Wszyscy bałaganiarze znają „krzesło”, czyli otwartą szafę, tak samo jak lejące się z niego kaskady ubrań i morze ciuchów na podłodze. To mój pokój przez 99% czasu.
Historia właściwa:
Mamy małą kotkę, która ma mały wygolony fragment futra na szyi. Wziąłem ją na ręce, pogłaskałem, standard. Było „ale”: zobaczyłem pchłę przebiegającą przez tą właśnie łysinę.
I już wiem, czemu mam dziwne pogryzienia na ciele, czemu swędzi mnie całe ciało, jak zakładam te ubrania z krzesła, bo ani źle nie pachną, ani nie brudne. Bo kotka uwielbia na nich leżeć i robi to kiedy może.
Od dzisiaj sprzątam w pokoju regularnie...
Mojej mamie rozładowała się dzisiaj komórka i zapytała mnie, czy może skorzystać z mojej. Oczywiście zgodziłam się bez problemu - przecież nie mam nic do ukrycia. Zapomniałam jednak o otwartej karcie incognito, a jako iż moja rodzicielka zawsze była ciekawa, co też mam w telefonie, oczywiście otwarła ją. Jej mina była bezcenna. XD
Pewnie większość z was myśli, że ujrzała stronę z pornosami lub coś w tym stylu. Otóż nie. Ja tylko rano sprawdzałam, jak się gotuje makaron.
Mam 23 lata. :)
Lat temu 24 urodziłem się ja. Mój tatuś oczywiście postanowił to od razu opić. Niestety musiał iść jeszcze mnie zarejestrować, więc poszedł lekko skacowany i półprzytomny. Skończyło się na tym, że zamiast dostać imię Leon dostałem Lajon i rodzice nie wiedzieli jak to odkręcić.
Na szczęście od kilku lat mam właściwe imię.
Ponieważ niedawno przeprowadziłem się "na swoje", moi rodzice i rodzeństwo postanowili mnie odwiedzić i zobaczyć, jak sobie radzę.
Mam trochę talentu do gotowania i chciałem koniecznie pokazać się jako dobry gospodarz, więc przyrządziłem super wypasiony obiad: zupa krem z warzyw, pieczona kaczka, makaron z łososiem, ciasto kokosowe.
Jedzenie wyszło tak dobrze, że sam wszystko zeżarłem, a co nie dałem rady, zostawiłem sobie na później.
A rodzinę zabrałem na pizzę.
Nie żałuję. :)
Wczoraj obchodziłam trzecią rocznicę związku ze swoim chłopakiem. Dziś ze mną zerwał, bo zamiast kupić mu prezent, zorganizowałam dla nas romantyczny wieczór przy świecach i winie.
Na koniec nazwał mnie materialistką.
Przyłapałam mojego chłopaku na wypluwaniu Listerine z powrotem do butelki, bo, ponieważ, gdyż "ty widziałaś, jakie to jest drogie?".
Zbliżał się koniec studiów. Stres, dopieszczanie pracy dyplomowej, rozglądanie się za pierwszą bardziej poważną pracą itp. Na jednym z lokalnych portali informacyjnych zamieściłam ogłoszenie. Klasyczna forma ogłoszenia czyli: Szukam pracy, młoda dziewczyna, po studiach takich i takich podejmie pracę w zawodzie... mniejsza o to. Po paru godzinach od zamieszczenia ogłoszenia, zaczęły pojawiać się pierwsze maile z ofertami. Wśród tych paru maili najbardziej w pamięć wrył mi się jeden. Kobieta napisała do mnie z zapytaniem, czy byłabym zainteresowana strzyżeniem intymnym jej męża.
Na początku myślałam, że ktoś robi sobie ze mnie jaja. Zwątpiłam po wymianie paru maili, w których kobieta przekonywała mnie, że mąż nie jest obłożnie chory, tylko oboje mają po prostu taki fetysz. Małżonek jest "strzyżony" w miejscach intymnych, a ona sobie patrzy, ot, cała filozofia. Moje wątpiące w ich normalność maile argumentowała tym, że trzeba iść z duchem czasu, a przy okazji dać młodym zarobić, a i panowie niech mają z tego przyjemność. Twierdziła, że to całkiem normalna praca.
Do dziś nie wierzę, że spotkała mnie tak komiczna sytuacja. Wprawdzie z wykształcenia jestem ogrodnikiem i owszem, strzygę, ale raczej żywopłoty. :D
Wynajmuję razem ze swoją dziewczyną mieszkanie. Ostatnio zostałem obudzony przez jej krzyk w środku nocy. Przestraszyłem się, zapytałem co się stało, byłem trochę przerażony - nigdy nie słyszałem takiego ryku. Odpowiedziała, że widziała mysz. Z początku jej nie wierzyłem, jednak później okazało się, że to jednak była prawda.
