#GrRqY

W ostatnich latach bardzo dużo mówi się w Polsce o profilaktyce raka szyjki macicy - że kobiety nie wykonują badań bo się wstydzą, bo nie wiedzą, bo nie mają czasu. Fakt, że często używany jest przy tym głupi argument, że trzeba się badać, bo "wstyd przed Europą", ale nie zmienia to faktu, że problem jest istotny.

Moja mama jest jedną z osób, które przywiązują do tych badań dość dużą uwagę - chodzi regularnie, co mniej więcej 3 lata (czyli zgodnie z zaleceniami). Jako że od ostatniej cytologii minęły już grubo ponad 2 lata jakiś tydzień temu mama wybrała się do pani ginekolog na badanie. Co usłyszała po wejściu do gabinetu? Mniej więcej: "Pani da sobie pani spokój z tymi badaniami. Po co taki kłopot sobie robić, stresować? Nie tak dawno była i wyniki dobre, to po co powtarzać? Raczej będzie dobrze. Zresztą, jakby nawet nie było, to zanim się rak rozwinie na tyle, żeby zrobić problem, to dawno umrze pani na coś innego". Dodam, że mama ma w tej chwili 55 lat i w najbliższych przynajmniej 20 umierać nie planuje.

Badanie ostatecznie wykonano, wynik rzeczywiście był dobry, a rodzicielka spokojna. Tak czy inaczej szkoda, że z jednej strony narzekamy, że kobiety się nie badają, a z drugiej zdarzają się lekarze, którzy je do tych badań zniechęcają.

#ODjPD

Pracuję w kiosku. Wczoraj przyszły do mnie dwie kobiety, sądząc z akcentu Amerykanki. Poprosiły o karton Marlboro. Jakie było moje zdziwienie, kiedy jedna z kobiet chcąc mi zapłacić, wyciągnęła z portfela stare 50 zł ze Świerczewskim i setkę z Waryńskim (banknoty sprzed denominacji).
 
Od słowa do słowa okazało się, że kobiety wymieniły dolce na złotówki u jakiegoś przypadkowego gościa, który zaczepił je na lotnisku. W sumie dostały ponad dwa tysiące w bezużytecznych papierkach.

#cK4Z6

Niecałe 20 lat temu jako dzieciak bardzo lubiłam pewną mangę. W jednym z tomików był podany adres do korespondencji z autorką, więc czym prędzej zabrałam się do roboty. Napisałam łamaną angielszczyzną list, że uwielbiam tę mangę, przyozdobiłam to najlepszymi rysunkami z bohaterami, na jakie było mnie stać, po prostu miód cud (jak na dzieciaka). Wysłałam list i czekałam na odpowiedź.

Niestety się nie doczekałam. Byłam bardzo zawiedziona. Tyle serca w to włożyłam! Tak wielką miałam nadzieję, że moja idolka odpisze!

Kilka lat później sprzątając najdalsze zakamarki mojego biurka znalazłam... ten właśnie list. Widocznie byłam zbyt rozemocjonowana, zapomniałam go schować i wysłałam pustą kopertę.

#sAez9

Mam osiemnaście lat. Zamiast pójść na studia postanowiłem otworzyć własną firmę, zainspirowany swoją wakacyjną pracą. Firma otwarta, klientów nie ma, to postanowiłem rozpocząć akcje promocyjną - to jest powkładać ulotki za wycieraczki samochodów. Robiłem to na ogół w godzinach wieczornych, na parkingach. 

Akurat podszedłem do jednego z ostatnich samochodów na parkingu w centrum miasta. Chwilę się mocowałem z wycieraczką (była to starsza Corsa z przyrdzewiałymi wycieraczkami już). Dopiero odchodząc zobaczyłem w środku auta parę na tylnym siedzeniu, byli w trakcie zaliczania drugiej bazy. Sądzę, że mnie nie widzieli. Na pewno mnie nie widzieli. Mam nadzieję.

