#MZYlJ

Dzisiaj (13.06.16) postanowiłam po raz pierwszy oddać krew. Gdy już ją oddałam, razem z przyjaciółką, postanowiłam wybrać się do "Biedronki" po zapiekanki. Stoimy w długiej kolejce, w pomieszczeniu strasznie gorąco, jedna kasa otwarta, a mi robi się słabo. Wzrokiem namierzyłam stolik przy wejściu, próbuję do niego dotrzeć, mówiąc do ludzi "przepraszam, słabo mi" w nadziei, że usuną mi się z drogi, nic bardziej mylnego, ludzie zamiast zejść bardziej stawali mi na drodze. Ledwo dotarłam do stolika i usiadłam, później nie pamiętam nic. Z opowiadań przyjaciółki wiem, że od razu podbiegła mi pomóc, panikowała, krzyczała, aby ktoś jej pomógł, czego nie zrobił nikt. Ludzie byli zajęci swoimi zakupami, a ona krzyczała, na szczęście szybko się ocknęłam i wszyscy patrzyli na mnie jak na dziwoląga.
Jeżeli widzicie, że ktoś zemdlał, to nie bójcie się podejść, jeżeli wiecie co robić, a nawet jeśli nie to też. Wyzbywajmy się znieczulicy ludzkiej.

#jnNJ1

Dzisiaj dowiedziałam się od swojej matki, że mam romans z nauczycielem, który uczy mnie WOK-u i EDB. Wszystko dlatego, że wystawił mi oceny celujące z obu tych przedmiotów. Kolejnym argumentem było to, że tak się złożyło, że w dzień, kiedy mam z nim lekcję, założyłam sukienkę.
I jak tu się nie załamać?

#7JpPu

Sytuacja sprzed ok. 6 lat. Pracowałam w sklepie spożywczym w niewielkim mieście. Do autobusu musiałam przejść jakieś 2 kilometry, dosyć uczęszczaną ulicą. W pewnym momencie z pobliskiego parkingu krzyczy do mnie pewien jegomość. Myślę, może drogę zgubił - pomogę. I tak podchodzę z uśmiechem, i pytam w czym mogę pomóc? Wychylił głowę z czerwonego golfa i pyta:
- Nie chciałabyś mi loda zrobić?
Uśmiech momentalnie znikł... Wtf??? Może źle usłyszałam...
- Słucham?!
Pytanie ponownie padło to samo... Więc wściekła (bo strachu na daną chwilę nie czuję) krzyczę, że ma spadać w podskokach, bo policję wzywam. Nie wiem jaki cel miałam akurat w policji, ale się wystraszył i uciekł.
I prawdopodobnie zapomniałabym o całej sytuacji, gdyby nie fakt, że niecałe 3 miesiące później znów się spotkaliśmy w nieco innych okolicznościach...

Moja przyjaciółka szła na wesele jako osoba towarzysząca. Poprosiła ją o to koleżanka z klasy dla swojego brata (dziewczyny nie znałam i miałam ją widzieć pierwszy raz). Jako że nie miała czym się dostać do fryzjera, owa koleżanka powiedziała, że załatwi transport. Ja również miałam jechać, bo miałyśmy na celu jeszcze parę sklepów odwiedzić. Patrzymy, podjeżdża czerwony golf, lecz nic w tym nadzwyczajnego - przecież ich pełno... Wsiadamy.

Przedstawiła mi się, a potem kierowcę, swojego chłopaka. Tak, TEGO chłopaka.
- To już długo razem jesteście?
- No już ponad rok.
Ooo... - myślę. Czuję na sobie wzrok bazyliszka... Na moje spojrzenie reaguje buraczanym rumieńcem. Przez 15 minut jazdy biję się z myślami - powiedzieć dziewczynie czy nie? Postanowiłam inaczej.
Gdy już dobiegł koniec morderczej wycieczki, wysiadam i w tych oto słowach kieruję się do chłopaka:
- Nie, nie zrobię ci tego loda.

Mina obojga... bezcenna. Szkoda mi było tylko dziewczyny. Choć z tego co wiem, po weselu niestety się rozstali. Niestety?

#MLLlp

Będąc w 3 klasie gimnazjum uznałam, że trochę trzeba poprawić zachowanie i zgłosiłam się do szkolnego wolontariatu... Chodziłam na świetlicę. Dzieci szybko mnie polubiły i zawsze przytulały na powitanie. Więc gdy zaczęliśmy wspólnie oglądać bajkę, jedna dziewczynka usiadła mi na kolana...

Nic by nie byłoby w tym dziwnego, gdyby nie to, że malutki chłopak Antoś poleciał do pani mówiąc, że niedługo zrobię tej dziewczynce krzywdę i zacznie płakać...
Po 10 minutach mojego tłumaczenia, Antoś powiedział, że widział swojego tatę jak oglądał film, w którym jakaś pani usiadła na kolana jakiemuś panu i zaczęła strasznie krzyczeć.

*Pani była rozebrana.
*A tata Antosia po tej sprawie rzadko pokazuje się na świetlicy :D

#GnHGt

Historia z kiblem w tle.

Umówiłem się z dziewczyną na poranną kawę. W Oli podkochiwałem się od czasów gimnazjum. Miałem wtedy w pracy nocną zmianę, ale nie chciałem odwoływać spotkania.
Kiedy na nią czekałem, poszedłem jeszcze do kibla. Obsługa obudziła mnie 2 godziny później.

Dziewczyna i znajomi myślą, że jestem gnojem i ją wystawiłem. Kiedy powiedziałem im prawdę uznali, że jestem żałosnym kłamcą. No cóż, przegryw życia.

#c8XjS

Wybrałam się z moim chłopakiem na Półwysep Helski. Jak powszechnie wiadomo, to cypel Półwyspu Helskiego jest najbardziej wysuniętym punktem w Polsce. Gdy już się tam znajdowaliśmy wokół nas nie było nikogo. Nagle mój chłopak stanął na samym cyplu, wyciągnął swojego penisa i powiedział:
- Zobacz! Teraz to mój penis jest najbardziej wysuniętym punktem w całej Polsce. Powinien być zapisany w Wikipedii!
Dodaj anonimowe wyznanie