Próbowaliśmy się ich pozbyć - wszelkiego rodzaju spraye i pułapki nic nie pomogły. Zapadła decyzja - kot. Właściciel mieszkania wyraził zgodę, następnego dnia udaliśmy się do schroniska. Pierwszym, który rzucił się w oczy mojej dziewczynie był śnieżnobiały pers (mniej więcej taki jak był w filmie Stuart Malutki). Uparłem się, żeby wziąć jakiegoś bardziej drapieżnego, bardziej tygrysowatego, wiecie. Ona jednak się uparła - ma być ten. Chcąc uniknąć kłótni - zgodziłem się.
Po przybyciu do domu nasz mały włochaty przyjaciel ulokował się na fotelu w salonie i zasnął. Tak minęło pierwszych kilka dni, kot spędzał całe dnie na spaniu i jedzeniu. Jakiś czas później, minął może tydzień, wróciłem z dziewczyną po całym dniu pracy do domu. Naszą uwagę zwrócił wydobywający się z naszej sypialni nieprzyjemny zapach, którego wcześniej nie znaliśmy. Po oględzinach znaleźliśmy przyczynę. Pod naszym łóżkiem leżało siedem martwych, pogryzionych myszek. Nasz kociak, którego uznawaliśmy za najbardziej leniwe stworzenie na świecie, okazał się być skurwielem bez serca, który wymordował prawdopodobnie całą populację w bloku :(
Kiedy miałem 13 lat, zostałem zgwałcony. Przez lata nie potrafiłem nikomu o tym powiedzieć, dusiłem wszystko w sobie. Kiedy miałem 15 lat osoba, która mnie zgwałciła, popełniła samobójstwo, więc tym bardziej nie widziałem sensu w mówieniu o tym.
Pewnego dnia na WDŻ nauczycielka kazała nam na kartkach napisać nasze największe problemy. Później mieliśmy wrzucić kartki do pudełka, nauczycielka miała wylosować jedną i poświęcić lekcję na omówienie problemu, a potem na kolejnej miał być następny problem itd.
Wtedy coś we mnie pękło i napisałem, że zostałem zgwałcony w wieku 13 lat, a zrobiła to kobieta.
Minęło kilka tygodni. W końcu mój problem został wylosowany i zaczęło się piekło. Usłyszałem, że to nie był gwałt, że powinienem się cieszyć, bo pewnie wielu mężczyzn mi zazdrości, a w ogóle skoro mi się nie podobało, mogłem ją odepchnąć albo się nie podniecać.
Wybiegłem z sali. Rodzice znaleźli mnie w domu. Płakałem. W końcu powiedziałem im o wszystkim.
Była awantura. Nauczycielka próbowała się tłumaczyć i udawała, że myślała, że któryś z uczniów postanowił sobie zażartować. Na szczęście dyrektorka olała jej tłumaczenia i nauczycielka została wyrzucona, a ja trafiłem do psychologa.
Spodziewam się fali nienawiści od "typowych madek", ale pomyślcie zdroworozsadkowo.
Jestem nauczycielem. Sama wybrałam ten piękny zawód; uwielbiam swoją pracę i dzieciaki, ale jest parę rzeczy, które uważam za bardzo krzywdzące. Obecnie panuje nagonka na nauczycieli; wielu wydaje się, że nasza praca polega tylko na prowadzeniu lekcji. Otóż nie - piszemy całe tony dokumentów, przygotowujemy pomoce, zajęcia, organizujemy spotkania, rady i wiele innych, zawód nauczyciela to nie tylko zajęcia szkolne, ale mnóstwo rzeczy które robimy przed i po.
W Internecie krąży taki obrazek: nauczyciel mówi do ucznia 'powiem twojej mamie jak się zachowujesz', na co uczeń odpowiada 'moja mama nie skarży się Pani że nie radzi sobie w swojej pracy'. Szlag mnie trafia, gdy widzę komentarze do niego. Drodzy, nauczyciele mają uczyć, rodzice wychowywać. Szkoła ma wspierać w tym procesie, a nie wyręczać. Obowiązkiem nauczyciela jest powiadomić rodzica o zachowaniu jego dziecka. Bo później, gdy coś się wydarzy taka mądra madka mówi "Przecież Pani nic nie mówiła".
A ci sami rodzice podrzucają dzieci ma cały dzień na świetlicę szkolną, by pozbyć się ich z domu. Nie mówię tu o rodzicach, którzy pracują od rana do wieczora, a o takich, którzy robią to dla wygody.
Dodaj anonimowe wyznanie
