#sWx1Y
Wracałem zmęczony ze szkoły, większością mojej drogi powrotnej była ruchliwa ulica. Natomiast moją uwagę przykuła pewna kobieta z trójką dzieci. Jedno, najmłodsze leżało w łóżeczku. Drugie kobieta trzymała na rękach, płakało i wrzeszczało wniebogłosy, cała jej uwaga była przykuta na uciszaniu dziecka. Trzecia dziewczynka, 3-4 latka spacerowała i wygłupiała się obok nóg rodzicielki. Widząc to włosy zjeżyły mi się na karku. Zacząłem wyobrażać sobie najgorsze sytuację.
Dziecko może wybiec na ulicę.
Widziałem już sporo filmików jak dzieci uciekają rodzicom i narażają bezpieczeństwo swoje i innych.
Przyspieszyłem kroku i zwiększyłem czujność. Nie chciałem matce prawić kazań. Co ja, zwykły uczeń, mogłem jej powiedzieć tak żeby wysłuchała?
Moje najgorsze wizję niestety się wydarzyły. Dziecko zaczęło biec w stronę ulicy. Panicznie rzuciłem się w jego stronę uniemożliwiając dalszy bieg. Zrobiłem to dość brutalnie, dziewczynka upadła rozwalając kolano i zaczęła płakać. Matka do mnie zaraz z pretensjami przyleciała, tak nagle przypomniała sobie o dziecku... Pokazywała mi co zrobiłem, krew na kolanie, rozwalone spodnie, ubłocone ręce. Dała mi do zrozumienia, że mam oddać pieniądze za umyślne zniszczenie ubrań. Oczywiście moje argumenty przekierowała na moją winę. Żadnego odszkodowania jej nie dałem. Sam byłem cały ubłocony, dresy miałem rozwalone na kolanie. Wściekły i z uczuciem bezradności wróciłem do domu.
Piszę to po paru latach od tego incydentu. Gdybym dziś miał taką sytuację, to zadzwoniłbym po służby. Żałuję, że wtedy tego nie zrobiłem. Wierzę, że matka po tej historii zaczęła bardziej uważać na dziecko. Mi jedynie została duma. Uratowałem ludzkie życie. Szkoda, że jednak nikt tego nie docenił.
#ezhsr
Staram się trochę dorobić i mam z tego pieniądze na amatorskie kontynuowanie pasji, ale sprawia mi to chyba więcej bólu niż radości. Żałuję, że nie trenuję jakiegoś biegania czy pływania, gdzie nie potrzeba tylu pieniędzy żeby się wybić, ale jeszcze bardziej żałuję, że mój brat żyje. Nie rozumiem po co wydawać miliony na terapie, po to żeby przez rok nauczył się składać puzzle z 4 kawałków. W nocy śni mi się, że go duszę, albo że nie żyje i wtedy jestem szczęśliwa. Niestety nie mogę tego nikomu powiedzieć, bo zaraz słyszę od rodziców ich ulubione zdanie „Twój brat ma gorzej, a zobacz jak się uśmiecha”. On się uśmiecha, bo jego mózg działa może na 15% i cieszy go, że wrzucił kulkę do kubka.
Jak dla mnie jego rehabilitacja nie prowadzi do niczego, bo podejmowany jest ogromny wysiłek, a on nigdy nie przestanie być niepełnosprawny.
#FQ1s0
Wychowywali mnie dziadkowie, bo moja mama zginęła w wypadku samochodowym, a mój tata (który ten wypadek spowodował) został warzywem i do tej pory egzystuje tak podpięty do aparatury. Miałem 7-8 lat, gdy to się wydarzyło i bardzo rozpaczałem, tęskniłem za mamą. Dziadek był topornym, ciężko pracującym człowiekiem i nie ingerował w moje wychowywanie. A babcia uważała mojego ojca za najgorsze zło, bo zabił jej jedyną córkę. No a ja - ja jestem do mojego ojca bardzo podobny.
