#glYgk
Miałam wtedy ledwie 18 lat. Na wyjeździe międzyszkolnym uwziął się na mnie pewien chłopak. Nie odpuszczał mi. Moja klasa również zaczęła męczyć mnie o spotkania z nim, że mam mu dać szanse. Powiem tak, mają oni szansę zostać mistrzami marketingu. Niestety z powodu depresji mojej 2 lata starszej siostry, poszłam na studia do innego miasta niż on. Mówi się trudno. Pierwsze zajęcia... przejazd na kolejne i tu zaczyna się coś, czego sama długo nie rozumiałam.
Zobaczyłam pewnego chłopaka. Przystojny, elegancki, widać, że ma klasę. Nie znał drogi na następny wydział, a że znałam ją ja, postanowiłam mu pomóc. Całą drogę gadaliśmy, jakbyśmy znali się ze sto lat. Został moim kierowcą po wydziałach. W połowie października moja siostra kupiła mi bilet, bym odwiedziła swojego chłopaka. Stwierdziłam, że zrobię mu niespodziankę. Adres znałam, siostra sprawdziła dojazd i co w drogę. Na wejściu do domu nie chciano mnie wpuścić. Kiedy się udało, zamarłam. Mój niby idealny chłopak leży nagi z obcą dziewczyną w łóżku. Wybiegłam z prędkością geparda lub innego zwierza. Ochłonęłam chyba po godzinie. Kilkanaście nieodebranych połączeń. Pojechałam na dworzec, nic w kierunku mojego miasta już nie jechało, dopiero rano. Wizja nocy na dworcu mnie przerażała. Przenocowałam w jakimś hotelu za ostatnie pieniądze, powrotny w torebce.
Zamknęłam się w sobie. Nie chciałam z nikim rozmawiać. Tylko z nim. Z moim kierowcą. Płakałam mu w rękaw. Czułam się beznadziejnie. Mój już wtedy były, notorycznie dzwonił, a jego przyjaciele mnie nachodzili. W końcu padło z ust mojego towarzysza: „Weźmy ślub, cywilny. Dadzą ci spokój, a nam może wyjdzie”. Było kilka randek. Skromny pierścionek też dany w prezencie.
To był piątek. Mikołajki. Po zajęciach, w urzędzie w obecności 2 znajomych, zostaliśmy małżeństwem. Skromnie, ze srebrnymi tanimi obrączkami. Gdy rodzice się dowiedzieli, postanowili nam pomóc stać się rodziną.
Wczoraj w obecności rodziny oświadczył się po raz drugi. Weźmiemy ślub kościelny.
Dzieci nie mamy (jeszcze nawet nie jest w drodze), nasi rodzice mają między sobą i z nami dobry kontakt. Siostry nawet mi wybaczyły, że wzięłam ślub przed nimi. Mój mąż i ja często stanowimy przykład idealnego małżeństwa. Niedługo oboje skończymy studia inżynierskie.
A mój były... z tego co wiem, ma dziecko z panną, z którą mnie zdradził. Alimentów nie płaci i zwiał gdzieś za granicę.
Siostrze do dziś w żartach dziękuję za bilet do Trójmiasta, który tak zmienił moje życie. Wyleczyła się z depresji i ze swoim mężem mieszka dosłownie za ścianą.