#uPXGZ

Jestem jednym z tych, których nazywacie ABS-ami czy Sebkami. Wieczorami chodzę po okolicy z kumplami, gotowy wpierdolić wszystkim, którzy „mają jakiś problem”.

Czy mi to odpowiada? Pewnie nie do końca, ale środowisko tych gości to jedyni ludzie, którzy zawsze stoją za mną murem i którzy akceptują mnie mimo wszystko. Inni ludzie zawsze mnie odrzucali, bo coś im w moim stylu bycia nie grało. Nie takie poczucie humoru, nie takie ulubione filmy, nie taki styl muzyki.

Teraz przynajmniej nie jestem sam.

#d80ok

Kiedyś w jednym wyznaniu dziewczyna opisywała sytuację, jak potknęła się o małego chłopca na wózku inwalidzkim i odczuła przez to ogromne zakłopotanie, do momentu, aż okazało się, że chłopiec z tego wózka wstał. Mój ulubiony komentarz brzmiał mniej więcej "wrócili już z żebrania". 

Zawsze powtarzam ten komentarz mojemu mężowi, jak pcha mój wózek inwalidzki i natrafiamy na taką przeszkodę czy okoliczność, że muszę z niego wstać w miejscu publicznym. Spojrzenia ludzi są niesamowicie wymowne - jedyną niepełnosprawnością, której wózek się "należy" jest paraliż, jeśli jednak nie jesteś sparaliżowany, ale ze względu na chorobę nie możesz samodzielnie wyjść z domu czy podjąć wysiłku dłuższego niż parę minut, to po prostu z niego nie wychodź! Siedź w domu i nie przyczyniaj się do chwiania wiary społeczeństwa w uczciwość niepełnosprawnych.

Tak, oczywiście ironizuję ;-) Jeśli jesteś niepełnosprawnym takim jak ja - nie bój się wózka, da Ci wiele radości z opuszczania domu! A jeśli jesteś zdrowy - ciesz się i nie baw się w podwórkowego diagnostę-detektywa, poza Twoim oceniającym spojrzeniem mamy wystarczająco dużo problemów w życiu ;-)

#rUWG7

Dzisiaj rano jadąc autobusem słuchałam sobie muzyki na słuchawkach. W połowie drogi zorientowałam się, że słuchawki są zepsute, a muzyka która miała być w słuchawkach, była słyszana przez wszystkich w busie. 

Dodam tylko, że były to na początku mocne rockowe utwory, a później rapy i to te najbardziej wulgarne. Zdziwiłam się, że nikt nie zwrócił mi uwagi. Wyszłam cała czerwona ze wstydu, jednak nic mi to nie da, bo wszyscy mnie znają, to mała miejscowość, masakra...

#QIk81

Dwa razy w tygodniu chodzę na siłownię, po ćwiczeniach biorę tam prysznic. Około pół roku temu standardowo po zajęciach poszłam się umyć, jako że prawie wszystkie kabiny były zajęte, weszłam do jedynej wolnej, jak się później okazało z uszkodzonym zamkiem.

Po skończonym prysznicu zaczęłam się wycierać, aby wytrzeć stopę oparłam się o drzwi kabiny, co nie było dobrym pomysłem, gdyż uszkodzony zamek nie wytrzymał mojego ciężaru, w wyniku czego nagusieńka wylądowałam z impetem na zewnątrz prysznica.

Zdarzenie to widziało co najmniej pięć osób, a mi wstyd do dziś.

#DSwV1

Kiedyś w gronie najbliższych znajomych używaliśmy na porządku dziennym słownictwa, które przez osoby z poza naszego kręgu mogły wywoływać kontrowersje. Przykład: znajomy z pracy zaprosił mnie po fajrancie na piwko i granie na konsoli. 


Powiedziałem, że spoko tylko muszę skoczyć do domu "umyć dupę". Chyba zrozumiał to zbyt dosłownie. Nie otworzył mi drzwi a w pracy zaczął mnie unikać. Chyba wprowadziłem go w błąd co do swojej orientacji (nie jestem homo ani bi).

#hdgYV

Zawsze kiedy mam coś do zrobienia u siebie na podwórku, wyobrażam sobie, że jestem astronautą na innej planecie i mam super ważną misję do wykonania. Dopełnieniem immersji jest zima, kiedy trzeba dodatkowy "kombinezon" zakładać i w dodatku jest zimno i ciemno.

Mówcie sobie co chcecie, ale ta metoda naprawdę urozmaica żmudną pracę wokół domu.

#SCicO

Od kiedy pamiętam, jestem prawdziwą fajtłapą. Potrafię pokaleczyć sobie palce maszynką, goląc nogi, a kiedy idę, muszę o coś uderzyć, przewrócić się albo coś strącić. Nie muszę chyba opisywać jak bardzo obawiam się chodzić do muzeum pełnego eksponatów. 


Piję, chodzę i oddaję mocz zdecydowanie za głośno. Kontakty towarzyskie idą mi topornie, bo zawsze palnę jakąś głupotę. Jak ktoś wydaje mi polecenia, nie mogę się skupić i zwykle specjalnie dla mnie trzeba powtarzać. Kiedy wypowiadam się publicznie, formułuję zdanie tak, że ludzie się śmieją. Na lekcjach z komputerami lub innym sprzętem elektronicznym jestem tą, której trzeba ciągle pomagać, bo się gubi. Nie umiem zapamiętywać definicji.

I mogłabym powiedzieć, że utrudnia mnie to życie, ale lubię to nawet. Bo po latach zrozumiałam, że moje niedoskonałości są czymś, co mnie wyróżnia, co czyni mnie oryginalną. W moim środowisku nie ma drugiej takiej fajtłapy jak ja. Czuję się z tego dumna.

Warto zaakceptować swoje wady.

#6dv1S

Mam okres i właśnie biorę kąpiel. Przed chwilą bawiłam się dużym skrzepem, który ze mnie wyszedł - wzięłam w ręce i trzymałam tak długo aż dłonie zrobiły mi się całe czerwone od krwi, a następnie zaczęłam go rozrywać na kawałeczki.

Mam 25 lat i bawienie się swoim okresem sprawiło mi nawet satysfakcję.
Dodaj anonimowe wyznanie