#udKVC

Listopadowy poranek, moja klasa i lekcja w pracowni informatycznej. Ciśniemy sobie w mistrza klawiatury, nauczyciel w międzyczasie wyszedł, gdy nagle całą klasę ogarnął znajomy zapach, którego nie da się pomylić - chińska zupka pomidorowa. Od razu zrobiłam się głodna, więc rzuciłam dla żartów do klasy: "Kto wpieprza zupkę i nawet się nie podzieli?". Okazało się, że nie zauważyłam powrotu nauczyciela, który powiedział: "Przepraszam, to moje, nie wiedziałem, że aż tak będzie czuć z zaplecza".

#4CYzD

W czasach, gdy byłam mała, to hitem była piosenka "Agnieszka już dawno tutaj nie mieszka". Moja siostra chodziła wtedy po domu i ciągle śpiewała refren tej piosenki. Gdy pytałam jej wielokrotnie, jaka Agnieszka kiedyś z nami mieszkała, to zbywała mnie dziwnym spojrzeniem. Mama to samo, mówiła tylko, żebym przestała zadawać te pytania.

Byłam wówczas przekonana, że moja rodzina posiada głęboko skrywaną tajemnicę rodzinną.

#IOgif

Kilka lat temu poszukiwałam pracy w której miałabym wolne weekendy, ze względu na studia zaoczne, i choć odrobinę wolnego czasu w tygodniu. Po długich poszukiwaniach udało mi się znaleźć pracę idealną - miałam zostać asystentką biurową, a dodatkowo pomagać młodej matce w domu (bo tam też mieściło się biuro).
Szefowa zaproponowała mi dobre warunki i stosunkowo wysoką stawkę, zaczęłam więc od razu.

W międzyczasie poznałam jej męża - 35 lat starszego mężczyznę, z którym niedawno powiła dziecko. Nie mnie oceniać różnicę wieku - co kto lubi. Szef wypytał mnie dokładnie o wszystkie umiejętności, a na dłużej zatrzymał się przy fakcie posiadania przeze mnie prawa jazdy, bowiem mimo, iż je wtedy posiadałam - odmawiałam poruszania się na czterech kółkach z błahego powodu - nie lubiłam tego, a w nerwach nie chciałam wymordować połowy miasta.

Mój szef miał jednak głęboko w poważaniu co mówiłam i zakupił... Auto służbowe dla mnie :D Z nieznanych przyczyn, których mogę się tylko domyślać, sam nie posiadał prawa jazdy, więc do moich zadań dołączyło też wożenie go w różne miejsca.
Wykorzystywał to do granic możliwości. Większość czasu zamiast pomagać jego żonie - ja woziłam cztery litery szefa. 

Sprawy jednak stawały się coraz dziwniejsze. Po każdej "robocie na mieście", na którą wiozłam szefa, trzeba było wstąpić na kawę, zatrzymać się aby coś zjeść czy chociaż posiedzieć i odpocząć. Jak łatwo się domyślić - sytuacja ta mnie krępowała, gdyż praca to jednak praca - a nie chodzenie na kawkę z szefem... 

Pewnego dnia nasz główny bohater poprosił mnie o podwiezienie do mieszkania, które sprzedawał. Miał przyjść kupiec, dlatego trzeba było je lekko ogarnąć. Pomogłam mu, po czym zdębiałam. Wyciągnął z szafki wino i częstował mnie - oczywiście odmówiłam. Postanowił więc wypić "toast" sam. Do dna... Po czym jeszcze jeden "toast" schowaną za pazuchą wódką...

I wtedy po raz pierwszy mi zaświtało. On, co prawda pod wpływem, ale rzekł do mnie: "jesteś piękną kobietą, chciałbym ci kupić jakąś sukienkę". Podrapałam się po głowie i odparłam, że to zupełnie niepotrzebne. Myślałam, że kiedy wytrzeźwieje - zapomni o całym zajściu. Nic bardziej mylnego!

Później już wszystko potoczyło się ekstremalnie szybko. Propozycja "delegacji integracyjnej", maile z prośbami o wymiary i na deser - mail z linkami do "Seksownych Gorsecików" i romantyczny wiersz o mnie w tymże gorsecie. Oszczędzę szczegółów dotyczących odruchu wymiotnego, który wtedy mi towarzyszył... Zgadniecie teraz jak się sprawa zakończyła?

Wydrukowałam wszystkie maile wraz z opisem szczegółów i zaniosłam jego żonie. Uczestniczyłam też w konfrontacji rodem z dobrego kina akcji. Mam czyste sumienie. Nie toleruję zdrady, w jakiejkolwiek postaci. Kobieta dziękowała mi za to wielokrotnie.

#l03EC

Sytuacja sprzed godziny. Oglądałam filmik o motywacji do diety i ćwiczeń. Pomyślałam: "Tak ona ma rację, trzeba zmienić styl życia!". W głowie zaczęłam układać jadłospis na jutro, jakie ćwiczenia wykonam, itd.

Za chwilę mama zawołała mnie na kolację. Schodzę na dół, a tam... pizza. Chyba nie mam zbyt silnej woli.

