#RU7Sv
Dziś się z tego śmieję, ale kiedyś jej sąsiedzi musieli się dziwnie na nią patrzeć, gdy karmiła dziecko na klatce.
Dziś się z tego śmieję, ale kiedyś jej sąsiedzi musieli się dziwnie na nią patrzeć, gdy karmiła dziecko na klatce.
#Rw2my
Mam 17 lat i za dużo problemów na głowie. Codziennie tata wraca pijany i kładzie się spać. Nie pomaga w domu. Robi straszny syf i przepija większość naszych pieniędzy. Mama jest chora i bezradna. Codziennie kłócą się o to, że tata pije. Nie da się go zmusić, by poszedł na odwyk. On nie widzi problemu. Uważa, że jest głową rodziny i nie robi nic złego i te 3 piwa dziennie mu się należą.
Ostatnio codziennie rano jest już pijany. Pracuje dorywczo, ale nie przynosi do domu grosza. Wyzywa mamę i grozi jej czasem śmiercią. Moja 4-letnia siostra, która na to patrzy, zrobiła się nerwowa. Nie chcę, by ona była tak wychowywana. Pomagam mamie jak mogę. Gotuję, sprzątam itp. Ale moje 2 siostry w wieku 13 i 15 lat ostatnio robią za dużo problemów. Piją i palą. Są strasznie zdemoralizowane.
Martwię się tym wszystkim. Jestem bezradna. Czasem mam ochotę zabić tatę. Wbić mu w nocy nóż w serce. Nic do niego nie dociera. A mi jest coraz ciężej.
Dziękuję, że mogłam się choć trochę wygadać.
#QrRU0
Mój brak pewności siebie, doprowadził mnie do wymiotów wywołanych obrzydzeniem.
Przechodzę do sedna sprawy:
Kupowałam mięso w pobliskim sklepie, a dokładnie była to szynka. Wędlinę tę kazałam pokroić ale podczas wykonania tej czynności pani sklepowa skaleczyła się maszyną w palec. Zastąpiła ją koleżanka i dokończyła krojenie, ale NIE WYTARŁA NIC, zaczęła kroić szynkę tak jakby nic się nie stało, bo stwierdziła, że jest CZYSTO. A ja nie zwróciłam jej uwagi...
Dzień później wyciągnęłam tę nieszczęsną szynkę z lodówki i zaczęłam rozkładać na swoje kanapki, łudząc się, że faktycznie było czysto. Niestety, na jednym z plasterków coś zobaczyłam. Był to kawałek opuszka z palca z widocznymi liniami papilarnymi.
Dalsza część wyznania znajduję się w drugim akapicie opowieści.
PS. Szynkę wartą 40 zł zjadł mój kot.
#VUm6Y
Zadurzam się z łatwością w facetach, których ledwo znam. Wystarczy mi chwila spędzona z nimi, jedna rozmowa. Ale gorsze jest to, że moje „fazy” dotyczą mężczyzn kompletnie nie dla mnie. Raz jest to żonaty facet w wieku mojego ojca, innym razem niepełnoletni licealista. Wchodzą mi do głowy, nie potrafię przestać o nich myśleć, miewam erotyczne sny z nimi w roli głównej. Trwa to ze dwa miesiące, potem mi przechodzi, ale zaraz spotykam inny obiekt westchnień. I tak w kółko. Rany, jakie to męczące.
Dotychczas wierzyłam w słowa, że do miłości nie ma się co spieszyć i na każdego przyjdzie czas. Teraz przestaję. Bo brak miłości zaczyna mi chyba szkodzić.
#IoRn3
Oglądając jego wpisy na Facebooku można znaleźć wiele wzruszających postów. Bardzo lubi informować o swoim życiu prywatnym jak i służbowym. Co robi, jakie inicjatywy wspiera i jakimi wartościami kieruje się w życiu.
Niestety od kuchni wygląda to trochę inaczej. Gdy jego siostra zachorowała na nowotwór, zadzwonił do niej kilka razy w ciągu leczenia. Jednakże nie przeszkadzało mu to we wrzuceniu posta z informacją o chorobie siostry i prośbie o modlitwę.
Cóż, jego siostra stwierdziła, że wolałaby by brat do niej zadzwonił, tak normalnie, po ludzku, zamiast prosić obcych ludzi o modlitwę.
W chorobie potrzebujesz wsparcia najbliższych, a nie wirtualnych zapewnień o pamięci.
#h9raO
Ojciec jest kierowcą i kiedy już zjedzie z trasy, cały weekend leży plackiem przed telewizorem z piwem, wstaje tylko do lodówki i toalety. Kiedy już coś robi to z wielką łaską. A żeby gdzieś z nami poszedł to nie ma mowy. Już dawno odpuściłam sobie próby rozmów i zainteresowania go sobą.
