#my5jn
Stresuje mnie dosłownie wszystko co z pracą związane, począwszy od zrobienia CV, przez rozmowę o pracę, na faktycznym pracowaniu kończąc. Pracowałem raz, przez około pół roku w sieciówce, w galerii handlowej. Za każdym razem byłem zestresowany podczas każdej minuty w tamtym miejscu. Wszyscy mnie poganiali bo byłem za wolny, mimo że się starałem.
Moim zadaniem było wykładanie towaru na magazynie i na sklepie. Przez pół roku miałem problem ze znalezieniem gdzie co leży. A jak jeszcze była zmiana ułożenia towarów to był kosmos. Jedynym plusem właściwie była szefowa, która była bardzo ludzka.
Dało się z nią pogadać a nawet pożartować. Jednak kilka dni przed moim odejściem, musiała odejść i pojawiła się inna na jej miejsce. Nowa szefowa chodziła za mną cały czas, patrzyła się co robię i podnosiła głos jak coś zrobiłem źle. Strasznie mi się wtedy trzęsły ręce, a czasem nawet chciało mi się płakać. Niedługo później się zwolniłem, chyba obie strony na tym skorzystały.
Za rok kończę studia. Chciałbym się bardzo wyprowadzić z rodzinnego miasta bo już się tu trochę duszę, jednak boję się, że sobie sam nie poradzę. Co się stanie jak mnie wyrzucą z pracy? Albo będę pracował w miejscu, które mnie będzie wykańczało psychicznie.
Pierwsza praca i szef krzykacz, który lubił dużo gestykulować szybko mnie nauczył, żeby go nie słuchać, tylko pokiwać głową. Na początku z powodu lekkiego strachu (może wstydu) trochę się czerwieniłem, ale niedługo potem to szef się czerwienił jak widział, że ochrzan nie działa i musi próbować normalnej rozmowy. To był taki typowy janusz (mentalnie), że w końcu nawet sprawiało mi frajdę jak mu gul skakał :D
Może boisz się pracy bo nie czujesz się do końca dojrzały do obowiązków i odpowiedzialności? Tak czy inaczej spróbuj jakiejś mało stresującej pracy bez presji otoczenia, zatrudnij się tam gdzie czujesz się bezpiecznie, np. u znajomego rodziców, albo do tej samej pracy w której pracuje twój przyjaciel żeby było ci raźniej.
Zaczynaj od małych i prostych rzeczy, a potem będziesz się przyzwyczajał do pracy.
Jeśli dalej będziesz czuł taki lęk przed pracą, udaj się do psychoterapeuty, to powinno pomóc.
Życzę powodzenia kwiatuszku :)
oh jak slodko :) w sumie takie powolne zanurzanie moze sie udac
Skąd wiedziałaś, że autor historii jest gejem?
@xyRon a jest?
A ja wiem? To ty się zwracasz do niego per kwiatuszku.
Ja nie nazywam gejów kwiatkami, więc nie wiem skąd takie wnioski >:(
Co złego może się stać?
- Jeśli Cię wyrzucą z pracy, to w najgorszym wypadku wrócisz z powrotem do rodziców, choć najprawdopodobniej znajdziesz sobie coś innego i dasz radę.
- Jeśli nie spróbujesz, będziesz miał zawsze żal, że coś Ci umknęło.
przecież praca to nie wojna, nikt Cię nie zabije, co najwyżej dostaniesz opierdziel od przełożonych, albo wkurzony klient będzie marudzić. Nawet jak Cię wywalą, to możesz szukać innej pracy.
Z tym zabijaniem to trochę przesada, raczej na 99% nic Cię nie zabije, bo czasem wypadki w pracy się zdarzają.
Też zależy jaka praca. Na niektórych stanowiskach odpowiadasz własnym majątkiem za błędy, na innych Twoje błędy mogą kosztować ludzi życie (farmaceuta,lekarz, prawnik, ratownik medyczny, instruktor jazdy etc.), a autor nie powiedział jaki kierunek kończy.
Mi się wydaje że ten stres ma inne źródło. W domu masz bezstresowe wychowanie czy wręcz odwrotnie?
W zależności od tego co studiujesz... Pewnie masz jakąś praktykę zrobioną, doświadczenie zdobyte, więc idź w tym kierunku. Ewentualnie szukaj czegoś, gdzie gwarantują gruntowne przeszkolenie i działaj!!! Do odważnych świat należy!
Pozdrawiam
witamy w doroslym zyciu. Ale sie nie przejmuj, to uczucie minie po jakims czasie.
Proponuję założyć swój własny biznes, będziesz szefem samego siebie i może będzie Ci łatwiej?
Nigdy się tego nie dowiesz, jeśli nie przełamiesz pierwszych lodów i nie spróbujesz.
Wygraj w totka, jak bolek, nie będzie trzeba pracować.