#4RB11

Historia ta miała miejsce, kiedy miałem jakieś 8 lat. Oglądałem film z rodzicami i w pewnym momencie jeden z bohaterów wyznał, iż jest gejem. Ponieważ nie znałem znaczenia tego słowa zapytałem:
- Tato, a kto to jest gej?
- Jakby ci to powiedzieć... Jest to taki mężczyzna który nie interesuje się kobietami.

Zadowolony z odpowiedzi, wróciłem do oglądania. Jednak później nadszedł czas na przemyślenia. Ponieważ byłem w wieku, w którym rzeczywiście nie interesowałem się dziewczynami… Ba! Całowanie się z nimi uważałem za wręcz odrażające, nasunęły mi się pewne wnioski.

Kilka dni później, kiedy w domu był dziadek postanowiłem pochwalić mu się wynikiem moich przemyśleń:
- Dziadku, a ja gejem jestem. 

Mina dziadka... bezcenna. A ja podekscytowany i w podskokach, wybiegłem z pokoju.

#12N0F

Czarne żelki o smaku lukrecji są specyficzne - albo się je uwielbia, albo się ich nienawidzi. Ja należę zdecydowanie do tej drugiej grupy. Czasem na samą myśl o tych żelkach robi mi się niedobrze, a co dopiero jakbym miała ją choćby lekko nadgryźć - odruch wymiotny.

Pewnego dnia organizowany był w mojej szkole dzień dziecka, byłam wtedy w gimnazjum. Był to dzień wolny od lekcji, jednak na sali gimnastycznej zebrały się wszystkie klasy, wychowawcy i nauczyciele, by wziąć udział w obchodach: różne konkurencje, przemowy itp. Moja klasa wyznaczyła mnie do jednej z konkurencji, która polegała na odgadywaniu smaków.

Wyobraźcie sobie miny wszystkich uczniów i nauczycieli, widzących mnie z zawiązanymi oczami, rzygającą na środku sali prosto na stół.

Tak, to była żelka o smaku lukrecji.

#CHPqE

Ładnych parę lat temu, kiedy uczęszczałam jeszcze do technikum informatycznego strasznie chciałam odbyć praktyki zawodowe w dziale informatycznym w Komendzie Policji. Troszkę starań mnie to kosztowało, ale jednak udało się. 

Już pierwszego dnia ludzie tam pracujący zaczęli się mnie wypytywać skąd jestem itp. Zamieszkiwałam wtedy w okolicach miasta, w którym odbywałam praktyki. Kiedy usłyszeli nazwę miejscowości powiedzieli, że mieszka tam kilku funkcjonariuszy i czy któregoś kojarzę. Błyskotliwa ja zaczęłam opisywać: "Kojarzę jednego, nie wiem jak się nazywa, wiem jednak że mieszka tu i tu, taki starszy, gruby facet, mega gbur, bo go spotkałam kiedyś w sklepie". W tym momencie z pokoju obok, w którym były otwarte drzwi, dobiegł donośny kobiecy głos: "Ten starszy gruby facet to mój mąż". Myślałam, że się zapadnę ze wstydu. 

Ale żeby było śmieszniej to nie koniec historii. Okazało się, że ten "starszy" facet ma 35 lat i małe dziecko, tylko wygląda staro ponieważ jest gruby i postarza się ubierając niemodne ciuchy. W dodatku piastował dość wysokie stanowisko w komendzie. Minęło kilka dni, unikałam jego żony jak ognia. Ale stało się! Któregoś pięknego dnia wparowałam do działu informatycznego i zostałam przywitana słowami: "Poznaj kochanie, to właśnie ta praktykantka, która stwierdziła, że jesteś starym, grubym gburem". Nie polecam nikomu przeżyć czego takiego. Nauczka na całe życie.

#M12fg

Rok temu urodziła mi się siostra. Mała, ładna, wszystko na miejscu, ale nie o nią tu chodzi, tylko o moją mamę. W środku nocy, gdy tata był na nocnej zmianie w pracy, kochana mama wyrwała mnie ze wspaniałego świata kolorowych snów oznajmiając, że wody jej odeszły... Cóż jak mus to mus, wstałam, telefon po taksówkę, telefon do taty i czekamy. 

Poziom mojej adrenaliny nie mieścił się w żadnej skali, natomiast moja mama stwierdziła, że nie będzie bezczynnie czekać na transport do szpitala, tylko wykorzysta ten czas bardziej efektywnie... Dalej nie mogę się nadziwić, jak można było się wykąpać, ogolić nogi i zjeść śniadanie o 4 nad ranem, będąc w trakcie porodu. Moja kochana, niezależna mamusia nigdy nie przestanie mnie zaskakiwać.

#Oo0Z5

Ostatnio byłam w pewnej znanej drogerii. Jest tam wywieszona tabliczka, że kobiety w ciąży mają pierwszeństwo, co jest oczywiście dobrym pomysłem. Stałam z siostrą przy kasach i nagle kasjerka do mnie powiedziala: "Zapraszam panią w ciąży do drugiej kasy"...

Nie, nie spodziewam się dziecka.
Dodaj anonimowe wyznanie