#GkSb2

Gdy byłam mała usłyszałam gdzieś słowo „dziwka”. Zapytałam mamy co to oznacza, a ona odpowiedziała mi, że to pani zarabiająca swoim ciałem. Pewnego dnia podczas spaceru zauważyłam dziewczynę, która tańczyła na ulicy i zbierała pieniążki do kapelusza. Od razu połączyłem fakty i krzyknęłam wskazując na dziewczynę „mamo patrz! Dziwka!”
Komentarze (5)

#vjNVz

Nigdy się do tego nikomu nie przyznam.

Kiedyś byłam tak spragniona zbliżeń, że dodawałam ogłoszenia matrymonialne i również odpisywałam na takie. Pisałam z różnymi panami, umawiałam się na przysłowiowego 'loda' i tym podobne za grosze, a prawdą jest, że wtedy dopłaciłabym nawet żeby to zrobić. Czasem odpowiadałam na jedno i to samo ogłoszenie 3 razy, za każdym razem podając się za kogoś innego, lecz nigdy do żadnego spotkania nie doszło. Chyba bardziej dlatego, że panowie okazali się bucami i myśleli tylko o swoich potrzebach. Poza tym bałam się, że sprawa się wyda i będę miała łatkę puszczalskiej.

Dziś jest mi bardzo wstyd, cieszę się, że jednak z nikim się nie umówiłam. Wszyscy jesteśmy ludźmi i mamy swoje potrzeby, ale po czymś takim nie mogłabym spojrzeć na siebie w lustro.
Komentarze (20)

#a3nmx

Boję się dinozaurów. Tak‚ dokładnie tych, co wyginęły (współczesne żyjątka są git). Wiem‚ że to głupie i całkiem bez sensu. Gdy ktoś zaproponuje mi oglądanie filmów o nich‚ to mówię‚ że ta tematyka mnie nudzi. Ogólnie "unikanie ich" jest dość łatwe na co dzień‚ no i chociaż mam łatwiej niż ludzie z arachnofobią. 

Do dziś doskonale pamiętam dzień‚ w którym na kolonii w ramach niespodzianki mieliśmy wyjazd do parku dinozaurów. Najgorsze dwie godziny mojego życia.
Komentarze (18)

#f8kBP

Gdy byłem dzieciakiem, w telewizji emitowany był popularny serial "Zagubieni", którego byłem wówczas wielkim fanem. W którymś sezonie, bodajże drugim, pojawiła się postać mieszkająca w bunkrze, która co jakiś czas musiała wpisywać na komputerze kombinacje cyfr, pamiętam do dzisiaj, (4, 8, 15, 16, 23, 42). Z tego co pamiętam chodziło chyba o to, żeby wyspa nie wybuchła czy coś :D.

Tak bardzo spodobał mi się ten motyw, że pobrałem na komputer program imitujący ów wątek serialu. Gdy nie zdążyłem wpisać liczb, to komputer się wyłączał. Bylem tym zafascynowany do tego stopnia, że w mojej głowie za każdym razem, gdy robiłem tę czynność, wyobrażałem sobie, że ratuję całą ludzkość. Co najlepsze, potrafiłem spędzać na tym całe dnie. Anonimowe jest to, że nikt nigdy się nie dowiedział o moim bohaterstwie.

Tak że tego, nie dziękujcie.
Komentarze (21)

#5BiXO

Koleżanka zorganizowała imprezę, na która każdy z nas miał przyjść za kogoś przebrany. Jako że mam długie włosy i brodę, narzuciłem na siebie białe prześcieradło i przepasałem się czerwoną firanką. W ten oto prosty sposób stałem się Jezusem. Kiedy pojawiłem się w tymże stroju na imprezie, na wejściu dostałem opieprz od kolegi, który uznał, że moja kreacja jest obraźliwa i rani jego uczucia religijne.

Kumpel, który zrobił tę scenę i poczuł się głęboko obrażony moim wyglądam przebrany był za… Adolfa Hitlera.
Komentarze (17)

#wwOYE

Kilkanaście lat temu ukrywałam ciążę. Przez ponad 3 miesiące. Dlaczego? Pochodzę z bardzo konserwatywnej rodziny, gdzie nagość, seks, ludzka fizjologia to tabu. To jeden powód - moi rodzice by się wściekli i mogliby doprowadzić do usunięcia tej ciąży. 


Ukrywałam też ciążę przed znajomymi z pracy, bo w tej firmie kopanie dołków pod innymi było codziennością i ktoś mógłby mi "podrzucić świnię" i zostałabym wyrzucona dyscyplinarnie.

A wcześniej ukrywałam fakt, że nie stosuję już antykoncepcji hormonalnej. Miałam przyklejony plaster, który działał bardzo skutecznie, ale był widoczny, jeśli nie był przykryty ubraniem. Chcąc zajść w ciążę nie zdjęłam plastra, tylko podkleiłam go taśmą dwustronną. Zablokowało to przenikanie hormonów.

Teraz jak ukryłam ciążę: brzuch był płaski, ale musiałam zamaskować brak okresu. Kaleczyłam się (w niewidocznych miejscach)i wcierałam krew w podpaski. Krwi było za mało, więc brałam zużyte podpaski (moja matka sprawdzała kosze w domu) z kosza na śmieci w pracy. Pakowałam do woreczków foliowych (wiem, wstrętne, ale kieszenie mi też sprawdzali)i niosłam do domu wewnątrz mojej pochwy. Ukrywałam również wymioty, wychodząc z domu i rzygając w miejscach, gdzie mogłam się z tym schować. Nawet zęby myłam po drodze, żeby nie było mnie czuć pawiem. 

O ciąży wiedziałam ja, mój narzeczony i jego matka (ona też mi pomagała w kombinowaniu tych podpasek), reszta dowiedziała się kiedy byłam już w prawie czwartym miesiącu.


Poszłam do lekarza, oprócz badań i otrzymanych dokumentów dla kobiet w ciąży, poprosiłam o L4 do pracy i zaświadczenie o ciąży - byłam nietykalna, nie mogli mnie zwolnić. Skończyłam całe przedstawienie. Rodzice dowiedzieli się w tym samym czasie, co mój szef.
Komentarze (41)

#HmpuY

Od zawsze marzyłam o domku dla lalek. Uwielbiałam bawić się lalkami i tworzyć dla nich małe akcesoria, jednak nie miałam stałego miejsca na tę zabawę.
Ostatnio moje marzenie się spełniło. Mąż kupił mi domek na 38 urodziny. Od trzech dni po powrocie z pracy siadam i bawię się co najmniej przez godzinę :).
Komentarze (12)

#rtvAo

Jakieś 12 lat temu, zaraz po maturze wyjechałam z rodzicami za granicę, a konkretnie na południe Francji. Wszyscy znajomi mi zazdrościli, mówili 'o jakie ty to masz życie, ci Francuzi, to jedzenie, plaże, ciepło rok cały'. 

Nie mam jednego znajomego, kolegi czy koleżanki, ciągle tylko praca-dom. Prowadzę z mamą małą piekarnię, wszyscy znajomi myśl,ą że zbijamy kokosy, a prawdę mówiąc idzie jako tako, wypłata dla mnie jest albo jej nie ma. Mieszkam dalej z rodzicami, sama nie wiem już czy ciągnąć to dalej, ale mimo wszystko wstaję codziennie nad ranem i z wyuczonym uśmiechem na twarzy idę robić swoje.
Komentarze (14)
Dodaj anonimowe wyznanie