#gMT7N
I wszystko byłoby w miarę fajnie, gdyby nie to, że załoga zaczęła wywijać na parkiecie. Kolega stwierdził, że jeżeli Mateusz przyszedł sam i ja przyszłam sama, to powinniśmy razem potańczyć. No...
Rozumiem, że mogę komuś nie przypaść do gustu, ale sposób, w jaki wyraził to Mateusz było szczytem chamstwa.
Spojrzał się mi w oczy i zaczął się śmiać. Że on do takiego paszteta ma startować? Że nigdy w życiu by mnie nie tknął! Że kolega powinien go przeprosić za takie oszczerstwa! Powiedział też, że ryja nie mam złego, ale nigdy nie zwróciłby na mnie uwagi, przez to, że JAK SIEDZĘ, TO MAM FAŁDĘ NA BRZUCHU.
Ja pieprzę, co za typ.
Na dodatek część towarzystwa, oczywiście babskiego, chwaliła go za publiczne poniżanie mojej osoby i same zaczęły się ze mnie śmiać, że nie jestem fit, bo mam fałdę na brzuchu. Serio?
Wkurzyłam się. Ale stwierdziłam, że na spokojnie to załatwię.
Mateuszowi powiedziałam, że on też nie jest w moim typie, bo zbyt często zapomina o "dniu nóg", dniu używania mózgu i zarabiam z 5 razy więcej niż on. Nie chciałabym utrzymywać takiego prostaka i pasożyta.
Omatkobosko! Komitet Obrony Mateusza rzucił się wręcz na mnie! Że uważam się za lepszą, bo więcej zarabiam! Patrzę na każdego z góry, bo zarabiam sporo jak na swój wiek! Pieniądze to nie wszystko!
Wkurzona opuściłam towarzystwo. Ale co z tego, jeżeli w pracy i wśród innych znajomych poszła opinia, że uważam się za lepszą od innych, bo zarabiam więcej.
Jak widać, krytykować można tylko kobiety, które nie znają swoje wartości.
Ten Mateusz to jakiś buc wykopany prosto z buraczanego pola. A Ty już chyba wiesz, że powinnaś zmienić znajomych, jak również nie spoufalać się za bardzo ze współpracownikami.
Obrzydliwy typ, a Komitet Obrony Mateusza to najwyraźniej puste laski, które muszą się dowartościowywać podlizywaniem się facetowi, choćby je poniżał. I jeszcze ta jego logika. Kobieta nie może być gruba, ale jednocześnie gruba kobieta nie powinna mieć wstępu na siłowni, gdzie mogłaby ćwiczyć, żeby schudnąć. To tak jakby chciał zakazać chorym wstępu do szpitala. XDDDD
On się nie okazał Mateuszem. On już wcześniej był Mateuszem.
No trudno mi uwierzyć, że tyle dziwnych ludzi spotkało się w jednym pokoju .
Jakoś nie mogę oprzeć się wrażeniu, że tylko część o odrzuceniu przez Mateusza jest prawdziwa, a reszta to próba dowartościowania się i rozmowa z szamponami pod prysznicem. Zdaje sobie sprawę, że większość historii na tej stronie jest w mniejszym lub większym stopniu podkolorowana -delikatne pociągnięcia pędzlem, zapewne dla lepszego efektu - ale tutaj autorka farbę leje z wiadra.
Mateusz to burak, niegodny żeby autorce nawet buty czyścić, a jednocześnie nasz podmiot liryczny wie gdzie i jak długo delikwent pracuje i jakie ma plany na siebie.
Co to za zwyczaj, żeby sprawdzać kto przyszedł sam, a potem chodzić i szukać tych wolnych elektronów i parować ich do tańca?
Kto mówi, że musi się nauczyć przestać zapominać o dniu nóg? To raczej bierze się z memów o koksach na cienkich nóżkach, ale oni sami nie mówią, że opuszczają - oni twierdzą, że ćwiczą, ale im nie "wchodzi".
No i ta dojrzałość autorki, która właśnie została nazwana grubym pasztetem, ale pięknie wszystko wypunktowała temu burakowi, o którym miała zadziwiająco dużo informacji.
To prawda, ale wątpliwe jest by taki narcyz ogłaszał światu, że ma chude nóżki. I jeszcze to wredne babskie towarzystwo chwalące go za publiczne poniżanie osoby autorki. Brakuje tylko kierowcy autobusu, który mógłby brawo bić.
Niestety u faceta to się nazywa przeciętność