Jestem rozwódką. I tą znienawidzoną przez rodzinę. Po studiach rozkręciłam firmę i gdy miałam 30 lat interes całkiem się kręcił. No i błąd życia ślub z nieodpowiednim. Pierwsze kilka lat super, ale potem poszedł do młodszej. Rozwód z winy męża na co były twarde dowody, łącznie z wyprowadzaniem pieniędzy z firmy na panienkę. Prawnik drogo mnie kosztował, ale mąż nie wyrwał nic na co sam nie zapracował.
Potem rozpowiadał jaka to ja zła. Był u mnie dyr handlowym i miał pensję xxxxx tys., teraz robi w ochronie, jeździł audi teraz tico. I podobno ja jestem ta zła.
Dziś po raz kolejny usłyszałem kawał o tym, jak nawalony student przekonuje profesora, żeby przeegzaminował pijanego, a gdy ten się w końcu zgadza, student krzyczy do kolegów "Chopaki! Wnieście Mietka!". Śmieszy za każdym razem, głównie dlatego, że sam byłem bohaterem bardzo podobnej akcji.
Historia, wbrew wstępowi, jest bezalkoholowa, toteż mogą ją czytać również osoby niepełnoletnie ;)
Za pięknych studenckich czasów miałem przedmiot o szumnej nazwie "Teoria chaosu". Prowadził go profesor, który w tym temacie przesiedział pół życia, co najwyraźniej odcisnęło się na jego osobie - był to człowiek mocno zwichrowany, o bardzo specyficznym poczuciu humoru i niestety przekonany o własnej nieomylności. Z relacji starszych roczników wynikało, że oceny z egzaminów u niego również są bardzo chaotyczne i w dużej mierze zależą prawdopodobnie od pogody. I raczej ciężko o pogodę, w trakcie której dawałby coś wyższego niż 4.
Przyszła sesja, a moje ambicje, żeby zdobyć stypendium, nakazały mi mocno się przyłożyć do powtórki materiału. Praktycznie każdą wolną chwile poświęcałem na teorię chaosu.
Dzień przed egzaminem zaczęła mnie łapać grypa czy jakieś inne dziadostwo - łyknąłem jakieś proszki i położyłem się spać.
Następnego dnia obudziłem się. Z przerażeniem zauważyłem, że już dziesiąta - egzamin zaczyna się za pół godziny. Szybko się ubrałem i biegiem na uczelnię. W rekordowym czasie dobiegłem na miejsce, a tam przed salą nikogo. Zadzwoniłem do znajomego
- Cześć. Ten egzamin z chaosu to w jakiejś innej sali jest?
- Cześć. Jaki egzamin? Przecież był przedwczoraj...
Przedwczoraj... Przespałem dwa dni... To by tłumaczyło, dlaczego jestem taki głodny i nieświeży.
- A tak w ogóle to jak się czujesz? Na egzaminie wyglądałeś nie najlepiej...
- Na jakim egzaminie?
- No z chaosu. Przyszedłeś blady jak ściana, cały zlany potem, koszula krzywo zapięta, buchało do ciebie gorącem jak z pieca i nie odezwałeś się nawet słowem... normalnie zombi jakieś...
- I co?
- No siadłeś w ławce i napisałeś ten egzamin. Pierwszy oddałeś kartkę i poszedłeś.
- Aha... Orientujesz się kiedy drugi termin?
- To nie wiesz? Sprawdź maila. Masz 5, a prof jeszcze pochwalił, że tak dobrze napisanego egzaminu jeszcze nie widział.
- Ta, jasne. Dobra. Dzięki, nie przeszkadzam już.
Rozłączyłem się i poszedłem do mieszkania.
Sprawdziłem maila - znajomy jednak nie robił sobie jaj, mam 5 i pochwałę...
Wieczorem do mieszkania wrócił współlokator. Dowiedziałem się od niego, że w dniu egzaminu po powrocie do mieszkania miałem 40 stopni gorączki, zaprowadził mnie do przychodni i trochę mnie ogarnął. I że wiszę mu za leki plus flasz... ymm... czekoladę za fatygę ;)
Bo żeby zrozumieć teorię chaosu, trzeba być trochę wariatem... albo mieć 40 stopni gorączki :)
Z racji niewielkiej nieoperacyjnej wady wrodzonej kolana jestem bardzo częstym gościem w przychodni ortopedycznej. Tak też było dziś, bo noga na powrót spuchła i się zablokowała.
Nowy lekarz jakiś przybył, bada i ogląda, ogląda i bada. Pyta się o moją profilaktykę w takich gorszych dniach, no to mu mówię, że kompres chłodzący 3 razy dziennie. Spytał jak robię ten kompres, więc szczerze mówię, że biorę żel chłodzący, smaruję nogę i owijam bandażem.
Wyobraźcie sobie moje zażenowanie, gdy powiedział, że kompresy kupuje się w aptece i mrozi w zamrażarce.
Jego mina, gdy to mówił... Daję słowo, sytuacja jak w "Doktorze Housie", gdzie kobieta używała inhalatora jak perfum.
Mam obsesję na punkcie łyżek. Nie wychodzę z domu bez łyżki w torebce.
Jestem strachliwą osobą, do tego chorobliwie nieśmiałą, ale kiedy się boję, wystarczy, że pomacam łyżkę i już wszystko jest w porządku.
Tu zaczyna się moja historia... Zakochałam się w jednej łyżce. Jest piękna, srebrna i pokryta zdobieniami w kształcie maleńkich kwiatków. Nie mogę przestać o niej myśleć, muszę ją mieć przy sobie. Najczęściej chowam ją do kieszeni, by w miejscach publicznych nikt nie widział jak ją macam.
Pisałam dzisiaj sprawdzian z Jana Kochanowskiego.
