Mój dziadek zrujnował życie babci, mamie i siostrze mamy. Jest alkoholikiem w formie bardzo zaawansowanej. Na starość się zmienił, na tyle ile mógł alkoholik bez terapii. Pije dużo mniej, nie robi akcji.
Gdy się urodziłam, dziadek przeszedł samego siebie. Mama w tym czasie rozwodziła się z ojcem, sytuacja była ciężka. Mama pracowała na 2 etaty, wynajmowała mieszkanie. Dziadek zajmował się mną od rana do nocy, zamieszkał ze mną i mamą, w oddaleniu o 400 km od swojej rodzinnej miejscowości. Bawił się zabawkami, przewijał, nosił, karmił, dbał. Mama mówi, że nigdy nie widziała swojego ojca w takim stanie. Nigdy nie był dla niej jak tata - zawsze się go wstydziła, nigdy się nie opiekował nią i jej siostrą. Zatracał się całkowicie w piciu. Nie wiedział nawet gdzie jego córki studiują i na jakim kierunku. I ile mają lat.
Cała rodzina, włącznie z innymi wnuczkami nienawidzą go za krzywdy, które wyrządzał babci, mamie i jej siostrze w swojej młodości.
A ja go kocham. Naprawdę mocno. Zawsze staję w jego obronie, czy choćby rozmawiam z nim, gdy na spotkaniu rodzinnym dziadek zamyka się sam w pokoju, a reszta rodziny wspólnie spędza czas.
Nie jestem w stanie patrzeć na niego jak na alkoholika.
Wracałam tramwajem z uczelni, czytałam książkę. Podrapałam się po głowie, a starsza pani siedząca obok mnie z wyrzutem spytała, dlaczego się tak drapię. Powiedziałam, że mam wszy... Od razu zrobiło się przestronniej.
Jestem złym człowiekiem :)
Ostatnio na lekcji wychowawczej nauczycielka opowiadała nam o tym, jak to niejeden jest raz pomogła osobie z depresją. Wiecie, że ogarnęła jej psychologa, pomogła i w ogóle była wsparciem jak cholera.
Po skończonych zajęciach podeszłam do niej, myśląc, że mogę jej zaufać. Powiedziałam o problemach z rodzicami, załamaniu po stracie przyjaciela, o samotności, jaką ostatnio odczuwam oraz nasilających się myślach samobójczych.
Stwierdziła, że pierniczę bez sensu, że wymyślam i w ogóle to mam jej dać spokój, bo ma dyżur.
Super.
Mam pracę, którą wykonuję w domu, przed komputerem. Mam też sąsiadów, którzy ostatnio, jak na złość, bardzo głośno uprawiają seks akurat w godzinach, kiedy potrzebuję odrobinę spokoju i warunków do skupienia się. Oprócz głośnych krzyków, dość wulgarnych wyzwisk oraz pikantnych monologów będących dosadnym opisem tego, co i gdzie ktoś komuś włoży, parka bzyka się na meblach, a te z kolei łomoczą o ścianę tak, że tynk ze ścian mojego mieszkania sypie mi się na łeb.
Nigdy nie spodziewałbym się, że moja bogobojna sąsiadka, która co niedzielę biega do kościoła, a na co dzień ubiera się w szaty przypominające średniowieczne worki pokutne, może być tak rozpasana w kwestiach intymnego pożycia ze swoim mężem.
Jakiś czas temu parka nieco jednak przesadziła z hałasami, więc napisałem kartkę z prośbą o to, aby postarali się nieco ciszej zachowywać, albo chociaż przenieśli się ze swymi harcami do pokoju, który nie sąsiaduje z moim. Aby nie robić afery, karteczkę wsunąłem pod ich drzwi (początkowo chciałem ją do nich przylepić, ale uznałem, że to byłoby trochę zbyt okrutne...).
Od trzech dni nie ma już krzyków, jęków ani odgłosów sążnistych klapsów. Słychać za to płacz sąsiadki, która dzięki mojej dyskretnej wiadomości dowiedziała się, że podczas gdy ona pracuje, jej mąż zaprasza do domu kochankę...
Jakieś 10 lat temu, jeszcze w podstawówce, dopadł mnie łupież. Niby nic takiego, każdemu może się zdarzyć, ale jest jedno ALE. Moje dwie koleżanki również miały łupież i co tydzień na godzinie wychowawczej, kiedy pani dawała nam chwilę dla siebie, robiłyśmy zawody, która więcej wyskrobie na ławkę... Ta, która wygrała, cały tydzień szczyciła się mianem "królowej śniegu".
Eliza, nigdy nie zapomnę Ci, że dwa razy z rzędu wygrałaś!
