#K3ZRP
Uważam, że to obsesja. Kto normalny traci czas na pisanie setek wyznań, komentarzy i tworzenie kilkudziesięciu kont (na samym pewnym słynnym portalu społecznościowym ponad 60 kont, z których lajkuje wypowiedzi innych i swoje i pisze durnoty).
Żeby w szkole się tak przykładała...
#owkcP
Godz. 5.45, ja w sklepie, kupuję jedzonko do pracy (wszakże przez te 8 godzin żołądek musi być doceniany), pani kasjerka już mi skasowała produkty, a ja się zagapiłam na nią i słyszę: "dwanaście, trzynaście". Otrząsnęłam się z tego zagapienia i w tym momencie owej wczesnoporannej niedyspozycji rozumu, dopowiadam: "czternaście"... Chwila konsternacji, pani kasjerka patrzy na mnie, ja na nią i wtem mówi: "Płaci pani 12 złotych i 13 groszy. Czternastki tu nigdzie nie ma".
Jak do tej pory to jest mój rekord :]
#XkR0Q
Pod koniec września przeniosłam się na studia do wynajmowanego mieszkania. Jak co wieczór, przystąpiłam do rytualnych oględzin paszczy - i wtem, zaskoczenie. Moje zęby były... no, może nie białe jak z reklamy gabinetu dentystycznego, ale znośne. Takie akurat naturalnie jasne, w odcieniu jak np. u kilkuletniego dziecka. Długo nie mogłam zrozumieć, co się stało. Halucynacje? Magia? Boska interwencja?
Przyczynę odkryłam, kiedy wróciłam do domu na długi weekend - otóż w łazience u moich rodziców zawsze montowane były żarówki starego typu, kupowane w pobliskim sklepie elektrycznym. Nigdy nie zwracałam na to uwagi, ale nadawały wszystkiemu żółtawy odcień... a w tym moim zębom.
W skrócie - żarówka o białym świetle wyleczyła mnie z hodowanych przez prawie dwadzieścia lat kompleksów. Można? Można...
#gatEv
Wszystko przebiegało zgodnie z planem, zostałam ulokowana w pokoju z moimi dwiema koleżankami i animatorką, która była jedną z fajniejszych z grupy opiekunów na tym wyjeździe. Niestety, nie była bez wad, a jej największą było to, że potrafiła spędzać godziny w łazience. Na początku nie myślałam, że to będzie dla mnie aż tak duży problem, jednak życie za bardzo mnie nienawidzi.
Pewnego ranka obudziłam się z ogromnym parciem na pęcherz. To nie byłe zwykłe siku - to był zew wszystkich wodospadów Ziemi pod wodzą upierdliwego Posejdona. Tak bardzo mi się chciało, że przez moment nie byłam w stanie się ruszyć z łóżka, bo bałam się, że popuszczę. Zebrałam swoją siłę woli i zrywam się szybko z łóżka. Spoglądam na łazienkę i widzę nieszczęsne światło w oknie łazienki i puste łóżko animatorki. Zaczynam panikować, a co gorsze, robiąc hałas przy wstawaniu z łóżka obudziłam swoje koleżanki, które zaczęły mnie zagadywać. Nie mogłam się skupić na odpowiedziach, czułam, jak moje mięśnie zaczynają drżeć od zbyt silnego zaciskania. Dziewczyny zauważyły agonię w moich dziecięcych, spanikowanych oczkach i zaczęły się pytać, czy wszystko w porządku. Ja starałam się odpowiedzieć nonszalancko, że tak - ale nie zdążyłam. Dziewczyny patrzyły na mnie w szoku, a ja nie mogąc powstrzymać strumienia zesikałam się na podłogę, robiąc wokół siebie wielką kałużę. Dźwięk mojego sikania roznosił się echem po całym pokoju parę dobrych sekund, aż z łazienki wyszła animatorka. Popatrzyła na mnie i zmartwiona zapytała "Ojej, co się stało? Sok ci się wylał na podłogę? Daj, pomogę ci zetrzeć." Wzięła chusteczki leżące na stoliku obok mnie... i zaczęła ścierać moje szczochy. Byłam w takim szoku, że nie mogłam się ruszyć. Obserwowałam z przerażeniem, jak na twarzy animatorki pojawia się grymas obrzydzenia, gdy dociera do niej zapach mojego "soku".