Koleżanka z ławki kichnęła, powiedziałam kulturalne "Na zdrowie".
Dostałam jedynkę za podpowiadanie.
Będzie krótko. Ostatnio do naszego małego, domowego zwierzyńca dołączył szczeniaczek rasy shiba inu. Tak, ten "pieseł". Nie każdy wie, więc wspomnę, że rasa ta podobnie jak husky potrzebuje dużo ruchu, więc staramy się wychodzić z nim jak najczęściej i jak najdłużej.
Od samego początku mnóstwo osób na ulicy podchodzi do nas - a właściwie do Edwarda, mówiąc "Wow! Uszanowanko! Wow! Pieseł Wow!".
Teraz Edward przestał reagować na swoje imię... Zaczął reagować na "Wow" :)
Będzie drastycznie, chcę wam opowiedzieć o tym, jak mnie zgwałcono i o ciąży będącej tego wynikiem. Od zdarzenia minęło 6 lat, dalej nie mogę sobie z tym poradzić, dalej moja psychika jest zrujnowana, ale pomyślałam, że może wyrzucenie tego z siebie jakoś mi pomoże, taki dodatek do terapii, którą dalej kontynuuję.
Miałam 22 lata. Wracałam w środku nocy od koleżanki, z którą robiłam projekt na studia, miałam pieszo 10 minut drogi do domu, a że mieszkam na obrzeżach miasta, był to głównie teren, gdzie już zabudowanie się kończyło i zaczynał się las. Szłam ciemną uliczką tuż przy lesie, taki park to był, gdy w pewnej chwili minęłam człowieka siedzącego na ławce i pijącego alkohol. Po chwili usłyszałam za sobą, że wstał i ruszył za mną, chciałam przyspieszyć, ale nawet nie zdążyłam, gdy podbiegł od tyłu, złapał, zatkał mi usta i zaczął ciągnąć do lasu. Nie miałam sił się wyrwać, a walczyłam z całych sił, kopałam, drapałam, gryzłam. Wpadłam dosłownie w szał, ale nie byłam w stanie go pokonać. Przygniótł mnie swoim grubym cielskiem, zerwał spodnie i przeszedł do rzeczy. Wciąż pamiętam jak śmierdział brudem, ślina kapała mu z ust, oddech cuchnął alkoholem, cały czas charczał i mówił do mnie "cicho bądź, świnko". Mój mózg się wtedy wyłączył, miałam wrażenie, że to nie dzieje się naprawdę, że to sen. Nie wiem, czy zemdlałam, po prostu odcięłam się od rzeczywistości, jednocześnie czując potworny ból. Zgwałcił mnie brutalnie. Ból, jaki nigdy mi się nawet nie śnił. Gdy skończył, po prostu uciekł. Ja leżałam tam na miejscu jeszcze przez jakiś czas, nie mogłam się podnieść, wszystko mnie bolało, krwawiłam, a umysł odmawiał posłuszeństwa. Jednak dotarłam do domu.
Mieszkałam sama, wiec zamknęłam się, zabarykadowałam drzwi ze strachu i przez dwa dni siedziałam w kącie pomiędzy ścianą a łóżkiem. Czułam pustkę, nawet nie płakałam, to była po prostu pustka, szok, ból, a do tego całkowita apatia i odrealnienie. Po dwóch dniach zaniepokojona koleżanka przyszła sprawdzić, czemu nie się nie odzywam i wtedy się wszystko zaczęło, policja, szpital itd. Przez kolejny miesiąc byłam w domu rodzinnym, rodzice się mną opiekowali jak rośliną, bo nie mogłam się pozbierać. Nie wychodziłam z łóżka, nie chciałam jeść, marzyłam wtedy o śmierci, ze względu na ogromne obrzydzenie, jakie do siebie czułam. Miałam wrażenie, ze nie mogę zmyć z siebie brudu, że moje ciało zgniło. A potem okazało się, ze jestem w ciąży, mimo tego, że dano mi tabletkę PO. Zawsze chciałam mieć dzieci, uwielbiałam je, ale w tamtej chwili miałam wrażenie, że we mnie zamiast dziecka siedzi właśnie ten obrzydliwy, stary, gruby, brudny, pijany facet. Siedzi tam i chce dalej mnie krzywdzić, dobiera się do mnie od środka. Nie mogłam tego znieść, to było apogeum. Ciążę usunęłam. Inaczej bym chyba tego nie wytrzymała. Chociaż trochę mi wtedy ulżyło. Potem przez lata dochodziłam do siebie, lecz nadal jestem wewnątrz wrakiem. Sprawcy nie złapano.
W zeszłym tygodniu moja dziewczyna straciła wreszcie dziewictwo.
Ja jeszcze nie...
W zeszłym roku niedaleko mojej wsi policja złapała księdza, który kompletnie pijany wracał z burdelu samochodem, a w dodatku znaleziono przy nim narkotyki i nielegalną broń.
Najlepsze jest to, że ten ksiądz robił ludziom problemy, jeśli wg niego "nie prowadzili się tak, jak należy".
No to dał piękny przykład dobrego prowadzenia się :D
Mama nigdy nie pozwalała mi dać na kanapkę dwóch plasterków szynki. Uważała, że nie zasługuję na taki luksus, więc powinnam cieszyć się z tego jednego. Żyłam sobie z takim przeświadczeniem przez wiele lat.
Dopiero dziś, mając 23 lata, uświadomiłam sobie, że nie jestem taka beznadziejna i zjadłam kanapkę z dwoma plastrami szynki! Nawet nie uwierzycie, ile dało mi to radości!
PS Nigdy nie brakowało nam pieniędzy. Mama lubiła się nade mną pastwić.
Dodaj anonimowe wyznanie