Jestem logopedą i w swoim gabinecie coraz częściej przyjmuję kilkuletnie dzieci, z którymi nie sposób się porozumieć, tj. albo mówią bardzo niewyraźnie (nie chodzi mi o "tradycyjne" dziecięce wady wymowy typu seplenienie, niewymawianie głosek, jąkanie, tylko o sytuację, w której "mowa" przypomina w sumie język obcy), albo mówią tylko pojedyncze słowa, choć biernie znają ich więcej. Coraz częściej takie "okazy" podsyłają mi panie, które przez kilka godzin muszą się nimi zajmować, bo maluchom zaktualizował się obowiązek szkolny.
Za każdym razem, kiedy w trakcie diagnozowania w wywiadzie słyszę od rodziców, że nie czytają i nie opowiadają bajek dziecku, nie rozmawiają z nim (bo o nic nie pyta i i tak za małe jest na rozmowy - autentyk), a jego stanem się nie martwili, bo przecież każdy rozwija się we własnym tempie, a ono przecież tak dobrze radzi sobie z telefonem, który jest jego ulubioną zabawką, mam ochotę uderzyć rodziców czymś ciężkim. Najchętniej tak, by ich mózgi zostały na moim biurku.
Mój kudłaty pies geniusz usiadł dupą na palącej się świeczce. Zaczął nagle biegać po całym mieszkaniu, ja za nim, dupa mu się pali, smród niesamowity, ten ucieka, ja go gonię... złapałem go dopiero jak się w kącie poskładał do srania ze stresu. Teraz w całej chacie śmierdzi palonymi włosami, psu muszę wycinać stopiony wosk z dupska, a w dodatku mam do sprzątnięcia i wyprania zapaskudzoną wykładzinę. Aarrrgghh...
Lubię moją rodzinę i lubię też moich znajomych, więc chciałem, żeby się wszyscy poznali. Na swoją osiemnastkę zaprosiłem więc wszystkich.
Jak się znajomi dowiedzieli, że będzie rodzina, to nie przyszli. Rodzina stwierdziła, że nie będzie mi przeszkadzać w imprezowaniu ze znajomymi. No i siedzę teraz na swojej osiemnastce sam w wynajętej za wakacyjną wypłatę knajpie...
Byłam z moim chłopakiem już parę miesięcy. Mieszkałam wtedy jeszcze z rodzicami, ale nie było okazji, aby ich ze sobą poznać. Nadszedł ten dzień, poznali się przypadkowo. To chyba było najgorsze zapoznanie w dziejach historii...
Rodziców tego dnia nie miało być cały wieczór w domu. Pojechali na urodziny ciotki, której praktycznie nie znałam. Postanowiłam wykorzystać okazję i zaprosiłam Macieja do siebie. Maciej lubi mnie denerwować. Najczęściej to robi rzucając się na mnie niespodziewanie i łaskocząc mnie. Nienawidzę łaskotek, mam je wszędzie i irytuje mnie to.
Byliśmy przed drzwiami mojego domu. Sięgałam po klucze, kiedy nagle Maciek rzucił się na mnie i mnie łaskotał. Przewróciłam się na ziemię. On mi przytrzymywał ręce. Wyrywałam się i szarpałam. Krzyczałam, żeby mnie zostawił.
Nagle widzę jak mój ojciec bije Maćka, a matka stoi obok i rzuca się na mnie z płaczem. Ojciec do tego stopnia go pobił, że Maciek trafił do szpitala. Miał złamany nos i nadgarstek. Dlaczego to zrobił? Otóż tortury łaskotek nie wyglądały z boku zbyt ciekawie. Moi rodzice wrócili wcześniej i myśleli, że jakiś koleś próbuje mnie zgwałcić.
Wyobraźcie sobie ten szok w oczach moich rodziców, kiedy oznajmiłam, że to mój chłopak. Ojciec przepraszał Maćka wiele razy i odwiedzał go nawet w szpitalu. To było bardzo okropne nieporozumienie.
PS Moi rodzice polubili się z Maćkiem. Mój ojciec go traktuje obecnie jak własnego syna.
Temat na topie. Wybory samorządowe.
Jako wzorowy obywatel wybrałam się na wybory. Już jak zaznaczałam krzyżyki, coś mi "śmierdziało". Po przyjściu do domu pytam reszty domowników, czemu tak szybko ludzie wypełniali te kartki?! Mi to zajęło tyle czasu, że przez budynek, w którym się odbywały wybory przewinęło się chyba z 10 osób...
Wydawało mi się, że jestem rozgarnięta na tyle, aby nie pytać ile krzyżyków mogę zrobić. Tak. Postawiłam przy każdym kandydacie z każdej listy krzyżyk. Czyli zamiast 3 postawiłam około 20...
Czuję taki wstyd, że aż muszę ten żal wylać tutaj.
Dodaj anonimowe wyznanie