Do końca obozu nie byłam w stanie spojrzeć jej w oczy, a dziewczyny z pokoju musiały przysiąc na małe paluszki, że nikomu nie powiedzą.
Tak się skończyło dla mnie bycie cool i niesłuchanie Posejdona, gdy puka do drzwi.
#OWnLV
Było to żenujące, ale musiałam latać po sąsiadach i pytać, czy nic im nie zaginęło. Na szczęście większość uwierzyła w to, że to kot i nawet później się śmiała z tego wszystkiego. A jeśli przez 4 miesiące przedmiot nie odnalazł właściciela, to wędrował do mojej córki, a ta robiła z nim co chciała.
Ostatnio obudziłam się w nocy z bólem brzucha i poszłam do kuchni. W połowie drogi usłyszałam szmery, więc zaczęłam się skradać myśląc, że mąż i córka znowu grają do późna i będę mogła ich trochę przestraszyć.
Tak, hałas robili oni, ale nie, nie grali. Zamiast tego układali na posłaniu kota różne rzeczy. Zdecydowanie nie nasze.
#RPpSl
Spoko, u mnie to czwórkami.
Moja dziewczyna rzuciła mnie, bo miała dość tego, że ciągle narzekam.
Narzekałem, bo było mi ciężko, bo moja mama chorowała na raka i musiałem połączyć jakoś pracę, uczelnię i opiekę nad mamą.
Parę tygodni po zerwaniu moja mama zmarła.
Wpadłem w błędne koło alkoholu.
Już po stypie mocno się napiłem i wytrzeźwiałem trzy dni później, bo trafiłem na izbę wytrzeźwień. Trochę się rzucałem, więc skopali mnie pracownicy. W sumie to nie dziwię im się. Sam bym przywalił, gdyby ktoś się do mnie pruł.
Chwila spokoju.
Potem znowu ciąg.
Wyrzucili mnie z pracy, bo przyszedłem na kacu.
Co zrobiłem? Poszedłem pić.
Napiłem się tak mocno, że urwał mi się film.
Rano obudziłem się z obcą dziewczyną w mieszkaniu.
Siedziała w fotelu i czytała książkę.
Jak mi powiedziała co odwaliłem, to byłem w szoku.
Spotkała mnie, jak chciałem wsiąść w auto i wrócić do domu.
Urwał mi się film, więc nie muszę mówić, jak bardzo byłem pijany.
Laska wzięła mi kluczyki od auta i powiedziała, że dzwoni na policję.
Nie zadzwoniła, bo zacząłem płakać jak małe dziecko i mówić, że chcę umrzeć.
Ponoć opowiedziałem jej przy tym aucie całą historię swojego życia.
Od dziewczyny, która zostawiła mnie w tak ciężkim okresie życia, po śmierć kochanej mamy i stratę pracy.
Odwiozła mnie do domu, wpakowała w łóżko i została do rana.
Gdy wstałem, opowiedziała mi o tym i dała wizytówkę do swojej siostry - psychologa.
Odkąd poznałem A. (od anioła, lubię ją tak nazywać) trochę stanąłem na nogi.
A. dzwoni do mnie czasem i przyjeżdża, gdy mam doła.
Oprócz tego regularnie chodzę do jej siostry i od 2 miesięcy już nie piję.
Mogę śmiało powiedzieć, że anioł spadł mi z nieba.
#wchuj
Uwielbiam przetrzymywać pójście do kibelka, do takiego stopnia, że budzę się wcześniej rano, żeby poleżeć jeszcze w łóżku i poczekać aż pociśnie. Jak już zawory zaczynają puszczać, a brzuch aż piecze z bólu, to idę na tron...
Potem mimo oddania kału i tak zwijam się z bólu i żałuję, że to robiłam, ustawiając budzik, żeby nie zaspać na obrzęd następnego dnia.
Uzależnienie/obsesja/choroba psychiczna/niszczenie zdrowia (można wymieniać).
Dziękuję za uwagę.