#Zqozl
Sądziłem, że liczy się fakt oświadczyn, a nie forma, ale widać się myliłem.
Ktoś jest chętny kupić pierścionek?
Sądziłem, że liczy się fakt oświadczyn, a nie forma, ale widać się myliłem.
Ktoś jest chętny kupić pierścionek?
#9xHdj
Innym razem, jak znowu byłam z nim u lekarza, zapytał mnie kiedy się urodziłam, bo on nie wie.
Chyba nie jest najlepszym rodzicem.
#tu1YK
Gorzej, jeśli się ma pod opieką roczne dziecko. Dodatkowo dziecko jest marudne, bo chore, i chce być cały czas na rączkach i nie może spać.
Szczególnie gdy ojciec dziecka też ma zatrucie pokarmowe...
#TNlfh
Nagle poznałam jego. Po 3 miesiącach zamieszkaliśmy razem, rok później mi się oświadczył, za miesiąc mamy ślub.
Co w tym anonimowego? Otóż tydzień temu wykryli u niego nieuleczalną chorobę układu nerwowego. Leczenie polega tylko na łagodzeniu obecnych objawów i zapobieganiu ich pogłębienia. Kocham go i go nie opuszczę, ale ciężko mi pogodzić się z tym, że możliwe, że w wieku 40 lat będę wdową lub żoną sparaliżowanego człowieka.
Widocznie ktoś tam na górze nie chce, żebym żyła długo i szczęśliwie...
#whAro
Jako mała, dobra duszyczka postanowiłam pomóc biednym żuczkom. Łatwo się domyślić co zrobiłam. Zabrałam jakieś malutkie wiaderko, zrobiłam do niego dwójeczkę i poszłam do lasu obok domu nakarmić te stworzonka. Niestety nie zainteresowały się prezentem ode mnie, więc po prostu wróciłam na podwórko pobawić się w coś innego.
#gwTVX
Dzisiaj mogę dumnie powiedzieć, że jestem licencjonowanym spadochroniarzem, skaczę z samolotów z wysokości ponad 3 km. I tylko nikt nie wie, że nadal boję się wysokości... ale ten strach nigdy nie wyskakuje ze mną :)
#AAdmm
Dzisiaj rano chłopiec dostał od swoich rodziców pamiętnik, taki zamykany na najprostszy kluczyk. Od razu po przyjściu do szkoły przybiegł do mnie, żeby się pochwalić i pokazać, co już napisał. W środku, na pierwszej stronie, zapisana była data oraz początek wpisu: "Moje emocje: ...". Dzieciak ma zamiar sprawdzać, jakie emocje czuje najczęściej.
Ośmioletnie dziecko świadomie zaplanowało pracę nad sobą samym. Chce nadać konkretne nazwy swoim uczuciom i panować nad nimi.
A teraz zastanówcie się - czy ktokolwiek z Was, dorosłych, podjąłby się czegoś takiego?
Bierzcie przykład. Ja wezmę.
#3h63t
Powrócił, powiedział, że zrozumiał błędy, mama wybaczyła.
Nigdy o tym z nimi nie rozmawiałem, chyba myślą, że zapomniałem. Ja jednak dobrze to pamiętam, 9-latek to już rozumne dziecko. Wszystko się ułożyło, tata mieszka z nami, ale mimo że minęło 7 lat, dalej nie mogę do końca mu tego wybaczyć. Cieszę się bardzo, że przynajmniej młody ma lepsze dzieciństwo, spokojne, bez ciągłych awantur i policji spisującej wujka.
#FufAE
Eliza, nigdy nie zapomnę Ci, że dwa razy z rzędu wygrałaś!
#vqxPJ
Od dawna myślałam nad fotografowaniem profesjonalnym „a nie tylko dzieci przy zupie”. Jednak zawsze było „a nie bo szkoda kasy, a nie, bo i tak nic z tego nie będzie” itd.
Aż do wczoraj. Zamówiłam lepszy aparat, usiadłam dziś koło męża i mówię... O tym aparacie, o pomysłach, i o tym, że jak spłacę aparat, to chcę jeździć na kurs do Wrocławia (100 km od wiochy, w której mieszkam). I dobrze, że mu to powiedziałam, bo facet sprowadził mnie na ziemię. Zaczął podniesionym głosem, że kto będzie dziećmi się zajmować, że zdjęcia to ja mogę na łące za domem robić, że jestem matką, że i tak chodzę na jakieś fitnessy (aż raz w tygodniu, po kontuzji) i ogólnie, że jakaś po***ana jestem. Jechać dwie godziny, żeby zdjęcia porobić.
Nie wiem co ja sobie myślałam... Że jestem jeszcze sobą, poza byciem żoną i matką... Że warto podążać za marzeniami... Że zawsze mogę na niego liczyć.
Na koniec kazał mi przestać ryczeć i że to tylko jego zdanie.
Wiem, że tego nie przeczytasz, bo jesteś z internetem sto lat za... Ale na kurs i tak pójdę, z Twoją zgodą, czy bez. I wiedz, że to Ci nie zostanie zapomniane.