#40ek7

Ostatnio przyszłam po szkole do domu i jadłam obiad z tatą. Mama i siostry były jeszcze poza domem. Zapytałam co słychać w pracy, na co on odparł, że to co zawsze. Chwilę później zapytał jak mi idzie w szkole i ile mam jedynek. Słabo mi się zrobiło, bo akurat dostałam tego dnia jedną z matematyki. Zapytałam więc poirytowana :
- Czy my zawsze musimy rozmawiać o ocenach?!
- No a o czym mamy rozmawiać? Co ci mam powiedzieć ?
- Cokolwiek...
- No to widzę, że cię ostatnio wypryszczyło.

Kocham mojego tatę ;)

#eT5gX

Mój tata ma grupę kumpli informatyków. Super sprawa - zawsze, gdy cokolwiek dzieje się z którymś z naszych komputerów/telefonów/innych urządzeń tego typu wystarczy podjechać do biura do kolegów, którzy za tabliczkę czekolady czy dobrą kawę z uśmiechem pomajstrują w ustrojstwie.

Raz zdarzyło się coś naszemu stacjonarnemu komputerowi. Tata telefonuje do kolegi - okej, nie ma sprawy, mogą zdalnie zerknąć co się tam dzieje przez jakiś specjalistyczny program, który mieliśmy zainstalować na komputerze, a oni będą w nim "operować" ze swojego biura. Tak więc następnego dnia wszystko gotowe, zostałam oddelegowana do "bycia w gotowości", gdy kolega za pomocą czarodziejskiego programu będzie diagnozował nasz komputer. Byłam sama w domu, więc trochę się stresowałam - w końcu mózgiem komputerowym nie jestem, nawet jeśli miałabym być tylko pomocnikiem ;).

Kolega dzwoni do mnie i prosi, bym włączyła przeglądarkę i wpisała coś do paska adresu, dzięki czemu otworzy się okno z jakimiś informacjami o komputerze. Nazwa była skomplikowana, złożona z ciągu liter więc pan powtarzał ją kilka razy, ale cały czas źle wpisywałam. W pewnym momencie zaczął dyktować imiona, które mam wpisać. Tak sobie myślę- "kurde, jakieś dziwne te adresy, no ale niech będzie". Tak więc wpisuję powiedzmy "Marzena, Bożena, Krzysztof, Kasia, Anna" i tak dalej, klikam enter i dalej nic! Zrezygnowana mówię panu, że komputer chyba jeszcze bardziej się zepsuł, bo wpisuje wszystko jak mówi, a dalej nie działa. Po drugiej stronie słuchawki słyszę głośne westchnięcie zrezygnowania i że pan "sam już sobie poradzi" i się rozłączył.

Dopiero po jakiejś godzinie rozkminiania zorientowałam się, jaką kretynkę z siebie zrobiłam.. Adres składał się z ciągu liter, a facet tylko dyktował mi je w formie imion, bym żadnej litery nie przekręciła.. Serio, było to z 3 lata temu a ja do teraz czuje totalne zażenowanie i wstyd, gdy widzę tego informatyka..

#r7qUj

Wykład matematyki na pierwszym roku zarządzania. Pan profesor, już w podeszłym wieku, ale wciąż z ciętym językiem, rozpoczyna wykład o całkach, mówiąc: "Całka pochodzi od słowa dziewica, bodajże z łaciny. Zastanawiam się, ile jest jeszcze całek na tej sali... ". Zapadła cisza, a potem gromki śmiech.

#lesOz

Kiedyś jak byłem małym dzieckiem i miałem może 5 lat, przyszła do mnie siostra (lat ok. 7) i powiedziała, że zobaczyła w telewizji jak dorośli ludzie dotykają się jezykami i że to oznacza miłość. Zabrała mnie do pokoju i powiedziala piękne słowa "Kocham cię braciszku" po czym powiedziala żebym wystawil język. Tak zrobiłem, ona też. Zaczęliśmy się dotykać czubkami języków, tacy podjarani, że jesteśmy jak dorośli i wyznajemy sobie miłość. 

Szybko pobiegliśmy do mamy i powiedzieliśmy, że chcemy jej pokazać jak wyznajemy sobie miłość. Wtedy to powtórzyliśmy przy niej. Moja mama zrobiła minę jak krowa próbująca wyjść z bagna. Szybko nas oddzielila i powiedziała, żebyśmy tego nie powtarzali... Cali czerwoni poszliśmy do swojego pokoju.
Dodaj anonimowe wyznanie