Przeprowadzając się do dziadków, zmieniłem szkołę, w której nie mogłem się odnaleźć po stracie rodziców. Z tego całego stresu zacząłem się moczyć w nocy. Babcia próbowała "leczyć" moje moczenie krzykami i karami. Na początku kary były zwyczajne, np. nie dostałem słodyczy lub musiałem ręcznie prać zasikane przez mnie majtki i pościel. Stresu było tak dużo, że zacząłem moczyć się również za dnia, w szkole było coraz gorzej, a babcia dostawała szału i pogarszała sytuację. W końcu doszły okropne bóle brzucha i bolesne zaparcia. Jako 7-letni dzieciak nie wiedziałem co z tym zrobić, a babci bałem się powiedzieć. Po jakimś czasie nie dałem rady i powiedziałem jej, że nie mogę się normalnie załatwić. I wtedy zaczął się koszmar.
Bolesne lewatywy starą gruszką z metalową końcówką, codziennie rano przed szkołą. Upokorzenie i jeszcze więcej stresu. Pamiętam jej słowa "rozbieraj się i na wannę". Klękałem przed wanną i musiałem przewieszać się przez z nią, wysoko unosząc pośladki. Zamykałem oczy i, wiem jak to zabrzmi, ale myślałem o mamie, przypominałem sobie jaka była. Byle tylko nie myśleć o tym, co działo się za mną.
Zaparcia oczywiście ustały, ale babcia stwierdziła, że to świetny pomysł na karę za moje moczenie się, które cały czas, regularnie mi się zdarzało. Robiła mi lewatywę za każdym razem, gdy zmoczyłem łóżko, specjalnie przychodziła co rano je sprawdzać. Nie wiem ile lat to trwało, ale skończyło się tak, że jako nastolatek cierpiałem na tzw. rozleniwienie jelit i musiałem brać leki i czopki, by odbudować florę bakteryjną w jelitach.
Mam trzydzieści cztery lata i mam traumę. Nigdy nie odwiedziłem dziadków po tym, jak się wyprowadziłem. Poszedłem tylko na pogrzeb dziadka, na grobie babci nigdy nawet nie byłem. Przepraszam cię, mamo, ty byłaś wspaniała, ale twoja matka była potworem.
#lOph9
Jestem w sklepie i spokojnie robię zakupy z młodszym bratem. Zapytał, czy może coś słodkiego, więc kazałam mu pójść po jakieś żelki itp. Przechodząc między alejkami, zobaczyłam taką sytuację. Jakaś baba kłóciła się z jedną z pracownic o maskotki słodziaki. Stanęłam obok i udając, że coś wybieram z półki, słuchałam ich kłótni. Brzmiała ona mniej więcej tak:
Pracownic: Niech pani się uspokoi! Tłumaczę przecież pani, że "zajączek Zuzia" się skończył. Może pani weźmie inną?
Baba: Niech mi pani nie mydli oczu!! Widziałam, że gdzieś w sklepie leży!
Nagle mój brat zawołał mnie głośno: ZUZIA!
Ta baba jak porażona! Popchnęła pracownicę i biegnie w stronę mojego brata. Krzyczy jak z głośnika: WIEDZIAŁAM, KU*WA!! GDZIE TA MASKOTKA?!!
Podbiegła do niego i się drze: ONA JEST MOJA!!!!!
Mój brat przerażony nie wie o co jej chodzi.
Trzeba było jej to wszystko wytłumaczyć. Słuchała z miną mordercy. Po wszystkim z szybkością geparda złapała inną maskotkę i poszła do kasy. Ta pracownica prawie posikała się ze śmiechu, jak tylko ta baba odeszła.
