Mam 21 lat, ponad miesiąc temu rozstałam się z chłopakiem i to obróciło moje życie do góry nogami. Wyprowadzka, zmiana miejsca wszystko nowe, nowa praca. Najgorsze w tym wszystkim jest to, że mój były pod koniec potraktował mnie jak szmatę i jak nigdy był agresywny, krzyczał, wyzywał itp., gdzie chwilę po rozstaniu, z jego decyzji, zapewniał, że będzie tęsknił, że sobie nie wyobraża życia beze mnie. No cóż, jednak szybko znalazł pocieszenie. Wszystko to jest dla mnie ciężkie, choruję na depresje, nie mam od nikogo wsparcia, nawet od własnych rodziców. Muszę finansowo poradzić sobie sama, co jest aktualnie bardzo, bardzo ciężkie. Nie wiem, jak to wszystko ogarnąć i jak sobie z tym wszystkim poradzić. W głębi mam myśli, że może kiedyś się wszystko ułoży i będzie lepiej, ale i w tak w głowie przeważają te złe myśli. Pod wpływem tego, że jest aż tak źle, założyłam zrzutkę na zrzutka.pl. I wiem, że ludzie mierzą się z innymi większymi i gorszymi problemami, ale dla mnie moja aktualna sytuacja nie jest za ciekawa, i nie wiem, jak sobie z tym poradzić.
Dodaj anonimowe wyznanie
Czy byłaś uzależniona finansowo od tego chłopaka? Nigdy na to nie pozwalaj. Zawsze musisz mieć jakieś oszczędności na czarną godzinę i zawsze musisz być w stanie się utrzymać. Szkoda, że rodzice ci nie pomogą, jesteś jeszcze bardzo młoda i dużo przed tobą. Zrzutka to nie jest wyjście. Minimalna pensja powinna ci wystarczyć na początek na pokój i zadbanie o najpilniejsze potrzeby.
Przygotuj sobie plan na najbliższe miesiące, aby stanąć na nogi. Ten plan nie może uwzględniać cudzych pieniędzy, tylko twoja pracę i rozwój.
Czy każdemu współcześnie wydaje się, że ma depresję, bo ma problemy i przez to gorszą kondycję emocjonalną?
Nie umniejszam ludziom z depresją, ale co chwilę ktoś ma depresję lub traumę, choć nie ma to nic wspólnego z rzeczywistością.
A skad wiesz , ze nie ma? Znasz ich? Diagnozowales? Czy Po prostu narzekasz DLA samego narzekania?
Mmm30
Wielu pewnie ma, a wielu tylko tak twierdzi.
Moim zdaniem często pada hasło depresja niezasadnie, jest nadinterpretacją.
Do tego ci zdiagnozowani często ukrywają depresję przed otoczeniem, nie ogłaszają tego na prawo i lewo, nie szukają atencji.
No masz prawo do swojego zdania. Masz Tez prawo ignorowac fakt, ze sporo osob faktycznie ma depresje I przez takie komentarze Jak twoje TYM bardziej sie nie otworza. Procent ludzi, ktorzy tak Jak mowisz " szukaja atencji " jest I tak mniejszy niz procent osob z depresja. Mysle ze lepiej przeinterpretowac , bo u specjalisty I tak wyjdzie podczas wywiadu , czy ktos ma depresje niz nie, zamiast w druga strone- co o wiele czesciej sie zdarza- bagatelizowac zaburzenie, ktore z czasem jeszxze sie pogarsza.
Marudzisz
Wszystko sie ulozy. Moze jakis telefon zaufania ? Na pewno cos znajdziesz na internecie. Chociazby porady Jak zaczac.
Najtrudniejszy jest ten pierwszy krok.
Potem bedzie z Gorki.