że najzdrowiej będzie tę sytuację zamienić w żart.
- Ha! - rzekłem teatralnym (acz oczywiście - kulturalnym) głosem, na tyle głośno, aby wszyscy podróżni usłyszeli. - Czyżby wielmożna pani rościła sobie prawa do przystanku autobusowego, poręczy, siedzeń oraz, jakżeby inaczej - kasowników biletowych?
Rozejrzałem się i zobaczyłem, że pasażerowie rozdziawili swe paszcze i rechoczą radośnie. Jakaś dziewczyna wyciągnęła nawet telefon i postanowiła uwiecznić na filmie tę zabawną sytuację.
Starowinka wówczas rzekła:
- W żadnym wypadku, drogi panie, nie śmiałabym przywłaszczać sobie ani kasowników biletowych, ani siedzeń, lusterek, czy tablic z rozkładem. Raczyłby pan jednak puścić moją poręcz, bo pragnę wysiąść na tym przystanku?
I wtedy zorientowałem się, że przez całą drogę kurczowo trzymałem się długiej, aluminiowej, rurki, którą babcia najwyraźniej kupiła, aby zamontować sobie w łazience... A najgorsze jest to, że przez mój "teatralny" występ pewnie zaraz zostanę gwiazdą Internetu.
#P7vAH
Niestety wkrótce moje emocje zostały ugaszone wiadrem zimnych pomyj. Cała ta podróż była po to, abym dowiedział się, że od ostatnich dwóch miesięcy miłość mojego życia zdradza mnie ze swoim szefem i że w związku z tym najwyższy czas zakończyć związek ze mną.
#mdgLy
Oczywiście jako dzieciak przypomniałem sobie dzień przed deadlinem. Przybiegłem więc po pomoc do dziadka mówiąc, jaki mam pilny problem. Dziadek, emerytowany inżynier, błyskawicznie zabrał się do pracy i przy mojej skromnej pomocy szybko zamknęliśmy temat.
Następnego dnia, siedząc w ostatniej ławce w szkole, obserwowałem dziwactwa, jakie inne dzieci przyniosły. To były jakieś kolorowe zielska, trawy, głownie żółte, miejscami z kwiatami.
Ja siedziałem z około półmetrową palmą zrobioną z jakiejś tektury, wielkimi, pięknymi zielonymi liśćmi, zwisającymi dumnie z czterech stron. Dziadek dodał nawet kokosy.
Reakcji katechetki nie pamiętam, ale zawsze gdy wspominam mojego kochanego dziadka przypomina mi się ta sytuacja :)
#fkzjD
- Środa.
Widząc zmieszaną minę bibliotekarki, szybko zmieniłam swoją odpowiedź.
- A nie, przepraszam! Chyba jednak piątek...
Do teraz czuję wstyd, gdy o tym myślę :)
#qUz88
Była moja kolej by się ukryć, więc szybciutko pobiegłam do łazienki i z racji tego, że byłam bardzo drobna jak na swój wiek, to schowałam się w pralce. Owinęłam się wszystkimi brudnymi ubraniami, żeby jeszcze ciężej było mnie znaleźć... I nie... nikt mnie nie wyprał ani nie zaklinowałam się, stało się coś o wiele gorszego.
Moi rodzice wrócili do domu i najpierw do łazienki weszła mama. Ja w totalnym bezruchu nie zdradzam mojego położenia, myślę sobie "jak teraz dowie się, że tu jestem, to wyda mnie bratu i w dodatku dostanę ochrzan". Więc siedzę tam dalej, gdy do łazienki wchodzi tata i zamyka za sobą drzwi. Ja oczywiście wszystko bacznie obserwuję... A tata najpierw zdejmuje mamie bluzkę, potem spodnie... Siedziałam tam dobre 20 minut, nie wiedząc co ze sobą zrobić. Po tym, jak skończyli, grzecznie zaczekałam aż wyjdą, odczekałam jeszcze chwilę i wymknęłam się niepostrzeżenie z łazienki.
Mojego brata oczywiście rozproszył film w telewizji... A jaki? "Kevin sam w domu".
Nie mam żadnej traumy czy coś... Nie boję się też pralek.
Ale za każdym razem, gdy w telewizji leci Kevin, mam przed oczami moich rozebranych rodziców widzianych z perspektywy dziecka ukrytego w pralce...