Drodzy Anonimowi - uważajcie w biedrze ze swoimi imionami.:D
#pAgGB
Anonimowa strona mojego życia? Z mężem bardzo się kochamy, ale ciągle się zdradzamy, ponieważ oboje jesteśmy homoseksualistami. Boję się, że kiedyś któreś zakocha się jednak w innej płci albo że Amelka kiedyś zorientuje się, że tatuś i mamusia mają kogoś innego na boku. Ale teraz jesteśmy szczęśliwi, więc mam nadzieję, że tę tajemnicę z mężem zachowamy aż do śmierci i jedynie właśnie na takich anonimowych będę mogła ją opowiadać.
#KdPpq
Przedstawiła mi swojego nowego kota.
#nItAj
Nie uwierzycie, ale najbardziej z tego wszystkiego szkoda mi jest właśnie tego dziecka, które zacząłem traktować jak swoje własne.
#1PbOc
Miałem dziewczynę, dosyć bogatą. Porsche, mercedesy, BMW, dom z basenem, kortem tenisowym, jeziorkiem i te sprawy. Przez większość znajomych od razu byłem skreślony jako ten, który leci na kasę. Cześć nawet stwierdziła, że kręciłem z inną, ale na horyzoncie pojawiła się grubsza ryba i ją olałem (chwilę się spotykałem z inną dziewczyną, ale to nie było nic zobowiązującego i to ona stwierdziła, że do siebie nie pasujemy).
Nie miałem pojęcia o statusie majątkowym mojej dziewczyny. Oczywiście były hasła typu: to niech ci ona kupi, wyzywanie od bananów, że lecę na kasę i tym podobnych. Zawsze kiedy gdzieś razem szliśmy, ja płaciłem, mimo że na pewno tej kasy miałem mniej, to nie narzekam na jej brak, rodzice mnie wspierają finansowo, w każde wakacje pracowałem od kiedy tylko mogłem, więc na zachcianki miałem. Dziewczyna... okazała się być specyficzna, po prostu nie pasowaliśmy do siebie, nie podobał mi się jej styl bycia. Więc z nią zerwałem, ale bez jakichś kłótni, po prostu rozstaliśmy się w pokoju. No i co? Nadal jestem ten zły, bo jeśli ktoś mnie zapyta czemu nie jesteśmy razem, a ja mu odpowiem (bez żadnego żalu), to jestem zawistnikiem, który patrzy tylko na kasę I dobrze, że mnie rzuciła. Nie ma znaczenia, że to ja zerwałem, czy że życzę jej jak najlepiej.
A teraz kilka słów o dziewczynie: jej tata powiedział, że po studiach odcina ją od kasy i ogranicza jej fundusze do minimum na przeżycie (czyli jakieś dwa koła miesięcznie). Ona otwarcie mówiła, że muszę zarabiać ponad 15 koła, żeby ją utrzymać. Na początku myślałem, że żartuje, ale mówiła tak całkiem poważnie. W dodatku w ogóle nie liczyła się z pieniędzmi. Chciała coś, to to dostawała. Nieważne, że w internecie ta sama rzecz, ta sama marka, model, specyfikacja, nawet kurde kolor, była za prawie połowę ceny. Bardzo mnie to denerwowało, bo w domu nauczyli mnie szacunku do pieniądza, a ona kompletnie go nie miała. I denerwuje mnie patrzenie przez pryzmat gościa tej bogatej laski, który był z nią dla hajsu, bo przez dwa lata nigdy jej o nic nie prosiłem, jak kupiła mi na urodziny prezent, to go nie przyjąłem i kazałem jej oddać, bo uważam, że prezent za ponad 1000 zł to przesada, szczególnie że pieniądze na niego dostała od rodziców. Ale i tak dla większości znajomych zawsze będę tym fagasem, co poleciał na kasę.
#bEgsA
Znajomy zostawił walizkę ze swoimi rzeczami, przeszukałam ją i wzięłam klapki. Raz się mnie pytał, czy może ich nie widziałam, a ja zaprzeczyłam.
On dawno o nich zapomniał, ja czynu się wstydzę, ale do dzisiaj w nich śmigam po domu.