Z matką jeszcze w miarę się mogę dogadać, czasem widzi, że dużo robię w domu, skoro ona pracuje. Ale mój brat mnie dobija. Mama potwornie go rozpuściła. Kiedy nie ma mnie w domu, a młody jest, zamykam swój pokój na klucz, który zabieram ze sobą. Inaczej muszę sprzątać. Kiedy ojciec ma się zająć Adasiem, po prostu daje mu tableta albo włącza bajki i ma spokój. A oto kilka akcji braciszka:
- wymyślił sobie zabawę w alpinistę, a za górę posłużyła półka na książki, którą prawie na siebie przewrócił (mama była w kuchni, ja u siebie),
- rozlanie w przedpokoju płynu do kąpieli, żeby zrobić ślizgawkę,
- raz kiedy byliśmy na zakupach mama nie kupiła mu zabawki. Oprócz sceny w sklepie zaraz po powrocie do domu zamknął się w łazience. Mama przez pół godziny prosiła go, żeby raczył wyjść, przepraszała i dopiero kiedy obiecała mu dwie nowe zabawki postanowił wyjść. Niestety, zamknął się tak skutecznie, że nie obyło się bez ślusarza.
Mama twierdzi, że po prostu jest słodkim łobuziakiem i wyrośnie z tego. Ojciec oczywiście chce mieć spokój i gapić się w telewizor.
Próbowałam z młodym się bawić klockami albo planszówkami, ale gdy coś mu nie pasuje, zaczyna szaleć i mnie bić. Odpuściłam, bo od rodziców słyszę, że jestem starsza i mam mu ustąpić. Wiem, że w przedszkolu młody też jest niemożliwy.
Do osiemnastki zostało mi jeszcze 2,5 roku. Mam nadzieję, że wytrzymam.
#iRa4U
Co takiego robię?
1. Moja córka jeszcze nigdy nie miała w ręce telefonu. Nie uważam tego za konieczność, sama przy niej ograniczam używanie komórki do niezbędnego minimum, coby jej nie kusić. Pawełek (syn kuzynki), w tym wieku "to już umie sam sobie bajki na YouTubie znaleźć", a ja "wychowuję aspołeczne dziecko, które pójdzie do szkoły i będzie odstawało od reszty dzieci, które będą się na telefonie znały". Co z tego, że Pawełek jest do telefonu wręcz uwiązany, jak mu go na chwilę zabrać, to płacz, krzyk, rzucanie tym co ma pod ręką - co z tego? Przecież to takie "urocze". To dziecko jest zwyczajnie uzależnione od rozrywek na telefonie (innych nie uznaje). A że panie w żłobku i przedszkolu nie potrafią sobie radzić? To się nie nadają.
2. Po urlopie macierzyńskim wróciłam do pracy, zamiast "jak przystało na kobietę" zostać w domu z dzieckiem. A fakt, że wcale nie musiałam wracać, bo mąż zarabia wystarczająco, a ja po prostu lubię swoją pracę i mi jej brakowało, jest jeszcze gorszy. Bo jakbym MUSIAŁA dorabiać, to można by zrozumieć, ale tak?
Ostatnio zostałam nazwana także złą wnuczką, bo odmówiłam zostawiania córki samej z pradziadkami. Dlaczego? Bo jak tylko się u nich pojawiamy, to muszę pilnować, żeby babcia nie dawała małej telefonu "z tą fajną grą, którą tak lubi Pawełek".
PS Przyjdzie czas, gdy córka będzie mogła korzystać z telefonu, ale póki co nie chcę, by się od tego uzależniła.
#QVCUo
Przyszedł do nas zdenerwowany tata i zabrał nam nasz serwis. Był to duży błąd, bo zaczęłyśmy głośno płakać, czym obudziłyśmy jeszcze mamę. Mama powiedziała tacie, aby oddał nam zabawki, to się sobą zajmiemy i damy im jeszcze trochę pospać... i z wielkim zdziwieniem patrzyła, jak tata oddaje nam... nic.
#ZXreL
Tylko na święta albo gdy mieli przyjść goście kupował papier, żeby zachować pozory, że nasza rodzina jest normalna. Gdy ktoś przyszedł z niezapowiedzianą wizytą i chciał skorzystać z toalety, to zawsze przepraszał i mówił, że akurat papier się skończył.
Nasze tyłki na tym bardzo cierpiały. Na szczęście w szkole papier był i chyba jako jedyny mogę powiedzieć, że moja szkolna łazienka była dobrze zaopatrzona. Zawsze starałem się grubsze sprawy załatwiać w szkole, żeby w domu nie musieć znowu podcierać się liśćmi.
#E5LbO
Znalazłem jednak na to sposób. Ot, takiego małego prywatnego lifehacka. Kiedy uśmiecham się do zdjęcia, zaczynam myśleć o tym jak mucha wpadła mi do skanera i zeskanowała się wraz z dokumentem. Działa za każdym razem.